25-11-10

Eindelijk!

Mercedes Sprinter 308 CDI.JPGZij die regelmatig mijn logs lezen, zullen zich vast wel één of meerdere postjes herinneren waarin ik meldde dat ik super graag mijn mobiliteit wou vergroten, door het aankopen van een aangepast busje. Wel, het is er eindelijk van gekomen. Ik heb de eer en het genoegen jullie mede te kunnen delen sinds kort de beschikking te hebben over een eigen personenbus! Lachen

Rich girl - 001a.JPGVoor de financiering ervan heb ik zelf moeten zorgen. Want die vermogende jonge miljardairdochter, waar ik halvelings op had gerekend, ben ik nog steeds niet tegen het bevallige lijf… euh… gelopen Knipogen Nu ja, als dat schoon kind alsnog opdaagt, dan ga ik haar zeker niet wegsturen. Ze kan haar (nieuwe) Porche Carrera GT, toevallig ook mijn favoriete type auto, op de parking voor mijn woning laten staan om mij gezelschap te houden bij mijn verplaatsingen met mijn (tweedehands) Mercedes-Benz Sprinter 308 CDI.

 

Female chauffeur - 000a.JPGWie weet heeft die griet zelfs een privé chauffeur die ik dan even mag lenen om mijn voertuig te besturen. Want aangezien ik niet (meer) zelf kan rijden, zal ik immers op zoek moeten gaan naar een aantal chauffeurs met een hoge beschikbaarheidfactor, want anders geraak ik uiteraard nog altijd nergens. Knipogen

Het hoeft wellicht niet te worden ‘gezegd’, maar toch doe ik het: dit busje opent heel wat nieuwe perspectieven. Eindelijk zal ik weer op plaatsen geraken waar ik al zo lang niet meer ben geweest. Zoals bijvoorbeeld onze Noordzeekust. Eindelijk zal ook ik eens kunnen instaan voor het vervoer van mijn kinderen en hun vrienden naar één of andere activiteit. Eindelijk zal ik eens mensen kunnen uitnodigen & oppikken voor een uitstap… En eindelijk kan ik plannen maken voor de volgende zomer: de muziekfestivals, De Gentse Feesten en zo meer! Lachen

Wuivend monstertje - 000.JPGNaast mijn woning dient nog een carport te worden geconstrueerd. Om mijn ‘dierbaar’ transportmiddel enige bescherming te bieden tegen UV- straling, vuil en nadelige weersinvloeden zoals regen, wind en vorst. Mijn machine zelf moet ook nog eens grondig worden onder handen genomen. Om alle onvolkomenheden weg te werken. En mijn bus nog iets meer ‘op maat’ te maken. Maar eens tiptop in orde, zal ik er dikwijls mee op de baan zijn. Waardoor de kans niet onbestaande is dat ik jullie tijdens één van mijn ritten passeer. Begin dus nu maar al te wuiven! Lachen

>>> Klik ook eens op de afbeeldingen en op de onderlijnde tekst! <<<

18-06-09

Afkijken

 

Spieken - 000De examentijd is alweer aangebroken, of bij sommigen al volop aan de gang. Het moment om nog eens terug te blikken op mijn eigen studententijd. Zoals reeds eerder verteld, was ik in mijn jonge jaren reeds even braaf als ik nu ben, als volwassene. Af en toe eens ondeugend misschien, dat geef ik grif toe, en nooit verlegen voor het bakken van een poets, maar daar schuilt mijn inziens helemaal geen kwaad in. Integendeel zelfs, dat brengt wat leven in de ... nu ja, figuurlijk uiteraard: brouwerij.

Spieken of 'afkijken' zoals wij dat toen noemden was iets dat bij het schoolse hoorde. En bij examens een interessante methode was om, ondanks geringe studie-inspanningen, toch behoorlijke resultaten te behalen bij toetsen, tentamens of examens.

