24-12-12

Kerst 2012

               

Alle mensen van goede wil wens ik toe:

 een Prettige Kerstavond!


24-08-12

Hiep Hiep. .. Hoera!

   

rudi,rudivandamme,jarig,verjaardag,46,levenslust,lokersefeesten,lokerse_feesten,2012,fonnefeesten,kringlooptuin,tuin,sante,rudiskringlooptuin,hoera,rudiskringlooptuin,zoon,ex-vrouw,brianAan mezelf, want ik ben jarig vandaag Lachen En ik mag mezelf wel feliciteren met het voltooien van mijn 46ste levensjaar, want ik heb er immers hard voor moeten knokken om deze mijlpaal in mijn aards leven nog te bereiken. Mijn fysieke toestand gaat er immers, ondanks al mijn inspanningen, NIET op vooruit; integendeel zelfs. En de vooruitzichten zijn somber Wenkbrauw ophalen

Bovendien wordt het leven me op mentaal vlak ontzettend moeilijk gemaakt door mijn ex-vrouw en één van mijn zoons. Mijn jarenlange zorg voor hen, en goedheid, wordt helaas NIET beloond; integendeel zelfs. Ook in deze zijn de vooruitzichten somber Wenkbrauw ophalen

rudi,rudivandamme,jarig,verjaardag,46,levenslust,lokersefeesten,lokerse_feesten,2012,fonnefeesten,kringlooptuin,tuin,sante,rudiskringlooptuin,hoera,rudiskringlooptuin,zoon,ex-vrouw,brianMaar NIET getreurd! Mijn levenslust neemt, evenredig met de ellende, alleen maar toe. En ik wordt gesteund door een schare lieve mensen en ook soms door toevallige passanten, die mijn zin in leven voeden en me het gevoel geven dat mijn dagelijkse strijd om te overleven (nog steeds) de moeite waard is Lachen

En uiteraard blijf ik NIET bij de pakken zitten. Op reis ga ik NIET, maar ik ben WEL 10 dagen (en nachten :-) present geweest op de ‘Lokerse Feesten’ en op de ‘Fonnefeesten’! En, ondermeer met de hulp van mijn andere zoon, Brian, sinds eind vorig jaar bezig met het volledig renoveren van mijn tuin, zoals je hier kan volgen.

Normaal drink ik NIET, maar vandaag zal ik er WEL één drinken, op jullie en op mijn gezondheid; santé! Stoer

29-04-12

Wiet

  

Ooit kreeg ik van een specialist pijnmedicatie voorgeschreven op basis van opiaten. Door de apotheker afgeleverd in een klein bruin flesje. Volgens de informatie op de bijsluiter diende ik, per inname beurt, één druppel van het vloeibare goedje op een blokje suiker te gieten. Dat ik dan vervolgens in mijn mond moest nemen om het daar geleidelijk op mijn tong te laten smelten.

Man, dat was fantastisch spul! Het effect trad razendsnel in werking. De pijn verdween niet, maar kon me niet meer deren. Het medicijn maskeerde het pijngevoel door er een gelukzalige gewaarwording overheen te weven. High werd ik er niet van. En ook niet minder alert. Zodat ik bij gebruik van het spul toch nog normaal kon functioneren.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinMe bewust van de gevaren van deze drug, ging ik er heel doordacht en zuinig mee om. Dus het duurde wel even vooraleer het flesje leeg begon te geraken. Met de arts die het product had voorgeschreven had ik geen nieuwe afspraak gemaakt, dus ging ik op consultatie bij mijn huisarts om aan een nieuw voorschrift te geraken. De brave man, toen een vijftiger, en één van de eerder conservatieve soort, waar het geneeskunde betreft, wou me onder geen enkel beding verder laten gaan met het gebruik van dat medicijn. Voornamelijk omwille van het gevaar er verslaafd aan te geraken.

Volgzame ik drong niet aan bij deze dokter en keerde ook niet weer terug naar de geneesheerspecialist. Met het overblijvende vocht in het kleine bruinkleurige flesje ging ik nu extreem spaarzaam om. En het laatste beetje heb ik zelfs met mijn tong uit het flesje gelikt.

