24-08-12

Hiep Hiep. .. Hoera!

   

rudi,rudivandamme,jarig,verjaardag,46,levenslust,lokersefeesten,lokerse_feesten,2012,fonnefeesten,kringlooptuin,tuin,sante,rudiskringlooptuin,hoera,rudiskringlooptuin,zoon,ex-vrouw,brianAan mezelf, want ik ben jarig vandaag Lachen En ik mag mezelf wel feliciteren met het voltooien van mijn 46ste levensjaar, want ik heb er immers hard voor moeten knokken om deze mijlpaal in mijn aards leven nog te bereiken. Mijn fysieke toestand gaat er immers, ondanks al mijn inspanningen, NIET op vooruit; integendeel zelfs. En de vooruitzichten zijn somber Wenkbrauw ophalen

Bovendien wordt het leven me op mentaal vlak ontzettend moeilijk gemaakt door mijn ex-vrouw en één van mijn zoons. Mijn jarenlange zorg voor hen, en goedheid, wordt helaas NIET beloond; integendeel zelfs. Ook in deze zijn de vooruitzichten somber Wenkbrauw ophalen

rudi,rudivandamme,jarig,verjaardag,46,levenslust,lokersefeesten,lokerse_feesten,2012,fonnefeesten,kringlooptuin,tuin,sante,rudiskringlooptuin,hoera,rudiskringlooptuin,zoon,ex-vrouw,brianMaar NIET getreurd! Mijn levenslust neemt, evenredig met de ellende, alleen maar toe. En ik wordt gesteund door een schare lieve mensen en ook soms door toevallige passanten, die mijn zin in leven voeden en me het gevoel geven dat mijn dagelijkse strijd om te overleven (nog steeds) de moeite waard is Lachen

En uiteraard blijf ik NIET bij de pakken zitten. Op reis ga ik NIET, maar ik ben WEL 10 dagen (en nachten :-) present geweest op de ‘Lokerse Feesten’ en op de ‘Fonnefeesten’! En, ondermeer met de hulp van mijn andere zoon, Brian, sinds eind vorig jaar bezig met het volledig renoveren van mijn tuin, zoals je hier kan volgen.

Normaal drink ik NIET, maar vandaag zal ik er WEL één drinken, op jullie en op mijn gezondheid; santé! Stoer

29-04-12

Wiet

  

Ooit kreeg ik van een specialist pijnmedicatie voorgeschreven op basis van opiaten. Door de apotheker afgeleverd in een klein bruin flesje. Volgens de informatie op de bijsluiter diende ik, per inname beurt, één druppel van het vloeibare goedje op een blokje suiker te gieten. Dat ik dan vervolgens in mijn mond moest nemen om het daar geleidelijk op mijn tong te laten smelten.

Man, dat was fantastisch spul! Het effect trad razendsnel in werking. De pijn verdween niet, maar kon me niet meer deren. Het medicijn maskeerde het pijngevoel door er een gelukzalige gewaarwording overheen te weven. High werd ik er niet van. En ook niet minder alert. Zodat ik bij gebruik van het spul toch nog normaal kon functioneren.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinMe bewust van de gevaren van deze drug, ging ik er heel doordacht en zuinig mee om. Dus het duurde wel even vooraleer het flesje leeg begon te geraken. Met de arts die het product had voorgeschreven had ik geen nieuwe afspraak gemaakt, dus ging ik op consultatie bij mijn huisarts om aan een nieuw voorschrift te geraken. De brave man, toen een vijftiger, en één van de eerder conservatieve soort, waar het geneeskunde betreft, wou me onder geen enkel beding verder laten gaan met het gebruik van dat medicijn. Voornamelijk omwille van het gevaar er verslaafd aan te geraken.

Volgzame ik drong niet aan bij deze dokter en keerde ook niet weer terug naar de geneesheerspecialist. Met het overblijvende vocht in het kleine bruinkleurige flesje ging ik nu extreem spaarzaam om. En het laatste beetje heb ik zelfs met mijn tong uit het flesje gelikt.

*****

In het jaar 2000, toen ik na die noodlottige operatie, waarbij een neurochirurg me door zijn geklungel verlamd maakte, aanhoudend hevige pijn leed, startte men een kuur op met Depakine, een middel tegen epilepsie (vallende ziekte), gecombineerd met een antidepressivum. Van enig pijnstillend effect stelde ik niks vast. Maar ik bleef gedwee de pilletjes slikken omdat ik best de bewering van de mij behandelende artsen wilde geloven, dat deze medicatie na verloop van tijd wel heilzaam zou werken.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinVele maanden later, toen ik de verzorgafdeling neurochirurgie had verlaten om verder te worden behandeld in het revalidatiecentrum, werkte die pijnstilling nog steeds niet. Hierop door mij geattendeerd, stelde mijn revalidatiearts voor om de dosis op te drijven. Wat na mijn akkoord hiermee ook gebeurde. Wederom zonder succes. Een ultieme poging om toch tot een gunstig resultaat te komen, was de dosis Depakine nog verder op te drijven. Waarbij ik dan wel diende over te stappen op de vloeibare vorm van het product.

Het gevolg van deze kuur was dat ik de gans dag door slaperig was. De pijn voelde minder erg aan, maar dat was veeleer het gevolg van mijn continue halfslapende toestand dan van een pijnstillende werking van de medicatie. Vaak viel ik in slaap terwijl ik in de sportzaal aan het oefenen was, in de gang op de hulp van een verpleegkundige zat te wachten of in de refter aan tafel zat te eten. Daar kwam ik dus niks verder mee. En heb dan maar, na wijs en rijp beraad, uiteraard door geleidelijk af te bouwen, ineens de inname van die ganse handel stopgezet. Ten nadele van de farmaceutische industrie, maar ten gunste van mijn maag, ergo mijn gezondheid.

*****

Vanaf dan beredderde ik me met af en toe een dafalgan te nemen als pijnstiller. En voor de rest mijn fysiek leed te verbijten. Waar ik, met het karakter dat ik heb, wel redelijk in slaagde. Een jonge verpleegster, die me al maandenlang verzorgde in het revalidatiecentrum, vond dat leven met continue pijn maar niks. Ze vond dat ik als jonge dertiger, die ik toen was, toch zo niet verder door het leven kon gaan. En raadde me aan om, in navolging van een deel van mijn ook aldaar verblijvende lotgenoten, zo nu en dan een jointje te roken. Het verdovende effect van de marihuana zou me, volgens haar, dan toch telkens, dan wel kortstondig, even een gevoel van pijnloosheid bezorgen.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinAangezien ik er niet echt op was gebrand om middelen te gebruiken die mij mogelijks ook mijn greep op de omgeving en mezelf zouden laten verliezen, was ik niet onmiddellijk gewonnen voor haar idee. Alhoewel ik, de betrokkenheid die ze etaleerde met haar voorstel, ten zeerste apprecieerde. Maar wijn, bier en andere alcohol houdende dranken gebruikte ik ook slechts met mate. Eens ik ook maar een beetje wankelde of licht werd in mijn hoofd, stopte ik abrupt met drinken. Gelukkig voor mij kon ik op dit vlak heel wat aan. Genetisch bepaald, want mijn pa kon ook goed tegen de drank. Maar die liet zich, in tegenstelling tot mij, wel af en toe eens gaan tot hij in dronken toestand verkeerde Lachen

Eens thuis, na anderhalf jaar afwezigheid, was ik de eerste twee jaar te druk in de weer met het terug orde scheppen in de chaos en het noodgedwongen reorganiseren van mijn leven, om me al te zeer te bekommeren om mijn pijn en andere fysieke problemen. Maar eens mijn huishouding weer min of meer naar behoren draaide en ik voor de meeste materiële, financiële en administratieve problemen een begin van een oplossing had gevonden, begon ik ook weer aandacht te besteden aan het zoeken naar remedies om mijn fysieke ongemakken tot een minimum te beperken. Pijnbestrijding was er één van.

Het internet was een handig hulpmiddel om informatie te verzamelen. Over in de handel beschikbare medicatie en vooral ervaringen en tips van lotgenoten. Uiteindelijk bleek, na veel lezen en analyse van alle gevonden data, de suggestie van dat verpleegstertje in het revalidatiecentrum, voor mij de enige nog resterende optie te zijn. Medicinale Marihuana bleek voor vele pijnpatiënten dan wel niet voor een totaal wegnemen van hun pijn te zorgen, maar wel voor een reductie van dit leed tot een meer draaglijk niveau.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinGeprikkeld door die wetenschap, maar toch nog steeds niet overtuigd om zelf de stap te zetten tot het gebruik van Marihuana, nam ik contact op met enkele mensen die beweerden (veel) profijt te hebben bij het medicinaal gebruik van deze drug. Sommige gebruikers rookten op regelmatige basis een joint, een sigaret waarin tussen de tabak ook wat verpulverde wiet wordt gerold. Anderen rookten de drug middels een pijpje. Maar het merendeel der medicinaal Marihuanagebruikers namen het spul tot zich als thee.

