24-12-12

Kerst 2012

               

Alle mensen van goede wil wens ik toe:

 een Prettige Kerstavond!


25-12-10

Kerstdag 2010

 

Aan iedereen

een aangename, zorgenvrije

en liefdevolle KERSTDAG toegewenst!

 

 

25-12-09

Zalig Kerstfeest

 

Bij ons in het Waasland is het een Kerstnacht geworden met wat wind en een nog steeds aanhoudende zachte regen.

Hopelijk heeft elkeen van jullie lekker gegeten en was het een gezellig samenzijn met familie, vrienden of enkel je hond, kat, kanarie, cavia, huismijt... en beleef je ook vandaag een prettige, aangename en vredevolle Kerstdag. Ik wens het jullie allen van ganser harte!

 


Hier zie je het zelfgemaakt filmpje dat ik vorig jaar postte. Lachen

 

11-01-09

Pret op ’t(h)ijs!

Allé, vandaag ben ik dan toch buiten geraakt. Warm ingeduffeld uiteraard. Maar ik ben goed uitgerust, dus dat was geenszins een probleem. Van prachtige sneeuwlandschappen met struiken en boomkruinen met een wit bovenlaagje was evenwel jammer genoeg geen sprake meer. Allemaal de fout van de hogere temperatuur en zonneschijn. Het voordeel was dan weer dat ik, zonder koude te lijden, toch wel een drietal uur heb kunnen buiten vertoeven. De eerste bevroren waterplas die ik op mijn weg tegenkwam, droeg slechts een beperkt aantal wandelaars, schaatsers en personen met sleeën. Als ik het mij goed herinner is daar twee, of drie jaar geleden een schoolkind door het ijs gezakt en ternauwernood aan de verdrinkingsdood ontsnapt.

Girl on top of boy - 000

Op zowat 10 meter van de oever, van wat normaliter een vijver is, vatte ik plaats. Nauwelijks tien minuutjes stond ik daar de boel te bekijken of  er weerklonk een geluid! Onheilspellend, maar niet direct te definiëren, wegens nooit eerder gehoord. Vrijwel iedereen verliet het, nu hoorbaar krakend ijs. Niet in paniek, maar toch ongerust. Zowat de helft van de recreanten betrouwde het zaakje helemaal niet en verliet de onheilsplek. Op zoek naar andere en veiliger ijsplassen? De rest bleef rond of op de ijsvlakte. Ik hield het daar echter ook voor gezien en reed verder.

Op de gedeelten van de Durme (een zijrivier van de Schelde), waar ik ging kijken, was geen volk te bespeuren. Met duidelijk zichtbare wakken, totaal niet onbegrijpelijk. Een tweede parkvijver die ik passeerde, was ook zonder volk, maar de weg naar de derde was duidelijk door een heleboel mensen gevonden. Heel veel gezinnen, die, geheel ontspannen, met volle teugen genoten, van wat allicht de laatste dag van dit winterseizoen was, dat op natuurijs kan worden geschaatst.

In navolging van mijn collega-bloggers had ik graag een toepasselijke foto bij dit relaas geplaatst, en liefst één die ik zelf had laten trekken van de ijspret waarvan ik getuige ben geweest. Gezien de onmogelijkheid daarvan ben ik met de, gisteren nog geüpdate zoekfunctie van Microsoft XP, op de harde schijf van mijn schootcomputer, op zoek gegaan naar een geschikte foto. De enige resultaten die ik vond zijn het hierbij gepubliceerde 'Wulpse dame op Thijs' en, uit dezelfde reeks: 'Thijs op Gladys'. Maar deze laatste afbeelding is niet geschikt voor plaatsing op een publieke blog waar ook minderjarigen toegang tot hebben. De wulpse dame heeft op die foto namelijk helemaal geen kleren meer aan en er zijn van het koppel, bepaalde lichaamsdelen te zien in een staat van opwinding, die een puritein als onzedelijk en onwelvoeglijk zou bestempelen. Jullie gedachtegang is juist: ze zijn inderdaad stijf, maar dus geenszins van de kou! Knipogen

22-12-08

Kerstverhaal

 

Elf - 005 (klein)

Het had, als naar jaarlijkse gewoonte, daar in het hoge Noorden, een zalige tijd moeten zijn, maar dat was het helaas niet! De Kerstman was ongelooflijk chagrijnig, want het was Kerstavond en alles liep fout!

Vier van zijn magische elfen waren ziek en deze in opleiding, die hen vervingen, werkten uiteraard niet even snel en accuraat als hun ervaren collega's. Waardoor men met de productie van het speelgoed achter was op het schema.

Daar kwam bij dat zijn vrouw de koekjes had laten aanbranden en ook nog eens met de tijdig was gekomen dat zijn ma de volgende dag op visite zou komen, wat de, doorgaans gemoedelijke man, nog meer stress bezorgde!

De druk op de schouders van de Kerstman nam nog meer toe, toen hij naar buiten ging om de rendieren voor zijn arrenslee te spannen. Er waren er blijkbaar twee over de afsluiting gesprongen en weggerend of weggevlogen naar God weet waar!

En toen de Kerstman zijn zak met de Santa Clausmiljoenen pakjes achterin de slee gooide, scheurde die zak open en kwamen de pakjes overal terecht. Nog meer stress!

Om de pakjes terug bij elkaar te kunnen scharrelen, sprong de Kerstman op de slee. Door de brute en onbeholpen wijze waarop hij dat deed, brak één van de planken af! En viel de Kerstman achterover in de sneeuw!

Het werd hem allemaal te veel! De Kerstman klauterde recht en ging, gefrustreerd door al die miserie, weer zijn woning binnen. In een wanhopige poging om met een slok rum zijn zorgen weg te drinken. Maar hij vond de fles niet en liet tot overmaat van ramp het glaasje vallen, waarmee hij een flinke scheut van de godendrank tot zich had willen nemen.

Toen hij de veegborstel uit het berghok nam om de stukken glas bij elkaar te vegen, stelde de Kerstman dan ook nog eens vast dat muizen of andere knaagdieren de strooien veegharen van de borstel hadden opgepeuzeld! Een combinatie van een depressie en een woedeaanval kwam nabij!

Net op dat moment weerklonk de deurbel. Geïrriteerd en bevreesd voor alweer een onheilsbericht, sjokte de oude man naar de voordeur. Hij zwaaide ze open en Engel in Kerstboom (klein)zag voor zich een kleine Engel staan, naast een gigantisch grote Kerstboom. Uiterst opgewekt zei de Engel op lieflijke toon:  "Zalig Kerstfeest, Kerstman! Is het vandaag geen prachtige dag?! Ik heb een mooie boom mee voor u! Waar wilt u hem hebben?"

En zo nam de traditie van het engeltje bovenin de Kerstboom, een aanvang.  Lachen

--- Mijn eigen interpretatie van het verhaal, waarvan ik de originele auteur niet heb kunnen achterhalen  ---

In veel landen is het plaatsen van een engel, bovenin de Kerstboom 'de kers op de taart'. Een traditie waarbij de eer van het plaatsen veelal wordt overgelaten aan een (klein) kind uit het gezin, zo nodig (de hoogte in) geholpen door ma of pa. De engel verzinnebeeld deze die in Bethlehem boven de stal in de lucht hing bij de geboorte van Jezus Christus. Hier bij ons is het meestal de ster der Wijzen die de top van de boom siert, of een pin, die deze in abstracte vorm symboliseert.

20-12-08

Kerstmis komt er aan!

Het ziet er niet naar uit dat wij van een witte Kerst zullen kunnen genieten. Laat onderstaand filmpje dus als (gedeeltelijke) compensatie gelden. Alvast een vreugdevolle kerstperiode toegewenst!