*****

In het jaar 2000, toen ik na die noodlottige operatie, waarbij een neurochirurg me door zijn geklungel verlamd maakte, aanhoudend hevige pijn leed, startte men een kuur op met Depakine, een middel tegen epilepsie (vallende ziekte), gecombineerd met een antidepressivum. Van enig pijnstillend effect stelde ik niks vast. Maar ik bleef gedwee de pilletjes slikken omdat ik best de bewering van de mij behandelende artsen wilde geloven, dat deze medicatie na verloop van tijd wel heilzaam zou werken.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinVele maanden later, toen ik de verzorgafdeling neurochirurgie had verlaten om verder te worden behandeld in het revalidatiecentrum, werkte die pijnstilling nog steeds niet. Hierop door mij geattendeerd, stelde mijn revalidatiearts voor om de dosis op te drijven. Wat na mijn akkoord hiermee ook gebeurde. Wederom zonder succes. Een ultieme poging om toch tot een gunstig resultaat te komen, was de dosis Depakine nog verder op te drijven. Waarbij ik dan wel diende over te stappen op de vloeibare vorm van het product.

Het gevolg van deze kuur was dat ik de gans dag door slaperig was. De pijn voelde minder erg aan, maar dat was veeleer het gevolg van mijn continue halfslapende toestand dan van een pijnstillende werking van de medicatie. Vaak viel ik in slaap terwijl ik in de sportzaal aan het oefenen was, in de gang op de hulp van een verpleegkundige zat te wachten of in de refter aan tafel zat te eten. Daar kwam ik dus niks verder mee. En heb dan maar, na wijs en rijp beraad, uiteraard door geleidelijk af te bouwen, ineens de inname van die ganse handel stopgezet. Ten nadele van de farmaceutische industrie, maar ten gunste van mijn maag, ergo mijn gezondheid.

*****

Vanaf dan beredderde ik me met af en toe een dafalgan te nemen als pijnstiller. En voor de rest mijn fysiek leed te verbijten. Waar ik, met het karakter dat ik heb, wel redelijk in slaagde. Een jonge verpleegster, die me al maandenlang verzorgde in het revalidatiecentrum, vond dat leven met continue pijn maar niks. Ze vond dat ik als jonge dertiger, die ik toen was, toch zo niet verder door het leven kon gaan. En raadde me aan om, in navolging van een deel van mijn ook aldaar verblijvende lotgenoten, zo nu en dan een jointje te roken. Het verdovende effect van de marihuana zou me, volgens haar, dan toch telkens, dan wel kortstondig, even een gevoel van pijnloosheid bezorgen.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinAangezien ik er niet echt op was gebrand om middelen te gebruiken die mij mogelijks ook mijn greep op de omgeving en mezelf zouden laten verliezen, was ik niet onmiddellijk gewonnen voor haar idee. Alhoewel ik, de betrokkenheid die ze etaleerde met haar voorstel, ten zeerste apprecieerde. Maar wijn, bier en andere alcohol houdende dranken gebruikte ik ook slechts met mate. Eens ik ook maar een beetje wankelde of licht werd in mijn hoofd, stopte ik abrupt met drinken. Gelukkig voor mij kon ik op dit vlak heel wat aan. Genetisch bepaald, want mijn pa kon ook goed tegen de drank. Maar die liet zich, in tegenstelling tot mij, wel af en toe eens gaan tot hij in dronken toestand verkeerde Lachen

Eens thuis, na anderhalf jaar afwezigheid, was ik de eerste twee jaar te druk in de weer met het terug orde scheppen in de chaos en het noodgedwongen reorganiseren van mijn leven, om me al te zeer te bekommeren om mijn pijn en andere fysieke problemen. Maar eens mijn huishouding weer min of meer naar behoren draaide en ik voor de meeste materiële, financiële en administratieve problemen een begin van een oplossing had gevonden, begon ik ook weer aandacht te besteden aan het zoeken naar remedies om mijn fysieke ongemakken tot een minimum te beperken. Pijnbestrijding was er één van.

Het internet was een handig hulpmiddel om informatie te verzamelen. Over in de handel beschikbare medicatie en vooral ervaringen en tips van lotgenoten. Uiteindelijk bleek, na veel lezen en analyse van alle gevonden data, de suggestie van dat verpleegstertje in het revalidatiecentrum, voor mij de enige nog resterende optie te zijn. Medicinale Marihuana bleek voor vele pijnpatiënten dan wel niet voor een totaal wegnemen van hun pijn te zorgen, maar wel voor een reductie van dit leed tot een meer draaglijk niveau.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinGeprikkeld door die wetenschap, maar toch nog steeds niet overtuigd om zelf de stap te zetten tot het gebruik van Marihuana, nam ik contact op met enkele mensen die beweerden (veel) profijt te hebben bij het medicinaal gebruik van deze drug. Sommige gebruikers rookten op regelmatige basis een joint, een sigaret waarin tussen de tabak ook wat verpulverde wiet wordt gerold. Anderen rookten de drug middels een pijpje. Maar het merendeel der medicinaal Marihuanagebruikers namen het spul tot zich als thee.

