18-11-09

Schilderkunst op levend canvas

 

 

30-04-09

Lijf- en andere straffen op school

 

School - StrafIn mijn jonge jaren hoorde lijfelijk en/of vernederend straffen op school, bij het opvoedkundig systeem. Als dat er tenminste toen al was. Want volgens mij heerste er eerder een sfeer van: "wie niet luisteren wil, moet voelen!" Als één van die kleine mannen in je klas niet wil luisteren, sluit hem dan op in het kolenhok. Houdt je leerling zijn mond niet, geef hem een mep, dan zwijgt hij wel!

Tegenwoordig mag dat niet meer. Klop geven, of een andere fysieke bestraffing, aan mensen die maar half zo groot, en heel veel jonger zijn dan hun leerkracht, past niet in de huidige onderwijscultuur. In de Leuvense Steinerschool weten ze dat nu ook. Die peinsden dat het kaderen ervan in een leerproject, lijfstraffen terug toelaatbaar maakte. Fout gedacht!

School ezelsoren (klein)Eigenlijk niet te geloven hoe snel alles evolueert. Toen ik een kleuter was, lagen de ezelsoren, die een kind kreeg opgezet als het niet wou luisteren of de ezel uithing, nog steeds in de juf haar kast. En ook de lange tong die babbelaars om de nek kregen gehangen lag daar nog. Maar gelukkig was het gebruik daarvan reeds sinds enkele jaren afgeschaft. Wat wel nog, maar eerder uitzonderlijk, gebeurde in dit wijkschooltje, was het even opsluiten in het kolenhok.

School - Straf (tong) (klein)Voor mijn tijd kon je in het schooltje ook het 1ste en het 2de leerjaar basisonderwijs volgen, maar toen ik er de kleuterschool doorliep, was er maar één klasje mee. Voor alle kleuters tussen 3 en 6 jaar. En met één juf. Die nota bene tegenover het schooltje woonde. Een goeie juf, vond ik, en ik herinner me zelfs haar naam, die ik hier evenwel om privacyredenen, niet zal vernoemen.

Als een kind echt onhandelbaar was, zag de juffrouw geen ander alternatief dan de stouterik even op te sluiten in het, naast de toiletten gelegen, donkere stalletje. Bij de kolen, want het uit slechts twee leslokalen bestaande schooltje, werd in de winter verwarmd met een centraal opgesteld kolenvuur.

School discipline (klein)Klappen op de blote poep, daar ben ik ook nog getuige van geweest, maar of dat op de kleuterschool was, dat durf ik niet met zekerheid te zeggen, noch te schrijven. En aan de armen of oren trekken, gebeurde ook, zelfs vaak, maar allicht pas vanaf de lagere school.

Lijfstraf - 000Lager onderwijs volgde ik in de gemeentelijke basisschool, gelegen aan de rand van de dorpskern. Met de handen achter de rug, of op het hoofd gevouwen 'in de hoek staan' was daar voor stoute jongens, dagelijkse kost. Maar ook brave, gehoorzame jongentjes zoals ikzelf moesten er van tijd tot tijd aan geloven. Die straf vond ik een verschrikking. Met je gezicht naar de muur gericht, en je rug dus naar je medeleerlingen gekeerd bevreesde me. En dat was allicht de bedoeling. Maar echte, niet leergierige stoute kinderen, maalden er niet om. Waardoor het regelmatig gebeurde dat alle vier de hoeken van het klaslokaal waren bezet. De stakker die aan de hoek stond waar ook de deur zich bevond, liep steeds kans om deze, bij een onaangekondigde entree van bijvoorbeeld een andere leerkracht, tegen zijn achterhoofd te krijgen.

Een andere tuchtmaatregel waar nogal kwistig mee werd omgesprongen, en regelmatig onterecht, was tijdens de pauzes 'rond de koer wandelen.' Terwijl de andere leerlingen spelletjes speelden, of in groepjes een praatje maakten, dienden de gestraften, alweer met de handen op de rug gevouwen, de boorden van de speelplaats af te stappen. Lopen mocht niet. Al durfden de gestraften het toch dikwijls aan, om een wedstrijdje snelwandelen te houden. Uiteraard enkel op momenten dat de toezichthoudende leerkracht niet oplette of even afwezig was.

School teacher cartoonEen fysiek pijnlijker straf was het tikken, met een platte lat of met een liniaal, op de vingers van leerlingen, om ik weet niet wat voor reden. Sommige onderwijzers gebruikten daar zelfs de één meter lange en een tweetal centimeter dikke bordlineaal voor! Ik heb ook nog leraars gekend die kinderen, met de handen op het hoofd, en de rug naar de klas gekeerd, op hun blote knieën lieten plaatsnemen op de houten tree. Een verhoog van zowat 15 centimeter en anderhalve meter diep, dat over de ganse lengte voor het krijtbord lag. Een laag podium dus, waarop de meester zijn lessenaar stond en hij zich voortbewoog. Vermoedelijk om nog groter te ogen dan ons en derhalve nog meer fysieke autoriteit uit te stralen.

Als een kind keer op keer last had met leerstof uit voorgaande schooljaren, dan gebeurde het wel eens dat onze meester hem terugstuurde naar de klas waarin die lessen reeds gegeven waren. Zo kon het dus zijn dat een leerling van het vierde studiejaar één, of meerdere dagen, op een stoeltje achterin de klas, mee de lessen moest volgen van de kinderen uit het eerste leerjaar!

Schoolmeisje IIZelfs in de middelbare school kreeg ik nog te maken met leerkrachten en ander personeel met losse handen. Zo was de leraar technisch tekenen van mij gewoon dat ik, door mijn inzicht en mijn interesse voor het vak, elke opdracht nauwgezet uitvoerde. Nu moet ik op een dag eens weinig goesting hebben gehad, of aan het dromen zijn geweest, mogelijks over één of andere griet. Want de interesse voor het vrouwvolk was,  met het ingaan van de pubertijd, die ook toen al bestond, nog groter geworden dan ze daarvoor reeds was. In elk geval trok mijn tekenwerk die dag op geen kloten.

Technical drawing classroom (small)Mijn leraar, die zijn toer maakte tussen de tekentafels, waaraan wij rechtstaand, of op een kruk gezeten, ons werk deden, merkte dat. "Dat trekt op niks hé, vent!", zo zei die, ietwat corpulente, steeds in een grijze kiel gestoken, grijzende en kalende man. Die woorden waren nog niet allemaal uitgesproken, of hij haalde uit met zijn rechterarm, waar hij een opgerolde map in de hand hield. Die trof mij zwaar op de linkerkaak van mijn gezicht!

Daar was ik toch even niet goed van. Terwijl ik wankelend mijn evenwicht zocht, en bekwam van die mep op mijn wang, liet de leerkracht, wiens naam ik me ook nog herinner, maar hier ook niet publiek ga maken, me weten dat ik beter moest presteren!

Wat ik ook nog heb gezien zijn leerkrachten die iets op het bord aan het schrijven waren en bij aanhoudend, voor hen allicht irritant geroezemoes in de klas, zich plots omdraaiden en het krijtje dat ze in hun hand hadden, met volle kracht door het lokaal lieten zoeven. Soms was het zelfs de zware houten bordveger die door de lucht suisde!

Wie pech had kreeg het krijt of de bordveger onzacht tegen zijn bakkes. In die tijd waren er nog niet zo veel frêle, voormalige prematuren. De meeste kinderen uit mijn klas, konden dus wel iets verdragen. Het waren trouwens allemaal jongens, want gemengd onderwijs stond toen nog in de kinderschoenen.

Dat mijn herinneringen helemaal juist zijn, dat kan ik uiteraard niet garanderen. Het gaat hem hier immers over gebeurtenissen van enkele decennia geleden. Maar ik ben er van overtuigd dat het hier verhaalde vast niet veel verschilt van wat er werkelijk gebeurde.

04-03-09

Kunst in zang en beeld

In de rechterkolom van MizzD haar weblog staat een fotootje van een stoere bink met een mooie tribal tatoeage in zijn lijf gegrift, en 'rudi rules' ernaast.  Als je op die kerel zijn corpus klikt met je computermuis, dan kom je terug bij mij terecht. Maar kijk eerst eens goed rond bij die lachgrage Hollandse dame, want dat loont zeker de moeite. Haar log van vandaag bevat ondermeer een paar foto's van haar getatoeëerde vriendjes. Het vrouwvolk wordt weer verwend. Lachen En met de starende ogen van trouwe viervoeter Axel als afsluitend beeld is ook succes bij de Japanners gegarandeerd!

Als je naderhand terug op mijn stekkie bent aangeland, dan mag je luisteren naar The Alliance, en hun liedje Tattoo (Tatted Up), waarop ik een (al zeg ik het zelf) passende clip heb gemaakt. Geniet maar! Stoer

 

15-01-09

Voor elk wat wils

Jullie hebben het aan mijn zoon Austin te danken dat ik hier iets post. Deze avond werd ik immers verwacht op een oudercontact op zijn school, wat ik dus gedwee deed. Eén leerkracht was niet aanwezig omdat ze deze ochtend nogal ongelukkig ten val is gekomen en dientengevolge minstens twee weken buiten strijd is. Zowel de directrice als de andere leerkrachten zijn tevreden over mijn zoon, zowel wat de schoolresultaten als zijn attitude betreft en hadden geen opmerkingen. Aangezien ik eigenlijk ook niet denderend veel te zeggen of te vragen had, was ik daar dus snel klaar. En ben ik, nadat ik de mij aangeboden koffie door mijn assistente in mijn keelgat had laten gieten en het bijgeleverd koekje had opgepeuzeld, terug huiswaarts gekeerd.

