07-06-09

Verkiezingen

 

Zoals de meerderheid der Vlaamse stemgerechtigden, toog ook ik heden ochtend braaf richting stemlokaal, in een wijkschool van mijn woonplaats. Er helemaal niet van Stemmenovertuigd dat mijn stem ook maar enige impact heeft op het politieke landschap, maar me anderzijds wel heel bewust van het feit dat dit stemmen een verworven recht is waar door de generaties voor de mijne, duchtig is voor gezwoegd en afgezien. Alleen al uit respect voor de personen die hebben geijverd voor het tot stand komen van dit onderdeel van de democratie, ging ik dus toch zonder al te veel tegenzin, richting stembus.

Dat ik ook al rolstoelend vrij goed het stemlokaal binnengeraak, dat wist ik reeds van vorige verkiezingen, waarbij ik rollend mijn stemplicht vervulde. De enige te overwinnen hindernis was een dorpel aan de entree tot de gang die naar de ingang van het klaslokaal leidt, dat traditioneel als stemlokaal was ingericht. Jammer dat ze die belemmering, na al die jaren, nog steeds niet met een hellend vlakje hebben weggewerkt.

De tekst op de achterzijde van mijn oproepingskaart, met naar ik vermoed de onderrichtingen, was in een veel te klein lettertype gedrukt. Zodat ik het zelfs met mijn leesbrilletje op,  nog niet kon lezen. De informatie op de voorkant was daarentegen wel goed leesbaar. Waar gestemd moest worden, op welk tijdstip en ook voor wie. 13 leden van het Europees Parlement en 27 leden van het Vlaamse Parlement.

Zoals voorgeschreven overhandigde ik, na binnenkomst in het lokaal, mijn oproepingskaart en mijn identiteitskaartje aan de eerste bijzitter. Een andere persoon overhandigde me de twee stemformulieren. Met die flappen op mijn schoot verdween ik in het stemhokje. Achter het gordijntje, dat door alweer een andere persoon hoffelijk werd opzij gehouden, en eens ik stond gepositioneerd, achter me werd neergelaten.

KiesbriefNadat ik klaar was met mijn 'werk' reed ik achterwaarts uit het stemhok, waarbij het gordijn vanzelf aan de kant schoof. Zo leek het althans. Tenzij die hulpvaardige heer er terug voor iets tussen zat. Nochtans zag ik hem niet. Ik draaide mijn rollend gevaarte met mij erin 90° en deponeerde de papieren in de juiste gleuf. Waarna ik mijn identiteitskaart terugkreeg, alsook mijn afgestempelde oproepingskaart.

De voorzitter van het stembureau vroeg mij vriendelijk: "Is 't gelukt?" Waarop ik de man antwoordde: "Ja, het viel nogal mee. Die brief voor het Europees Parlement, dat ging best. Die te kiezen leden heb ik alle 13 bij elkaar gevonden. Maar die 27 voor het Vlaamse Parlement, dat was iets complexer. Die heb ik moeten verdelen over 2  kolommen. Anders lukte dat niet. Er stonden immers geen namen en navenant te kleuren bolletjes genoeg, in de lijst van mijn voorkeur!"

De chef van het bureau bracht een hand naar zijn hoofd, slaakte een zucht en gilde: "Maar dan stemde je ongeldig!" Je zag hem zo denken: "Met die godverdomde invaliden heb je steeds niks dan last!". Nu ja, in dit geval was deze bedenking dus wellicht niet geheel ten onrechte. Wat er daarna nog werd gezegd en/of gedaan, daar ga ik jullie niet mee vervelen, want het zou toch allemaal gelogen zijn. Verzonnen is immers ook de rest van het geschrevene in de laatste twee alinea's van dit epistel. Tong uitsteken

Nog een prettige, kommerloze, liefst droge en graag ietwat zonnige zondag toegewenst!

24-05-09

Verkiezingskoorts

 

Woensdag jongstleden was ik voor een verkeerscongres aanwezig in Mechelen. In de, sinds 1994 verlaten, en door er een flink stuk bij te bouwen, tot congres- en erfgoedcentrum omgebouwde 'brouwerij Lamot'.

Kathleen Van Brempt - 000 (klein)Op enkele thema's die op deze congresdag aan bod kwamen, kom ik ongetwijfeld in latere logs terug. Het programma was in elk geval gevarieerd en interessant en, niet onbelangrijk: ook de catering was best in orde. Want van aandachtig te zitten luisteren, en zo nu en dan iets te zeggen of noteren, krijgt een mens immers honger.

