29-04-12

Wiet

  

Ooit kreeg ik van een specialist pijnmedicatie voorgeschreven op basis van opiaten. Door de apotheker afgeleverd in een klein bruin flesje. Volgens de informatie op de bijsluiter diende ik, per inname beurt, één druppel van het vloeibare goedje op een blokje suiker te gieten. Dat ik dan vervolgens in mijn mond moest nemen om het daar geleidelijk op mijn tong te laten smelten.

Man, dat was fantastisch spul! Het effect trad razendsnel in werking. De pijn verdween niet, maar kon me niet meer deren. Het medicijn maskeerde het pijngevoel door er een gelukzalige gewaarwording overheen te weven. High werd ik er niet van. En ook niet minder alert. Zodat ik bij gebruik van het spul toch nog normaal kon functioneren.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinMe bewust van de gevaren van deze drug, ging ik er heel doordacht en zuinig mee om. Dus het duurde wel even vooraleer het flesje leeg begon te geraken. Met de arts die het product had voorgeschreven had ik geen nieuwe afspraak gemaakt, dus ging ik op consultatie bij mijn huisarts om aan een nieuw voorschrift te geraken. De brave man, toen een vijftiger, en één van de eerder conservatieve soort, waar het geneeskunde betreft, wou me onder geen enkel beding verder laten gaan met het gebruik van dat medicijn. Voornamelijk omwille van het gevaar er verslaafd aan te geraken.

Volgzame ik drong niet aan bij deze dokter en keerde ook niet weer terug naar de geneesheerspecialist. Met het overblijvende vocht in het kleine bruinkleurige flesje ging ik nu extreem spaarzaam om. En het laatste beetje heb ik zelfs met mijn tong uit het flesje gelikt.

*****

In het jaar 2000, toen ik na die noodlottige operatie, waarbij een neurochirurg me door zijn geklungel verlamd maakte, aanhoudend hevige pijn leed, startte men een kuur op met Depakine, een middel tegen epilepsie (vallende ziekte), gecombineerd met een antidepressivum. Van enig pijnstillend effect stelde ik niks vast. Maar ik bleef gedwee de pilletjes slikken omdat ik best de bewering van de mij behandelende artsen wilde geloven, dat deze medicatie na verloop van tijd wel heilzaam zou werken.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinVele maanden later, toen ik de verzorgafdeling neurochirurgie had verlaten om verder te worden behandeld in het revalidatiecentrum, werkte die pijnstilling nog steeds niet. Hierop door mij geattendeerd, stelde mijn revalidatiearts voor om de dosis op te drijven. Wat na mijn akkoord hiermee ook gebeurde. Wederom zonder succes. Een ultieme poging om toch tot een gunstig resultaat te komen, was de dosis Depakine nog verder op te drijven. Waarbij ik dan wel diende over te stappen op de vloeibare vorm van het product.

Het gevolg van deze kuur was dat ik de gans dag door slaperig was. De pijn voelde minder erg aan, maar dat was veeleer het gevolg van mijn continue halfslapende toestand dan van een pijnstillende werking van de medicatie. Vaak viel ik in slaap terwijl ik in de sportzaal aan het oefenen was, in de gang op de hulp van een verpleegkundige zat te wachten of in de refter aan tafel zat te eten. Daar kwam ik dus niks verder mee. En heb dan maar, na wijs en rijp beraad, uiteraard door geleidelijk af te bouwen, ineens de inname van die ganse handel stopgezet. Ten nadele van de farmaceutische industrie, maar ten gunste van mijn maag, ergo mijn gezondheid.

*****

Vanaf dan beredderde ik me met af en toe een dafalgan te nemen als pijnstiller. En voor de rest mijn fysiek leed te verbijten. Waar ik, met het karakter dat ik heb, wel redelijk in slaagde. Een jonge verpleegster, die me al maandenlang verzorgde in het revalidatiecentrum, vond dat leven met continue pijn maar niks. