26-03-11

Een nieuwe lente, een nieuw begin?

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelWe zijn in ons land, tijdens deze eerste week van het prezomerseizoen, al aardig verwend geworden geweest Lachen Tot vreugde van elkeen me dunkt, want de mensen die ik tegenkom op straat zien er over het algemeen vrolijker uit dan doorgaans het geval is. Het kan uiteraard ook zo zijn dat de felle lentezon mij doet schitteren en dat het dit is dat een gunstig effect heeft op de mensen die mijn pad kruisen. Voer voor psychologen en wetenschappers?

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelHet mooiere weer heeft dus als gevolg dat ook ik gemakkelijker buiten geraak. Wat me er toe bracht om weer aan te sluiten bij mijn traditie om op donderdagavond in het cultureel centrum van mijn woonplaats naar de film te gaan kijken. Vaak is hetgeen er wordt geprojecteerd drama en diepzinnig, maar de films waar ik deze en vorige week ging naar kijken, zijn luchtige prenten, geschikt voor een breed publiek. En dat was op beide avonden effectief, in redelijk grote getale, aanwezig.

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelVorige week draaide men ‘Smoorverliefd’. Voor de zeldzame zielen die hem (nog) niet zagen en er in de media niks over hebben gelezen of gezien: het is een Vlaamse film volgens het oude recept, dus met veel blote tieten, horende bij er als gewoon uitziende wijven met bekoorlijke lijven. En met seks uiteraard. Trouwens, alhoewel ik van die Tv-serie nooit meer dan wat flarden heb gezien, en dan nog wel van op afstand, deed deze rolprent me direct denken aan ‘Sex and the City’.

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelIn mijn ogen zit Smoorverliefd technisch knap in elkaar. En de acteerprestaties van de jonge mannen vond ik goed, maar deze van de meeste andere acteurs en vooral actrices, vond ik minder goed. Te onecht naar mijn zin. Hoofdrolspeelster Marie Vinck bijvoorbeeld, dochter van Hilde Van Mieghem, die deze film regisseerde, nam te veel (knap) ingestudeerde poses aan. Het is haar wel vergeven, want het is nog een jong meisje. Mogelijks leert ze mettertijd wel af wat ze (op de toneelschool?) heeft geleerd. En acteert ze dan wat natuurlijker. Als ze dan tenminste nog gevraagd zal worden. Want misschien hangen tegen dan haar tieten al (te veel) door, of is mama er niet meer om haar voor te trekken Knipogen

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelNu ik toch bezig ben met kritiek te spuien, zeg ik ook graag eens mijn gedacht over Jan Decleir. Wat de opeenvolgende generaties mensen in die (hautaine?) vrouwenverslindende kerel zien, begrijp ik niet. In mijn leven heb ik al talloze personen ontmoet die veel beter, natuurlijker en geloofwaardiger acteerden dan hem, zonder beroepsmatig acteur te zijn. In plaats van er het volk mee te vermaken, misbruikten die evenwel jammer genoeg hun acteertalent om medemensen om de tuin te leiden en op te lichten Wenkbrauw ophalen

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelVoor de fans van Jan en Marie: gelieve alle haatmail te richten aan rudi@hatemail.eu. Maar overdrijf niet hé, want de beheerder van die server heeft ook zijn rust nodig. Trouwens, ik ben al genoeg gestraft, want ik ontdekte zonet dat de kantelverstelling van mijn rolstoel het niet langer doet. Doordat de (dunne) stang die de zitting aan het onderstel bevestigt, is afgebroken! Huilen En ik wou net nog typen dat ik in de filmzaal met enig leedvermaak mensen ongemakkelijk had zien zitten verschuiven op die klapstoeltjes. Smachtend naar hun van alle comfort voorziene relaxzetel, die bij hen thuis in de living staat. Terwijl ik mijn luxezit steeds bij mij en onder mijn kont heb. Met zelfs een houder voor en met drank en een tas met tussendoortjes bij de hand! Lachen

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelDe bioscoopfilm ‘Frits en Freddy’, die deze week speelde, scoort iets hoger in mijn waarderingsrangschikking. De hoofdrolspelers spelen dan misschien wel een rol, maar de ganse duur van de film kwamen zij bij mij over als zijnde echt twee marginale broers en mislukte oplichters. Jammer van het vrij flauwe, voorspelbare en plotse einde, want dit is best een leuke film, met humor die zelfs mijn mondhoeken naar boven deed plooien.

Bij leven en welzijn, en onder de voorwaarde dat mijn rollende relaxzetel tijdig is hersteld, ben ik bij de volgende filmvoorstelling in de theaterzaal, weer present! Lachen

06-05-10

Hoort dit wel?

         

Twee dove personen leerden elkaar kennen op een cursus blind typen. Ze gingen na de lestijden regelmatig samen iets drinken in een kroeg vlakbij de school. En leerden zo elkaar beter kennen. Het klikte geweldig. Er kwam een eerste afspraakje, een volgend, nog één en uiteindelijk kwam van het één het ander en vroeg de tot over zijn dove oren verliefde jongeman, in de gebarentaal waarin beiden erg bedreven waren, het meisje ten huwelijk. Dolverliefd aanvaardde de deerne het aanzoek van haar liefste.

Tijdens hun verlovingsperiode regelde het koppeltje alle noodzakelijkheden die horen bij een echtvereniging en zochten en vonden ze een geschikte flat die ze met veel plezier inrichtten als liefdesnestje. Het werd een mooi huwelijksfeest, waaruit het gehuwde koppeltje na verloop van tijd stilletjes wegsloop om er met hun auto vanonder te muizen; Met de bedoeling thuis met hun tweetjes hun huwelijk ook lichamelijk te bezegelen. Wat iets speciaals moest worden want het vrijen was voor elk van hen de eerste keer.

Toen ze met hun voertuig wegreden van de parking, achteraan de feestzaal waar het bruiloftsfeest werd gehouden, kwam er evenwel veel volk naar buiten gerend. Om hen uit te wuiven! Het duurde even voor ze doorhadden hoe het kwam dat hun aftocht niet zo stil gebeurde als ze hadden gepland. Tot ze zagen dat één of meerdere individuen, waarschijnlijk hun vrienden, achteraan de auto een touw hadden bevestigd waaraan allerlei kletterende voorwerpen waren vastgeknoopt: blikjes, bestek, cd-schijfjes... Door hun auditieve beperking hoorde het pasgehuwde koppeltje uiteraard niks van al dat gekletter!

Eens aan hun woonst gearriveerd, wipte de jongen vlug uit hun auto, liep er om heen, opende galant de deur aan de passagierszijde en bood een hand aan zijn bruid om haar uit de auto te helpen. Lacherig liep het stelletje naar de deur van hun flat, die ze samen openden, waarna de bruidegom zijn schatje optilde en over de dorpel hun woning binnen bracht. Een binnenkomst waarmee ze elkander beloonden middels een innige tongzoen.

Waarna ze zich terstond naar de slaapkamer haastten. En elkaar aldaar, in opperste staat van lust, haast de kleren van het lichaam scheurden. Om spoedig in hun grote bed te belanden waar ze, met een beetje bloed, veel zweet en enkele tranen van gelukzaligheid, hun eerste geslachtsdaad en orgasme met een partner beleefden. Tot hun beider stellige tevredenheid was dit starten van vleselijk samen zijn een voltreffer van jewelste! Die voor hen plaats vond in volkomen stilte.

Niet horen IIIMaar, zoals helaas in de meeste huwelijken het geval is, kwam er, vrij snel, een moment waarop het meisje eens geen zin had in een potje seks. Maar dat aan haar partner duidelijk maken in de verduisterde slaapkamer was niet zo evident. Gebarentaal faalt immers daar waar de gesprekspartners elkaars bewegingen niet visueel kunnen waarnemen. Dus liet ze haar bedpartner maar gedwee begaan.

Ook een volgende keer gaf ze toe, met tegenzin, wegens hoofdpijn. Terwijl ze net genoot van het zalig liggen in lepelhouding met hem achter haar. En niks liever wou dan zo in te slapen. Maar door de manier waarop hij haar bepotelde, en de harde druk op haar billen en onderrug, bleek overduidelijk dat hij die avond meer wou dan enkel dat.

Ze gaf opnieuw toe, maar sprak hem de volgende ochtend, aan de ontbijttafel, in gebarentaal aan over dit onderwerp. Wijselijk zweeg ze over de keren dat het al was voorgevallen, maar zei ze dat ze een code met hem wou afspreken voor het geval één van hen, in de toekomst eens geen zin zou hebben in nachtelijk vrijen in het echtelijk bed. Het meisje stelde voor dat, zo hij tijdens het samen in bed liggen, zin zou hebben in een portie vrijen, hij even zachtjes in haar rechterborst zou knijpen. En zo hij geen zin had in seks, ten teken daarvan even zou knijpen in het meisje haar linkerborst.

Even was de jongen verbaasd en teleurgesteld. Maar hij herpakte zich snel en antwoordde dit een schitterend idee te vinden en beloofde zo te werk te zullen gaan. En offreerde dat, als zij, van haar kant, in bed zin zou hebben in seks, ze maar even aan zijn penis moest trekken. En als ze eens geen zin had, hetzelfde mocht doen, maar dan een keer of dertig!

22-07-09

Computerseks: een nieuwe variant en de mogelijke (kwalijke) gevolgen ervan

 

Seks op de computer heeft er voor mij een nieuwe betekenis bij gekregen. Maak jullie nu geen voorstelling van een 'invalide' man in een rolstoel die met zijn rollend vehikel en een griet tussen zijn benen of op zijn schoot, bovenop een PC zijn vleselijke behoeften botviert of iets dergelijks. Neen, in de seksbeleving waarover ik het zo meteen zal hebben, is voor mij slechts een rol weggelegd als toeschouwer.

Sinds  ik alleen thuis ben en alle beschikbare ruimte kan inpalmen, voor mezelf en voor mijn spullen,  heb ik mij laptop op een verhoogd tafeltje laten plaatsen, en gebruik ik een extern toetsenbord en externe muis om mijn machine te bedienen. Zo kan ik er op elk gewenst moment van weg rijden om iets anders te doen.

Parende vliegenDaarvoor was mijn laptop ook al populair bij de zich door mij ongewenst in huis vertoevende vliegen. Maar sinds dat ding niet meer op mijn schoot staat is het de verzamelplek geworden voor deze tweevleugelige insecten die zichzelf de rol van huisgenoot van mij hebben toegeëigend.

Ze kruipen, allicht aangetrokken door het licht, rond op mijn beeldscherm, maar vertoeven blijkbaar tevens graag op het klavier en de ruimte er rond.  Is het de warmte die hen lokt? En wellustig maakt? Want wat doen die geilaards? Op elkaar zitten voor een potje seks! Enfin, dat leidt ik af uit hun houding en de bewegingen die ze daarbij maken, en waarin ik standje achterlangs herken. Bevestiging van mijn vermoeden krijgen door met een vergrootglas de vermeende geslachtsdaad van die vliegen observeren is echter niks voor mij!

Want ik ben dan wel absoluut niet vies ben van enig voyeurisme, maar dan toch wel liefst van het minnespel tussen aardbewoners van de menselijke soort. Bestialiteit en ook de geslachtsgemeenschap tussen dieren of insecten onderling, is helemaal niet aan mij besteed.

Na het op elkaar zitten, wat ik dus als paren aanzie, kruipen die vliegen vaak tussen de toetsen van mijn klavier. Wat hopelijk niet is om eitjes te leggen. Want stel je voor dat het wel zo zou zijn. En dat spoedig uit die eitjes maden voortkomen, die zich voeden met voedselresten die zich ongetwijfeld onder de toetsen bevinden, want ik durf mij er wel eens aan te bezondigen te eten terwijl ik op mijn schootcomputer aan het werken ben. Schamen

Waarna dan mogelijks een deel van die maden, die geen gevaar lopen geplet te worden, wegens het op non-actief staan van het laptopklavier, uitgroeien tot pop, waaruit dat later een vlieg komt. Dan zou het wel eens kunnen gebeuren dat elke keer dat ik mijn schootcomputer laat openklappen, ik word geconfronteerd met een zwerm pas ontpopte en naar vrijheid hunkerende huisvliegen!

01-07-09

De avonturen van Rudi, zonder Co

 

Neen, ik ben niet geveld door de zon of in een diepe zomerslaap gezonken. En ook niet fysiek van de aardbol verdwenen,  Karel Van Miert, Yasmine, Farrah Fawcett, Michael Jackson en een resem andere mensen en dieren achterna.  Neen, het zou wat al te gortig zijn om net nu ik een nieuwe rolstoel heb en terug enigszins mobiel ben, het tijdige te ruilden voor het permanente einde.

De reden voor mijn verminderde activiteit alhier is te wijten aan het feit dat ik mijn een beetje moest reorganiseren, als rechtstreeks gevolg van het sinds zaterdagochtend op reis vetrekken van mijn huisgenoten. En ik mocht inderdaad niet mee. Mijn bijdrage aan hun vakantietrip blijft beperkt tot het meefinancieren van de reis. Nochtans was ik ook wel graag eens een tijdje weg 'gegaan' van mijn vaste verblijfsstek. Helaas... Wenkbrouw ophalen

Doorheen de jaren las ik in zo vele publicaties keer op keer dat ieder mens nood heeft en recht op seks en vakantie. Wat ik ervaar in mijn omgeving is dat men er blijkbaar, ter wille van de eigen gemakkelijkheid en gemoedsrust, vanuit gaat dat ik de uitzondering ben op de regel. Wat dus een totaal foute veronderstelling is. Want het is niet omdat ik met mijn willoos lichaam in een invalidenkarretje rondcross, dat ik geen noden, verlangens noch gevoelens heb. Die heb ik wel degelijk.

Maandagnamiddag reed ik naar het oudercontact op Brian zijn school. Als rolstoeler had ik het zalige genoegen buiten op de koer de leerkrachten van mijn kind te mogen spreken. Het gebouw is immers helemaal niet voorzien op zich op wielen voortbewegende medemensen.

Met het prachtige weer op die dag, was die, in wezen schandelijke ontoegankelijkheid, voor één keer geen straf, geen vernedering, maar daarentegen een zegen. Ik hoefde, in tegenstelling tot andere ouders immers niet in een, allicht door de warmte bevangen gang te gaan zitten vooraleer in een wellicht even muf klaslokaal te worden ontvangen. Neen, zalig in de schaduw van een boom vond ik mijn plekje!

Toen ik, in afwachting van een onderhoud met zijn klastitularis, door een mevrouw, naar ik vermoed werkzaam op het secretariaat van de school,  het rapport van zoon Brian kreeg overhandigd, dit met een bang hart opende en tot mijn grote vreugde het A-attest aantrof, raakte ik zowaar geëmotioneerd.

Gelukkig waren er geen vreemden in mijn onmiddellijke buurt, want door de emotie overmand zou spreken even moeilijk zijn geweest. Had ik dit nieuws op mijn eentje thuis vernomen, ik had waarlijk gehuild van opluchting en blijdschap. Jammer dat ik deze vreugde niet onmiddellijk met een naaste kon delen.

Een dag later was Austin zijn school aan de beurt. Per e-mail had ik met zijn klastitularis afgesproken, even voor de middag, in een lokaal op het gelijkvloers. Want ook deze school blinkt uit in haar ontoegankelijkheid voor minder mobiele medemensen.

De juf stond me al op te wachten... achter een gesloten deur. Het was dus geen slecht idee geweest om niet zonder assistente te komen, want anders had ik weer schoon alleen voor de deur kunnen staan wachten tot ik een passant kon aanspreken met het verzoek die deur voor me te openen. Met het gevaar dat ik, eens binnen, met de deur achter me dichtgeklapt, als een rat in de val had gezeten als daar niemand te bespeuren viel. Maar dat doemscenario viel me dus gelukkig niet ten deel. En ook hier ving ik een A- attest. Hoera!

Dol van vreugde ging ik, vooraleer huiswaarts te keren, een ritje maken. Onderweg at ik, in een schaduwplekje bezijden een verkeersarme straat, en met uitzicht op de spoorweg, mijn meegenomen boterhammen op. Eenzaam en alleen, want mens noch dier was te bespeuren in die buurt. Maar ik was in goed gezelschap: mijn eigen zelve! Knipogen

Op weg naar huis reed ik langsheen een verpauperde volksbuurt. Uit de tegenovergestelde richting kwam een wijkagent aangereden, die even nadien de straat dwarste en zijn bromfiets parkeerde ter hoogte van een rijhuisje op de hoek. Terstond hield ik halt, want mogelijks kreeg ik aanstonds wel een interessant tafereel te zien. Met mijn GSM in de hand, veinzend dat ik aan het telefoneren was, hield ik nauwlettend de agent in het oog. En was benieuwd welk schouwspel zich zo meteen in mijn gezichtsveld zou afspelen

De man, die zijn helm op het hoofd hield, belde aan bij het hoekhuis. Ging vervolgens twee stappen achteruit en wachtte af. Niemand deed open. Anderhalve minuut later zette de politiebeambte terug een stap naar voor en drukte met gestrekte arm op de bel.

Korte tijd later ging de deur langzaam open en verscheen er in de deuropening een knappe, niet al te grote griet van naar ik schat halfweg de twintig, met het lange blonde haar opgestoken in een dot. Het naakte lichaam nauwelijks bedekt doof een minuscule bikini! Blijkbaar gegeneerd hield ze één arm voor haar boezem. Nochtans had ze volgens mij weinig te verstoppen, want voor zover ik het vanuit mijn positie kon zien was het wicht aan de voorkant zo plat als een vijg. Wat evenwel niks afdoet aan haar schoonheid!

De agent wees met zijn rechterarm naar het wel een halve meter hoog staande gras en onkruid in het amper enkele vierkante meters groot voortuintje en de vele op elkaar gestapelde, barstensvolle huisvuilzakken die ook al voor de woning een plekje hadden gekregen. Het meisje maakte met haar vrije arm wat gebaren en ik zag haar ook bevestigend met het hoofd knikken. Allicht beloofde ze de wijkagent de vuilnis op te laten ruimen en de voortuin een beetje te fatsoeneren.

Blijkbaar volstond dat voor de agent, want de man kroop terug op zijn brommertje en reed er vandoor. Toen hij me gepasseerd was, borg ik mijn mobieltje weg. Dat voorwenden aan het bellen te zijn, was immers niet meer nodig. En dat schone mokkel was al lang terug in haar huurhuisje verdwenen. En lag allicht alweer te zonnen op haar terras of koertje of in haar achtertuin. Lachen

24-02-09

Wie wordt de volgende Magibon?

Op onze aardbol leven toch wel heel wat vreemde mensenwezens, niet? En dat uit zich ook op het Internet. Nieuwsgierig naar het surfgedrag van mijn Magibon_485 (klein)soortgenoten, klik ik graag statistiekicoontjes aan. Op de sites die ik regelmatig bezoek op basis van hun inhoud. Maar tevens op pagina's die ik aandoe omdat hun hoge ranking in  de top- en hitlijsten toch wel mijn belangstelling wekt.

Uiteraard brengen nieuwsgierigaards zoals ik ook de cijfers naar omhoog, maar ik denk niet dat wij de hoofdmoot uitmaken van de bezoekersaantallen die bepaalde ridicule websites soms hebben. Als het je enkel te doen is om een hoog bezoekersaantal, bijvoorbeeld omdat je betalende reclameboodschappen publiceert, dan maak je best een website of weblog aan rond de meest populaire zoekwoorden, tags zoals ze dat in het wereldje noemen.