En hier zit ik dan, op een nog redelijk uur, met mijn laptop op mijn schoot. Bij mijn collega-bloggers zal ik waarschijnlijk pas morgen terug op bezoek gaan, want nu wil ik eerst iets op mijn eigen weblog plaatsen.

De dames en heren die van stoer naakt mannenvolk houden, zou ik willen aanraden eens naar The Wild Site van Humo te surfen, want ze willen 'De Gouden Stud 2009' vinden en daar vind je alle informatie over deze mister-verkiezing. Voor een directe link naar een grotere beeltenis van de blote venten hieronder, kan je hier klikken. Veel kijkplezier! En vergeet ook niet te stemmen! Op één van die mannen, hé! En als je dan toch bezig bent, heb ik er hoegenaamd niks op tegen dat je hier bij de Skynet Blogs Awards '08, ook nog eens dat knopje achter 'rolstoeler' indrukt. Dank bij voorbaat.

Studs

Voor de dames die liever naar vrouwen kijken, heb ik hieronder een zelf in elkaar geknutseld filmpje als troost. En, heren die zich ook het liefst aan vrouwvolk vergapen, moeten zich ook niet generen om op de PLAY knop te drukken. Veel kijk-, maar ook luistergenot!

  

 

 

09-01-09

IJspret

Michelle Kwan - 000 (klein)Deze nacht gaat het flink vriezen, zei de weerman zonet op de radio. En de Bodemkundige Dienst van België voorspelt ook voor de komende dagen nog steeds zeer lage temperaturen, maar droog weer, met vooral morgen, behoorlijk wat uren zonneschijn. Ideaal weer dus om overdag, dik ingeduffeld tegen de koude, naar buiten te komen. En waar mogelijk, en vooral veilig, de met een dik pak ijs bedekte waterplassen op te gaan!

Zelf ga ik me, met het zwaar gevaarte onder mijn poep, niet op het ijs wagen. Ik stel me tevreden met het kijken naar de op het bevroren water stoeiende mensen. IJs en sneeuw is werkelijk iets waarin jong, minder jong en oud elkaar doorgaans vinden. Ik kan enorm genieten van een gezin dat samen winterse pret beleeft. En zo zullen er morgen vast een heleboel te zien zijn, naar ik vermoed!

Wie weet is er ook wel wat schoon vrouwvolk te bewonderen op het ijs. Maar die gaan zich dan toch, net als ieder ander, goed mogen aankleden om geen kou te hebben. Een outfit zoals de Amerikaanse schaatskampioene Michelle Kwan aanheeft op de foto die ik bij dit berichtje publiceer, is dan ook uit den boze! Te zien aan haar houding en gelaatsuitdrukking, heeft deze kunstschaatster het trouwens ook niet al te warm. Tenzij deze pose bij de show hoort, uiteraard. Dat zou dus ook best kunnen, maar daar kan ik me niet over uitspreken, want ik ben totaal niet thuis in die sport.

Deze namiddag, even voor de grote wijzer van de klok in mijn living, de twaalf aanduidde, terwijl de kleine wijzer bijna op de vijf was gericht, kreeg ik in mijn elektronische brievenbus, een bericht van Skynet Blogs. Met de melding dat mijn blog deel uitmaakt van de 5 genomineerde blogs in de categorie Lifestyle, en bijhorende gelukwensen,

Uiteraard ben ik, ondanks mijn bedenkingen bij deze wedstrijd, toch blij met de nominatie, die ik geheel aan jullie te danken heb! Maar de keerzijde van de medaille is dat ik jullie nu alweer dien te verzoeken, en wel vanaf vandaag en nog tot zondag 25 januari, zo dikwijls mogelijk, en liefst dagelijks, te stemmen voor 'rolstoeler'. Zo maakt mijn blog het meeste kans om 'de grote winnaar' te worden van de skynet blogs awards '08! Nu we aan dit spelletje begonnen zijn, doen we best zo goed als mogelijk verder tot het einde. Ondergetekende blijft hoe dan ook zijn best doen om geanimeerd te schrijven. En jullie zijn, of jullie stemmen (liefst) of niet, hoe dan ook bedankt om hier af en toe (liefst dikwijls) langs te komen voor het lezen van mijn schrijfsels. Prettig ijsweekend!