Aan het eind van de dag kwam Kathleen Van Brempt, in haar functie van Vlaams minister van mobiliteit, de congresdag afsluiten. De sp.a politica was op haar zomers gekleed. Geheel in het zwart! Al in de rouw omdat ze vreest na de verkiezingen van 7 juni niet meer als minister aan de bak te zullen komen? Joost mag het weten! Maar die was onbereikbaar voor commentaar, dus dien ik jullie helaas het antwoord daarop schuldig te blijven.

En mager dat mevrouw de minister er uit ziet. "Anorexia!" zou de jeugd van tegenwoordig zeggen. Want dat is een modewoord dat elk meisje en elke vrouw die slank of mager is, krijgt toebedeeld. Zou bij mevrouw de minister de verkiezingskoorts die slankheid veroorzaken? Of ziet die dame er al sinds jaar en dag zo fragiel uit? Op haar figuur heb ik immers, eerlijk gezegd, voorheen nog nooit bijzonder gelet

Feya Saeys - 002 (klein)Wat politici betreft wil ik jullie bij deze ook even meegeven dat de goed van oren en poten voorziene Freya Saeys er een te duchten concurrente heeft bij gekregen. En dan nog wel één uit eigen 'blauwe' rangen. De kans zit er in dat Freya, de huidige nummer 1 op mijn ranglijst van knapste verkiezingskandidates, door een mededingster van de troon wordt gestoten.

Elise Vermeiren - 000Hier in mijn buurt zijn immers overal, als ware het paddenstoelen, borden uit de grond geschoten met affiches op van de genaamde 'Elise Vermeiren', kandidaat Vlaams parlement, op de 23ste plaats van de Oost-Vlaamse lijst van de Open VLD.

Zo een pittig, jong meisje, daar zou je toch alleen al omwille van haar lieve lach met graagte je stem aan geven? Ah neen, ik niet dus! Hoe zeer vrouwen me ook met hun schoonheid en hun algemeen voorkomen en houding kunnen bekoren, waar het voor hen kiezen om mij, en anderen, te vertegenwoordigen in een beleidsorgaan, verwacht ik toch iets meer. En niet alleen de melding dat ze achter het partijprogramma staan, want dat is nogal wiedes. Neen, ik wil weten welke thematiek prioritair voor hen is, waar ze bij een beleidsdeelname de accenten willen leggen en zo meer.

En ik moet bekennen dat op de verkiezingssite van deze laatst genoemde jongedame, een Vivant adept, binnen de Open VLD structuur, één en ander valt te achterhalen. Dus wie weet, kies ik in juni voor Elise. Zo niet, die 2de plaats op mijn 'kieslijst babes rangschikking' heeft ze al op zak, en een nummer 1 behoort ook nog tot de mogelijkheden!

Als je kieslijstbabes nummer 1 & 2 eens vredig samen wilt zien, omgeven door enkele oudere mannelijke knarren uit hun partij, klik dan even hier. Jazeker, het betreft dezelfde dames als op de blitse affiches! Knipogen

Oh ja, wie het ludieke verkiezingsfilmpje van de PVDA nog niet gezien mocht hebben, moet er vast en zeker hier eens naar gaan kijken.

10-05-09

Naderende verkiezingsdag

 

We zijn nu op minder dan een maand van de Vlaamse en Europese verkiezingen. En ik heb nog helemaal geen kandidaten gevonden aan wie ik mijn stem wens weg te geven.

Gisteren ben ik bij het passeren nog eens gestopt aan de in onze buurt opgestelde reglementaire aanplakborden. Er was daarop niet veel soeps te bespeuren. Op diverse borden werd tot op heden zelfs nog helemaal niks gekleefd. Het is tegenwoordig wellicht niet meer zo gemakkelijk plakploegen samen te stellen. En voor kleine partijen is het allicht onbegonnen werk om campagne te voeren en affiches op te hangen in steden en gemeenten, waaruit niemand van hun kandidaten afkomstig is.

Freya Saeys - 000Wat (uiterlijke) schoonheden onder de kandidates betreft, heb ik mijn goesting al gevonden. Freya Saeys uit Lebbeke staat momenteel op nummer 1.

Op de affiches van deze deerne uit Lebbeke staat: "Met lef!" Maar ik denk dat de meeste mensen, en zeker de mannen, daar bij zullen denken: "En met een schoon lijf!"

