13-06-12

Waar een mens al slapend zijn tijd mee vult

              

mens,verlamd,neurochirurgie,revalidatiecentrum,clnr,rc,ziekenhuis,universitair_ziekenhuis,uz,kamergenoot,buurman,nekoperatie,narcose,droom,man,dood,lijk,medische_ingreep,karaoke,therapie,geest,my_way,myway,frank_sinatra,franksinatra,laptop,slap,gezang,geheim,woonst,gezin,villa,bungalow,slaap,zomer,dode,zwerver,happymike,happy_mike,woning,examen,les,hogeschool,cursus,rolstoelerZoals intussen allicht genoegzaam geweten is, ontwaakte ik midden mei 2000, na een klungelig uitgevoerde nekoperatie, zwaar verlamd uit de narcose. Na drie maanden verblijf op de verpleegafdeling neurochirurgie, resideerde ik, aansluitend daarop, gedurende vijftien maanden in het revalidatiecentrum van het universitair ziekenhuis, waar de noodlottige medische ingreep werd uitgevoerd.

mens,verlamd,neurochirurgie,revalidatiecentrum,clnr,rc,ziekenhuis,universitair_ziekenhuis,uz,kamergenoot,buurman,nekoperatie,narcose,droom,man,dood,lijk,medische_ingreep,karaoke,therapie,geest,my_way,myway,frank_sinatra,franksinatra,laptop,slap,gezang,geheim,woonst,gezin,villa,bungalow,slaap,zomer,dode,zwerver,happymike,happy_mike,woning,examen,les,hogeschool,cursus,rolstoelerTijdens de dus meer dan een kalenderjaar durende therapie, verbleef ik in een heel krap bemeten tweepersoonskamer. En, met als doel zo goed mogelijk te recupereren, deed ik elke dag dapper mijn oefeningen. En toen ik “s nachts sliep, werkte mijn geest naarstig verder. En blijkbaar die niet alleen. Want toen ik op zekere ochtend ontwaakte, kreeg ik van mijn buurman te horen dat hij tijdens die net voorbije nacht gewekt was geworden door mijn gezang.

Al sinds een tijdje was ik, als vrijetijdsbesteding, bezig met karaoke op de in mijn slaapkamer opgestelde persoonlijke laptop en, samen met een aantal lotgenoten, ook op de computers die stonden opgesteld in de ontspanningsruimte van het revalidatiecentrum. En nu bleek dat ik tijdens mijn slaap mijn eigen versie had gezongen van het vooral dankzij de vertolking door de, ook onder de naam ‘The Voice’ gekende Amerikaanse crooner, Frank Sinatra, bekend en populair geworden lied 'My Way'. En, als ik mijn toenmalige kamergenoot mag geloven, had ik het er nog niet eens zo slecht van afgebracht

*****

mens,verlamd,neurochirurgie,revalidatiecentrum,clnr,rc,ziekenhuis,universitair_ziekenhuis,uz,kamergenoot,buurman,nekoperatie,narcose,droom,man,dood,lijk,medische_ingreep,karaoke,therapie,geest,my_way,myway,frank_sinatra,franksinatra,laptop,slap,gezang,geheim,woonst,gezin,villa,bungalow,slaap,zomer,dode,zwerver,happymike,happy_mike,woning,examen,les,hogeschool,cursus,rolstoelerIn datzelfde centrum voor locmotorische en neurologische revalidatie was ik vele maanden eerder eens ’s nachts angstig wakker geworden, badend in het zweet. En paniekerig omdat ik ervoor vreesde dat een angstvallig, zorgvuldig en succesvol door mij geheim gehouden daad, mogelijks zou worden ontdekt en geopenbaard. En wat voor een geheim: ik had gedroomd dat een lijk, dat ik enkele jaren eerder in onze tuin had begraven, wel eens spoedig zou worden gevonden. Met ongetwijfeld een resem extra problemen voor mij als gevolg Wenkbrauw ophalen

Het was immers zo dat ik, na rijp beraad, had beslist om mijn huis, een voor een rolstoeler slecht toegankelijke villa, te verkopen. En met mijn gezin te verhuizen naar een bungalow of de gelijkvloerse verdieping van een flatgebouw. Daar moet ik in mijn slaap mee bezig zijn geweest. En de kans dat bij een verkoop van mijn woonst de nieuwe eigenaar in de vrij grote tuin zou (laten) graven was heel reëel. Bijvoorbeeld om er een extra gebouw in neer te poten of om de klassiek aangelegde tuin naar eigen smaak herin te richten.

mens,verlamd,neurochirurgie,revalidatiecentrum,clnr,rc,ziekenhuis,universitair_ziekenhuis,uz,kamergenoot,buurman,nekoperatie,narcose,droom,man,dood,lijk,medische_ingreep,karaoke,therapie,geest,my_way,myway,frank_sinatra,franksinatra,laptop,slap,gezang,geheim,woonst,gezin,villa,bungalow,slaap,zomer,dode,zwerver,happymike,happy_mike,woning,examen,les,hogeschool,cursus,rolstoelerEn die dode was vast Happy Mike, een Engelse zwerver zonder identiteitspapieren, die eens een zomer lang klussen bij mij verrichtte. Toen die man eens door een fout manoeuvre bijna van het dak van mijn woning was gevallen en nadien wou weten wat ik had gedaan als hij morsdood op de begane grond was beland, had ik immers geantwoord dat ik hem dan zou hebben begraven in een enkele dagen eerder door hemzelf gegraven kuil!

Maar dat voorval herinnerde ik mij (nog) niet bij het plots ontwaken uit die nare droom. Gek genoeg was ik er ook in wakkere toestand van overtuigd dat er een dode man begraven lag in mijn tuin. En dat de nieuwe eigenaars dit bij graafwerken vast zouden ontdekken. Dus moest dat lijk moest daar weg. Maar op welke plek had ik dat ook alweer begraven? En hoe kon ik dat voor elkaar krijgen? Want met dat zwaar verlamde lichaam van me lukte me dat uiteraard niet eigenhandig. Maar aan wie kon ik hulp vragen? Al deze en meer vragen spookten door mijn hoofd.

Achteraf bekeken komt het me vreemd voor, maar het heeft me toen dagenlang bezig gehouden vooraleer ik er met stellige zekerheid van overtuigd was dat er van een accident en een in mijn tuin begraven dood lichaam helemaal geen sprake was. En dat het ganse verhaal een door mijn hersenen verzonnen spinsel was Lachen


*****

mens,verlamd,neurochirurgie,revalidatiecentrum,clnr,rc,ziekenhuis,universitair_ziekenhuis,uz,kamergenoot,buurman,nekoperatie,narcose,droom,man,dood,lijk,medische_ingreep,karaoke,therapie,geest,my_way,myway,frank_sinatra,franksinatra,laptop,slap,gezang,geheim,woonst,gezin,villa,bungalow,slaap,zomer,dode,zwerver,happymike,happy_mike,woning,examen,les,hogeschool,cursus,rolstoelerEen gelijkaardig fenomeen deed zich voor toen ik als jonge twintiger ernstig overwoog om terug les te beginnen volgen aan de hogeschool. Gedurende meer dan een jaar schrok ik regelmatig ’s nachts wakker, denkend dat ik de volgende dag een belangrijk examen diende af te leggen. En de inhoud van mijn cursus nog niet grondig genoeg had ingestudeerd. Keer op keer duurde het minutenlang vooraleer ik eruit was of ik al dan niet (reeds) opnieuw student was en al dan niet een examen voor de boeg had. Uiteindelijk waren de antwoorden telkens ontkennend. Waarna ik steeds gerustgesteld terug indommelde en vredig verder sliep.

02-03-12

Weet je wat ik zie

  

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls ik gedronken heb? Allemaal beestjes. Zoveel beestjes om me heen. De Nederlandse Ron Schutte had, als Ronnie en de Ronnies, met dit door Peter Koelwijn geschreven liedje, in 1967 een nummer 1 hit in Vlaanderen.

