20-05-13

Cobra's Classic Battle

   

De sterk verminderde motoriek van mijn (typende) linkerhand heeft me ervan weerhouden de afgelopen maanden nog actief te zijn op deze blog. Hopelijk treedt dit jaar alsnog de lente in, en brengt de doorgaans hiermee gepaard gaande warmte, ook enige beterschap in mijn fysieke toestand. Want mijn hoofd zit boordevol data die ik graag met mijn medemensen zou delen. We zien wel wat de toekomst brengt. En hopen, als steeds, op het beste Lachen

Om een vroegere schoolmakker en zijn lieve vrouw een plezier te doen, haal ik, met de hulp van de in mijn plaats typende assistent, toch nog eens het uiterste uit de kan, in casu mezelf. Want bij deze verzoek ik jullie immers om voor die mensen hun dochter Rani te stemmen in haar deelname aan de ‘Cobra’s Classic Battle’, een klassieke muziek wedstrijd, voorbehouden voor pianisten in de leeftijd van 6 tot 17 jaar.

Wees dus alsjeblieft zo goed om onderstaande foto aan te tikken, naar Rani’s uitvoering van ‘Johannes Brahms’ - 2de Rhapsodie te luisteren en vervolgens met de muisaanwijzer links onderaan op de stemknop te drukken.

rani,klassiek,cobrasclassicbattle,classicbattle,muziek,linkerhand,piano,vrouw,lente,johannesbrahms,brahms,2derhapsodie,motoriek,medemensen,pianist,schoolmakker,muziekwedstrijd,wedstrijd,assistent

Geniet van dit mooie stukje muziek!

Namens Rani, haar ouders en mezelf: bij voorbaat een warm en hartelijk bedankt voor jullie stem! Lachen

24-12-10

Vrolijk Kerstfeest!

New Beat - 000.jpgEind de jaren tachtig ontstond er in de Belgische uitgaanswereld een nieuw muziekgenre: ‘New Beat’. Een muziekstroom die voornamelijk voortvloeide uit de ‘New Wave’. En werd gekenmerkt door het monotone geluid, het trage tempo daarvan (100 tot 115 Beats Per Minuut), de zware bassen, het gebruik van samples en de weinige, maar vaak erg seksueel getinte tekst.

New Beat - 001.JPGZelf liep ik van bij het begin warm voor deze muziek. Die ik verrassend, vernieuwend en verfrissend vond. Op de radio kreeg je nauwelijks iets te horen van deze dansmuziek. Maar ik kocht mij, in diverse kleine platenzaken, de zwarte vinyl platen, waarin de muziek was geperst. Dat waren voornamelijk maxi singles (12 inch), en die maakten het mij mogelijk om ten allen tijde van mijn, toen meest favoriete, muziekgenre te genieten.

New Beat bekoorde niet enkel mij, maar deze nieuwe muziekstroom kreeg een hele schare aanhangers. En, zoals dat ook bij andere genres het geval was en is, koppelden sommigen er zelfs een eigen levensstijl aan vast. Mijn adoratie voor deze nieuwe muziekstijl ging evenwel niet zo ver. Maar in de weekends tooide ik mij wel in aangepaste kledij. Die ik deels selecteerde uit het aanbod van de C&A, en voor het overige vond en aankocht in gespecialiseerde winkeltjes in voornamelijk Gent, Sint-Niklaas en Antwerpen.

New Beat - 002.JPGEn in die outfit, vooral bestaande uit zwarte en witte elementen, aangevuld met accessoires in zilver en chroom, schuimde ik de discotheken af waar, door de platenruiters van dienst, uitsluitend dit muziekgenre werd gedraaid. De zogenaamde ‘New Beat Tempels’: de Boccaccio, de Ancien Belgique, Vertigo, Prestige, Confetti’s…

In de laatst vermelde tent, gelegen in de Antwerpse gemeente Brasschaat, werkte een zekere ‘Peter’ als kelner. Een boomlange kerel met een bijzondere uitstraling. Teneinde hun discotheek wat bekender te maken bij het grote publiek, lieten de eigenaars één van de gangmakers van de New Beat, met name Serge Ramaekers, een (dans)act in elkaar steken en liedjes produceren rond hun ‘uitgangbord’ Peter en vier danseresjes uit de club. Die ook een beetje konden zingen, eentje zelfs vrij goed! Lachen

New Beat - 004.JPGConfetti’s werd een geslaagd project, want de formatie oogstte meteen succes. Eerst met ‘The Sound of C’ en vervolgens met een hele rits andere liedjes. Zij maakten New Beat bekend en zelfs geliefd bij het grote publiek. Deze popularisatie leidde tot een commercialisering van het genre, wat ironisch genoeg tevens het begin betekende van het einde van de New Beat. Wenkbrauw ophalen

Eind 1989 brachten de Confetti’s een, naar mijn mening, prachtig Kerstliedje uit, waarvoor ik de afgelopen weken een clip monteerde. Veel kijk- en luisterplezier toegewenst, alsook een Prettige Kerstavond!

 

 

13-07-09

Vakantie

 Sad - 000 (klein)

Wat voor de meeste wezens, die behoren tot de menselijke bevolking van deze, in het eindeloze heelal rondzwevende aardkloot, het hoogtepunt van het kalenderjaar is, of althans één van de hoogtepunten, is voor mij een doorgaans doffe, ellendige tijdsperiode. En neen, anticiperend op de suggestie die enkele van mijn gewaardeerde lezers mogelijks onmiddellijk wensen naar voor te schuiven: op reis gaan met lotgenoten is niet aan mij besteed. Om velerlei redenen, waarover ik in dit postje evenwel niet wens uit te weiden.

Je zal me dus dit jaar, voor de zoveelste keer op rij, wederom terugvinden in 'Graskant', residentie 'Le Jardin', in de buurt van 'Nieverans'. Thuis dus! In mijn mooie, vrij grote achtertuin. Als er niet te veel regen valt, weliswaar. Maar kom, ik blijf positief, en vertrouw erop dat er voldoende gelovigen zijn die hun Heer aanbidden om schoon weer te krijgen en hopelijk met resultaat. Waarvan wij, thuisblijvers dan ook kunnen mee profiteren.

Blote tieten - 000Enkel jammer dat ik me in mijnen hof niet kan amuseren met blote tieten tellen, zoals dat van op de dijk aan de kust wel kan. En het aantal schaars geklede dames dat doorgaans door mijn tuin flaneert is eveneens nihil. Dus veel bekijks is er hier niet. Buiten het vele groen in allerlei variaties, de bruine plekken in mijn gazon en bloemen in allerlei kleuren en formaten. Ook mooi hoor, daar niet van. Ik zal qua activiteit op mijn vakantieplek dus genoodzaakt zijn om, achteruit gekanteld in mijn elektrische rolstoel, onderwijl luisterend naar de muziek die uit mijn MP3-speler weerklinkt, me ledig te houden met het lezen van lectuur naar eigen keuze of desnoods met het tellen van witte wolkjes of de hoog in de lucht klievende vliegtuigen.

Inmiddels leef ik hier alweer meer dan twee weken op mijn eentje. Niet als kluizenaar, want er komt hier dagelijks wel wat volk over de vloer. Deels uit noodzaak, want voor veel dingen vond ik een manier om mijn plan te trekken, maar alleen al om bijvoorbeeld in- en uit mijn bed te geraken heb ik hulp nodig. En mezelf wassen is er ook niet bij. En de huishoudelijke taken raken ook niet gedaan door er gewoonweg aan te denken. Dat weet ik met stellige zekerheid, want ik heb dat tot in den treure uitgeprobeerd. Knipogen

Mijn dagen zijn, als steeds, goed gevuld, dus vervelen doe ik me geenszins. Behalve dan, eens ik na elf uur 's avonds in bed lig. En voor het slapen nog even mijn minitv'tje aanzet. Om naar de bewegende beelden te kijken die op die kijkkast verschijnen. En mij meestal niet weten te boeien. Maar kom, af en toe valt er wel eens iets ludiek en/of amusant te zien. Alleen maar jammer van die storende programma's die men uitzend tussen de interessante reclameblokken. Knipogen

24-02-09

Wie wordt de volgende Magibon?

Op onze aardbol leven toch wel heel wat vreemde mensenwezens, niet? En dat uit zich ook op het Internet. Nieuwsgierig naar het surfgedrag van mijn Magibon_485 (klein)soortgenoten, klik ik graag statistiekicoontjes aan. Op de sites die ik regelmatig bezoek op basis van hun inhoud. Maar tevens op pagina's die ik aandoe omdat hun hoge ranking in  de top- en hitlijsten toch wel mijn belangstelling wekt.

Uiteraard brengen nieuwsgierigaards zoals ik ook de cijfers naar omhoog, maar ik denk niet dat wij de hoofdmoot uitmaken van de bezoekersaantallen die bepaalde ridicule websites soms hebben. Als het je enkel te doen is om een hoog bezoekersaantal, bijvoorbeeld omdat je betalende reclameboodschappen publiceert, dan maak je best een website of weblog aan rond de meest populaire zoekwoorden, tags zoals ze dat in het wereldje noemen.