Na redelijk lang twijfelen besloot ik uiteindelijk om dit, ook in mijn geval mogelijks enige pijnbestrijdingsmiddel, toch eens uit te proberen. Naar ik van een gebruikster vernam, kon je met een voorschrift van een Belgische arts terecht in om het even welke apotheek in Nederland. Die daar door de overheid toestemming hadden verkregen om bepaalde types cannabis te verhandelen voor medische toepassing, aan gebruikers, mits voorgeschreven door de hen behandelende arts.

Aan mijn conservatief ingestelde huisarts, zelf een notoir kettingroker en ondanks, of net omwille van, deze verslaving, een pertinent tegenstander van elk product dat bij het gebruik ervan kan leiden tot geestelijke of fysieke afhankelijkheid, een wiet voorschriftje vragen had geen zin. Mijn persoonlijk assistente tipte de jonge collega van haar eigen huisarts als mogelijke voorschrijver. We namen contact op met deze vooruitstrevende arts, schetsten mijn medische voorgeschiedenis en de problematiek met betrekking tot pijnbestrijding. De, overigens sympathieke, man maakte er helemaal geen probleem van om me het gevraagde voor te schrijven. En ik beloofde hem op de hoogte te houden van het resultaat van mijn gepland medicinaal cannabisgebruik.

*****

Van mijn kennissen en via data op het internet kwam ik aan de weet dat je, in plaats van je bij de apotheek duur betaalde cannabis aan te schaffen, veel beter af was met een aankoop in een coffeeshop. Gerenommeerde coffeeshops zouden niet alleen spul leveren van een minstens even goede kwaliteit als de door de farmaceutische industrie, met toestemming van en controle door de Nederlandse overheid, via de medicijnenwinkels verdeelde wiet. Maar bovendien ook nog eens korting geven aan hen die het product aanschaften voor persoonlijk medisch gebruik, en dit konden aantonen via een voorschrift van hun arts.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinMijn keuze was snel gemaakt. Mijn mediwiet zou ik niet aankopen bij een Nederlandse apotheek, maar aanschaffen in één van de talloze in dat land gevestigde coffeeshops. Als kind aan huis in Zeeuws Vlaanderen, het meest zuidelijke deel van de provincie Zeeland, en voor mij, als inwoner van het Vlaamse Waasland, net over de nabije landsgrens, wist ik waar ik zijn moest. Er geraken zou iets moeilijker zijn. Maar dat zou uiteindelijk toch lukken door gebruik te maken van de diensten van het OCMW van mijn woonplaats, die toen net beschikten over een met een lift uitgerust busje om, tegen betaling, rolstoelers van thuis naar hun bestemming te brengen, en uiteraard naderhand terug naar huis.

Een afspraak werd gemaakt voor een weekdag enkele dagen na het telefonisch contact opnemen. De aan de Westerschelde gelegen, en via een kanaal met de Vlaamse stad Gent verbonden, gemeente Terneuzen werd mijn bestemming. Omdat er in die tijd aldaar een coffeeshop was gevestigd die toen niet alleen de grootste was van Nederland, maar tevens een uitstekende reputatie had op het vlak van kwaliteit van waar en service: ‘Checkpoint’. Mijn echtgenote zou me vergezellen. De rit was gepland om door te gaan op een moment dat onze twee kleine kinderen op school waren.

We arriveerden ter plaats halfweg de voormiddag. Ondanks dit vroege tijdstip stonden er reeds behoorlijk wat auto’s op de parking voor het gebouw. Dat zich net buiten het centrum van de gemeente bevond. We verlieten het busje en spraken af op welke plek de chauffeur ons ’s avonds zou afhalen. Waarna deze met het voertuig de terugrit aanvatte. En mijn echtgenote en ik ons naar de ingang van de drugstent begaven. De eerste klanten waren we zeker niet. Aan enkele van de, zoals in een kroeg opgestelde, tafeltjes zaten mensen, al dan niet rokend, bij een koffie, thee of frisdrank. Sommigen alleen, en ook enkele duo’s. Deze laatste gemoedelijk pratend met elkaar. Aan de toonbank stond een koper de door hem gekozen waar af te rekenen met een werknemer van Checkpoint.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinOp grote borden vooraan de balie en op de wand erachter hingen lijsten waarop in een vrij groot en goed leesbaar lettertype te lezen stond welke types Marihuana er in deze shop verkrijgbaar waren. De soort dat ik uit de informatie op internet had uitgekozen als, op basis van de erin aanwezige hoeveelheid THC en andere bestanddelen, wellicht de beste koop voor mijn doeleinden, stond er uiteraard niet bij. Dus vroeg ik raad aan de wietverkoper achter de balie. Die me vrij ongeïnteresseerd wat summiere informatie verstrekte. Op basis waarvan ik mijn keuze maakte. Ik kocht twee joints om ter plaatse te gebruiken en 5 gram om mee  te nemen naar huis. Dat laatste kreeg ik toegestopt in een doorschijnend plastieken zakje met druksluiting. Een klein pijpje in kunststof maakte mijn bestelling compleet.

Mijn voorschrift legde ik op de toonbank, waardoor de wiet me goedkoper werd aangerekend dan de gepubliceerde prijs. Het documentje mocht ik houden en bij een volgende aankoop opnieuw gebruiken, zo werd me gezegd. Ik rekende af, waarna we ons aan de drankbar iets te drinken aanschaften. Voor mijn eega een tas (gewone) thee en voor mezelf een koffie. We namen plaats aan een tafeltje. Ik bekeek de gekochte waar en besloot, volgens planning, een eerste joint aan te steken. Als doorgaans niet roker had ik uiteraard geen aansteker op zak. Zodat ik mijn buurman om een vuurtje moest verzoeken. Wat geen probleem vormde.

Zo trok ik een eerste keer aan de joint en inhaleerde de cannabisdampen. Het deed me niks, gaf me geen speciaal gevoel. Het liet me even koud als het trekken aan een gewone sigaret, wat ik in mijn leven al wel eens sporadisch had gedaan. Terwijl ik mijn jointje rookte, dronken we op ons gemak ons drankje op, waarna we de coffeeshop verlieten.

*****

Terwijl we ons met een gemoedelijk tempo, op het trottoir, in de richting van de winkelstraten verplaatsen, klonk er ineens van op de rijweg getoeter en geroep. Door en vanuit een uit de tegenovergestelde richting komende auto. Die ons inmiddels was gepasseerd, maar nu, in het zicht van onze spiedende ogen, met een bocht van 180 graden draaide, waardoor het voertuig vlak naast ons tot stilstand kwam. Vanaf de achterbank van een luxe type cabriolet kwam een jongeman gesprongen. Die ik onmiddellijk herkende. Zijn naam was ik even kwijt, maar we kenden elkaar van uit het revalidatiecentrum waar we allebei vele maanden lang verbleven.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinDe man was een toffe kerel, van goede komaf, maar toch allerminst hautain. Die als twintiger jarenlang in één van de Spaanse Costa’s woonde, alwaar hij werkte als zeer gewaardeerde tennisleraar voor de hogere, gegoede klasse. Tot op het moment dat hij op een avond in zijn appartement werd belaagd door onverlaten. En over de betonnen reling van zijn balkon naar beneden was gegooid. Een voorval waarbij hij naast wat breuken en interne verwondingen ook een ernstig en helaas blijvend hersenletsel opliep. Waardoor hij een streep kon trekken onder zijn vorige leven. En na zijn revalidatie voorlopig terug zou gaan inwonen bij zijn ma, een vriendelijke vrouw met het voorkomen van een echte ‘madame’.

Het deed me plezier de man zo mobiel te zien, want bij ons laatste treffen was hij nog rolstoelgebonden. De cabriolet bleek zijn eigendom te zijn. Hij vertelde me dat de knappe gast achter het stuur een goede vriend was, want zelf mocht hij, omwille van zijn handicap, geen voertuig meer besturen. En de sexy jonge griet naast die kerel was diens vriendin. Mijn kennis zelf had de ware liefde nog niet gevonden en ging tot dat moment zou komen, alleenstaand door het leven.