Maar men hoeft niet dronken te zijn om beestjes te zien. Vooral niet waar het ongedierte en insecten betreft. Wie eens heel rustig haar of zijn omgeving aan een scherpe blik van de kijkers durft te onderwerpen, zal vaststellen dat onze leefwereld ook de habitat is van veel kleine en (iets) grotere wezens. Ga je de ultieme uitdaging aan, door er ook de microscoop bij te halen, dan zal je je, gelijk waar je je ophoudt, nooit meer eenzaam voelen. Omdat je dan het bewijs krijgt geleverd, op zijn minst voortdurend het gezelschap te hebben van talloze micro-organismen.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls ik terugblik op mijn verleden, dan duikelen in die herinneringen aan vroeger ook veel beesten op. Het grote Belgisch trekpaard van één van onze buren bijvoorbeeld. Die man zijn erf was schuin tegenover onze eigendom gelegen. En op momenten dat ik, als dreumes, buiten in de voortuin speelde, terwijl mijn vader thuis was, en ik aan het kletteren van de aan het paardentuig bevestigde kettingen, hoorde dat de boer met zijn paard onze richting uitkwam, schoot ik in actie. Ik ging aan mijn pa zijn broekspijp trekken, die mij oppakte en, met mij op de arm, naar ons roodgeverfde metalen toegangshek holde. Om aan die boer te vragen of zijn zoontje een eindje mocht meerijden. Vanaf het hek tot een stuk in de naast ons huis gelegen aarden veldweg, die de man gebruikte om zijn akkers te bereiken. Onder instemmend gemompel van de boer plaatste mijn pa me op de rug van dat, voor een kleine uk als ik, gigantisch grote paard, waarna de boer met een kort uitgesproken ‘ju’ het beest terug in beweging zette. De start van mijn ritje. Dat ik super leuk vond! Me vasthoudend aan het gareel en, voor de veiligheid, ondersteund door mijn naast het paard stappende pa.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesMijn prille jeugd bracht ik dus door op het platteland. Waar ik met mijn ouders, zussen en broer woonde in een huis, met stallingen op de hof, want het goed was voorheen een boerendoening geweest. De rode bakstenen muren en de groengeverfde houten deuren en poort van onze stallen, zaten in de zomer, bij mooi weer, vaak vol met hooiwagens. Deze insecten zijn spinachtige weekdieren met een klein lijf en lange poten. Die toentertijd voor ons, kinderen, een beetje bedreigend oogden. Maar eens we doorhadden dat ze geen kwaad in zin hadden, stoorden we ons niet langer aan hun aanwezigheid. En deden doorgaans niet eens moeite om hen weg te krijgen of dood te meppen. Tenzij het er heel veel waren. Dan namen we de straatveger ter hand en lieten, door de borstel van boven naar onder over de muren, deuren en poort te bewegen, de stijve ruwe rode haren van deze veegborstel voor buitengebruik, al die beesten naar beneden komen. Diegene die er niet vlug genoeg van door gingen, werden door onze, in schoenen of laarzen zittende voeten, morsdood getrapt.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesToen ik nog heel kleintjes was hield mijn ma, in het meest aan de straat gelegen stalgedeelte, konijnen. Die beestjes werden gekweekt met het oog op consumptie. Ze verbleven in houten kooien die aan de voorkant voorzien waren van metalen gaas. Mijn moeder verzorgde de dieren goed. Ze hield hun kooien rein door ondermeer regelmatig de hoopjes ronde keutels te verwijderen en op de bodem van de hokken vers hooi te leggen. De beestjes kregen geregeld met de handpomp naar boven gebracht vers grondwater toebedeeld en, om te knabbelen: wortelen, kool, bieten en mogelijks ook andere gewassen, geteeld door mijn ouders in hun eigen moestuin. Alhoewel ik toen pas een kleuter was, herinner ik er mij nog veel van. Mogelijks omdat ik het knus vond om in die stal te verblijven, bij die in alle rust, bijna continue aan groenten knabbelende, haasachtige zoogdieren.

Eens de beestjes slachtrijp waren, kwam er een man bij ons langs om de productiediertjes te doden. Waarna hij de levensloze dieren ophing aan hun achterpoten en overging tot het villen. De pels werd opgespannen te drogen gehangen aan de binnenzijde van de houten staldeur. Om later aan een handelaar te worden verkocht. Een deel van het vlees, hart en lever werd gehouden voor eigen gebruik. De rest werd verkocht aan en meegenomen door de slachter.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesWat wij ook hadden waren kippen. Maar deze waren enkel voor eigen gebruik: hun eieren en (als hun productie te laag werd) hun vlees. Wat ik mij herinner is dat er eens één klaar was (= vlezig genoeg) om klaargemaakt te worden voor consumptie. Mijn ma, die van haar pa, een kleine boer, de knepen van het kippen slachten had geleerd, haalde het dier uit de ren en plaatste de hals op de daartoe voorziene houten hakblok. Terwijl ze het lichaam van het beestje met haar voeten onder controle trachtte te houden. Waarna ze met een flinke zwaai van een handbijl de kop van het beest haar lijf hakte. Die kip moet daar zo van geschrokken zijn geweest (je zou van minder ;-), dat ze zich met een laatste krachtinspanning wist los te wrikken uit de greep van mijn ma’s stappers. En terstond de vlucht nam, weg van haar perplex staande beul. Die ze het nakijken gaf, naar een kip zonder kop. Die evenwel reeds enkele seconden later hevig bloedend neerzeeg. En na een laatste sluiptrekking, morsdood bleef liggen. Waarop het beest, naar planning, gepluimd werd, gekuist en gescheiden.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesRegenwormen zijn ook steeds een constante geweest in mijn jonge leven. Als visser gebruikte ik die ongewervelde diertjes immers als aas. Om ze uit de grond te krijgen staken we een riek schuin in een stuk drassig grasland, en schudden vervolgens de houten steel snel en ritmisch heen en weer. Waardoor de vlak onder de zoden aangebrachte metalen tanden van het werktuig, de bodem lieten trillen. En alzo het naar de oppervlakte komen veroorzaakten, van de langwerpige, hermafrodiet zijnde, wormachtige beestjes. Die we vervolgens maar uit het gras hadden te rapen. En in een bokaal deponeerden, waarvan we het metalen deksel voorzien hadden van gaatjes. Klein genoeg om die gladjanussen het ontsnappen te beletten, maar groot genoeg om ze van zuurstof te voorzien. Zodat ze in leven bleven tot we ze in die conditie aan onze vishaak zouden rijgen. Als lokspijs voor de vis die we wilden vangen.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesrudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesIn onze tuin zaten trouwens nog oneindig veel andere beestjes. Ze allemaal opsommen zou ons te ver leiden. Daarom beperkt ik mij tot het vernoemen van de Meikevers, toentertijd moeilijk uit te roeien plaaginsecten, die vanaf de vijfde maand van ’t jaar, voornamelijk waren terug te vinden in de stukken beukenhaag die deel uitmaakten van de omzoming van onze tuin en moestuin. En ook zeer vermeldenswaard zijn de zwarte Doodgravers. Die wij doorgaans enkel te zien kregen als dit type kever, dat eigenlijk ‘lijkendrager’ had moeten heten, ongelukkigerwijs op zijn rugschild was terecht gekomen. En onmogelijk op eigen krachten in normale positie kon komen. Tenzij wij, die dat beestje dan, indien nog in leven, zieltogend aantroffen, wild met de pootjes in de ijle lucht trappend, het met de tip van onze schoen, of middels een stokje, een zetje gaven. Zodat het insect weer verder zijn gang kon gaan.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls pre-tiener had mijn bijna zeven jaar jongere broer een schildpad. Het beestje kreeg van de jongen de weinig originele naam ‘Schildje’ toebedeeld. Vrij snel stelde het kind vast dat zulk een geharnast reptiel niet meteen het meest ideale huisdier is. Zodat ik al gauw een groot deel van de zorg over Schildje op mij nam. Vaak zette ik het beestje op ons grasplein, in het midden van een, met allerlei buitenspeelgoed gevormde grote cirkel, zodat het dier wat meer beloop had dan in het kleine terrarium dat onze pa had gemaakt als verblijfplaats voor de schildpad. Lang kon ik dat diertje niet alleen laten. Want het was ongehoorzaam en bleef derhalve niet binnen de oppervlakte van die cirkel ronddolen, zoals nochtans de bedoeling was. Neen, Schildje kende maar één richting: recht vooruit! Alles wegduwend wat zich op haar weg bevond. En ze ging dan wel vooruit met trage passen, maar zonder stoppen. Met als gevolg dat het diertje toch vrij snel ver weg geraakte.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesAls voer gaven we de schildpad allerlei groen: gras, sla… Maar ik had ergens gelezen dat die beestjes ook wel naaktslakken lusten. Dus ging ik af en toe ’s ochtends vroeg, als het gras nog vochtig was van de dauw, op zoek naar deze, omwille van hun gebrek aan een huisje, warmte en zonlicht schuwende buikpotige weekdieren. Ik verzamelde de gevonden bruinkleurige slakken in een strandemmertje van mijn broer. Om vervolgens mijn doorgaans aanzienlijke buit te deponeren in Schildjes verblijfterrein. Of onze huisschildpad ooit een naaktslak te pakken kreeg om op te eten, weet ik niet. Omdat ik nimmer getuige ben geweest van een dergelijk tafereel. Eén ding is evenwel zeker: Schildje zal snel moeten zijn geweest, want die glibberige en gluiperige slakken waren binnen de kortste tijd, door elke mogelijke spleet of opening, uit haar habitat verdwenen.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesLang is Schildje niet bij ons gebleven. Toen het winter werd hebben we het beestje in een doos in de garage gezet. Waar we ze in alle rust haar winterslaap wilden laten houden. En rust heeft ze gekregen, evenwel onbedoeld de eeuwige. Toen we immers op een bepaald moment op zoek gingen naar waar die kwalijke geur, die in onze garage hing, vandaan kwam, ontdekten we dat deze uit de grijs kartonnen slaapplaats van de schildpad kwam. Schildje bleek te zijn overleden en zelfs al rottende. Tientallen wormen waren duchtig bezig zich te voeden aan haar restanten. Ik heb in een wegel langs de haag rondom onze logting, de moestuin dus, een diepe put gegraven, en deponeerde daarin wat overbleef van mijn broertjes schildpad. Inclusief die kadavereters!

