17-10-09

Competitiesport voor iedereen!

 

De meesten van jullie herinneren zich vast wel de Olympische Zomerspelen, die in augustus van vorig jaar (2008) plaatsvonden in het Chinese Peking (Beijing). En waar voor België Kim Gevaert, samen met haar drie collega's zilver haalde op de 4 x 100 meter. En haar landgenote Tia Hellebaut zelfs goud wist te bemachtigen in het hoogspringen. Een plak dat ook de Verenigde Staten binnen rijfde in de teamjumping. Deze verdienste was voor een groot deel toe te schrijven aan de prestaties die werden geleverd door het Amerikaans paard van Oost-Vlaamse afkomst, Sapphire. Een staaltje van hoe zowel mens als dier de eer van een land kunnen hoog houden. Al spreken we voor wat betreft dit apenland, misschien wel beter van 'redden'. Knipogen

 

Olympische Zomersàpelen 2008 (Peking)

Na afloop van de reguliere Spelen was er, zowat een maand later, op dezelfde locatie, ook een editie voor mensen met onder anderen een fysieke beperking of een hersenletsel: de Paralympics.

Veel heb ik daar op de televisie niet van gevolgd. Gewoonweg omdat daar heel wat minder beelden van werden uitgezonden dan van de versie voor valide personen. Eén finalewedstrijd heb ik evenwel gezien en deze is ook in mijn geheugen opgeslagen gebleven.

Het betreft de finale van de 100 meter zwemmen, vrije slag, voor lichamelijk gehandicapten. De ploeg van Sporza had daar zelfs een heuse reportage van gemaakt, met voorafgaand aan de wedstrijd, een interview met de finalisten.

In de buurt van het Olympisch zwembassin, waar de finale zou plaatsvinden, sprak de reporter met de sporters. De eerste man, die werd geïnterviewd, had geen armen. "Kwijtgespeeld bij het werken met een zaagmachine", zo meldde hij, toen er hem naar werd gevraagd. Waarna hij mocht uitleggen hoe hij het in hemelsnaam klaarspeelde om te zwemmen, zo zonder armen. "Helemaal op beenkracht!" zo bleek.

Vol van ontzag wenste de reporter deze man succes toe in de finale en begaf zich met zijn camera- en geluidsman naar de tweede finalist. Dat bleek iemand zonder benen te zijn. Deze waren geamputeerd moeten worden na een vreselijk autoaccident. Ook aan deze kerel werd de vraag gesteld hoe hij er, zonder benen, in zou slagen die 100 meter te zwemmen. Hier luidde het antwoord: "Uitsluitend op armkracht!"

Ook van deze persoon nam de reportagecrew vol van achting afscheid, hem tevens een succesvolle finalewedstrijd toewensend. Waarna ze bij de derde finalist aanbelandden. Verrast en verbaast stelden ze vast dat deze topsporter armen noch benen had. De man zei zo geboren te zijn. En de door de reporter enigszins verlegen gestelde vraag van hoe hij er dan toch in slaagde te zwemmen zonder ledematen, beantwoordde de moedige man door te zeggen: "Mijn oren zijn zo ontwikkeld dat ik me al wapperend ermee, in recordtijden door en over het water kan verplaatsen. Dus mijn sterkte is mijn oorkracht!

Geweldig onder de indruk namen de interviewer en zijn team ook afscheid van deze man, die inmiddels door zijn trainer en verzorger werd klaargemaakt voor de finale. Waarvoor ze hem dan ook veel succes toewensten.

Rond het zwembad werd alles in gereedheid gebracht voor de finalewedstrijd '100m vrije slag'. De drie mannen namen, geholpen door hun trainers, plaats op de startblokken. En ook de official stelde zich klaar om het startsein te geven.

Het startschot weerklonk. De twee eerste zwemmers doken op eigen kracht het water in. De derde kreeg, geheel volgens een afspraak met de wedstrijdcommissie, een zetje van zijn trainer.

Twee van de drie zwematleten gingen goed van start en schoten, als pijlen uit een boog, vooruit door het water. De derde daarentegen, de kerel met armen noch benen, zonk als een zware rotsblok pardoes richting bodem. Na een minuut of twee bang afwachten naar wat gebeuren zou, dook zijn trainer toch het water in, viste zijn pupil op van de bodem van het zwembad en bracht hem naar de oppervlakte en uit het water. Alwaar de zonder ledematen levende man, happend naar adem, bekwam van zijn overduidelijk mislukte competitieve zwempartij.

Zijn trainer zat daar, aan de rand van het zwembassin, op zijn knieën naast de man en met zijn bovenlichaam over hem heen gebogen en vroeg bezorgd wat er in godsnaam was fout gegaan. Waarop de invalide man, met een rood aangelopen gezicht, uitzinnig van woede, al water spuwend uitschreeuwde: "En dat vraag jij aan mij? Je had godverdomme mijn badmuts over mijn oren getrokken!"