Afhankelijk van de bron, bekom je verschillende lijstjes, maar op Nederlandstalige sites blijken volgende trefwoorden nogal populair te zijn: muziek, humor, blog, foto, seks, sexy, naakt, bloot, film en gratis. Ga je internationaal, en kies je voor de Engelse taal, dan zijn volgende sleutelwoorden of tags zeker aanraders: sex, mp3, blog, free, music, nude, funny, love, video & photo.

Magibon_282 (klein)Wat je ook kan doen is je dochter of jonge zus in de webcam laten staren, wat onbegrijpelijke taal laten uitkramen en dit publiceren op YouTube. Succes is blijkbaar gegarandeerd. Je gaat niet de eerste zijn en zeker ook niet de enige. Maar wie weet, misschien overtreffen jullie wel het succes van het Amerikaans meisje Magibon, een jonge twintiger, met de stem van een kind en het uiterlijk van een rijpe tiener, die met haar grote, starende ogen, uitgroeide tot een wereldwijde internethype.

Haar kanaal op YouTube werd, in amper 3 jaar tijd, reeds bijna 5 miljoen (inderdaad: 5.000.000) keer bezocht! Terwijl er enkel korte videoboodschappen (vlogs) op te vinden zijn waarbij Magibon, of MRirian, zoals ze zich ook noemt, niet veel meer doet dan glimlachen en met haar grote ogen in de camera kijken. In sommige filmpjes praat het meisje een beetje Japans, een taal die de voormalige verkoopster in een apotheek, naar eigen zeggen heeft geleerd Magibon - 000
door naar de Japanse televisie te kijken.

Ook haar website wordt druk bezocht. Een basiskennis Japans komt wel van pas als je op deze webstek meer wilt doen dan enkel plaatjes bekijken. Tevens worden fora vol geschreven over deze jongedame, die in het bijzonder bij Japanse mannen zeer in de smaak valt. In die mate zelfs dat Magibon in het land van de rijzende zon is uitgegroeid tot een waar fenomeen.

20-09-08

Handicap & seks

Het is een kwakkel dat alle mensen met een zware fysieke handicap, zoals een dwarslaesie, impotent zijn en derhalve op seksueel vlak niks meer kunnen presteren. Bovendien zijn er voor hen, die wel met impotentie te kampen hebben, diverse middelen, technieken en mogelijkheden beschikbaar om toch een bevredigend seksueel leven te leiden.

Maar aangezien een groot percentage van de personen met een (fysieke) handicap geen vaste levenspartner hebben, of een onwillige partner, is de praktische seksualiteitbeleving bij hen een heikel probleem. En moeilijk bespreekbaar, wegens het taboe dat helaas nog steeds bestaat rond dit thema. En de onwetendheid, de onervarenheid en het gebrek aan kennis vanwege de meeste zorgverleners.

Derhalve ben ik zeer verheugd over het feit dat er op 17 oktober, in het Vlaams Parlement in Brussel, een congres plaatsvindt over seksualiteit en handicap, onder de naam ‘BuitenGEWONE Seks'. Een initiatief van diverse organisaties en instanties uit de sector van de gehandicaptenzorg, in samenwerking met Sensoa vzw.  Het congres richt zit tot professionals uit de zorg voor mensen met een handicap. En de interesse is groot, want het maximaal aantal inschrijvingen werd reeds begin van deze maand bereikt.

Handicap & sex - collage

De tekst van het thema van dit congres, handelsverlegenheid, wekt de indruk dat de nadruk vooral zal gelegd worden op de noden van personen met een mentale en/of fysische handicap, die in een (zorg)voorziening verblijven, of hun weekdagen doorbrengen in een dagcentrum. Maar als ik het volledige programma bekijk, en dan vooral de workshops in de namiddag, is er toch wel aandacht voor een heleboel aspecten aangaande deze problematiek met ook aandacht voor de mensen met een handicap, die ‘gewoon' thuis wonen. En hun aantal stijgt voortdurend. Niet enkel omdat er geen plaats meer is in de voorzieningen, maar ook omdat velen prefereren om thuis te wonen. Alleen, of met hun gezin. Dit is doorgaans aangenamer en trouwens stukken goedkoper voor de maatschappij.