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesEnkele jaren later wou ik het, inmiddels allicht volledig kaalgevreten schild, terug naar de oppervlakte brengen. En hoewel ik meende me nog steeds de exacte begraafplaats van Schildje te herinneren, bracht mijn graven op die plek niks aan de oppervlakte dat ook maar in de verste verte op een schild leek. Een kwart van de moestuin heb ik omgewoeld, en allerlei rommel en botten van dieren en zelfs stukken geraamtes vond ik. Maar het beoogde schild van mijn broers voormaling huisdier vond ik nimmer weer.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesZelf heb ik als tiener ooit visjes gehouden in een oude rechthoekige plastieken aquarium. Welk type vis, dat weet ik niet meer. Mogelijks waren die, door hun kieuwen ademende gewervelde diertjes, op de kermis gewonnen goudvissen. In een klein transparant zakje, gevuld met wat water en lucht, naar huis gebracht. Of anders door mijn pa of mezelf in een visput gevangen stekelbaarsjes of misschien zelfs kleine bliek. Op de bodem van die plastieken bak had ik zand en steentjes aangebracht. En om de wanden van het aquarium proper en dus doorschijnend te houden, had ik er huisjesslakken op aangebracht. Die ik had ontvoerd uit een kreek in de velden achter onze woonst.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesDie diertjes deden hun werk. En meer dan dat! Want na gedane arbeid klommen die deugnieten uit de visbak. Al vanaf de eerste keer dat ik ze alleen liet in het aquarium, dat ik met instemming van mijn ma tijdelijk in de keuken op het aanrecht had geplaatst. Toen ik terugkwam kon ik nog net de laatste, vast een slome, langs de buitenzijde van één der wanden naar beneden zien kruipen. Terwijl enkel de binnenwand zijn werkterrein was! Zijn collega’s trof ik aan op het keukenwerkblad, de betegelde muur en tussen de cactus- en vetplantpotten op de tablet van het keukenraam. Hoe ik dat ontsnappingsprobleem daarna heb vermeden, dat weet ik niet meer. Waarschijnlijk heb ik de bovenzijde van het aquarium afgedekt met een dunne plaat waarin ik kleine perforaties had aangebracht. Maar het is ook best mogelijk dat ik de slakkenbende heb teruggebracht naar hun natuurlijke habitat en vanaf dan gewoon zelf regelmatig de aquariumwanden heb gereinigd.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesrudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesTijdens onze talloze wandelingen en trektochten kreeg mijn hond Skipper, een Schotse Collie, vaak het gezelschap van teken. Die zich ongevraagd en ongewenst vastzogen in de huid van het dier. En zich op die wijze niet enkel gratis lieten vervoeren, maar tevens voedden door bloed uit het arme dier te zuigen. Ik had totaal geen mededogen met die ondankbare parasieten. Als ik onder de beharing van mijn trouwe viervoeter zulk een spinachtige mijt ontdekte, haalde ik meteen het speciaal voor die taak voorbehouden pincet uit mijn rugzak. En plaatste de bekken ervan tot tegen de huid van Skipper, net voor de kop van de teek, duwde ze met een knijpbeweging tegen elkaar en trok de onwelkome eter met een draaibeweging zachtjes los van de huid van zijn onvrijwillige gastheer.

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesOver ongenode gasten op de huid ‘gesproken’: weet dat ieder van ons, menselijke wezens, op zijn vel zo een duizendtal soorten bacteriën met zich meezeult. In totaal resideren er permanent gemiddeld meer dan honderdduizend van die beestjes per vierkante centimeter huidoppervlak! Om kriebels van te krijgen, niet? Gelukkig zijn de meeste van deze micro-organismen NIET schadelijk. En voorkomen ze daarentegen dat onze huid geïnfecteerd raakt door micro-organismen van de gevaarlijke soorten. Wat een lieverds, toch?! Knipogen Louter ter informatie geef ik nog mee dat de grootste diversiteit aan micro-organismen te vinden is op de droge en gladde stukken huid van bijvoorbeeld de onderzijde van de onderarmen. Terwijl het procentueel grootste aantal van deze microscopisch kleine beestjes zich schuilhoudt op vochtige, liefst behaarde lichaamsgedeelten, zoals de oksels. Zijn ze al begonnen met je te kietelen? Was die deugnieten toch niet weg, want dan ben je jouw bescherming kwijt! Laat de natuur dus haar werk doen en lach er vrolijk op los! Lachen

rudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesrudivandamme,rolstoeler,beest,dier,beestjes,weetjewatikziealsikgedronkenheb,ronschutte,ronnieenderonnies,ronnie_en_de_ronnies,huisjesslak,visbak,aquarium,skipper,teken,vis,teek,slachten,visje,goudvis,stekelbaarsje,bliek,vlaanderen,dronken,micro-organismen,belgisch_trekpaard,boer,pa,ma,vader,moeder,paard,boerendoening,hooiwagen,bacteriën,huismeid,huisstofmijt,lichaam,huisdier,schildpad,winterslaap,naaktslak,broer,meikever,doodgraver,regenworm,hermafrodiet,platteland,konijn,kip,vleesMocht je na het lezen van dit bericht de bedstee opzoeken, dan wens ik je alvast een aangename nachtrust toe. Wat vast geen probleem zal zijn, want je zal daar gegarandeerd in het gezelschap vertoeven van, met enig geluk, je partner of de huismeid… of zelfs beiden! Knipogen De minder fortuinlijken onder ons zullen het moeten stellen met enkel de huisstofmijt. Waarvan er doorgaans een omvangrijke populatie (+/-  500 exemplaren per eenpersoonsbed) huist in onze matras, hoofdkussen en beddengoed. Waar ze zich te goed doen aan de schimmels die ontstaan zijn en leven op van ons lichaam gevallen huidschilfers. Maf ze, mensen! Slaapwel! En droom lekker!