Vanaf het moment dat ik de middelbare school aanvatte speelde ook ik nu en dan gretig het spelletje mee. Maar was er niet zo bedreven in dat ik het aandurfde doelbewust, zonder er voor te studeren, uitsluitend vertrouwend op spieken, een examen aan te vatten.

Behalve die ene keer dan. We zouden van één of ander technisch vak een examen krijgen over de inhoud van een boek, waaruit we geen les hadden gekregen. Uit tijdsgebrek. De leerstof was evenwel niet zo moeilijk of onduidelijk, dus een toelichting was niet echt noodzakelijk. Aangewezen materie voor zelfstudie, dus. Maar de stof was niet erg interessant en de hoeveelheid was nogal omvangrijk.

examen afkijkenDe jongen die normaliter links van me zat in de klas, had er ook niet veel zin in. Dus samen bedachten we het, naar we toen vonden, lumineuze idee om elk de helft van het boek te lezen en grondig in te studeren! Aangezien we reeds sinds vele maanden meestal naast elkaar zaten in de klas, waren we er ook in geoefend om onopvallend te spieken.

Zo gezegd, zo gedaan. Dus las en leerde ik mijn helft van het cursusboek. Het werd een ware worsteling. Maar ik deed het toch. Die andere helft wou ik voor alle zekerheid ook even vlug doorlezen. Maar na twee bladzijden gaf ik het al op. Geen zin. En daarbij, mijn maat ging dat instuderen. En de kans dat ons plan in duigen viel omdat hij ziek was op de dag van het examen, achtte ik verwaarloosbaar klein. Boerenzoons, en hij was er één,  worden immers niet snel ziek.

Toen we elkaar de ochtend van het examen op de speelplaats ontmoetten, bevestigde de jongen dat hij zoals afgesproken zijn helft van de leerstof had ingestudeerd. We konden dus met een gerust hart de toets aanvatten.

Dat was evenwel zonder de waard gerekend. Hier in de gedaante van de leerkracht. Die het, in zijn ogen allicht lumineuze, idee had opgevat om een aantal leerlingen uit mijn klas van hun vaste zitplaats weg te halen om ze elders te laten plaatsnemen. Mijn buurman mocht blijven zitten, op de tweede rij, maar ik moest mijn stek verlaten om op de eerste rij te gaan zitten. Naast het gangpad. Dus zonder buurman aan mijn linkerkant!

Op het gemor van mij en enkele andere jongens, reageerde de leerkracht niet eens. Verdorie! Het was nu maar te hopen dat de meeste vragen uit de door mij geleerde helft van het cursusboek zouden komen. Wat jammer voor mijn klasgenoot zou zijn, maar die moest dat later dan maar zien goed te maken. Dat zou hem vast lukken, want het was een verstandige kerel.

Spieken - cartoon - 003Twee vragen kregen we slechts. Elk op de helft van de punten. Gelukkig kwam er één uit de door mij geleerde leerstofhelft. Dus deed ik mijn uiterste best om een zo compleet als mogelijk antwoord neer te pennen. Want wat ik op die tweede vraag kon antwoorden, daar had ik het raden naar, want ik had er totaal geen idee van waar die over ging.

Doordat ik op de voorste rij zat kon de leerkracht mij goed observeren. De man zag dat ik op de tweede vraag nog niet eens trachtte een antwoord te formuleren. Dat was hij niet gewoon van me. En het leek hem te irriteren. Want hij vroeg me of ik dat boek dan misschien niet had gelezen. Als naar gewoonte sprak hij me aan met mijn familienaam. Wat mij dan weer irriteerde. Want ik kon er niet bij dat wij onze leraars met het voorvoegsel 'mijnheer' moesten aanspreken, terwijl zij naar ons toe niet hetzelfde deden.

Maar kom, dat is een andere discussie. Mijn resultaat op het bewuste examen was dus 50%. Mijn klasgenoot had 60%. Die had het geluk gehad een glimp op het blad van zijn linker buurman te kunnen werpen. Zodat hij ook iets had kunnen schrijven onder de vraag die niet uit de door hem geleerde boekhelft kwam. Vandaar het bewuste resultaat.