Afhankelijk van de bron, bekom je verschillende lijstjes, maar op Nederlandstalige sites blijken volgende trefwoorden nogal populair te zijn: muziek, humor, blog, foto, seks, sexy, naakt, bloot, film en gratis. Ga je internationaal, en kies je voor de Engelse taal, dan zijn volgende sleutelwoorden of tags zeker aanraders: sex, mp3, blog, free, music, nude, funny, love, video & photo.

Magibon_282 (klein)Wat je ook kan doen is je dochter of jonge zus in de webcam laten staren, wat onbegrijpelijke taal laten uitkramen en dit publiceren op YouTube. Succes is blijkbaar gegarandeerd. Je gaat niet de eerste zijn en zeker ook niet de enige. Maar wie weet, misschien overtreffen jullie wel het succes van het Amerikaans meisje Magibon, een jonge twintiger, met de stem van een kind en het uiterlijk van een rijpe tiener, die met haar grote, starende ogen, uitgroeide tot een wereldwijde internethype.

Haar kanaal op YouTube werd, in amper 3 jaar tijd, reeds bijna 5 miljoen (inderdaad: 5.000.000) keer bezocht! Terwijl er enkel korte videoboodschappen (vlogs) op te vinden zijn waarbij Magibon, of MRirian, zoals ze zich ook noemt, niet veel meer doet dan glimlachen en met haar grote ogen in de camera kijken. In sommige filmpjes praat het meisje een beetje Japans, een taal die de voormalige verkoopster in een apotheek, naar eigen zeggen heeft geleerd Magibon - 000
door naar de Japanse televisie te kijken.

Ook haar website wordt druk bezocht. Een basiskennis Japans komt wel van pas als je op deze webstek meer wilt doen dan enkel plaatjes bekijken. Tevens worden fora vol geschreven over deze jongedame, die in het bijzonder bij Japanse mannen zeer in de smaak valt. In die mate zelfs dat Magibon in het land van de rijzende zon is uitgegroeid tot een waar fenomeen.

10-12-08

Tatoeages

Zij die mijn liefde voor mooie muziek en mijn interesse voor tatoeages, niet delen, hebben dikke pech. Want hierbij presenteer ik nog maar eens een filmpje. Enfin, wie kunst op levend canvas niet apprecieert, werd allicht reeds afgeschrikt door de schermafbeelding onder deze tekst. Die personen gaan, als gevolg daarvan, dan wel verstoken blijven van de ontsluiering van het lang bewaard gebleven geheim van de experimenten uit mijn jeugd, op mijn eigen lichaam.Met onder de vlam van een aansteker verhitte en derhalve ontsmette naainaalden en Oost-Indische inkt.

Als ondernemende prille tiener probeerde ik mij immers de edele kunst van het tatoeëren eigen te maken door uitprobeersels op mijn enkels. Daar zou dat niet opvallen. Dat inkten ging vrij goed, dus verlegde ik het werkterrein naar de bovenkant van mijn p... Maar de eerste poging mislukte. Nadat ik met een (steriel?) doekje alle bloed en overtollige inkt had weggeveegd van mijn pols, want over dit lichaamsdeel gaat het, waren enkel hier en daar wat puntjes zichtbaar. Ik had potverdorie niet diep genoeg geprikt!  Een dag of zo later ondernam ik een nieuwe poging. Die slaagde! Maar de lol was er af, en de goesting ook. Met als gevolg dat de tatoeage op de pols van mijn linkerhand nooit volledig volgens het vooropgestelde plan werd afgewerkt.

Op volwassen leeftijd, net na mijn 27ste verjaardag, als ik het me goed herinner, heb ik mijn eigen kunstwerkje laten verwijderen. Ergens in Hasselt, meen ik, in de tattoowinkel van iemand die ik in een gelijkaardige winkel in het Antwerpse had leren kennen. Een Duitser van origine. Die man tatoeëerde met een chemisch product over de bestaande tatoeage. Ze werd als het ware weggebrand. Terwijl die kerel bezig was, werd ik onpasselijk. Dat gebeurde wel vaker met klanten, zo zij hij, om me gerust te stellen. Vooral als ze weinig geslapen en nog niet veel gegeten hebben. Dat was toen bij mij eigenlijk ook het geval.

Toen de job waqs beëindigd, legde de man een pleister op de wonde en deed een windel om mijn pols. Elke dag moest ik zalf op de wonde doen. En na een week, mogelijks twee, viel dat oude vel, een korst met tatoeage, er af en was er een nieuwe huid gegroeid. Eens die op volle sterkte was en enkele jaren blootgesteld aan de zon, waren er op die plek nog nauwelijks sporen van een tatoeage te zien! Lachen