30-01-11

Snelle Cindy

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentKleine Cindy was een groot gevaar als ze in haar sportrolstoel door de gangen toerde van de psychiatrische instelling waar ze verbleef. Ze hield ervan om in volle vaart, op één wiel door de bochten te rijden. En in de lange gangen van het instituut haar snelheid op te drijven tot het maximum. Maar aangezien het dertigjarige meisje niet enkel jong was en knap, maar tevens lief en bovendien gewillig, lieten de andere, voornamelijk mannelijke residenten, haar begaan. Enkelen benutten zelfs haar onbezonnen gedrag als aanleiding om contact te hebben met de schoonheid op wielen. En maakten grapjes met de roekeloze meid.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentOp zekere dag sjeezde Cindy weer eens door de gang, toen, op enkele meters voor haar, plots een deur wijd open werd gegooid. En in het deurgat ‘dikke Jef’ verscheen, die met gestrekte arm en een luide schreeuw, Cindy aanmaande te stoppen. Wat ze gewillig deed, hoewel ze door de plotse stilstand haast uit haar rolstoel en tegen de bolle buik van Jef belandde.

Heb jij wel een licentie voor het rijden met dit vehikel?”,  vroeg Jef op een nors klinkende, vragende toon. Waarop Cindy, schijnbaar geschrokken, in het om haar heupen bevestigde, op haar schoot liggende, tasje begon te graaien en er even later een bijsluiter van één van haar medicijnen uit te voorschijn toverde en dat aan Jef liet zien. Die instemmend knikte en aan Cindy gebaarde dat ze mocht verder rijden. Wat ze uiteraard meteen, met graagte deed.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentNog maar net had ze weer snelheid gemaakt en vloog ze op één wiel de hoek om, toen ‘gekke Willy’ vanuit de Tv-zaal de gang kwam ingelopen om haar, als een echte politieagent, met gestrekte armen de weg te versperren. Ternauwernood kon Cindy een botsing mijden met Willy, die haar met zijn zware stem sommeerde te stoppen en gebood: “Toon mij eens het verzekeringsbewijs van je vierwieler!”

Cindy scharrelde met haar kleine, slanke vingers in haar heuptasje en haalde deze er vrij snel terug weer uit. Met het garantiebewijs van haar gsm tussen de duimen en wijsvingers geklemd. Ze strekte haar armen om het document dichter naar en zichtbaarder voor Willy te maken. Die meteen opzij stapte en teken deed dat alles oké was en Cindy haar rit mocht verder zetten.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentMet een brede glimlach op haar mooie mond, met volle lippen, gaf snelle Cindy, met de handen een fikse draai aan de hoepels van haar rolstoel, zodat ze meteen weer goed op dreef was. Maar eens op topsnelheid, moest Cindy alweer vaart minderen. Want daar kwam ‘Pierke hengst’ uit het niks, de gang ingesprongen. Volledig naakt! En met zijn ‘je weet wel wat’ tussen de handen geklemd. Onmiddellijk gilde Cindy: “Oh neen, toch niet alweer een ademtest?!”

16-04-10

Allen de straat op

  

Koning auto - 000Nu de lente in het land is, is het zeker interessant om je als 'zachte weggebruiker' over het publiek domein te bewegen. Er is gelukkig al jarenlang een kentering aan de gang naar meer fiets- en voetgangersverkeer. Eventueel in combinatie met het openbaar vervoer: trein, tram, metro en lijnbus. Maar al te veel fietspaden en trottoirs liggen er abominabel bij. En er wordt bij de (her)aanleg van wegen nog steeds veel te weinig aandacht besteed aan kwalitatieve en veilige fiets- en voetgangersvoorzieningen. Koning auto heerst nog steeds over de weg. Samen met het ander snel wegverkeer, zoals vrachtwagens, bestelwagens, bussen en motoren. En in het straatbeeld wordt het bewijs geleverd dat het belang van dit gemotoriseerd verkeer nog steeds primeert.

Nochtans is er in het verkeerswezen een principe vooropgesteld dat inmiddels genoegzaam bekend is: STOP. Wat staat voor Stappers - Trappers - Openbaar vervoer - Privaat gemotoriseerd vervoer. Het duidt de volgorde aan van prioriteit, die men aan de verschillende verkeersmodi geeft in dit idealiter systeem. In de praktijk blijkt dat er zowel bij het ontwerp als bij de uiteindelijke uitvoering van verkeersinfrastructuren, nog al te weinig wordt vastgehouden aan dat principe.

Zolang er ten gronde niks verandert aan de mentaliteit van hen die beslissen over hoe de verkeersinfrastructuur op het openbaar domein er uit moet zien en er niet met zowel de noden van de buurtbewoners wordt rekening gehouden als met deze van het doorgaande en bestemmingsverkeer, en het STOP- principe niet systematisch wordt toepast, blijft de zachte weggebruiker ondermaats gediend.

Bakfiets - 001 (klein)Bovendien houdt men nog absoluut niet genoeg rekening met de omvang en de gebruiksvereisten van allerlei nieuwe, of opnieuw populair geworden 'zachte' vervoersmiddelen: ligfietsen, bakfietsen, vouwfietsen, steps, skateboards, inline skates ... Ook niet met kleuterbuggy's die gekoppeld worden aan en voortgetrokken door de fiets van de (groot)ouders en het gebruik van fietstassen aan beide zijden van het stalen ros (om bijvoorbeeld de boodschappen in weg te stoppen). Maar evenmin met driewielers (voor volwassenen met een fysieke beperking ), scooters (voor mensen die moeilijk te been zijn), elektrische buitenrolstoelen, steeds meer in zwang rakende rollators... De tijd dat oudere mensen of personen met een fysieke beperking hoe dan ook niet (meer) naar buiten kwamen, ligt immers gelukkig reeds grotendeels achter onze rug. Maar de overheid ziet hun (specifieke) noden, waar evenwel iedereen mee zou gebaat zijn, helaas nog veel te dikwijls over het hoofd.

De verstandige lezer concludeert met mij dat de doorsnee trottoirs en fietspaden veel te smal zijn om een vlot en veilig verkeer toe te laten. Voeg daar het feit aan toe dat ze vaak slecht zijn aangelegd en doorgaans nog slechter worden onderhouden en je komt uit op een oncomfortabele rijwijze. Wat vele mensen er toe aanzet om voor hun verplaatsing dan toch maar van hun auto gebruik te maken.

Speciale fiets - 003 (klein)De heden dikwijls aangelegde fietspaden voor tweerichtingsverkeer zijn in dit opzicht plezanter om je over te verplaatsen. Zolang er zich niet te veel verkeer over beweegt tenminste. En elke gebruiker respect heeft en toont voor de andere. Dus zonder toestanden met zenuwachtige pseudowielrenners of mountainbikers die verwachten dat, als zij er aan komen, iedereen terstond de baan ruimt voor hen. Geen ongeduldige fietsers die niet even hun snelheid temperen, om bijvoorbeeld twee gemoedelijk naast elkaar rijdende peddelaars, na het horen van het belgerinkel van de achterligger, de tijd te geven om rustig aan achter elkaar te gaan rijden. En zo verder en zo voort.