Na redelijk lang twijfelen besloot ik uiteindelijk om dit, ook in mijn geval mogelijks enige pijnbestrijdingsmiddel, toch eens uit te proberen. Naar ik van een gebruikster vernam, kon je met een voorschrift van een Belgische arts terecht in om het even welke apotheek in Nederland. Die daar door de overheid toestemming hadden verkregen om bepaalde types cannabis te verhandelen voor medische toepassing, aan gebruikers, mits voorgeschreven door de hen behandelende arts.

Aan mijn conservatief ingestelde huisarts, zelf een notoir kettingroker en ondanks, of net omwille van, deze verslaving, een pertinent tegenstander van elk product dat bij het gebruik ervan kan leiden tot geestelijke of fysieke afhankelijkheid, een wiet voorschriftje vragen had geen zin. Mijn persoonlijk assistente tipte de jonge collega van haar eigen huisarts als mogelijke voorschrijver. We namen contact op met deze vooruitstrevende arts, schetsten mijn medische voorgeschiedenis en de problematiek met betrekking tot pijnbestrijding. De, overigens sympathieke, man maakte er helemaal geen probleem van om me het gevraagde voor te schrijven. En ik beloofde hem op de hoogte te houden van het resultaat van mijn gepland medicinaal cannabisgebruik.

*****

Van mijn kennissen en via data op het internet kwam ik aan de weet dat je, in plaats van je bij de apotheek duur betaalde cannabis aan te schaffen, veel beter af was met een aankoop in een coffeeshop. Gerenommeerde coffeeshops zouden niet alleen spul leveren van een minstens even goede kwaliteit als de door de farmaceutische industrie, met toestemming van en controle door de Nederlandse overheid, via de medicijnenwinkels verdeelde wiet. Maar bovendien ook nog eens korting geven aan hen die het product aanschaften voor persoonlijk medisch gebruik, en dit konden aantonen via een voorschrift van hun arts.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinMijn keuze was snel gemaakt. Mijn mediwiet zou ik niet aankopen bij een Nederlandse apotheek, maar aanschaffen in één van de talloze in dat land gevestigde coffeeshops. Als kind aan huis in Zeeuws Vlaanderen, het meest zuidelijke deel van de provincie Zeeland, en voor mij, als inwoner van het Vlaamse Waasland, net over de nabije landsgrens, wist ik waar ik zijn moest. Er geraken zou iets moeilijker zijn. Maar dat zou uiteindelijk toch lukken door gebruik te maken van de diensten van het OCMW van mijn woonplaats, die toen net beschikten over een met een lift uitgerust busje om, tegen betaling, rolstoelers van thuis naar hun bestemming te brengen, en uiteraard naderhand terug naar huis.

Een afspraak werd gemaakt voor een weekdag enkele dagen na het telefonisch contact opnemen. De aan de Westerschelde gelegen, en via een kanaal met de Vlaamse stad Gent verbonden, gemeente Terneuzen werd mijn bestemming. Omdat er in die tijd aldaar een coffeeshop was gevestigd die toen niet alleen de grootste was van Nederland, maar tevens een uitstekende reputatie had op het vlak van kwaliteit van waar en service: ‘Checkpoint’. Mijn echtgenote zou me vergezellen. De rit was gepland om door te gaan op een moment dat onze twee kleine kinderen op school waren.