In mezelf hoopte ik dat zijn gezellen echte vrienden waren en niet enkel uit op het profiteren van zijn welstand. Tegen het meegenieten van zijn luxe had ik op zich geen bezwaar. Als het maar gebeurde door personen die niet enkel het geld, maar vooral hem graag zagen en men hem daarbij hielpen om onder de mensen te blijven komen, van het leven te genieten en ondanks zijn beperkingen gelukkig te zijn. En zo zag hij eruit, deze rijzige, zuiders gekleurde jongeman, met zijn stralend witte tanden, sportieve lichaamsbouw en, ondanks zijn gebrekkig stappen, verwrongen gelaatstrekken en moeizaam spreken, nog steeds de allure en uitstraling van een playboy.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinHartig lachend stelden we vast dat we beiden met hetzelfde doel in Terneuzen aanwezig waren: wiet shoppen bij CheckpointLachen Het was een fijn toevallig weerzien. Dat, achteraf gezien, veel te vluchtig was verlopen. Want voor ik er erg in had zat de (voormalige) ladykiller alweer op de achterbank van zijn auto en scheurden de drie er, toeterend en naar mij en mijn vrouw zwaaiend, aan een razende snelheid vandoor.

Ondertussen was ik nog steeds niet high of stoned. Elk euforisch gevoel bleef uit. Van enige afname van spierspanning of pijn was helemaal geen sprake. Het enige dat ik vaststelde was een zekere loomheid en een zwaar gevoel in de ledematen. En daar zou geen verandering meer in komen tijdens het winkelen en rondslenteren in de centrumstraten van Terneuzen. Activiteiten waarmee we de enkele uren tijd vulden tot wanneer de chauffeur met het rolstoelbusje ons op zou komen halen en terug naar huis brengen.

*****

Ten tijde van mijn cannabisexperiment volgde ik stemtherapie, die me aan huis werd gegeven door een jonge logopediste. Op een zekere dag stond het meisje voor mijn neus op een moment dat ik de jongedame nog niet verwachtte. Het was kort na de middag en ik had na het nuttigen van mijn middagmaal, een pijpje wiet gerookt. Dat me eigenlijk behoorlijk was misvallen. En waar ik op dat moment trachtte van te bekomen. Achteruit gekanteld in mijn rolstoel, buiten op het terras, in de schaduw van wat sierstruiken, want het was behoorlijk warm en zonnig weer.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinOm de negatieve bijwerkingen van het wietgebruik tegen te gaan, was ik begonnen met het drinken van limonade. Aangezien ik tijdens mijn opzoekingwerk immers had gelezen dat de inname van suiker de effecten van het wiet roken zou neutraliseren. Maar daar merkte ik op dat moment niks van. De na het roken opgetreden hoofdpijn was niet geminderd, maar door de inname van al dat suiker lag ik nu ook nog eens opgescheept met een droge mond en keel. Euforisch of ‘high’ was ik helemaal niet, maar toch was ik in die mate gedrogeerd dat ik duizelig was, slaperig en moeite had om me op iets of iemand te concentreren.

Het praten met een verdwaasde geest en droge tong, mond en lippen viel echt niet mee. Bovendien dwaalden mijn gedachten geregeld weg van de les. En diende mijn logopediste enige moeite te doen om mij attent te maken op haar aanwezigheid en de oefeningen waar we mee bezig waren. Het meisje wist vast niet wat te denken van de situatie. Want ze kende me en was me gewoon als een gedreven en aandachtige leerling. En zelf voelde ik me in een ongemakkelijke positie. Want ik was me terdege bewust van het voortdurend afnemen van mijn aandacht, maar slaagde er niet in om dat een halt toe te roepen. De ganse sessie was een ware kwelling. Een voortdurende strijd van mezelf tegen die vervelende symptomen van het cannabisgebruik.

Toch heb ik de anderhalf uur therapie volledig kunnen uitdoen. Maar ik was blij toen het oefenen voorbij was. En ik heb mijn les geleerd uit het voorval en nooit meer wiet gerookt op een moment dat ik de eerstvolgende uren volk kon verwachten.

*****

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinVeel heb ik daarna trouwens niet meer gerookt. Het beoogde effect bleef immers uit. Daarna heb ik het dan ook nog geprobeerd met uit wiet getrokken thee. Wekenlang dronk ik er ’s avonds een tas van. Want net voor het slapen gaan was, naar ik in meerdere artikels op het internet las, het beste moment om het vocht tot mij te nemen. En het pijnstillend en spierontspannend effect zou pas na enkele weken optreden. Dus dronk ik dagelijks deze thee, tot vervelens toe, want eigenlijk hou ik absoluut niet van dit type warme drank. Helaas werd mijn volharding niet beloond, want andermaal bleef het resultaat uit.

Na dat mislukt cannabis avontuur koos ik er resoluut voor de onafgebroken dagelijkse pijn ‘gewoonweg’ te aanvaarden en een plaatsje te geven in mijn leven. Mijn pijpje heb ik niet meer, maar ik heb wel nog een beperkte voorraad wiet ter beschikking. Voor het geval ik het toch nog eens wil proberen. Of gewoon zin zou hebben om een jointje te blowen voor de gezelligheid.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinHeden beperk ik mij tot het nemen van een Dafalgan, om pijnsymptomen te bestrijden. Vooral het type Odis is handig, omdat je het op de tong kan laten smelten en het een uiterst snelle werking heeft. Bij erge spierpijn slik ik Ibuprofene. En heel erge achterhoofdpijn ga ik te lijf met het enkel op doktersvoorschrift verkrijgbare Dafalgan Codeïne. Doordat ik dit laatste medicijn slechts zelden inneem, geniet ik bij het gebruik ervan niet enkel van de pijnstillende werking, maar maakt de erin aanwezige opiumalkaloïde me zelfs vrolijk en een beetje stoned Lachen

>>> klik ook eens op de afbeeldingen <<<

02-03-12

Weet je wat ik zie

  

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls ik gedronken heb? Allemaal beestjes. Zoveel beestjes om me heen. De Nederlandse Ron Schutte had, als Ronnie en de Ronnies, met dit door Peter Koelwijn geschreven liedje, in 1967 een nummer 1 hit in Vlaanderen.

Maar men hoeft niet dronken te zijn om beestjes te zien. Vooral niet waar het ongedierte en insecten betreft. Wie eens heel rustig haar of zijn omgeving aan een scherpe blik van de kijkers durft te onderwerpen, zal vaststellen dat onze leefwereld ook de habitat is van veel kleine en (iets) grotere wezens. Ga je de ultieme uitdaging aan, door er ook de microscoop bij te halen, dan zal je je, gelijk waar je je ophoudt, nooit meer eenzaam voelen. Omdat je dan het bewijs krijgt geleverd, op zijn minst voortdurend het gezelschap te hebben van talloze micro-organismen.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls ik terugblik op mijn verleden, dan duikelen in die herinneringen aan vroeger ook veel beesten op. Het grote Belgisch trekpaard van één van onze buren bijvoorbeeld. Die man zijn erf was schuin tegenover onze eigendom gelegen. En op momenten dat ik, als dreumes, buiten in de voortuin speelde, terwijl mijn vader thuis was, en ik aan het kletteren van de aan het paardentuig bevestigde kettingen, hoorde dat de boer met zijn paard onze richting uitkwam, schoot ik in actie. Ik ging aan mijn pa zijn broekspijp trekken, die mij oppakte en, met mij op de arm, naar ons roodgeverfde metalen toegangshek holde. Om aan die boer te vragen of zijn zoontje een eindje mocht meerijden. Vanaf het hek tot een stuk in de naast ons huis gelegen aarden veldweg, die de man gebruikte om zijn akkers te bereiken. Onder instemmend gemompel van de boer plaatste mijn pa me op de rug van dat, voor een kleine uk als ik, gigantisch grote paard, waarna de boer met een kort uitgesproken ‘ju’ het beest terug in beweging zette. De start van mijn ritje. Dat ik super leuk vond! Me vasthoudend aan het gareel en, voor de veiligheid, ondersteund door mijn naast het paard stappende pa.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesMijn prille jeugd bracht ik dus door op het platteland. Waar ik met mijn ouders, zussen en broer woonde in een huis, met stallingen op de hof, want het goed was voorheen een boerendoening geweest. De rode bakstenen muren en de groengeverfde houten deuren en poort van onze stallen, zaten in de zomer, bij mooi weer, vaak vol met hooiwagens. Deze insecten zijn spinachtige weekdieren met een klein lijf en lange poten. Die toentertijd voor ons, kinderen, een beetje bedreigend oogden. Maar eens we doorhadden dat ze geen kwaad in zin hadden, stoorden we ons niet langer aan hun aanwezigheid. En deden doorgaans niet eens moeite om hen weg te krijgen of dood te meppen. Tenzij het er heel veel waren. Dan namen we de straatveger ter hand en lieten, door de borstel van boven naar onder over de muren, deuren en poort te bewegen, de stijve ruwe rode haren van deze veegborstel voor buitengebruik, al die beesten naar beneden komen. Diegene die er niet vlug genoeg van door gingen, werden door onze, in schoenen of laarzen zittende voeten, morsdood getrapt.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesToen ik nog heel kleintjes was hield mijn ma, in het meest aan de straat gelegen stalgedeelte, konijnen. Die beestjes werden gekweekt met het oog op consumptie. Ze verbleven in houten kooien die aan de voorkant voorzien waren van metalen gaas. Mijn moeder verzorgde de dieren goed. Ze hield hun kooien rein door ondermeer regelmatig de hoopjes ronde keutels te verwijderen en op de bodem van de hokken vers hooi te leggen. De beestjes kregen geregeld met de handpomp naar boven gebracht vers grondwater toebedeeld en, om te knabbelen: wortelen, kool, bieten en mogelijks ook andere gewassen, geteeld door mijn ouders in hun eigen moestuin. Alhoewel ik toen pas een kleuter was, herinner ik er mij nog veel van. Mogelijks omdat ik het knus vond om in die stal te verblijven, bij die in alle rust, bijna continue aan groenten knabbelende, haasachtige zoogdieren.