Waar wijde trottoirs werden aangelegd, stel ik vast dat de extra ruimte helaas nogal vaak wordt vol gezet met bloembakken, publiciteitsborden, fietsrekken en andere voor voetgangers uiterst hinderlijke objecten. Of grotendeels worden ingepalmd door de buitenterrassen van horecazaken. Met als naar gevolg dat stappers dikwijls alsnog moeten uitwijken naar de autoweg. Met alle gevaar van dien.

Zeldzaam zijn zij die zich als zachte weggebruiker kunnen bewegen van thuis tot aan een enkele kilometers verderop gelegen bestemming, zoals bijvoorbeeld de school, het station, het werk, een multifunctioneel buurtgebouw... zonder door ook maar enig obstakel te worden gehinderd. Als het geen losliggende tegels, putten in de weg of andere technische mankementen zijn, dan is het vast een op een foute plaats ingeplante verkeerspaal, een onveilig kruispunt of een totaal gebrek aan een fiets- of voetgangersvoorziening. Om budgettaire redenen of omwille van plaatsgebrek of godweet welk ander ridicuul excuus, worden in het verkeerswezen faciliteiten voor stappers en trappers blijkbaar nogal vaak niet nodig geacht.

Zachte weggebruikersWat me nog steeds stoort zijn buurten waar een 'zone 30' van kracht is, maar waar men deze tracht af te dwingen met kunstmatige wegversmallingen hier en daar. Met als gevolg dat op de obstakelvrije stroken tussenin, door menig automobilist, motorrijder of bromfietser nog eens goed gas wordt gegeven. Met alle gevaren van dien. Vaak zijn die wegversmallingen, in plaats van overrijdbaar, opgebouwd uit betonblokken, met als gevolg dat bij een uitwijkmanoeuvre, wegens bijvoorbeeld een plots opduikende tegenligger, de autobestuurder een fatale crash maakt. Hoe zeer ik snel en roekeloos rijden ook afkeur, een (zware) verwonding of de dood, wens ik geen enkele automobilist toe. Hoe onbezonnen die ook mag hebben gereden.

De 'traag verkeer' zones zouden over het ganse traject dusdanig moeten zijn aangelegd dat er automatisch aan een lage snelheid wordt gereden. En gemengd verkeer ten volle en veilig kan functioneren. Zonder dat deze of gene weggebruiker gefrustreerd is of zich ergert aan een andere. Groenaanleg en bochtige wegen kunnen dit bewerkstelligen. Er zijn talrijke studiebureaus die de expertise in huis hebben om dit zowel visueel aantrekkelijk als verkeerstechnisch overeenkomstig de geldende wetgeving voor elkaar te krijgen.

Wat is er prachtiger dan het beeld van door elkaar krioelende voetgangers, fietsers, op rijwielen in alle soorten en formaten, auto's, motors, skeelers, jongeren op step, skateboard of zich voortbewegend op een springstok, rolstoelers, rolschaatsers, brommertjes en scooters... Jong en oud door elkaar, gebruik makend van diverse verplaatsingsmiddelen. Zich voortbewegend in woonwijken, maar ook daarbuiten. Een mooie droom? Zeker weten, maar wel één die mits wat goede wil van iedereen, op termijn kan worden gerealiseerd! Lachen

28-03-10

Allemaal beestjes

  

Neen, dat is niet wat ik zie als ik gedronken heb. Want ik drink immers helemaal niet. Althans geen dranken die veel of weinig alcohol bevatten. Wel elke dag behoorlijk wat (warme) koffie, in de week dagelijks een groene thee en voor het overige wat plat water en uitzonderlijk eens een cola of een limonade. Die laatste twee voor de suikers. Maar over drank wil ik het hier eigenlijk niet hebben, maar dus wel over dieren. Deze die ik tegen kom als ik onderweg ben, in nuchtere toestand!

Paardenduo + hond - 000Al wie zich regelmatig al stappend of als fietser, rolstoeler, skeeler, per step, met een scooter of een lichte bromfiets... over het openbaar domein verplaatst, zal ongetwijfeld het hiernavolgende beamen. Als men zich in het verkeer voortbeweegt aan een relatief lage snelheid en niet omgeven door een plaatstalen kooi met glasramen, dan krijgt men van alles te zien. En als je, zoals ik, in landelijk gebied woont, ook vaak dieren.

De meeste koeien staan voorlopig nog op stal. Maar ik ben dit voorjaar wel al andere dieren op mijn weg tegengekomen. Zoals bijvoorbeeld die twee paarden die me heel nieuwsgierig beloerden vanaf de overkant van de straat. Terwijl de hond van hun gemeenschappelijke baasjes, voortdurend speels de paarden uitdaagde om achter hem aan te hollen. Wat af en toe lukte! En me een amusante vertoning bezorgde! Lachen

Ooievaarsduo - 000Een andere keer reed ik in de richting van een stadsdeel dat paalt aan een natuurgebied. Toen ik de wijk inreed, werd ik aangenaam verrast door twee ooievaars, die zich bovenop een verlichtingspaal bevonden. En mij al even nieuwsgierig beloerden als ik hen.

Het koppeltje, dat in tegenstelling tot de meeste van hun soortgenoten, niet naar het warme zuiden trok om te overwinteren, heeft een nest in de nabijgelegen meersen. Het mannetje, door de mensen uit de buurt gekend als 'Tom', verblijft al sinds een tiental jaren in die buurt. Zoals het een echte ooievaar betaamt is hij trouw aan zijn nest, maar niet aan zijn vrouwtje, en wisselt hij dus regelmatig van partner. Om telkens weer kleine ooievaartjes mee te maken.

Schapen - 000Laatst had ik ook nog een ontmoeting met enkele schapen, die op een dicht bij mijn woning gelegen weide rondwaren. Eén keer fluiten en één van die wolfabrieken kwam al meteen, luid blatend, op me afgerend. Exemplaar nummer twee volgde even later, iets minder enthousiast, dit voorbeeld. Terwijl schaap nummer 3 nauwelijks geïnteresseerd, van op afstand mijn richting bleef uitkijken. Dat dier had waarschijnlijk direct in de mot gehad dat ik niks te vreten had meegebracht.

Vrij vaak kom ik ook nog een ander soort zoogdieren tegen, waarvan bepaalde exemplaren dikwijls mijn visuele interesse opwekken. Maar een relaas van mijn ontmoetingen met hen, hou ik jullie tegoed voor een volgende keer Knipogen

09-01-10

Belevenissen in het UZ – Een beetje tipsy

  

CLNR - 000Een revalidatiegenoot, die in het centrum verbleef omdat hij een voet, onderbeen en knie was kwijtgeraakt, alle drie de lichaamsdelen gelukkig van dezelfde lichaamszijde, had mij en enkele andere revalidatiegenoten uitgenodigd om na het middagmaal in zijn kamer een glas te komen drinken.

Als ik het mij goed herinner was die man zijn ledemaat kwijt geraakt bij een arbeidsongeval. Vandaar allicht dat hij de privilege had in een eenpersoonskamer te mogen verblijven. Dat zal waarschijnlijk wel in de polis van de ongevallenverzekering van zijn werkgever zijn voorzien geweest. En de kerel kon er maar wel bij varen. Want enige privacy vermindert toch het ongemak van het verblijf in een verzorgingsinstelling.

Een uitnodiging om wat geestrijke drank in mijn lichaam te kappen, dat sloeg ik uiteraard niet af. Bovendien rekende ik erop dat het een leuk onderonsje zou worden. Het kliekje dat de brave man had geïnviteerd was gewoonlijk al een vrolijke bende. En eens we wat alcohol in ons bloed zouden hebben, werden we vast nog plezanter!