Eigenlijk wou ik schrijven: "Met ferme tieten!" Maar zulks doe je niet als fatsoenlijke heer. Dat is trouwens ook niet te zien op haar affiche.

Daar kan ten andere toch enorm veel mee gefoefeld worden. Heeft een dame van de natuur minder gekregen dan ze wil tonen, dan corrigeert ze dat met een push-up BH. Kreeg ze daarentegen teveel toebedeeld, dan wordt een deel weggedrukt met behulp van een korset of verstopt onder ruimvallende kledij. En als deze kunstgrepen falen, dan kan de genomen foto, vooraleer afgedrukt te worden, nog steeds worden geretoucheerd.

Dat ik over deze jongedame niks meer weet te vertellen dan uiterlijkheden is te wijten aan het feit dat ik op het internet niks vond over haar private en politieke achtergrond, noch nopens haar motivatie om kandidate te zijn voor de Vlaamse verkiezingen. Blijkbaar wordt verondersteld dat die fraaie foto van deze Lebbeekse volstaat om de kiezers te overtuigen. En dat zou best wel  eens kunnen lukken!

Maar ik zou ik niet zijn mocht ik niet even verder op speurtocht zijn getrokken. Zodat ik jullie toch kan meegeven dat dit dametje 25 jaar jong is en arts, zoals haar papa, al sinds behoorlijk wat jaren de burgemeester van Lebbeke.

Je moet er trouwens maar op komen om op de Oost-Vlaamse lijst een Freya te plaatsen. En er bovendien één te vinden, die qua sympathieke uitstraling de concurrentie kan aangaan met rooie Freya Van den Bossche!

Nu heeft de Gentse sp.a politica, als Oost-Vlaamse lijsttrekker op de Vlaamse kieslijst wel veel meer kans op het bemachtigen van een zitje in het Vlaams parlement, dan de (nog) nobele onbekende Open VLD kandidate met haar 14de plaats. Maar wie weet... misschien is mijn oog wel gevallen op de nieuwe Annemie Neys!

En de voormalig Vlaams-nationalistische, begin dit jaar tot socialist bekeerde Bert Anciaux lacht ons toe op zijn affiches. Hij duwt de Europese lijst van de sp.a met de slogan 'geen politiek zonder gevoel'. Waarbij ik me afvraag waarom men hem dan niet afbeeldt zoals we hem het beste kennen: huilend!

Alhoewel ik weet dat sympathieke Bert zo nu en dan mijn weblog bezoekt, durf ik hier op dit moment wel iets sarcastisch te schrijven over de ex-vanalles. Bertje is immers wellicht druk doende met campagne te voeren en heeft quasi zeker geen tijd om een ander zijn onzin en andere momenteel niet relevante noch interessante schrijfsels te lezen. En als je dit bij toeval toch leest, "Bert: 't is niet gemeend hoor, 't is maar voor de lol!"

Inderdaad, beste lezer, ondergetekende is niet alleen fysiek gehandicapt, maar ook nog eens een lafaard! Nu ja, een mens moet iets zijn, nietwaar? En zelfkennis is een goede deugd, dus dat compenseert mijns inziens die slechte eigenschap.

Affiches van Groen! zag ik ook al aan die houten panelen bevestigd. Geenszins wil ik die mensen uitlachen en nog minder wil ik deze partij met haar nobele idealen belachelijk maken. Maar het valt mij op dat veel van het Groen! mansvolk een hoog voorhoofd heeft. Mij komt het voor dat het opschuiven van de hoofdhaargrens van deze individuen recht evenredig evolueert met de toename van de omvang van het ozongat. Een gevolg van hun ecologische levensstijl? Dan rijst de vraag: is die wel gezond? Wie bezorgd ons hierop het antwoord? Zo er al één is!

11-03-09

Steunpunt Straten

 

Vandaag, donderdag 12 maart, bevind ik mij de ganse dag in de Nekkerhal te Mechelen. Voor de tweede en tevens laatste dag van de 5de editie van de Dag van de Openbare Ruimte.

Dag van de openbare ruimte - logoHilde Crevits , Vlaams minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur komt het project Harmonisch Park- en Groenbeheer (Agentschap voor Natuur en Bos) toelichten en reikt aansluitend in naam van Steunpunt Straten de prijs 'Publieke Ruimte 2009' uit.