We arriveerden ter plaats halfweg de voormiddag. Ondanks dit vroege tijdstip stonden er reeds behoorlijk wat auto’s op de parking voor het gebouw. Dat zich net buiten het centrum van de gemeente bevond. We verlieten het busje en spraken af op welke plek de chauffeur ons ’s avonds zou afhalen. Waarna deze met het voertuig de terugrit aanvatte. En mijn echtgenote en ik ons naar de ingang van de drugstent begaven. De eerste klanten waren we zeker niet. Aan enkele van de, zoals in een kroeg opgestelde, tafeltjes zaten mensen, al dan niet rokend, bij een koffie, thee of frisdrank. Sommigen alleen, en ook enkele duo’s. Deze laatste gemoedelijk pratend met elkaar. Aan de toonbank stond een koper de door hem gekozen waar af te rekenen met een werknemer van Checkpoint.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinOp grote borden vooraan de balie en op de wand erachter hingen lijsten waarop in een vrij groot en goed leesbaar lettertype te lezen stond welke types Marihuana er in deze shop verkrijgbaar waren. De soort dat ik uit de informatie op internet had uitgekozen als, op basis van de erin aanwezige hoeveelheid THC en andere bestanddelen, wellicht de beste koop voor mijn doeleinden, stond er uiteraard niet bij. Dus vroeg ik raad aan de wietverkoper achter de balie. Die me vrij ongeïnteresseerd wat summiere informatie verstrekte. Op basis waarvan ik mijn keuze maakte. Ik kocht twee joints om ter plaatse te gebruiken en 5 gram om mee  te nemen naar huis. Dat laatste kreeg ik toegestopt in een doorschijnend plastieken zakje met druksluiting. Een klein pijpje in kunststof maakte mijn bestelling compleet.

Mijn voorschrift legde ik op de toonbank, waardoor de wiet me goedkoper werd aangerekend dan de gepubliceerde prijs. Het documentje mocht ik houden en bij een volgende aankoop opnieuw gebruiken, zo werd me gezegd. Ik rekende af, waarna we ons aan de drankbar iets te drinken aanschaften. Voor mijn eega een tas (gewone) thee en voor mezelf een koffie. We namen plaats aan een tafeltje. Ik bekeek de gekochte waar en besloot, volgens planning, een eerste joint aan te steken. Als doorgaans niet roker had ik uiteraard geen aansteker op zak. Zodat ik mijn buurman om een vuurtje moest verzoeken. Wat geen probleem vormde.

Zo trok ik een eerste keer aan de joint en inhaleerde de cannabisdampen. Het deed me niks, gaf me geen speciaal gevoel. Het liet me even koud als het trekken aan een gewone sigaret, wat ik in mijn leven al wel eens sporadisch had gedaan. Terwijl ik mijn jointje rookte, dronken we op ons gemak ons drankje op, waarna we de coffeeshop verlieten.

*****

Terwijl we ons met een gemoedelijk tempo, op het trottoir, in de richting van de winkelstraten verplaatsen, klonk er ineens van op de rijweg getoeter en geroep. Door en vanuit een uit de tegenovergestelde richting komende auto. Die ons inmiddels was gepasseerd, maar nu, in het zicht van onze spiedende ogen, met een bocht van 180 graden draaide, waardoor het voertuig vlak naast ons tot stilstand kwam. Vanaf de achterbank van een luxe type cabriolet kwam een jongeman gesprongen. Die ik onmiddellijk herkende. Zijn naam was ik even kwijt, maar we kenden elkaar van uit het revalidatiecentrum waar we allebei vele maanden lang verbleven.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinDe man was een toffe kerel, van goede komaf, maar toch allerminst hautain. Die als twintiger jarenlang in één van de Spaanse Costa’s woonde, alwaar hij werkte als zeer gewaardeerde tennisleraar voor de hogere, gegoede klasse. Tot op het moment dat hij op een avond in zijn appartement werd belaagd door onverlaten. En over de betonnen reling van zijn balkon naar beneden was gegooid. Een voorval waarbij hij naast wat breuken en interne verwondingen ook een ernstig en helaas blijvend hersenletsel opliep. Waardoor hij een streep kon trekken onder zijn vorige leven. En na zijn revalidatie voorlopig terug zou gaan inwonen bij zijn ma, een vriendelijke vrouw met het voorkomen van een echte ‘madame’.

Het deed me plezier de man zo mobiel te zien, want bij ons laatste treffen was hij nog rolstoelgebonden. De cabriolet bleek zijn eigendom te zijn. Hij vertelde me dat de knappe gast achter het stuur een goede vriend was, want zelf mocht hij, omwille van zijn handicap, geen voertuig meer besturen. En de sexy jonge griet naast die kerel was diens vriendin. Mijn kennis zelf had de ware liefde nog niet gevonden en ging tot dat moment zou komen, alleenstaand door het leven.