04-12-08

Wit – geel – bruin - …

Chinees (blog)

De afkeer die sommige mensen hebben ten overstaan van personen met een andere huidskleur, zal ik allicht nooit begrijpen. Dat je er als blanke zelf niet geelachtig wil uitzien zoals een Chinees of andere Aziaat, dat is verstaanbaar. Want ofwel heb je dan een verkeerde dagcrème gebruikt, of anders is er medisch iets niet met je in orde. Een probleem met de lever. Twee jaar geleden ben ik zelf uit het ziekenhuis gekomen met Hepatitis, een virale leverontsteking. Totaal uitgeput was ik, en elke dag manifesteerde het uiterlijk kenmerk van de ziekte, de zogenaamde geelzucht, zich meer en meer. In de kliniek hadden ze zich daar geen vragen bij gesteld. En de donkere urine en dito ontlasting hadden, bij de verpleegkundigen, ook geen belletje doen rinkelen. Uiteindelijk is het, dankzij de nodige en juiste medicatie, terug in orde gekomen met mijn lever en kreeg ik naderhand ook mijn normale, blanke huidskleur terug.Zonnebank (klein)

Een bruin tintje daarentegen, is nog altijd in. Dit ondanks alle waarschuwingen in de media om blootstelling van de huid aan de zon, zo veel mogelijk te beperken. Teneinde de kans op huidkanker tot een minimum te beperken. Toch blijven wij blanken zonnekloppers. In eigen land, of als de zon het hier laat afweten, in het buitenland. En ook het gebruik van de zonnebank blijft immens populair. De mensen willen er gezond uitzien. En veelal oogt een blanke persoon met een (licht)bruin kleurtje inderdaad gezonder!

Interracial handshake (klein)

Toen ik mijn echtgenote leerde kennen was ons verschil in huidskleur totaal onbelangrijk. Zoals ik daarnet reeds meldde en elkeen op de foto's aan de zijkanten van deze weblog kan zien, ben ik één en al blank. Mijn vrouw daarentegen, een Afrikaanse, is behoorlijk bruin. Maar dat is nooit een issue geweest bij onze keuze voor elkaar. Alhoewel je bij verliefdheid en liefde bezwaarlijk van kiezen kan spreken. Het is veel meer iets dat je overkomt. En kleur, religie, cultuur, afkomst... zijn op dat moment helemaal niet van belang. Althans bij mij was dat zo. Vooraleer me in het grote avontuur van het huwelijk te storten heb ik evenwel, ondanks mijn verliefdheid, het voor en tegen ernstig afgewogen. Niet de discrepantie in kleur, maar wel het verschil in cultuur en afkomst daarbij ernstig in overweging nemend. De liefde overwon!

Brein Rudi

Mijn vrouw en ik waren reeds enkele jaren gehuwd, toen plotsklaps een herinnering uit een ver verleden, tot dan toe opgeslagen in een verborgen gedeelte van de dataopslagplaats onder mijn schedelpan, gewoonlijk brein of hersenmassa genoemd, terug aan de oppervlakte kwam. Zonder aanleiding, bij wijze van spreken werd vrijgegeven, door mijn, zoals bij de meeste mensen, deels autonoom opererende hersenen.

Black doll

Reeds in mijn kinderjaren was bruin mijn favoriete kleur. Hoe donkerder, hoe liever. En in mijn levensjaren ergens tussen kleuter- en tienertijd, wou ik deze teint ook als huidskleur. Dus nam ik me voor dat, als ik groot zou zijn, ik met een bruine madam zou trouwen. Dan kreeg ik in ieder geval bruine kindjes. En werd ik door veelvuldig (lichamelijk?) contact met mijn bruine partner, mogelijks zelf ook wel mooi bruin. Voor wie er aan denkt het zelf uit te testen, heb ik bedroevend nieuws. Het is verloren moeite. Die huidskleuroverdracht of  - transformatie gebeurt dus NIET! Daarvan ben ik het levende bewijs. Knipogen

Ja, als ik regelmatig in de zon vertoef, kleurt het gedeelte van Handshake Austin & Brianmijn lichaam dat de zonnestralen ontvangt, gewild roodbruin. Maar geenszins verkrijg ik, de als kind beoogde, ebbenhouten teint. Dat gekleurde velletje verdwijnt daarenboven uiterst snel, als sneeuw voor de zon, eens de blootstelling aan de stralen van het doorgaans als geel voorgestelde hemellichaam, zon genaamd, voor langere tijd wordt stopgezet. Heden, zowat 35 jaar na die kinderdroom, maal ik daar ook helemaal niet om. Maar ik ben wel gelukkig met de mooie lichtbruine huidskleur van mijn twee zoons! Dat gedeelte van mijn droom is, naast dat trouwen met een zwarte madam, in elk geval, en ongepland, ook uitgekomen!