Eens de beestjes slachtrijp waren, kwam er een man bij ons langs om de productiediertjes te doden. Waarna hij de levensloze dieren ophing aan hun achterpoten en overging tot het villen. De pels werd opgespannen te drogen gehangen aan de binnenzijde van de houten staldeur. Om later aan een handelaar te worden verkocht. Een deel van het vlees, hart en lever werd gehouden voor eigen gebruik. De rest werd verkocht aan en meegenomen door de slachter.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesWat wij ook hadden waren kippen. Maar deze waren enkel voor eigen gebruik: hun eieren en (als hun productie te laag werd) hun vlees. Wat ik mij herinner is dat er eens één klaar was (= vlezig genoeg) om klaargemaakt te worden voor consumptie. Mijn ma, die van haar pa, een kleine boer, de knepen van het kippen slachten had geleerd, haalde het dier uit de ren en plaatste de hals op de daartoe voorziene houten hakblok. Terwijl ze het lichaam van het beestje met haar voeten onder controle trachtte te houden. Waarna ze met een flinke zwaai van een handbijl de kop van het beest haar lijf hakte. Die kip moet daar zo van geschrokken zijn geweest (je zou van minder ;-), dat ze zich met een laatste krachtinspanning wist los te wrikken uit de greep van mijn ma’s stappers. En terstond de vlucht nam, weg van haar perplex staande beul. Die ze het nakijken gaf, naar een kip zonder kop. Die evenwel reeds enkele seconden later hevig bloedend neerzeeg. En na een laatste sluiptrekking, morsdood bleef liggen. Waarop het beest, naar planning, gepluimd werd, gekuist en gescheiden.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesRegenwormen zijn ook steeds een constante geweest in mijn jonge leven. Als visser gebruikte ik die ongewervelde diertjes immers als aas. Om ze uit de grond te krijgen staken we een riek schuin in een stuk drassig grasland, en schudden vervolgens de houten steel snel en ritmisch heen en weer. Waardoor de vlak onder de zoden aangebrachte metalen tanden van het werktuig, de bodem lieten trillen. En alzo het naar de oppervlakte komen veroorzaakten, van de langwerpige, hermafrodiet zijnde, wormachtige beestjes. Die we vervolgens maar uit het gras hadden te rapen. En in een bokaal deponeerden, waarvan we het metalen deksel voorzien hadden van gaatjes. Klein genoeg om die gladjanussen het ontsnappen te beletten, maar groot genoeg om ze van zuurstof te voorzien. Zodat ze in leven bleven tot we ze in die conditie aan onze vishaak zouden rijgen. Als lokspijs voor de vis die we wilden vangen.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesrudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesIn onze tuin zaten trouwens nog oneindig veel andere beestjes. Ze allemaal opsommen zou ons te ver leiden. Daarom beperkt ik mij tot het vernoemen van de Meikevers, toentertijd moeilijk uit te roeien plaaginsecten, die vanaf de vijfde maand van ’t jaar, voornamelijk waren terug te vinden in de stukken beukenhaag die deel uitmaakten van de omzoming van onze tuin en moestuin. En ook zeer vermeldenswaard zijn de zwarte Doodgravers. Die wij doorgaans enkel te zien kregen als dit type kever, dat eigenlijk ‘lijkendrager’ had moeten heten, ongelukkigerwijs op zijn rugschild was terecht gekomen. En onmogelijk op eigen krachten in normale positie kon komen. Tenzij wij, die dat beestje dan, indien nog in leven, zieltogend aantroffen, wild met de pootjes in de ijle lucht trappend, het met de tip van onze schoen, of middels een stokje, een zetje gaven. Zodat het insect weer verder zijn gang kon gaan.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls pre-tiener had mijn bijna zeven jaar jongere broer een schildpad. Het beestje kreeg van de jongen de weinig originele naam ‘Schildje’ toebedeeld. Vrij snel stelde het kind vast dat zulk een geharnast reptiel niet meteen het meest ideale huisdier is. Zodat ik al gauw een groot deel van de zorg over Schildje op mij nam. Vaak zette ik het beestje op ons grasplein, in het midden van een, met allerlei buitenspeelgoed gevormde grote cirkel, zodat het dier wat meer beloop had dan in het kleine terrarium dat onze pa had gemaakt als verblijfplaats voor de schildpad. Lang kon ik dat diertje niet alleen laten. Want het was ongehoorzaam en bleef derhalve niet binnen de oppervlakte van die cirkel ronddolen, zoals nochtans de bedoeling was. Neen, Schildje kende maar één richting: recht vooruit! Alles wegduwend wat zich op haar weg bevond. En ze ging dan wel vooruit met trage passen, maar zonder stoppen. Met als gevolg dat het diertje toch vrij snel ver weg geraakte.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls voer gaven we de schildpad allerlei groen: gras, sla… Maar ik had ergens gelezen dat die beestjes ook wel naaktslakken lusten. Dus ging ik af en toe ’s ochtends vroeg, als het gras nog vochtig was van de dauw, op zoek naar deze, omwille van hun gebrek aan een huisje, warmte en zonlicht schuwende buikpotige weekdieren. Ik verzamelde de gevonden bruinkleurige slakken in een strandemmertje van mijn broer. Om vervolgens mijn doorgaans aanzienlijke buit te deponeren in Schildjes verblijfterrein. Of onze huisschildpad ooit een naaktslak te pakken kreeg om op te eten, weet ik niet. Omdat ik nimmer getuige ben geweest van een dergelijk tafereel. Eén ding is evenwel zeker: Schildje zal snel moeten zijn geweest, want die glibberige en gluiperige slakken waren binnen de kortste tijd, door elke mogelijke spleet of opening, uit haar habitat verdwenen.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesLang is Schildje niet bij ons gebleven. Toen het winter werd hebben we het beestje in een doos in de garage gezet. Waar we ze in alle rust haar winterslaap wilden laten houden. En rust heeft ze gekregen, evenwel onbedoeld de eeuwige. Toen we immers op een bepaald moment op zoek gingen naar waar die kwalijke geur, die in onze garage hing, vandaan kwam, ontdekten we dat deze uit de grijs kartonnen slaapplaats van de schildpad kwam. Schildje bleek te zijn overleden en zelfs al rottende. Tientallen wormen waren duchtig bezig zich te voeden aan haar restanten. Ik heb in een wegel langs de haag rondom onze logting, de moestuin dus, een diepe put gegraven, en deponeerde daarin wat overbleef van mijn broertjes schildpad. Inclusief die kadavereters!