In mezelf hoopte ik dat zijn gezellen echte vrienden waren en niet enkel uit op het profiteren van zijn welstand. Tegen het meegenieten van zijn luxe had ik op zich geen bezwaar. Als het maar gebeurde door personen die niet enkel het geld, maar vooral hem graag zagen en men hem daarbij hielpen om onder de mensen te blijven komen, van het leven te genieten en ondanks zijn beperkingen gelukkig te zijn. En zo zag hij eruit, deze rijzige, zuiders gekleurde jongeman, met zijn stralend witte tanden, sportieve lichaamsbouw en, ondanks zijn gebrekkig stappen, verwrongen gelaatstrekken en moeizaam spreken, nog steeds de allure en uitstraling van een playboy.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinHartig lachend stelden we vast dat we beiden met hetzelfde doel in Terneuzen aanwezig waren: wiet shoppen bij CheckpointLachen Het was een fijn toevallig weerzien. Dat, achteraf gezien, veel te vluchtig was verlopen. Want voor ik er erg in had zat de (voormalige) ladykiller alweer op de achterbank van zijn auto en scheurden de drie er, toeterend en naar mij en mijn vrouw zwaaiend, aan een razende snelheid vandoor.

Ondertussen was ik nog steeds niet high of stoned. Elk euforisch gevoel bleef uit. Van enige afname van spierspanning of pijn was helemaal geen sprake. Het enige dat ik vaststelde was een zekere loomheid en een zwaar gevoel in de ledematen. En daar zou geen verandering meer in komen tijdens het winkelen en rondslenteren in de centrumstraten van Terneuzen. Activiteiten waarmee we de enkele uren tijd vulden tot wanneer de chauffeur met het rolstoelbusje ons op zou komen halen en terug naar huis brengen.

*****

Ten tijde van mijn cannabisexperiment volgde ik stemtherapie, die me aan huis werd gegeven door een jonge logopediste. Op een zekere dag stond het meisje voor mijn neus op een moment dat ik de jongedame nog niet verwachtte. Het was kort na de middag en ik had na het nuttigen van mijn middagmaal, een pijpje wiet gerookt. Dat me eigenlijk behoorlijk was misvallen. En waar ik op dat moment trachtte van te bekomen. Achteruit gekanteld in mijn rolstoel, buiten op het terras, in de schaduw van wat sierstruiken, want het was behoorlijk warm en zonnig weer.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinOm de negatieve bijwerkingen van het wietgebruik tegen te gaan, was ik begonnen met het drinken van limonade. Aangezien ik tijdens mijn opzoekingwerk immers had gelezen dat de inname van suiker de effecten van het wiet roken zou neutraliseren. Maar daar merkte ik op dat moment niks van. De na het roken opgetreden hoofdpijn was niet geminderd, maar door de inname van al dat suiker lag ik nu ook nog eens opgescheept met een droge mond en keel. Euforisch of ‘high’ was ik helemaal niet, maar toch was ik in die mate gedrogeerd dat ik duizelig was, slaperig en moeite had om me op iets of iemand te concentreren.

Het praten met een verdwaasde geest en droge tong, mond en lippen viel echt niet mee. Bovendien dwaalden mijn gedachten geregeld weg van de les. En diende mijn logopediste enige moeite te doen om mij attent te maken op haar aanwezigheid en de oefeningen waar we mee bezig waren. Het meisje wist vast niet wat te denken van de situatie. Want ze kende me en was me gewoon als een gedreven en aandachtige leerling. En zelf voelde ik me in een ongemakkelijke positie. Want ik was me terdege bewust van het voortdurend afnemen van mijn aandacht, maar slaagde er niet in om dat een halt toe te roepen. De ganse sessie was een ware kwelling. Een voortdurende strijd van mezelf tegen die vervelende symptomen van het cannabisgebruik.

Toch heb ik de anderhalf uur therapie volledig kunnen uitdoen. Maar ik was blij toen het oefenen voorbij was. En ik heb mijn les geleerd uit het voorval en nooit meer wiet gerookt op een moment dat ik de eerstvolgende uren volk kon verwachten.

*****

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinVeel heb ik daarna trouwens niet meer gerookt. Het beoogde effect bleef immers uit. Daarna heb ik het dan ook nog geprobeerd met uit wiet getrokken thee. Wekenlang dronk ik er ’s avonds een tas van. Want net voor het slapen gaan was, naar ik in meerdere artikels op het internet las, het beste moment om het vocht tot mij te nemen. En het pijnstillend en spierontspannend effect zou pas na enkele weken optreden. Dus dronk ik dagelijks deze thee, tot vervelens toe, want eigenlijk hou ik absoluut niet van dit type warme drank. Helaas werd mijn volharding niet beloond, want andermaal bleef het resultaat uit.