Na het eten spoedde ik me dus, al rollend uiteraard, naar die kerel zijn kamer. En kwam daar toch niet als eerste aan, want er stond al volk aan de deur. Op het punt naar binnen te gaan. Ik rolde achter hen aan de kamer in. Waar we niet in de ruimte zwommen, want onder de gasten, een vijftal, denk ik, zowel van vrouwelijke als van mannelijke kunne en van diverse leeftijden, zat het merendeel in een rolstoel. Maar enkel ik in een elektrische.

Fles Cointreau - 000Mijn maat was goed voorzien in zijn eenpersoonskamer. Hij toverde enkele borrelglaasjes uit een kast. Uit het koelkastje naast zijn bed, haalde hij ijsblokjes en uit nog een andere kast toverde hij een fles Cointreau te voorschijn. Een Franse likeur met een alcoholpercentage van 40%. Een drank die vaak als bestanddeel in cocktails wordt gebruikt. Maar wij zouden het spul puur drinken. Met, voor wie dat wou, enkele ijsblokjes er bij in het glas.

Alleen al de geur die vrijkwam bij het geroutineerd openen van de fles door onze gabber, deed ons reeds goesting krijgen. De glazen werden gevuld en er werd geklonken op de vriendschap, een voorspoedige evolutie van onze revalidatie en een goeie start van onze voor nadien geplande activiteiten.

En het werd nog beter! Onze revalidatievriend haalde uit een boodschappentas die op zijn bed stond, een zak toasten naar boven. En kwam, uit zijn koelkastje, ook met een stuk boerenpaté voor de dag. Waarvan een dikke laag op elk van de toastjes werd gesmeerd. Lekker! En welgekomen, want ik begon, van de drank, al wat duizelig te worden.

Zo zaten we daar te genieten van spijs en drank en elkaars gezelschap. En werd er honderduit gepraat over heden, verleden en vooral de toekomst. Wat onze plannen waren voor na de revalidatie. Onze hoop, verlangens, maar ook onze angst. Alles werd ten berde gebracht. De geestrijke drank, die inmiddels reeds door onze aders stroomde, stimuleerde uiteraard de openheid van ons gesprek.

Man, dat was genieten! Gezelligheid alom. Maar hoe prettig we ons samenzijn ook vonden, we dienden er een eind aan te maken, om onze namiddagactiviteiten aan te kunnen vatten. Bij mij was dat op de eerste plaats een afspraak bij de bandagist, samen met mijn revalidatiearts!

Toen ik dat aan mijn lotgenoten vertelde, barstten ze allen samen uit in lachen. Beneveld door de inhoud van mijn, door de gastheer, geregeld gretig bijgevuld glas Cointreau, was ik immers zelf ook nogal lacherig geworden, en zag ik er naar verluidt niet meer erg fris uit. Bovendien zou, volgens hen, mijn adem ook vast naar de geconsumeerde drank ruiken!

Verdorie toch! Moest ik nu juist vandaag een afspraak met de dokter hebben? Onze traktant had evenwel klaarblijkelijk ervaring in het verdoezelen van een (lichte) beschonkenheid. Hij gaf direct een stukje kauwgum aan me, om op te knabbelen, zodat alvast de drankgeur werd weggemoffeld. Maar ik at volgens hem best ook eerst nog een toastje, om die opkomende slaperigheid te verminderen. En ook eventjes buiten wat frisse lucht gaan opsnuiven zou in deze vast helpen.

Koe - 000.jpeg (klein)Ik volgde de man zijn goede raad op. En verorberde dus nog een laatste, super lekker toastje met een dikke laag, zeer smaakvolle paté en stak vervolgens een stukje kauwgum in mijn mond. De smaak van het knabbelblokje was aardbei. Dat viel dus nog best mee. Toch begin ik er  met enige tegenzin op te knabbelen, want dat kauwen laat ik doorgaans liever over aan de runderen, schapen, geiten en de overige herkauwers onder de zoogdieren.

De gasten dankten elkaar voor de fijne babbel en het aangenaam gezelschap en de gastheer daarbovenop ook voor de uitnodiging, het ter beschikking stellen van zijn tijdelijke woonplaats en de door hem geserveerde lekkere drank en belegde beschuitjes.

Ontzettend licht in mijn hoofd reed ik, na het verlaten van mijn maat zijn kamer, de gang in en trachtte in een rechte lijn naar de uitgang te rijden. Waar ik dankzij de automatisch openschuivende deuren, zonder de hulp van derden, naar buiten geraakte. Alwaar een aantal revalidatiecentrumbewoners een sigaret zat te roken. Om frisse lucht op te snuiven moest ik dus wat verder rijden, tot aan de autoweg, die binnen het universitair ziekenhuisterrein de verschillende gebouwen bereikbaar maakt.

Al kauwend reed ik een vijftal minuten later terug het centrum binnen. Iets minder licht in het hoofd, maar wel lichtjes zigzaggend. Want mijn coördinatie had toch wat te lijden onder mijn licht benevelde toestand. Maar toch geraakte ik, zonder ergens tegenaan te botsen, tot aan het dokterkabinet. Het geluk stond voor één keer aan mijn zijde. De secretaresse van de revalidatiearts meldde me dat haar overste was weggeroepen voor een dringende interventie. Waardoor ik op mijn eentje naar de bandagist mocht 'gaan'.

Drunk smiley - 000Dat 'gaan' werd een zwalpend rijden. Maar ook nu reed ik niemand onder de voet en botste ik nergens tegenaan. Nochtans niet eenvoudig in enigszins duizelige toestand en met een wazig zicht. Want in de gang die ik doormoest stonden er her en der stoelen tegen de wand, sommige met een persoon op, andere onbezet en ook nog wel wat andere obstakels, doorgaans medische hulpmiddelen. Voorts was er daar inmiddels ook al heel wat volk in beweging. Zowel residenten van het revalidatiecentrum als ambulante patiënten. Rolstoelers, personen met één of twee krukken, met een rollator...

Gelukkig hoefde ik aan het atelier niet te wachten op de bandagist, want anders was ik ongetwijfeld ter plaatse in slaap gevallen. De man was reeds aanwezig en onmiddellijk beschikbaar om met mij de reden van mijn komst te bespreken. En ik slaagde er wonderwel in om mezelf, gedurende het ganse onderhoud, wakker en deftig te houden.

Ru(sh)di(e), 9 januari 2010.

De ganse serie 'Belevenissen in het UZ', kan je lezen via deze website

11-08-09

Mooie liedjes blijven niet duren

Misschien maar best ook, want op de duur zou dat ook vervelen. En het tekort aan slaap moet ook eens kunnen worden ingehaald! Niet Schoon volkwat mezelf betreft, want voor mij is het een kalme week geweest. Waarin ik, op een tweetal dagen na, steeds vrij vroeg de feestzone verliet. Om de afspraak met mijn thuisverpleegkundige niet te missen, om in bed te geraken. Dit jaar kon ik immers de energie niet opbrengen om al liggend in mijn rolstoel, de nacht door te brengen.

Veel schoon volk gezien. En hoe warmer het overdag was geworden, hoe schaarser het vrouwvolk gekleed ging. Dus de in de Polifonics 2009feestzone aanwezige liefhebbers hebben 10 dagen lang hun ogen ruimschoots de kost kunnen geven. In de centrumstraten binnen de feestzone en op de diverse terreinen.

Mede door het warme, droge weer was er steeds redelijk wat, tot heel veel volk op de been en aanwezig op de locaties waar de optredens plaats vonden. In de tent van de Polifonics bijvoorbeeld. Die, als naar gewoonte, stond opgesteld in het Prinses Josephine Charlottepark. Wegens de te geringe bewegingsvrijheid door ondermeer de vele tafeltjes en stoelen, voor mij niet zo een leuke plek om te vertoeven.