N.B.: geloof in geen geval altijd wat de schrijver dezes je probeert wijs te maken, want heel af en toe zit er wel eens een verzinsel tussen Knipogen

23-08-08

Olympisch GOUD voor Tia

 

decoration

Tia heeft het gehaald!!!!!!

decoration

Exitus Olympische Spelen

Niet voor niks heb ik hier links bovenaan mijn geboortedatum vermeld. Het is maar dat je weet dat er morgen ééntje bijkomt, op de teller mijner levensjaren. En omdat er mij toch allicht niemand datgene kan geven waar ik echt nood aan heb, prijs ik mij reeds gelukkig met het ontvangen van felicitaties en lieve groeten. Al zal ik de te verwachten materiële en financiële attenties ook geenszins afslaan.

Gelukkig is Kim Gevaert er, samen met haar drie collega’s, gisteren in geslaagd om, op de Olympische Zomerspelen 2008, de eer van de Belgen te redden. Dat deden de dames door zilver te halen op de 4 x 100 meter. Aangevuld met de medaille van Sapphire, dat Amerikaans paard van Oost-Vlaamse afkomst, zitten we dan toch al aan een kampioenensaldo van 4 vrouwen en een paardenkop. Genoeg voer voor humoristen, mijn gedacht!

OS 2008

De Jonge Rode Duivels hebben het gisteren dan weer jammer genoeg niet gehaald van hun Zuid-Amerikaanse tegenstrevers in het Olympisch voetbaltornooi. Zoals verwacht, zat daar in het Shangai Stadium serieus wat mooi volk in de tribunes. De cameraman van dienst en diens regisseur hadden dat gelukkig ook gezien en zoomden daar gretig op in. En mogelijks werden ook de Belgische spelers afgeleid door deze schonen? Hoe dan ook, Brazilië heeft de winst in dit duel verdient en derhalve ook de bronzen plak!

Heden ochtend stond de Tv reeds aan om 6 uur, om op EuroSport de Olympische voetbalfinale te volgen tussen Nigeria en Argentinië. Die vond plaats in het National Stadium in Peking, waar, tussen de menigte omheen de grasmat, ook al veel schoon volk aanwezig was. En dan heb ik het niet over de notabelen die daar wat blasé stonden interessant te doen.

En hoezeer we ook ons best deden om onze intenties waar te maken, door uit volle borst, de ‘Super Eagles’ naar de overwinning te schreeuwen, zijn zoon Austin en ik  daar helaas niet in geslaagd. De Nigeriaanse teamleden keren huiswaarts, of elders, met het toch ook niet te versmaden Olympisch zilver.

Inmiddels is er dan toch iemand die het heeft aangedurfd om mijn blog als zijnde ‘slecht’ te beoordelen. Allicht niet toevallig net nadat ik een geanimeerd prentje publiceerde om tijdens de kleine finale van het Olympisch voetbaltornooi, weer te geven dat België zijn eerste doelpunt incasseerde van Brazilië. Ongetwijfeld een sukkel die dat niet waardeerde. Overigens supporterde ook ik voor de Rode Duivels. Maar men kan er niet om heen dat, hoewel zij weliswaar mooie kansen creëerden, het toch de tegenstrever was die de bal deponeerde op de plaats waar men dat in dit spelletje verondersteld wordt te doen: de binnenkant van het doel van de opponent!

En dan is het nu tijd om de vlaggen op te bergen en de supportertruitjes in de was te doen. En, tenzij Tia Hellebaut vanmiddag zegeviert, stop ik met schrijven over voetbal en andere sporten,... tot ik er weer mee begin!Knipogen

22-08-08

Olympisch zilver!

 

decoration

18-08-08

Of is België met de Rode Duivels op weg naar Olympisch goud?

De Olympische Zomerspelen 2008 zijn vandaag hun 11de dag ingegaan en mijn interesse erin neemt alsmaar toe. Zéker nu er in de discipline voetbal twee teams tegenover elkaar komen te staan, die elk voor zich een land vertegenwoordigen waarmee in een nauwe band heb.

Het Nigeriaanse meisje dat zo dartel rondstapt met de vlag van haar land, zou me bijna doen vergeten dat, zoals je hier kan lezen, ook de Belgen een Olympische medaille wel zien zitten. En dan liefst nog een gouden!

Rode Duivels

Inmiddels heb ik een eenvoudige oplossing gevonden voor de tweestrijd waarin ik me bevind: gewoonweg supporteren voor beide teams! Makkelijk zat: om het even wie er in balbezit is en in welke richting de lederen bol zich ook verplaatst, juich ik en moedig aan! Morgennamiddag weten we wie het er in het Shanghai Stadium best van afbrengt en doorgaat naar de finale, met zicht op de gouden plak!

Alle attributen liggen klaar. Zowel de zwart-geel-rode, als de groen-wit-groene vlag, alsook de sjaals, toeters, gashoorn en enige prullaria waarmee gezwaaid en/of lawaai gemaakt kan worden. En petjes, hoeden en truitjes om ons mee uit te dossen. Het wordt hier in onze huiskamer, in het Oost-Vlaamse Lokeren, dus vast een kleurrijk en vrolijk spektakel. Hopelijk geldt ditzelfde morgen ook voor het voetbal dat we van de Super Eagles en de Rode Duivels op Tv te zien krijgen.

Nigeria boven?

 

Girl_Walking_With_Nigeria_Flag