Na dat mislukt cannabis avontuur koos ik er resoluut voor de onafgebroken dagelijkse pijn ‘gewoonweg’ te aanvaarden en een plaatsje te geven in mijn leven. Mijn pijpje heb ik niet meer, maar ik heb wel nog een beperkte voorraad wiet ter beschikking. Voor het geval ik het toch nog eens wil proberen. Of gewoon zin zou hebben om een jointje te blowen voor de gezelligheid.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinHeden beperk ik mij tot het nemen van een Dafalgan, om pijnsymptomen te bestrijden. Vooral het type Odis is handig, omdat je het op de tong kan laten smelten en het een uiterst snelle werking heeft. Bij erge spierpijn slik ik Ibuprofene. En heel erge achterhoofdpijn ga ik te lijf met het enkel op doktersvoorschrift verkrijgbare Dafalgan Codeïne. Doordat ik dit laatste medicijn slechts zelden inneem, geniet ik bij het gebruik ervan niet enkel van de pijnstillende werking, maar maakt de erin aanwezige opiumalkaloïde me zelfs vrolijk en een beetje stoned Lachen

>>> klik ook eens op de afbeeldingen <<<

13-01-11

Uitvaart van mijn pa

 

Doodsprentje pa.JPG

 

Je hebt je leven geleefd, intensief;
met graagte en enthousiasme, zorgzaam en heel actief.

Jij en Lisette, je vrouw en toeverlaat,
stonden steeds voor elkaar en voor de anderen paraat.

Samen hebben jullie vele problemen getrotseerd,
maar ook talloze mooie plannen gerealiseerd.
 
Zo hebben jullie grootgebracht, met liefde, animo en brio,
jullie 4 kinderen: Carine, Linda, Rudi en Mario.

Je bouwde eigenhandig een nieuw huis,
en bood daarin je gezin een warme thuis.

Sinds 2006 werd je door een vreselijke ziekte belaagd,
die je, met de jou zo typerende wilskracht en levenslust, jarenlang hebt verjaagd.

Vandaag ben je helaas niet meer aan het aardse leven gebonden,
maar heb je gelukkig in de hemel vast al Carine en Mario teruggevonden.

We missen je nu al, weet dat wel;
rust in vrede, pépé, pa, Marcel!


26-12-10

Prettige 2de Kerstdag!

Alle bezoekers van mijn weblog

wens ik van harte

een prettige, kommerloze en sfeervolle

2de Kerstdag toe!


 

25-12-10

Kerstdag 2010

 

Aan iedereen

een aangename, zorgenvrije

en liefdevolle KERSTDAG toegewenst!

 

 

19-12-10

Onwelkome ratten en andere muizenissen

Huismuis - 000.JPGAfgelopen zomer was ik, op een warme namiddag, gezeten in mijn elektrische rolstoel, rustig aan het plassen, op een plek voor mijn garage en rechts van mijn met klimop begroeide haag. Plots zag ik, voor de witte garagepoort, over de betontegels op de grond, iets razendsnel van rechts naar links bewegen. Nog net zag ik een grijs muisje ritselend verdwijnen door een gat in de klimophaag.

Muizen en ratten… ik hou niet van deze knaagdiertjes met hun lange staart. De reden daarvoor weet ik eigenlijk niet. Mogelijks is het omwille van hun enge voorkomen en hun kwalijke reputatie als ziekteverspreider. En vast ook omdat ze zo graag ongegeneerd en ongenood tuinhuisjes, berghokken, garages en zelfs woningen plachten binnen te dringen.

Al mijn confrontaties met die ongeliefde zoogdieren verhalen, zou meteen leiden tot een omslachtig boekwerk. Vandaar dat ik mij hier ga beperken tot enkele bijzondere ontmoetingen met deze gretig knagende plaagdieren. Die zowat overal opduiken waar eten aanwezig is.

Kat met prooi - 000.JPGAls kind zag ik vaak huismuizen en veldmuizen in de omgeving van ons huis en stallingen. Meer dan eens zelfs onze huisgevel opklimmend. Gelukkig hielden onze katten toen de aangroei van die muizenpopulatie onder controle. Door nogal dikwijls eentje te pakken te nemen en vervolgens lustig op te vreten. Alleen, of de buit delend met de eigen kroost of andere op onze hof verblijvende soortgenoten.

Spitsmuizen of dolletjes zoals wij die noemden, werden dan weer niet verorberd door onze huiskatten. Met deze diertjes speelden of dolden ze alleen maar wat. Deze insectenetende zoogdiertjes worden overigens dan wel muizen genoemd, ze zijn het niet!

Net zo min als mijn zus haar, als (buitens)huisdier gehouden steenratjes ratten waren. Cavia’s waren het. Maar ze plantten zich wel haast net zo snel voort als de bruine rat. De laatste kooi die mijn handige pa als verblijf voor die beestjes in elkaar had geknutseld, werd vele jaren na het heengaan van de laatste cavia, gebruikt als opslagplaats voor het stro waarvan regelmatig een vers deel in de schuilplaats werd gelegd van de twee vrouwtjeseenden, die in mijn ouders hun achtertuin een stukje afgebakend terrein bewoonden.

Op een zekere dag in het oogstseizoen had de boer, die eigenaar was van de akkers die gelegen waren naast mijn ouderlijke woonst, het graan dat er op werd geteeld, door loonwerkers laten maaidorsen. Waarna de op het land achtergebleven droge plantenstengels en uitgedorste aren door een andere machine werden bijeen geschraapt  en samengeperst tot rechthoekige strobalen.

Muizennest - 000.JPGAls naar gewoonte, en met instemming van de boer, raapte ik nadien de nog op het land achtergebleven resten stro bij elkaar. Toen ik, om mijn buit op te bergen, het deksel optilde van de kooi waarin voorheen de cavia’s huisden, schrok ik mij haast een ongeluk. Omdat ik daar, bovenin het opeengestapelde stro, een nest muizen aantrof. Die, als in koor, luid piepten toen het deksel was opgelicht. Van schrik liet ik het terstond los, waardoor het met een klap terug op zijn plaats kwam te liggen. Dat verzamelde stro heb ik die dag netjes in een zak naast die kooi gezet, want ik bleef toch liever uit de buurt van die kroostrijke muizenfamilie.

Later is het ook eens voorgevallen dat ik de eenden eten ging brengen en van op een afstand zag dat er precies een ander dier stond te eten aan het, een stukje boven de grond opgestelde en overdekte, voederbakje. Toen ik tot op een meter of vijf genaderd was, zag ik wie die maïsdief was: een grote bruine rat! Ze stond met haar achterpoten op de grond en de voorpoten in het zich zowat 10 centimeter boven de grond bevindende voederschaaltje. Het beest, met een heel lange staart, bleek helemaal niet bevreesd te zijn voor mij. Die perplex het schouwspel volgde. En pas terug in beweging kwam toen dat enge beest er uiteindelijk toch vandoor ging.

*****

Als kind ging ik vaak vissen. In de stilstaande waters van beken, vaarten en vijvers uit de buurt. En tevens in het getijdenwater van de in Nederland stromende Westerschelde. Van op heel jonge leeftijd trok ik mee met mijn vader. En later ging ik ook al eens alleen, of met kameraden. Normaliter visten wij, van op de oever, met de vaste hengelroede en/of de werphengel. Maar ik ben ook enkele keren met mijn pa gaan peuren. Dat is een speciale en tevens één van de oudste manieren voor het vangen van paling.

Peuren - 000.JPGEen drijvend gemaakte afgeschreven paraplu, of zoals wij het deden, een rechthoekige bak met drie naar binnen geplooide wanden en aan één zijde verhoogd met een in een kader gevat net, wordt hierbij te water gelaten. En middels een oude hengelstok, tot op een vijftal meter van de oever gebracht. Daarnaast wordt een hengelroe gehouden, waar aan de top ervan een draad is bevestigd met een dikke dobber en aan het uiteinde een tros aaneengeregen regenwormen hangt. Die wordt verzwaard met lood. En waarvan het de bedoeling is dat deze de bodem net niet raakt. Waarna de geur van de wormen de paling moet aantrekken.

Op het moment dat je, door de beweging van je roe, of het ondergaan van de dobber, vermoed dat er een paling aan de pieren knabbelt, dien je met een vlugge, doch rustige beweging, de top van de hengelroe op te halen en de tros regenwormen zacht tegen de binnenkant van, al naargelang, het regenscherm of de netwand van de bak te kletsen. Zodanig dat de lustig wormen etende paling deze lost en in de paraplukom of bak valt. Die je vervolgens naar je toe trekt om de buit binnen te halen.

Muskusrat - 000.JPGHet beste moment om deze activiteit uit te voeren is ’s nachts. Omdat aal het grootste deel van de dag op de bodem van het water ligt ingegraven en pas in de nachtelijke uren gaat jagen. Dus zaten wij daar dus in het donker aan de waterkant. Wachtend tot die palingen zouden toehappen. En de stilte van de nacht werd enkel verstoord door onze ademhaling en door het plonzen van muskusratten, die vanaf de oever het water indoken en met hun grote lijf en lange staart vlak voor onze voeten voorbij zwommen. Griezelig!

*****

Van iets minder lang geleden dateert het volgende voorval, dat plaatsvond in Afrika. Met mijn echtgenote was ik op rondreis in haar geboorteland. We bevonden ons op een gegeven moment in een dorpje aan de rand van de woestijn. In het lemen gebouwtje dat door moest gaan als restaurant, zaten we als enige klanten in het sober ingerichte etablissement. Op houten stoelen aan een houten tafeltje aten we het enige gerecht dat daar die dag verkrijgbaar was.

Woestijnrat - 000a.JPGWe waren in alle rust en stilte gemoedelijk en smakelijk aan het eten toen ik ineens, onder één van de andere tafeltjes in het vertrek, een grote, grijskleurige woestijnrat zag verschijnen. Het diertje slalomde ongehaast tussen de verschillende stoel- en  tafelpoten van het meubilair in het eethuis. Vooraleer mijn echtgenote, die de rat ook had opgemerkt, en ikzelf, verbouwereerd onze mond konden openen om er iets over op te merken, was het beestje alweer door de openstaande deur naar buiten getrippeld. Geloof me vrij dat het eten ons daarna niet meer zo erg smaakte. En we spoedig afrekenden en die plek verlieten.

Later kwam ik te weten dat er hier in Europa, en mogelijk ook elders, mensen zijn die deze beestjes houden als huisdier. Omdat ze zo vriendelijk, nieuwsgierig, rustig en gemakkelijk in de omgang zijn. Dat heb ik gemerkt, ja! Lachen

*****

Toen ik nog maar pas een jaar of twee thuis was, na anderhalf jaar verblijf in het ziekenhuis, heb ik, op eigen initiatief, een tijdlang logopedie gevolgd. Omdat ik door een verminderde long- en middenriffunctie minder krachtig kon praten. En met professionele hulp technieken wou aanleren om, uit mijn beperkte mogelijkheden, toch de maximale spraak- en zangcapaciteit te halen.

Bruine rat - 000.JPGOp een zekere voormiddag waren wij, zoals dat vaak het geval was, aan het oefenen in de zitkamer van mijn woning. Mijn logopediste, gezeten op een stoel, met haar rug naar het groot terrasvenster gericht. En ik tegenover haar, gezeten in mijn onafscheidelijke elektrische rolstoel. Terwijl ik bezig was met een door haar voorgedane oefening te herhalen, zag ik buiten een vrij grote bruine rat over ons verhard tuinpad lopen. Mijn adem stokte even en een zachte rilling ging door mijn lijf. Mijn logopediste merkte dat uiteraard. En vroeg me wat er aan de hand was. Wijselijk verzweeg ik wat ik net had gezien. Ik wou immers niet het minste risico lopen dat ze niet meer zou komen, omwille van de aanwezigheid van dat ongedierte op mijn hof.

*****

Boosaardige rat - 000.JPGEen maand of twee later zat ik, zoals ik op zomerse dagen nogal eens placht te doen, bij valavond voor de openstaande deur in de inkomhal, een boek te lezen. Van licht voorzien door de maan, de straatlantaarns die de rijweg verlichten en de in de hal hangende gloeilamp. Plots dook er uit de duisternis een bruine rat op die zich, onder mijn, op de steunen van mijn rolstoel geplaatste voeten door, in de richting van het voor ons huis aangelegde vijvertje voortbewoog, Alwaar het beest, vanaf de rand, met een plons het water indook. En even later met de kop weer boven kwam. Om rustig, lustig en ongegeneerd te beginnen eten van het zich dobberend in een drijvende ring bevindende visvoer.

>>> Klik ook eens op de afbeeldingen <<<