Nog meer aanwezigen waren er op de Grote Kaai, waar de Lokerse Feesten hun feestplein keer op keer bijna, of volledig zagen vollopen. Lokerse Feesten 2009 IGoed voor 15.000 zielen. Toen ik daar de sfeer ging opsnuiven, en van de gelegenheid gebruik maakte om naar wat groepjes te luisteren, deed ik dat van op het platform dat daar in een hoek aan de ingang stond opgesteld. Net niet buiten de omheining. Verder weg van het podium kon niet. Voor mijn gezelschap was dat op het verhoog zitten leuk, want daar waren stoelen aanwezig. En je overziet het terrein en hebt goed zicht op het podium in de verte. Maar opgenomen in de uitgelatenheid van de meute ben je helemaal niet. En het voortdurend heen en weer geloop van mensen, was storend. Want niet alleen de in- en uitgang was daar vlakbij, maar ook één van de toiletlocaties.

 

Lokerse Feesten 2009 IIHet toilet voor de rolstoelers stond trouwens opgesteld net naast het hellend vlak om op het rolstoelerbalkon te geraken. Zo moesten die mensen bij hoge en dringende nood niet ver 'lopen'! Die toiletten zijn jammer genoeg sinds jaar en dag niet omvangrijk genoeg voor grote mensen als ik in grote elektrische rolstoelen. Die blijven dus meestal thuis, waardoor organisatoren en verhuurders van dergelijk sanitair er geen nood aan voelen ook voor hen degelijke faciliteiten te voorzien. Een jammerlijke spiraal zonder einde. Wenkbrouw ophalen

In het programmaboekje van de Fonnefeesten, die zoals steeds plaatsvonden op de Oude Vismijn, omdat het petieterige Fonneplein veel te klein is om gans die accommodatie te herbergen, had ik iets gelezen over het beschikbaar zijn van een aangepast toilet en zelfs een ADL-assistent(e) (Activiteit Dagelijks Leven) die hulp zou bieden bij praktische zaken zoals gebruik van toilet, zich verplaatsen, eten, ...

Wat ik niet gelezen had, of inmiddels vergeten was, is dat je die hulp op voorhand diende aan te vragen op het secretariaat, wat ik dus NIET had gedaan! Voor de organisatoren is het blijkbaar evident dat je als zorgbehoevende op voorhand dag en tijdstip weet waarop je moet plassen of  kakken of wanneer je zin hebt in een snack. En dat je komst naar de activiteit mogelijks afhankelijk is van het weer en nog een resem niet ver vooraf te voorziene andere factoren, daar hebben zij blijkbaar nog niet bij stil gestaan.

Fonnefeesten 2009 IISoit, op een gegeven moment aan het begin van de feestperiode, voelde ik een redelijke druk op mijn blaas. En dacht ik dat ik, in plaats van eens heen en terug naar huis te rijden, wat riskant was met die kapotte batterijen, waarover ik het straks nog zal hebben, gebruik te maken van de ter plaatse voorziene sanitaire voorzieningen en de ADL-assistent(e). Maar waar zou ik die vinden? Bij de mensen van het Vlaamse Kruis misschien?

Dus toog ik naar hun tentje, aan de zijingang, vlakbij het podium. De jongedame die ik eerst aansprak viel uit de lucht. Figuurlijk wel te verstaan. En ging ten rade bij haar oudere collega. Aan wie ik mijn vraag herhaalde op zoek te zijn naar een toegankelijk toilet met assistentie. Ook deze dame wist van niks. Maar wees mij de plaats aan op het terrein waar ik alvast een toilet kon vinden voor rolstoelers. Haar aanbod om met me mee te gaan wees ik vriendelijk af. Ik heb immers een hekel aan zulk een 'begeleide' verplaatsing door de menigte.

Na een tussenstop op een andere toiletlocatie waar men niet eens op de hoogte was van het bestaan van een rolstoelertoilet, arriveerde ik daar waar ik wezen moest. De persoon die de kassa deed aan de toiletten, hoorde niet goed. Dus vroeg ik aan de toiletdame zelf naar die ADL-assistentie. De dame wist van niks, maar offreerde onmiddellijk om navraag te doen op het secretariaat van de feesten,; gevestigd in twee op elkaar geplaatste bureaucontainers, die stonden opgesteld vlak naast de toiletten.

MayasmovingcastleEven later stonden daar twee dames van het Vlaamse Kruis. Andere dan deze die ik voorheen aansprak. Dus mocht ik opnieuw mijn uitleg doen. Mijn plasser in een urinaal houden zagen de vrouwen niet zitten. Dat was mannenwerk! Dus werd een mannelijke collega opgeroepen. Die kwam, en omdat we inmiddels hadden vastgesteld dat die toiletcabine enkele maten te klein was voor mij, verdwenen we achter de omheining, waar ook geen privacy was, want geregeld kwam daar volk langs. Maar dat probleem werd verholpen door de twee dames die een deken naast mij hielden, terwijl de man me hielp. Een volgende keer zou ik hun tent mogen gebruiken. Tof!

Wat een gedoe dus! Dat veel mensen die eenzelfde lot beschoren zijn als mij allicht weerhoudt van het deelnemen aan activiteiten als dit. Mij houdt dat evenwel niet tegen. Dus bracht ik toch het grootste deel van mijn tijd door op het terrein van de Fonnefeesten. Het is en blijft elk jaar tijdens de feestweek mijn favoriete vertoefplek. Alwaar ik via de zijingang gemakkelijk tot aan een plekje op enige afstand van het podium geraak. En er ook vrijwel moeiteloos en snel weer weg geraak. Het is enkel oppassen geblazen voor glasscherven, want op dit terrein serveert men de drank in glazen.

En een lekke band kon ik wel missen. Want reeds de tweede dag van de feesten had ik al te maken met materiaalpech. Op de terugweg naar huis, van een namiddagfeestje, vielen de batterijen van mijn elektrische rolstoel uit. Op een brug over de ijzeren weg. Met veel moeite en aan een slakkengang geraakte ik thuis. Ik liet mijn accu's onmiddellijk bijladen, maar durfde het risico niet aan om nog naar het centrum te rijden.

De volgende dag reed ik wel naar het plein, maar met een bang hart. En de dag erna ook. Maar daarna werden er nieuwe batterijen geleverd door de firma waarvoor ik dag in, dag uit, reclame maak doordat hun firmanaam in het groot te lezen staat op de rugzak die achteraan mijn machine hangt.  

Fonnefeesten 2009 (zanger)Qua zichtbaarheid van het podium en al wie er op stond, had ik doorgaans niet meer hinder dan gelijk welke andere persoon. Soms had ik het genoegen te kunnen vaststellen dat attente jongedames en -heren er continue voor zorgden dat ik steeds vrij zicht had op wat zich afspeelde op het podium. Mij hoeft men al lang niet meer te overtuigen dat er wel degelijk nog 'mooie' mensen bestaan. Mijn ervaring is, en werd alweer tijdens deze ganse 10-daagse bevestigd, dat je waar veel volk is,  je als hulpbehoevende nooit hulpbehoevend bent. En er ook altijd personen zijn die je mee opnemen in hun plezier, niet uit medeleven, maar als gelijkwaardige.

De aangeboden 'weed' heb ik evenwel systematisch geweigerd. Na even op, of aan de rand van één van de feestterreinen te hebben vertoefd, was ik immers al halvelings 'high' van de ingeademde rookslierten die werden geproduceerd door overal aanwezige gebruikers. Er werd trouwens ook serieus wat ander spul gerookt, gespoten, gedronken en gesnoven. Van horen zeggen heb ik het volgende. Op het feestterrein van de Lokerse Feesten, tijdens het optreden van dance-pioniers Orbital, zag een rijpe veertiger, een manspersoon die toch wel af en toen buiten komt, dus geenszins wereldvreemd is, een jonge kerel iets uit een klein glazen flesje, bij zijn frisdrankje gieten. Hij vroeg de jongeman wat die aan het doen was. Die keek hem vragend aan en vroeg: "Zijde gij dom ofwa?" En, terwijl hij zijn blik opnieuw op zijn bezigheden richtte, vervolgde de, zoals zou blijken, junk: "Da's 'gewoon' vloeibare XTC, man!"