We hebben uit het voorval onze lessen getrokken. Maar het heeft er ons uiteraard niet van weerhouden om, zo de gelegenheid zich voordeed, en we het geluk hadden naast elkaar te mogen zitten voor een toets, elkaars weergave van de kennis nopens de leerstof, aan te vullen door middel van een portie afkijken. 

PS: zij die pas dit jaar lezer zijn geworden van mijn blog, kunnen hier een eerdere log van me lezen rond 'Spieken'.

12-06-09

GVA Rules!


Iets meer dan een week geleden publiceerde ik hier een artikel met de heugelijke melding dat ik, na een lange strijd, EINDELIJK opnieuw over een betrouwbare rolstoel beschik. Waarmee ik me vlot kan verplaatsen, zowel binnen- als buitenshuis. Tevens formuleerde ik een aanklacht tegen het schandalig en mensonterend verloop van de procedure via de arbeidsrechtbank en de TIJD die dit in beslag nam en het GELD dat dit mij kostte.

Rudi (klein)Naast vele tientallen reacties op mijn blog zelf, ontving ik ook heel wat berichten in mijn elektronische brievenbus. Veelal van politici, van diverse strekking (zelfs Christen democratisch!), waarvan enkelen zelfs direct de koe bij de horens vatten en concrete actie willen ondernemen om de beroepsprocedure bij afwijzing van een hulpmiddelenaanvraag terdege te laten wijzigen, zodat de ellende die mij ten deel viel, in de, hopelijk nabije toekomst, anderen bespaard blijft.

De nationale redacties van de Vlaamse kranten vonden het onderwerp blijkbaar niet interessant genoeg of te delicaat omdat de mutualiteit van de Christelijke zuil betrokken partij is. Uiteindelijk is de regionale redactie van de Gazet van Antwerpen zo dapper geweest vandaag in de regiopagina's van de editie Waas en Dender een artikel te plaatsen met als kop: "Eindelijk ben ik weer mobiel" met daarbij een afdruk van mezelf in mijn nieuwe rolstoel. De digitale online versie van het artikel kan je hier lezen.

De foto op deze pagina werd getrokken door Geert De Rycke.

13-04-09

Voor de dames

 

Sexy Male Easter BunnyVandaag is het Paasmaandag. Daar meld ik jullie uiteraard niks nieuws mee. Want dat weten jullie natuurlijk ook zelf wel! Al is het maar omdat dit een betaalde feestdag is. Maar is het een blauwe? Aan het pak van die stoere Paashaas van hiernaast te zien, duidelijk wel!

Car Wash (klein)De vrouwtjes die zich de laatste dagen een beetje verstoken zagen van mannelijk schoon op mijn weblog, hoop ik vandaag een beetje ter wille te kunnen zijn. En ik heb er behoorlijk veel vertrouwen in dat dit zal lukken. Knipogen

Het is trouwens ook niet mijn fout dat die mannen de afgelopen dagen niet voor Paashaas hebben kunnen spelen. Die kerels hadden, in opdracht van hun vrouwen, ander werk om handen. Zoals je trouwens kan zien op de foto hierboven. Die uiteraard kan aangeklikt worden, teneinde die hard werkende binken nog net iets beter te kunnen bekijken!

Sexy  Easterbunny - 009 (klein)Sexy  Easterbunny - 007 (klein)Dus, lieve dames, MizzD voorop, geef jullie ogen de kost. Moesten die gozers meiden zijn, ik zou net hetzelfde doen. Trouwens, wat belet mij om in deze log ook nog een fotootje, of zelfs twee, van een lief ogend knap vrouwelijk Paashaasje te publiceren? Niks uiteraard!

Dus staat hier zowel links van deze tekst, als rechts, een lieflijk lachend mooi meisje in een minuscule Paashaasoutfit, afgebeeld. Gisteren, met Pasen, heeft die deerne trouwens ook al eens mijn blog mogen sieren. Die is dus waarschijnlijk blij dat die nog eens mocht terugkeren. Vandaar dat glimlachend gezichtje!  Ja, ze bestaan nog, zij die tevreden zijn met een kleinigheid. Zoals ik, met mijn fondant Paasei!

Geniet van deze vrije dag... Stoer

31-03-09

Het ECI-schandaal: de ontknoping?

 

Als je de voorgeschiedenis niet kent, nodig ik je vriendelijk uit om de, hieronder in chronologische volgorde vermeldde postjes op mijn weblog, eens te lezen:

Voor boek en plaat (10 september 2008)

Hoera! (13 september 2008)

Bloot tandvlees en ander naakt (16 september 2008)ECI - logo

Lectuur (24 september 2009)

Voor boek en plaat, deel zoveel (19 februari 2009)

Zet je feestneus maar op! (21 februari 2009)

De ECI sage, het tragische einde? (18 maart 2009

Toen gisterenochtend mijn brievenbus was gelicht en mijn assistente de ontvangen post voor mijn neus deponeerde, viel me onmiddellijk een schrijven op waarvan ik het vermoeden had dat dit weleens afkomstig zou kunnen zijn van een door ECI ingeschakeld incassobureau. Mijn veronderstelling bleek juist te zijn. Een schrijven van zulk een firma uit Gent.

Maffia - 000Niet aangetekend, dus naar ik aanneem, juridisch gezien van generlei waarde. Maar liefst 81,48 € willen die BANDIETEN invorderen! En dit zogezegd allemaal onder het toeziend oog van de Federale Overheidsdienst Economie, KMO, Middenstand en Energie, zoals ze fijntjes suggereren in hun brief. Dat zulke misbruiken plaatsvinden, ten nadele van de eerlijke, vreedzame burger, daar ziet justitie blijkbaar geen graten in.

Na mijn e-mailbericht van 19 februari 2009 aan de heer Stefaan De Clerck, ontving ik begin maart een vriendelijke brief met datum 4 maart 2009, vanwege de Minister van Justitie, met daarin de melding dat het grondwettelijk principe van de scheiding der machten hem, als lid van de uitvoerende macht, niet toelaat om op gelijk welke wijze dan ook tussen te komen in procedures die uitsluitend tot de bevoegdheid van de rechterlijke macht behoren.

De Minister raadt me aan om me tot een advocaat te wenden. Alsof een juridisch raadsman GRATIS werkt! Een eerste advies, inderdaad, maar daar is doorgaans je probleem niet mee opgelost! Voor kleine geschillen komt het er derhalve op neer dat de gewone burger hoe dan ook het hoofd dient te buigen! Is dat eerlijk? Is dat rechtvaardig? En bovenal: is het dit systeem dat, en deze manier van handelen die de kiezers van de door hen verkozen vertegenwoordigers, in dit land, wensen in stand te laten houden?

David tegen Goliath (mediumECI wint het pleit. Want ik geef me gewonnen. Gisterenochtend heb ik 12,90 € overgeschreven op hun bankrekening. Zijnde het bedrag van het verkeerd geleverde, helemaal NIET gewenste boek 'In de donkere nacht', meer bepaald 9,95 €, en de aangerekende 2,95 € verzendkosten. Als mededeling schreef ik: "Factuur 3087827064 betreffende FOUTE levering waarbij u in gebreke blijft door te weigeren uw fout te corrigeren"

Bestolen ben ik! Want men heeft me doen betalen voor iets dat ik NIET heb besteld en helemaal NIET wou! En het ergste van deze ganse historie is dat de drie gescheiden machten op de hoogte zijn en laten begaan!

Als kleine garnaal, de nietige David, de grote, sterke, machtige, klaarblijkelijk langs alle kanten gesteunde en beschermde kolos Goliath, hier in de gedaante van ECI en aanverwante bedrijven, bekampen is een bij voorbaat verloren strijd. Helaas... want ik ben heus niet de enige persoon die het slachtoffer werd van de misdadige praktijken van die zakkenvullers... euh ik bedoel boekenclub. Je moet maar eens de reacties lezen op mijn eerdere omtrent deze zaak gepubliceerde logjes. Of eens googelen op ECI.

Schandalig machtsmisbruik noem ik dit! Wij, brave, gehoorzame burgers, worden bestolen, gefnuikt, misbruikt en uitgemolken, terwijl zowel parlement, overheid als gerecht onverstoord toekijkt! Is dit democratie? Amai, mijn kloten!

Tot slot: als ik al hetgeen ikzelf geschreven heb, aangevuld met de reacties van mijn lezers, bij elkaar voeg, dan kom ik al aan een klein boekwerkje. Misschien moet ik er maar eens een uitgever voor zoeken. Een verkoopkanaal heb ik al op het oog!  Knipogen

18-03-09

De ECI sage, het tragische einde?

 

Wie zich van deze kwestie niks meer herinnert, of hier voor het eerst komt, raad ik aan om dit logje, en ook dat, eens (na) te lezen.

ECI - logoVorige week dinsdag ontving ik een e-mail van een inspecteur van de Algemene Directie Controle en Bemiddeling, Afdeling Bemiddeling van de Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie.

Een epistel van twee bladzijden om mij te melden dat dit een burgerlijk geschil is en deze dienst derhalve niet bevoegd is om op te treden!

Op een uiterst vriendelijke toon raadt die heer me aan om te trachten deze kwestie alsnog in der minne te regelen. En de tegenpartij, in casu eci, in eerste instantie per aangetekend schrijven in gebreke te stellen. Heel raar vind ik het dat die man me een correspondentieadres weet te melden, terwijl eci dat NIET op haar handelsdocumenten vermeldt. Wat nochtans een wettelijke verplichting is. Althans voor reguliere bedrijven. Voor firma's zoals eci gelden blijkbaar andere wetten en normen.

Als een minnelijke schikking niet mogelijk blijkt, zo vervolgt de inspecteur, dan kan ik overwegen om eventueel beroep te doen op de Vrederechter, die een verzoeningspoging kan ondernemen die gratis is. De griffier roept dan beide partijen op om te verschijnen voor de Vrederechter die zal helpen in de zoektocht naar een minnelijke regeling. De verzoeningsprocedure berust echter op vrijwillige basis: de tegenpartij is niet verplicht om deel te nemen en een minnelijke regeling kan niet worden opgelegd!

Daar heb ik ervaring mee!Weegschaal Dat is echt te gek voor woorden, want deze procedure is COMPLEET WAARDENLOOS! Als je een tegenpartij hebt die, om wat voor reden dan ook weigert om in te gaan op hetgeen jij verlangt, dan gaat die na een passage via de vrederechter geenszins ingaan op een niet bindende uitspraak van die laatst vernoemde. Integendeel zelfs! Het vergroot het conflict alleen maar. Want die tegenpartij is pisnijdig omdat je haar voor de rechter daagde!

Die inspecteur heeft in deze procedure blijkbaar ook geen goed oog in, want hij vervolgde dat, indien ook dit niet tot resultaat leidt, en ik niet in de zaak berust, er niets anders opzit dan het geschil voor de rechtbank te brengen.

De heer inspecteur was zo vriendelijk me nog mee te geven dat ik voor juridisch eerstelijnsadvies vrijblijvend terecht  kan bij een Justitiehuis. Advocaten verzekeren er gratis permanentie en beantwoorden in eerste lijn alle vragen van juridische aard.

En dit alles meldde die inspecteur me dus in naam Hamer rechtervan de Adviseur-generaal, en met de opmerking dat dit advies me werd verstrekt onder het voorbehoud van de soevereine beoordelingsmacht van de hoven en de rechtbanken. Daar wil ik het in een volgend logje ook nog eens over hebben, want dat een rechter kan beslissen dat iets zwart is, terwijl onweerlegbaar vast staat dat het wit is, dat vind ik oneerlijk, ondemocratisch en onrechtvaardig!

Inmiddels heb ik nu dus nog altijd geen oplossing voor mijn eci probleem. Moet ik alsnog toegeven? Dat is uiteraard de gemakkelijkheidoplossing waar de gehoorzame burger, ik incluis, doorgaans voor kiest. Wat ik in dit specifiek geval nu ga doen, dat heb ik nog niet beslist.

Overduidelijk toont dit verhaal alweer aan dat de gewone, brave burger steeds het onderspit moet delven. Iedereen wimpelt steeds de verantwoordelijkheid af op een ander. Gedurig worden paraplu's open getrokken. En ondertussen zijn er allerlei malafide personen, instanties en bedrijven die duchtig misbruik maken van deze situatie. Wie heeft het lef en de mogelijkheden om daaraan paal en perk te stellen? Dat zij of hij opstaat en zich kenbaar maakt. Niet enkel ik, maar veel brave burgers zitten reeds ontzettend lang op je te wachten!

17-03-09

Kom dat tegen!

 

Voor ik met deze blog begon, las ik bijna nooit iets op het computerscherm. Behalve de door mezelf getypte teksten uiteraard. En ook al eens de krantenkoppen en nu en dan eens iets op een forum. Maar niet vaak, en enkel korte tekstjes. Op het vlak van lezen was en ben ik nogal conservatief. Nog steeds prefereer ik op papier gedrukte tekst!Computer - 000 (blog) (klein)

Maar sinds ik met bloggen startte en reacties kreeg van personen die zelf ook een weblog hebben, werd ik als het ware 'verplicht' om artikels te lezen die enkel op het scherm verschijnen. Verplicht door mezelf, weliswaar, want ik was nieuwsgierig om te vernemen wat mensen, die in mijn schrijfsels waren geïnteresseerd, zelf te 'vertellen' hadden!

En ik was aangenaam verrast! Over de variëteit aan informatie, humor, bedenksels, nieuws, belevenissen, overpeinzingen... die mijn collega's op hun blog wereldkundig maken. Algauw werd ik een trouwe bezoeker, eigenlijk eerder lezer en kijker, van vele weblogs. En, niet altijd, maar toch geregeld geef ik commentaar op wat ik te zien krijg.

wondering 2Zo deed ik gisteren Emily's blog aan, foto en gedachten. En ik meldde haar, naar waarheid, dat de in haar log gepubliceerde foto's en de er bij horende en zeer passende tekst, volledig mijn gedacht zijn! Even wou ik er nog bijschrijven dat het leek alsof dat door mij was geschreven. Maar deed het wijselijk niet. Want stel je voor dat ik het voorgaande niet goed zou formuleren, zodat het zou lijken alsof ik Emily van plagiaat beschuldig, terwijl ik het als grap bedoelde!

Plotsklaps herinnerde ik mij iets. Een aantal jaren geleden was ik aan het googelen. Op zoek naar informatie en documentatie voor een artikel dat ik wou schrijven. Op een gegeven moment vond ik iets interessants. Geboeid begon ik te lezen. Wat ik las was geheel mijn gedacht. Maar hoe verder ik in de tekst vorderde, hoe meer de inhoud mij bekend voorkwam.

Een eigenaardig voorgevoel maakte zich van meester. Maar van wat, dat wist ik niet! Halverwege de tekst stopte ik met lezen en bewoog met de cursor tot onderaan de tekst, waar ik mijn eigen pseudoniem zal staan. Die tekst was potverdorie jaren daarvoor door mezelf geschreven!

Zij die de tekst ook eens willen lezen, kan ik naar Rudi's Schrijfsels doorverwijzen. Je mag zelf kiezen welke tekst, want ik herinner me niet meer welke het was. Lachen