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesEnkele jaren later wou ik het, inmiddels allicht volledig kaalgevreten schild, terug naar de oppervlakte brengen. En hoewel ik meende me nog steeds de exacte begraafplaats van Schildje te herinneren, bracht mijn graven op die plek niks aan de oppervlakte dat ook maar in de verste verte op een schild leek. Een kwart van de moestuin heb ik omgewoeld, en allerlei rommel en botten van dieren en zelfs stukken geraamtes vond ik. Maar het beoogde schild van mijn broers voormaling huisdier vond ik nimmer weer.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesZelf heb ik als tiener ooit visjes gehouden in een oude rechthoekige plastieken aquarium. Welk type vis, dat weet ik niet meer. Mogelijks waren die, door hun kieuwen ademende gewervelde diertjes, op de kermis gewonnen goudvissen. In een klein transparant zakje, gevuld met wat water en lucht, naar huis gebracht. Of anders door mijn pa of mezelf in een visput gevangen stekelbaarsjes of misschien zelfs kleine bliek. Op de bodem van die plastieken bak had ik zand en steentjes aangebracht. En om de wanden van het aquarium proper en dus doorschijnend te houden, had ik er huisjesslakken op aangebracht. Die ik had ontvoerd uit een kreek in de velden achter onze woonst.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesDie diertjes deden hun werk. En meer dan dat! Want na gedane arbeid klommen die deugnieten uit de visbak. Al vanaf de eerste keer dat ik ze alleen liet in het aquarium, dat ik met instemming van mijn ma tijdelijk in de keuken op het aanrecht had geplaatst. Toen ik terugkwam kon ik nog net de laatste, vast een slome, langs de buitenzijde van één der wanden naar beneden zien kruipen. Terwijl enkel de binnenwand zijn werkterrein was! Zijn collega’s trof ik aan op het keukenwerkblad, de betegelde muur en tussen de cactus- en vetplantpotten op de tablet van het keukenraam. Hoe ik dat ontsnappingsprobleem daarna heb vermeden, dat weet ik niet meer. Waarschijnlijk heb ik de bovenzijde van het aquarium afgedekt met een dunne plaat waarin ik kleine perforaties had aangebracht. Maar het is ook best mogelijk dat ik de slakkenbende heb teruggebracht naar hun natuurlijke habitat en vanaf dan gewoon zelf regelmatig de aquariumwanden heb gereinigd.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesrudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesTijdens onze talloze wandelingen en trektochten kreeg mijn hond Skipper, een Schotse Collie, vaak het gezelschap van teken. Die zich ongevraagd en ongewenst vastzogen in de huid van het dier. En zich op die wijze niet enkel gratis lieten vervoeren, maar tevens voedden door bloed uit het arme dier te zuigen. Ik had totaal geen mededogen met die ondankbare parasieten. Als ik onder de beharing van mijn trouwe viervoeter zulk een spinachtige mijt ontdekte, haalde ik meteen het speciaal voor die taak voorbehouden pincet uit mijn rugzak. En plaatste de bekken ervan tot tegen de huid van Skipper, net voor de kop van de teek, duwde ze met een knijpbeweging tegen elkaar en trok de onwelkome eter met een draaibeweging zachtjes los van de huid van zijn onvrijwillige gastheer.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesOver ongenode gasten op de huid ‘gesproken’: weet dat ieder van ons, menselijke wezens, op zijn vel zo een duizendtal soorten bacteriën met zich meezeult. In totaal resideren er permanent gemiddeld meer dan honderdduizend van die beestjes per vierkante centimeter huidoppervlak! Om kriebels van te krijgen, niet? Gelukkig zijn de meeste van deze micro-organismen NIET schadelijk. En voorkomen ze daarentegen dat onze huid geïnfecteerd raakt door micro-organismen van de gevaarlijke soorten. Wat een lieverds, toch?! Knipogen Louter ter informatie geef ik nog mee dat de grootste diversiteit aan micro-organismen te vinden is op de droge en gladde stukken huid van bijvoorbeeld de onderzijde van de onderarmen. Terwijl het procentueel grootste aantal van deze microscopisch kleine beestjes zich schuilhoudt op vochtige, liefst behaarde lichaamsgedeelten, zoals de oksels. Zijn ze al begonnen met je te kietelen? Was die deugnieten toch niet weg, want dan ben je jouw bescherming kwijt! Laat de natuur dus haar werk doen en lach er vrolijk op los! Lachen

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesrudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesMocht je na het lezen van dit bericht de bedstee opzoeken, dan wens ik je alvast een aangename nachtrust toe. Wat vast geen probleem zal zijn, want je zal daar gegarandeerd in het gezelschap vertoeven van, met enig geluk, je partner of de huismeid… of zelfs beiden! Knipogen De minder fortuinlijken onder ons zullen het moeten stellen met enkel de huisstofmijt. Waarvan er doorgaans een omvangrijke populatie (+/-  500 exemplaren per eenpersoonsbed) huist in onze matras, hoofdkussen en beddengoed. Waar ze zich te goed doen aan de schimmels die ontstaan zijn en leven op van ons lichaam gevallen huidschilfers. Maf ze, mensen! Slaapwel! En droom lekker!

30-01-11

Snelle Cindy

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentKleine Cindy was een groot gevaar als ze in haar sportrolstoel door de gangen toerde van de psychiatrische instelling waar ze verbleef. Ze hield ervan om in volle vaart, op één wiel door de bochten te rijden. En in de lange gangen van het instituut haar snelheid op te drijven tot het maximum. Maar aangezien het dertigjarige meisje niet enkel jong was en knap, maar tevens lief en bovendien gewillig, lieten de andere, voornamelijk mannelijke residenten, haar begaan. Enkelen benutten zelfs haar onbezonnen gedrag als aanleiding om contact te hebben met de schoonheid op wielen. En maakten grapjes met de roekeloze meid.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentOp zekere dag sjeezde Cindy weer eens door de gang, toen, op enkele meters voor haar, plots een deur wijd open werd gegooid. En in het deurgat ‘dikke Jef’ verscheen, die met gestrekte arm en een luide schreeuw, Cindy aanmaande te stoppen. Wat ze gewillig deed, hoewel ze door de plotse stilstand haast uit haar rolstoel en tegen de bolle buik van Jef belandde.

Heb jij wel een licentie voor het rijden met dit vehikel?”,  vroeg Jef op een nors klinkende, vragende toon. Waarop Cindy, schijnbaar geschrokken, in het om haar heupen bevestigde, op haar schoot liggende, tasje begon te graaien en er even later een bijsluiter van één van haar medicijnen uit te voorschijn toverde en dat aan Jef liet zien. Die instemmend knikte en aan Cindy gebaarde dat ze mocht verder rijden. Wat ze uiteraard meteen, met graagte deed.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentNog maar net had ze weer snelheid gemaakt en vloog ze op één wiel de hoek om, toen ‘gekke Willy’ vanuit de Tv-zaal de gang kwam ingelopen om haar, als een echte politieagent, met gestrekte armen de weg te versperren. Ternauwernood kon Cindy een botsing mijden met Willy, die haar met zijn zware stem sommeerde te stoppen en gebood: “Toon mij eens het verzekeringsbewijs van je vierwieler!”

Cindy scharrelde met haar kleine, slanke vingers in haar heuptasje en haalde deze er vrij snel terug weer uit. Met het garantiebewijs van haar gsm tussen de duimen en wijsvingers geklemd. Ze strekte haar armen om het document dichter naar en zichtbaarder voor Willy te maken. Die meteen opzij stapte en teken deed dat alles oké was en Cindy haar rit mocht verder zetten.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentMet een brede glimlach op haar mooie mond, met volle lippen, gaf snelle Cindy, met de handen een fikse draai aan de hoepels van haar rolstoel, zodat ze meteen weer goed op dreef was. Maar eens op topsnelheid, moest Cindy alweer vaart minderen. Want daar kwam ‘Pierke hengst’ uit het niks, de gang ingesprongen. Volledig naakt! En met zijn ‘je weet wel wat’ tussen de handen geklemd. Onmiddellijk gilde Cindy: “Oh neen, toch niet alweer een ademtest?!”

26-12-10

Prettige 2de Kerstdag!

Alle bezoekers van mijn weblog

wens ik van harte

een prettige, kommerloze en sfeervolle

2de Kerstdag toe!


 

25-12-10

Kerstdag 2010

 

Aan iedereen

een aangename, zorgenvrije

en liefdevolle KERSTDAG toegewenst!

 

 

05-11-10

Happy Mike

           

Helpers - 000.JPGEen jaar of 16 geleden was ik volop bezig met het verbouwen van de woning, die ik toen pas had gekocht en waar we heden nog steeds in resideren. Een tweewoonst, waarvan het de bedoeling was dat één deel zou worden ingericht als handelsruimte en het andere deel als gezinswoonst. Aangezien ik het vele werk niet allemaal in mijn eentje aankon, schakelde ik voor het klaren van vele klussen familieleden en vrienden in. Enkel als het niet anders kon, kwamen er professionele werklui aan te pas. Het mij beschikbare budget liet een andere werkwijze niet toe.

Tijdens de eerste zomerperiode van de twee vernieuwbouwjaren had een vriend van mij, die ik hier Tjen zal noemen, een speciale logé. Waarmee mijn levenspartner en ik kennis maakten tijdens een etentje, in beperkte kring, in de achtertuin van Tjen zijn woonst. De gast, van wiens bestaan en aanwezigheid op het adres van mijn vriend, ik reeds eerder telefonisch was op de hoogte gebracht, was alleszins een opmerkelijk wezen.

De man, met naar ik schat een leeftijd van midden van de veertig, was niet al te groot, nogal pezig en had een bleke gelaatskleur en lang blond haar, dat bijeengehouden werd als een paardenstaart. ’s Mans hoofd was getooid met een genre cowboyhoed,  waarvan de zijranden waren omhoog gevouwen. De naam waarmee hij zichzelf voorstelde wens ik niet kenbaar te maken, maar voor de eenvoud zal ik hem benoemen als ‘Happy Mike’. Hij was naar eigen zeggen een Britse hippie, die leefde van een werkloosheidsuitkering en wat schnabbelen hier en daar. En hij zei er ook niet van terug te schrikken desnoods geld te vergaren als bedelaar.

Liften - 000.jpgMijn vriend Tjen had hem opgepikt toen hij stond te liften aan een rustplaats langsheen de autostrade van de kust naar het binnenland. Tijdens het gesprek dat ze in de auto voerden, vertelde de uitsluitend Engels sprekende man dat hij gewoonlijk bij een koppel op kamers woonde, maar dat hij recentelijk hommeles had gehad met iemand uit de streek van zijn woonplaats. En hij derhalve wijselijk had beslist er voor enige tijd vanonder te muizen. En gezien hij in eigen land al zowat alle kantjes en hoekjes had gezien, had Mike beslist om nog maar eens Engeland te verlaten, de plas over te steken en een tijdje op het continent rond te dwalen.

Toen duidelijk werd dat Mike dus zomaar wat op de dool was, hopend ergens aan de bak te komen om op verplaatsing in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien en onderdak te kunnen bekostigen, stelde de, toen alleen wonende Tjen voor om Mike naar zijn huis mee te nemen. Hij had immers nogal wat op te knappen klussen, waar hij, uit tijdsgebrek, zelf niet aan toe kwam, en andere, waarbij wat hulp meer dan welkom zou zijn. Hij bood Happy Mike aan om zijn tijdelijke kluspartner te worden. Tegen een gering uurloon, met daarbovenop gratis kost en inwoon. Waarmee de man dus tevreden had ingestemd.

Stoned - 000.JPGHappy Mike kreeg een eigen slaapvertrek ter beschikking, in een gebouw dat vroeger een stal was geweest. Elke weekdag klopte hij overdag zijn uurtjes en ‘s avonds en in het weekend was hij vrij. En ging hij te voet op zoek naar een kroeg waar men Engels sprak en hij zich welkom voelde. Of anders was hij, onder invloed van het roken van wiet, gelukzalig, doch wezenloos voor zich uit kijkend, te vinden in de achtertuin van mijn vriend. Soms zelfs zittend bovenop de ronde houten dwarsbalk die deel uitmaakte van een daar opgestelde kinderschommel.

Enkele weken na het aannemen van Mike, had mijn vriend geen werk meer voor hem. Terwijl de man eigenlijk nog geen zin had om op te krassen en verder te trekken. Want hij had in een café kennis gemaakt met een alleenstaande moeder van vier kinderen. En hij genoot van de gesprekken die ze voerden en de seks die ze bij haar thuis bedreven.

Nu wou ik de man wel werk verschaffen, want er was bij ons nog genoeg te doen, maar hem onderdak verschaffen, dat zag ik niet zitten. Tjen zat er evenwel niet mee in dat Happy Mike nog een tijdje van zijn slaapaccommodatie gebruik zou maken. We spraken af dat ik, tijdens weekdagen, in de ochtend Mike zou ophalen bij mijn vriend, wij hem ’s middags en ’s avonds te eten zouden geven en ik hem ’s avonds opnieuw aan het huis van mijn vriend zou droppen. Wat me geen extra verplaatsing opleverde, want ik moest daar toch passeren, op de weg naar mijn ouderlijk huis, alwaar toentertijd mijn handelszaak was gevestigd.

De voornaamste klus die ik in eerste instantie voor de hippie voor ogen had, was het uitgraven van de boomstronk en de daaraan bevestigde wortels van een reeds eerder gevelde boom. Die ik liet neerleggen omdat hij het zicht vanuit de living compleet belemmerde. En de nog in de grond zittende overblijfselen moesten weg omdat ik die zone wou opnemen in de nog aan te leggen parking.

Gelukkig viel het weer goed mee, die zomer. Het was droog, er was veel zonneschijn, dus lekker warm, maar toch niet overdreven heet. Ideaal weer om in buiten te werken. Bleke Mike, uitgedost in korte broek en in bloot bovenlijf kweet zich vlijtig van zijn taak en kreeg er zelfs wat kleur van. Maar opdat zijn bleke vel toch wat zou beschermd zijn, bezorgde ik hem een bus zonnemelk.

Boomstronk.JPGNa minstens een volle week werk aan uitgraven en wortels doorzagen en doorhakken, door Mike, trokken we, met een man of vier, de boomstronk uit de grond met de stevige lier van Tjen. Na het dempen van de ontstane put, kon ik Happy Mike een andere taak toevertrouwen. De overhangende houten dakgoot en onze stenen schouw wit verven was er één. En omdat mijn ladder daarvoor niet ver genoeg kon uitgeschoven worden en ik over geen stellage beschikte, ging Mike, voor het uitvoeren van deze klus, in de dakgoot liggen. Terwijl ik hem, veilig van op de grond, nauwlettend in het oog hield. Toen hij op een bepaald moment, door een verkeerd manoeuvre, eens bijna naar beneden donderde, vroeg hij me naderhand wat ik zou gedaan hebben zo hij daadwerkelijk naar beneden was gevallen. Hij was immers niet verzekerd. Geheel onwillig om dat doemscenario ook maar even ernstig in overweging te nemen,  antwoordde ik laconiek dat ik hem in dat geval zonder veel omhaal zou begraven hebben op de plaats waar we die boomstronk hadden weggehaald.

Inmiddels maakte Tjen plannen om op reis te gaan. En aangezien ik tevreden was met het door Happy Mike verrichtte werk, en ik hem graag nog even ‘in dienst’ wou houden, stelde ik, na overleg met mijn vrouw, aan de man voor alsnog een tijdje bij ons te komen wonen. Wijzelf verbleven toentertijd in een tijdelijk tot appartement omgebouwd etage in een deel van de tweewoonst. De kant waar later de burelen van mijn handelszaak moesten komen. Aan Mike bood ik, als tijdelijke slaapplaats, een vertrek aan op de eerste verdieping van de andere zijde van de woning. Een ruimte welke later onze slaapkamer moest worden. Ik bezorgde hem een matras, een deken, lakens en zelfs een nachtkastje. Happy Mike zag het helemaal zitten. Dus haalden we zijn spullen op bij Tjen, zodat die kon vertrekken zonder zich zorgen te moeten maken over een nog op zijn eigendom verblijvende gast.

Gesloten envelop - 000.JPGTerwijl Mike bezig was met het bijeen scharrelen van zijn spullen voor het verkassen, nam mijn vriend me even bij de arm. Hij stopte me een gesloten envelop in de hand en vertrouwde me toe dat daarin een geldbedrag zat dat Happy Mike nog van hem tegoed had voor geleverd werk. Tjenn meldde mij dat hij aan Mike had verteld hem dat geld te zullen bezorgen bij zijn terugkeer van de reis. Maar hij zei me Mike die envelop reeds te mogen overhandigen van zodra deze zijn werkzaamheden bij mij had beëindigd en verder wou trekken. Maar niet eerder, want dan zou de man vast niet meer gemotiveerd zijn om nog voor mij te werken. En daarenboven allicht onmiddellijk alle geld zou verkwisten aan drugs, drank en vrouwen. Mijn vriend raadde mij ook aan om strenge regels te stellen: geen drank noch drugs toelaten in huis en ook niet tolereren dat Mike volk meebracht of tijdens de week dronken was.

De eerste dag hadden we al prijs. Wij wilden, vooraleer slapen te gaan, er toch zeker van zijn dat ook Mike zijn bedstee had opgezocht. Niet dus. Aangezien ik het niet wou meemaken dat die kerel al op zijn eerste nacht bij ons stomdronken zou thuiskomen, besloot ik om samen met mijn vrouw naar hem op zoek te gaan. In eerste instantie reden we naar een etablissement vlakbij ons huis. Een kleine, vervallen café. Wegens de gordijntjes voor de vensterramen, konden we daar helaas niet naar binnen loeren. Dus stapten we schoorvoetend naar binnen.

Cafébaas - 000.JPGAlwaar we ogenblikkelijk constateerden dat er in de kleine verbruikszaal geen Happy Mike aanwezig was. Onverrichter zake op onze stappen terugkeren, dat konden we niet maken, zo vond ik. Dus groetten we de weinige daar aanwezige manspersonen en gingen aan een tafeltje zitten. Onder de spiedende blikken van de kroegbaas van middelbare leeftijd en zijn twee, al wat oudere klanten. Geen enkele van de drie mannen had ik ooit eerder ontmoet. De uitbater van het café wist blijkbaar wel wie ik was. Want toen hij de door ons bestelde frisdranken bracht, stelde hij ons, voor de vorm de vraag, waarop hij duidelijk een bevestigend antwoord verwachtte, of wij niet de nieuwe bewoners waren, van de witte villa wat verder in de straat.

Toen de baas terug achter zijn toog stond, waar één klant hem, gezeten op een barkruk, gezelschap hield, hervatten deze twee en de andere klant, die aan een tafeltje zat, hun gekeuvel over onbelangrijke feiten uit hun bekrompen dagdagelijks leven. En wij dronken snel ons glas leeg want we wilden onze missie verder zetten: het vinden en naar zijn slaapstee brengen van Mike.

We waren, na het verlaten van de kroeg, het in de auto stappen en verlaten van de parking, nog maar enkele honderden meters gereden, toen we aan de overkant van de straat een met vaste tred stappende Mike opmerkten. Ik draaide de auto even verder, op een veilige plek, veranderde hierdoor van rijrichting en hield stil eens we ter hoogte van Mike arriveerden. Die prompt het achterportier opende en in de auto plaats nam. Aangezien hij in dat buurtcafé enkel oude knarren had aangetroffen, die daarenboven uitsluitend hun Vlaamse dialect spraken en geen jota Engels verstonden, laat staan het konden spreken, was Happy Mike nog eens tot bij zijn vriendin langs geweest. Vijf kilometer verder! Maar die afstand had hem niet gedeerd.

Happy Mike was in nuchtere toestand een vlijtige werker, die evenwel op tijd en stond een rustpauze inlaste. En ook soms verrassend uit de hoek kwam. Zo arriveerde ik op een zekere dag in de namiddag thuis van werk en stelde vast dat hij de opstaande latten van onze tijdelijke hekjes, afwisselend bruin en wit had geverfd. Met de overschot van de verf die hij, in opdracht van mij had gebruikt voor het schilderen van enkele deuren en een raamkozijn. De ongevraagde arbeid was totaal onnodig geweest en een verkwisting van duur betaalde en ook nog elders bruikbare verf. Maar ik vond Mike’s initiatief best wel grappig. Bovendien brachten de geverfde hekjes wat kleur aan onze toen nog schraal ogende eigendom. Dus gaf ik de man in plaats van een uitbrander, een compliment. Hij straalde!

Pussy - 000a.JPGToen hij reeds sinds enkele dagen bij ons verbleef, vroeg Happy Mike me op een gegeven moment, langs zijn neus weg, waar hij zich ergens in de buurt prikkelende lectuur kon aanschaffen. Naar hij zei om op eenzame avonden zijn lichaam wat op te warmen bij het lezen van het ophitsende leesvoer en het kijken naar de erin gepubliceerde foto’s. Ik verwees hem naar een klein krantenwinkeltje dat is gevestigd op een kilometer of twee van onze woning.

De volgende dag meldde Happy Mike me, in het winkeltje zijn gerief te hebben gevonden. Engelstalige boekjes had hij er niet kunnen bemachtigen, maar in het Nederlandstalige blad dat hij had aangekocht, was de tekst voor hem dan wel onverstaanbaar, maar de kwaliteit van de afgebeelde behaarde ‘poesjes’ was de aanschaf meer dan waard en genoot zijn waardering. Hij beloofde mij, bij zijn vertrek, het boekje voor me achter te laten. Waarop ik als antwoord even glimlachte.

Indiaan met vedertooi - 000.jpgTegen het weekend aan vroeg hij me of ik hem naar Nederland wou brengen. Want tijdens zijn verblijf bij Tjen was hij eens, op aanraden van een cafévriend, al liftend, in een dorpje beland, net over de grens. En had daar verbaast vastgesteld dat achter de talloze huizen, waar de afbeelding van een indiaan met vedertooi was aangebracht op het glas van het vensterraam of op de toegangsdeur, een koffieshop schuilging. Waar je zomaar ongegeneerd en probleemloos elk type wiet kon aankopen en verbruiken. Zalig om er te vertoeven, vond Happy Mike. En hij wou ook wel wat voorraad inslaan.

Drugkoerier spelen, daar paste ik voor. Zelfs op zijn voorstel om hem tot vlak voor de landsgrens te brengen, ging ik niet in. De man aanvaardde schoorvoetend mijn houding. Hij kon ook moeilijk anders. Of, en in positief geval hoe, hij over de grens is geraakt, weet ik niet. En ik heb er hem aan het einde van dat weekend ook niet achter gevraagd. Maar zolang de man bij ons verbleef zag ik hem nimmer stoned.

In zijn vrije tijd zat hij soms in onze grote achtertuin. Maar meestal was hij uithuizig. Als we bezoek hadden gedroeg Mick zich steeds voorkomend. De meeste mensen vonden het minstens interessant dat wij zo een Engelse landloper onderdak verschaften. En hij kende de kunst om met mensen om te gaan, ze te animeren en hun sympathie voor hem op te wekken. Toen de schoonmoeder van mijn oudste zus van deze laatste te horen kreeg dat die arme drommel nauwelijks kledij had en, terwijl hij de ene set aan had, eigenhandig de andere set waste en vervolgens te drogen hing, vond ze in te moeten grijpen. Ze verzamelde een ganse vuilzak nauwelijks gedragen kleding van haar jongste zoon, die nogal graag en vaak van outfit wisselde en liet die via mijn zuster aan Happy Mike geworden. Die de spullen dankbaar in ontvangst nam. Alhoewel ik me afvroeg of ze wel zijn stijl waren. Bij een vluchtige blik in de zak ontwaarde ik immers vooral kleren in felle kleuren. Niet zo verwonderlijk aangezien ik weet had van de homofiele geaardheid van de vorige eigenaar ervan, en zijn typisch nichterige houding en vrouwelijke trekjes.

Sexy girl (blog).JPGOp de momenten die we samen doorbrachten hebben we vaak gefilosofeerd over van alles en nog wat. Of verhaalden we eigen belevenissen. Happy Mike vertelde, over wat hij had meegemaakt, graag straffe verhalen. Waarvan de inhoud ongetwijfeld niet altijd volledig overeenstemde met wat er in werkelijkheid was gebeurd. Maar toch klonk alles plausibel. Zo vertelde hij eens een tijdje te hebben gewoond bij zijn volwassen zoon en diens partner, een mooie jongedame die steeds in een sexy outfit door het huis drentelde. Op een bepaald moment was Mike’s begeerte om met die griet van bil te gaan, zo groot dat het er van kwam. En die geile griet liet gewillig begaan en deed zelfs heel actief mee. Naderhand bekenden beiden hun daad aan de zoon. Die hen deze evenwel probleemloos vergaf. Meer zelfs. Van dan af mocht die vurige meid naar eigen goeddunken haar seksuele lusten botvieren op, om beurten vader en zoon.

Hoewel Happy Mike tijdens de weekdagen vaak met een stoppelbaard rondliep, was hij toch steeds verzorgd. Hij waste zich, in de tuin, net als ons, met koud water. Behalve die één of twee keer dat we hem uitnodigden om bij ons een douche te komen nemen, met kraantjeswater dat we opwarmden met een waterkoker.

Ondanks zijn nonchalante levenswijze en vrijbuiterbestaan had Happy Mike begrip voor andersdenkenden en gedroeg hij zich doorgaans als een heer. Galant en charmant. Hij toonde ten allen tijde respect voor onze privacy. En heeft ondanks zijn zwak voor vrouwen, dat ik en menige andere man deel met hem, nimmer avances gemaakt jegens mijn levenspartner of enige andere vrouw die bij ons over de vloer kwam.

Lokerse Feesten 1994.JPGToen de jaarlijkse tiendaagse feestweek in onze woonplaats van start ging, verbleef Mike nog steeds bij ons. We spraken af dat we hem op een weekendavond mee zouden nemen naar de festiviteiten. Wat hij een prettig idee vond. Dus vertrokken we dat weekend met ons drieën, richting feestgedruis. Ik parkeerde de auto zo dicht mogelijk bij de feestzone, waarna we de mensenzee indoken.

Lang bleef Happy Mike niet bij ons lopen. Hij ging al vlug zijn eigen weg: richting een terrasje. Terwijl wij wel wat over de ganse oppervlakte van het feestterrein wilden rond kuieren. We spraken met Mike een plaats en tijdstip af waarop we elkaar opnieuw zouden treffen om naar huis te rijden.

Mijn vrouw en ik hadden een aangename avond. We genoten van de, op de diverse pleintjes ten gehore gebrachte muziek en tentoongespreide show. Het was leuk om eens een rustige avond te beleven, in een andere omgeving, na het vele werken voor mijn onderneming en aan de renovatie van ons huis. Omstreeks de overeengekomen tijd verschenen we op de afgesproken plek. En troffen daar wonderwel, in de door het nachtelijke uur sterk uitgedunde mensenmassa, ook Happy Mike aan. Eenzaam zittend op een houten vouwstoel naast een dito leeggemaakt tafeltje. En stomdronken, zo bleek.

We hielpen hem recht en ondersteunden hem op onze weg naar de auto. Hij braakte wat onzin uit, die nogal grappig klonk en waaruit we konden afleiden dat ook hij een fijne avond achter de rug had. We deponeerden dronken Mike achterin de auto, stapten zelf voorin en verlieten onze parkeerplaats, om huiswaarts te rijden.

Joint - 000a.JPGOndanks zijn beschonken toestand was Happy Mike toch nog alert genoeg om ons bij het passeren ervan, op eigen initiatief, de kroeg aan te wijzen, een Turks cafeetje, waar hij al menige avond had doorgebracht. Samen met de allochtone buurtbewoners. Keuvelend, pinten drinkend en wiet rokend.

We draaiden net onze parking op toen de passagier op de achterzetel te kennen gaf dat hij misselijk was. Net op tijd kon ik de elektrisch bediende achterruit van mijn auto openen, zodat zijn kots naar buiten vloog in plaats van mijn autozetel te besmeuren. Enkel een deel van het koetswerk heb ik de volgende ochtend mogen reinigen.

Op een gegeven moment gaf Mike aan te willen vertrekken. Hij zei het niet, maar ik vermoedde wel dat hij nu nog enkel wachtte op de voor het komende weekend voorziene terugkeer van mijn vriend Tjen. Om het saldo van zijn loon te incasseren. Aangezien ik evenwel wou dat Mike de klus afwerkte waar hij toen mee bezig was, verklapte ik niet dat ik dit geld reeds onder mijn hoede had gekregen.

Pas op het einde van de laatste werkdag van die week, haalde ik, na met Mike af te rekenen voor het werk dat hij voor mij had verricht, ook de envelop van mijn vriend te voorschijn. Happy Mike was boos. Want, zo zei hij, als hij had geweten dat ik dat geld in bezit had, dan was hij er al eerder vandoor gegaan. Uiteraard goot ik geen olie op het vuur door hem diets te maken dat zulks net de reden was geweest voor het tijdelijk achterhouden van dat geld. Wijselijk zweeg ik en Happy Mike telde tevreden zijn bankbriefjes en was meteen weer afgekoeld en terug zijn eigen gemoedelijke zelve.

Roerei met frieten - 001.JPGDie avond, de laatste die hij in ons huis doorbracht, vergastte Happy Mike ons op een typisch Engelse maaltijd: zelf gesneden gebakken frietjes en spek met eieren. We lieten het ons smaken. Onderwijl nog eens luisterend naar een sterk verhaal van hem. En vervolgens keuvelend over koetjes, kalfjes en onze plannen voor de nabije toekomst. Voor hem een voorlopig zwervend bestaan.

Toen ik de volgende ochtend naar beneden kwam, zat Happy Mike al op me te wachten. Met zijn hoed op het hoofd en leunend op zijn tas met schouderriem Hij droeg een gele trui, waarvan ik vermoedde dat hij afkomstig was uit die tweedehands kledingzak.

Aangezien mijn echtgenote die zaterdag de trein wou nemen naar onze hoofdstad, om daar wat boodschappen te doen, had ik Mike aangeboden hen beiden naar het station te brengen. Alwaar Happy Mike besliste om zijn verdere tocht ook in de hoofdstad te starten. Maar hij zou de openbare bus nemen, omdat dit een goedkopere reiswijze is.

Nadat ik de auto had geparkeerd namen we afscheid op het pleintje voor het station. Mike beloofde me op mijn nakende verjaardag een kaartje te zullen sturen. En stapte vervolgens in de richting van de opstapplaatsen voor busreizigers. Mijn echtgenote en ikzelf gingen het stationsgebouw binnen. Alwaar zij zich aan het loket een retourticket aankocht voor de verplaatsing tussen onze woonplaats en de hoofdstad van ons land.

Wuivende smiley - 000.JPGMeteen vond ik het zonde dat Mike zich niet met de trein zou verplaatsen. Omwille van een eerder gering financieel verschil. Dus stelde ik mijn vrouw voor om dit bij te passen zodat Happy Mike met haar mee kon reizen. Wat zij een goed idee vond. Dus liep ik vlug het station uit, in de richting van het bushokje waar onze ex-logee op zijn bus wachtte. Verbaast keek de man mij aan. Maar gelukkig aanvaardde hij dankbaar het extra geld voor een treinticket. Zodat hij toch iets comfortabeler kon reizen. En desgewenst onderweg nog een praatje kon slaan met mijn vrouw. We holden samen naar het station. Alwaar ik binnen in het gebouw mijn partner een afscheidskus gaf, terwijl Mike in de rij voor het loket aanschoof om zich een ticket enkele reis naar de hoofdstad, aan te schaffen. Ik zwaaide hem nog eens vriendelijk toe vooraleer me naar mijn auto te begeven.

Toen ik, terug thuis gekomen, Mike zijn voormalige slaapstee opzocht om de boel daar op te ruimen, zag ik dat hij de meeste van de gekregen kledij had laten liggen. Wat me niet verwonderde. Mensen zoals hij sleuren geen onnodige ballast mee. Die beperken zich tot het hoogst noodzakelijke. Zijn oude kledij en wat kleine rommel had hij zelf al in een plastieken boodschappentas gestopt. Zonder de inhoud te onderzoeken dumpte ik het zakje in de grijze huisvuilzak die ik, vooruitziend, naar boven had meegebracht. Het saldo van de hem geschonken kleren besloot ik te behouden. Sommige van die spullen konden immers mogelijks nog dienst doen als werkkledij.

Op de matras die Happy Mike tijdens zijn verblijf bij ons als bed had gebruikt, lag een Hollands porno magazine. Glimlachend nam ik het ter hand. Happy Mike had woord gehouden! Ik bladerde even in het blad. De foto’s van de tentoon gespreide vrouwelijke geslachtsdelen waren niet van dien aard dat ik er seksueel van opgewonden geraakte. Maar ja, er waren wel meer onderwerpen waarover Happy Mike en ik een verschillende visie hadden.

Het slaapvertrek was netjes achtergelaten. Enkel in een aanpalend kamertje vond ik wat vuile oranjebruinachtige plekken op de vloer en tegen de wand. Waar ook een onaangename reuk aan vast hing. Waarschijnlijk resten van één of ander brouwsel dat ‘onze zwerver’ daar had geproduceerd. Niks aan de hand. Deze ruimte moest immers toch nog volledig worden gerenoveerd.

Een verjaardagskaart heb ik van Happy Mike niet ontvangen. En zelf heb ik hem ook nimmer een brief of kaartje gestuurd. Sommige gebeurtenissen of ontmoetingen in je mensenleven moet je koesteren, zonder te trachten er een vaak op teleurstelling eindigend vervolg aan te breien.