Fonnefeesten 2009 IVSoms had ik wel eens pech met mijn uitzicht op het podium. Zo stonden er, tussen de meute voor mij, eens op een avond twee mannen van meer dan 2 meter lang. Ze staken met kop en schouder boven de rest uit. Ik stond centraal, één van het stond uiterst links, de andere nagenoeg uiterst rechts van het podium. Naarmate het optreden vorderde, schoven die kerels, allebei met een vrouwelijke gezel aan hun zijde, meer op naar het midden van het terrein. Tot ze elkaar bereikten en op dat punt bleven stilstaan. Vlak voor mijn neus! Vervelend, maar ook grappig. Ik heb me gewoon verplaatst. En gelukkig zijn ze me niet gevolgd! :-)

Tijdens het eerste optreden op de laatste dag zat iedereen neer op een stoel. Behalve één man. En je raadt het uiteraard al. Hij schoof beetje bij beetje op om uiteindelijk halt te houden vlak voor waar ik zat. En bleef staan, tot ik hem vriendelijk verzocht een beetje op te schuiven. Wat hij, onder het uiten van verontschuldigingen, prompt deed. Wie niet spreekt kan niet gehoord worden.

Je ziet op zulk een festiviteiten enorm veel diverse figuren. Waaronder een hoop rare kwieten. Die doorgaans geen of slechts een beetje last bezorgen. Of integendeel zelfs voor een, lekker meegenomen, extra attractie zorgen. Soms wordt ik ook aanzien als zo een personage. Dan staat men mij aan te staren, allicht tot ik een kunstje uithaal. Wat dus vergeefse moeite is, want veel meer dan eens vriendelijk lachen naar de mensen, of mijn ogen laten rollen, doe ik niet. Misschien moet ik volgend jaar toch maar mijn mondorgel meenemen naar het plein. En een schaaltje om de gulle schenkingen in te verzamelen. Wie weet geraak ik zo nog aan geld om een busje te kopen. Lachen

Karikaturale, clichés bevestigende  types dagen ook vaak op. Om één voorbeeld te geven. Een groepje zware jongens kwam vroeg op de avond langs de zijkant het terrein opgestapt. Kerels met lang haar en tatoeages op hun armen en in hun nek. En waarschijnlijk ook op hun schouders. Maar dat kon je niet zien door die verschillende lagen mouwloze vestjes die ze boven elkaar aanhadden. En welke hen ook een breedgeschouderd aanzien gaf. En hen er onterecht indrukwekkend en gevaarlijk deed uitzien. Allemaal visueel bedrog!

Fonnefeesten 2009 IIISamen met hun vrouwelijk gezelschap verplaatsten ze zich recht richting toog. Je had toch niks anders verwacht?! Enkele minuten later stonden ze daar allemaal, hun grieten inclusief, met een glas schuimend bier in de hand. Of één in elke hand. Afhankelijk van hoe warm ze het hadden of hoe dorstig ze waren, veronderstel ik.

Een uur later stonden die daar nog steeds. Nu allicht niet meer van de dorst, maar van de goesting, met een verse pint in de hand. Of één in elke hand. Om in evenwicht te blijven, vermoed ik. De grieten stonden met elkaar te praten en gluurden in elkaars boezem. Alhoewel ik van dat laatste niet geheel zeker ben. Mogelijks speelt mijn fantasie me hier parten. Knipogen

Weer een uur later zag je nog steeds hetzelfde tafereel. Alleen was de schikking wat veranderd. En er was er al één die wat heen en weer waggelde, en enkele anderen stonden niet meer recht, maar hingen nu letterlijk aan de toog. Eén deugniet had één van zijn zware pollen onder het korte rokje van allicht zijn partner, gestoken en je zag hem duidelijk onder de dunne stof haar billen kneden. "Ze kunnen er maar deugd van hebben" denk ik steeds bij zulk een taferelen. Knipogen

Nog een uur later zag ik wel nog hun volle en halfvolle glazen op de toog staan, maar niet meer de personen aan wie deze toebehoorden. Niet omdat die individuën weg waren! Neen die waren daar nog! Maar lagen nu onderaan de toog. Of waren even weg, allicht om te gaan pissen of kotsen. In één of ander tuintje of  brievenbus! Want gebruik maken van één van de talloze, nochtans 'gratis' ter beschikking staande urinoirs, zien zulke kerels als iets voor mietjes!

Fonnefeesten 2009 (zangeres)Hun vrouwelijk gezelschap lag nog niet plat. Dat zal pas voor de volgende dag geweest zijn. Denk ik, want hun kerels zullen allicht bij thuiskomst niet meer in staat zijn geweest om nog iets te presteren in bed. Of op een andere locatie. Die meiden stonden daar ook nog met een pint in de hand, maar die was slechts half leeg. En waarschijnlijk nog steeds dezelfde als aan het begin van de avond, zo vermoed ik. Want alle schuim was er af en de glasrand zat vol lippenstift. Van aan dat drankje te nippen uiteraard!

Mensen, wat waren twee derden van hen mooie wijven! Misschien moet ik mij in het vervolg ook maar eens in mijn oude motorvest en mouwloos jeansvestje uitdossen. En met een lint rond mijn hoofd en wat stempels op mijn armen en in mijn nek, zal ik er dan vast ook 'ruig' uitzien. En vallen die meisjes niet voor mij, dan mogelijks wel voor mijn racemachine. Desnoods kan ik deze nog 'gebruiken' om dit, zij het dan letterlijk, te bewerkstelligen. ;-) Maar als ik ook mijn mondorgel in 't zicht hou is dat allicht niet nodig. Omdat er dan mogelijks wordt gedacht dat ik een muzikant ben. Waardoor de dames als groupies aan mijn voeten komen liggen! Knipogen

Wat ik jullie ook niet wens te onthouden, is de voor mij meest opmerkelijke tekstpassage, gezongen door de zanger van één van die groepjes die hun opwachting maakten op het Fonnepodium. Hij zong het in het Engels, maar vrij vertaald naar het Nederlands klonk het ongeveer als volgt: "Als ik 's ochtends wakker wordt, grijp ik naar een biertje. Wat de toekomst brengt, dat weet ik niet, maar van één ding ben ik zeker: er is altijd bier!"

Wat moet dat een geruststelling zijn geweest voor de zuipschuiten onder het daar toen aanwezige publiek! Uiteraard in de veronderstelling dat die kerel gelijk heeft. Tot het tegendeel bewezen is geef ik de man evenwel graag het voordeel van de twijfel! Lachen

VuurwerkOp de laatste feestavond was er traditioneel 10 minuutjes vuurwerk. Mooi, en dat lieten de vele honderden, wellicht duizenden, mensen die opeengepakt deze attractie, aan de boorden van de Durme aanschouwden, ook horen. Met 'ah's', 'oh's' en handengeklap na afloop. Het moment ook waarop iedereen dringend elders heen wou. En de kant waar de massa naar toe wou was niet de mijne. Dus begaf ik mij tegenstroom die mensenzee in. En omdat de mensen dan ruimte scheppen voor mij, waardoor het lijkt alsof de menigte splijt, voel ik me op zo een moment Mozes die het volk van Israël door de Rietzee leidt. Want er zijn inderdaad steeds een aantal slimmeriken die me in het kielzog volgen. Lachen

Mijn afsluiter van de feesten was 'The Pimps of Dazzle', een negenkoppig groove- en musicicollectief met roots uit de jazz, funk, pop, r&b, soul... Die energiek het publiek opzweepten met een muzikale mix van humor, groove en seksualiteit! Voor wie het optreden niet zag: twee schone meiden, aan wiens voeten ik mij vlak voor het podium ophield, namen het grootste deel van de zang voor zich. Een formidabel slot voor mijn 10-daagse!