Wie vandaag thuis is en zich een beetje verveelt, alhoewel dat nochtans geen voorwaarde is, nodig ik graag uit om een beetje te gaan lezen op mijn andere blog: Rudi's schrijfsels.

05-10-08

Bos en klimaat

Kruip in een warme lange regenjas,  trek jullie laarzen aan, en dan hup, het bos in! Voor een deugddoende, gezonde wandel- en verkenningstocht. Want in het bos valt zoveel te bezien en te ontdekken! En met de 'Week van het Bos' trachten de organisatoren daar iedereen 'warm' voor te maken!

Week van het bos 2008

De Vlaamse bossen zijn prachtig. Met zoveel variëteit in bomen, planten, struiken en andere gewassen, en de kleur ervan. Een diversiteit aan tinten van in het bijzonder groen en bruin. En in de herfst, waarin we ons heden bevinden, brengen de vallende of reeds op de bosbodem gevallen bladeren, nog zoveel extra kleurenpracht!

Jammer dat door de overvloedige regenval alles nat en drassig ligt. Want ik hou zo veel van het knisperende geluid van het gevallen gebladerte, en het kraken van noten als ik er met mijn rolstoel over rijd.

Ben je nog op zoek naar een activiteit om deze week heen te gaan? Klik dan aanstonds hier! En kies een bestemming waar je kan genieten van de onuitputtelijke schoonheid van het bos. En met een beetje geluk een diertje ziet, dat komt piepen om te zien welk vreemd wezen zijn leefgebied betreed. Lachen

18-09-08

Met het busje naar Brussel

Gisteren was ik reeds om 6 uur mijn bed uit, omdat ik tegen half zeven een busje had besteld om me naar Brussel te brengen. Alwaar ik 's ochtends zou deelnemen aan een ‘fietscongres'. En om de files te vermijden en daar gegarandeerd op tijd te arriveren, koos ik er voor om tijdig te vertrekken.

cartoon_bike_dreaming (klein)

klik op de afbeelding voor een groter formaat

Het congres vond plaats in het auditorium Hadewych van het Hendrik Consciencegebouw, waar ook het Vlaams Ministerie van Onderwijs en Vorming is gevestigd. Aangezien het niet de eerste keer was dat ik in dat gebouw aanwezig was, herinnerde ik mij nog min of meer de weg. Toch diende ik enkele keren de dame van de receptie aan te spreken om wat te vragen.

Wat mij weer opviel is dat ook deze dame het er blijkbaar moeilijk mee had rechtstreeks met mij te (blijven) communiceren. En steeds, over me heen, oogcontact zocht met mijn assistente, die steeds bewust de andere kant opkeek. Mijn assistentes en ik verstaan elkaar daarin en lachen die perikelen weg. Maar als het al te dikwijls voorvalt, dan wordt het toch wel irritant.

Om in de voornoemde gehoorzaal te geraken, diende er een bode met me mee te gaan. Die kon met zijn badge alle deuren en de lift geopend krijgen, zodat ik via de kelderruimtes, waar van alles en nog wat ligt opgeslagen, tot vooraan in de zaal kon geraken. Ook deze brave man had zichtbaar moeite om zich, bij het spreken, tot mij te richten. Zie ik er dan zo afstotelijk uit? Het zou een goed idee zijn om die mensen eens in te schrijven voor een opleiding 'klantvriendelijk omgaan met personen met een handicap'

Fietsers boven

klik op de afbeelding voor een groter formaat

Een volledig relaas van de, best interessante, voormiddag, ga ik hier niet geven. Mijn verslag zou trouwens toch niet volledig zijn, want ik verliet de zaal vooraleer de aanwezige ministers, Kathleen Van Brempt en Hilde Crevits, respectievelijk Vlaams minister van Mobiliteit en Vlaams minister van Openbare Werken, met een slotwoord het congres afsloten. Mijn chauffeur stond immers al te wachten aan de uitgang, en die moest in de namiddag ook nog elders heen.

Wat ik jullie toch niet wil onthouden is de naam van  één van de sprekers. Coördinator van Fietsberaad Nederland, de heer Otto van Boggelen. Toch wél wat contradictoir, en vooral grappig, in een functie waarin fietsen wordt gestimuleerd, en autorijden wordt ontraden, als naam te hebben ‘Otto' (Vlaams voor ‘auto')!


Otto_rijdt_heen_en_weer III


klik op de foto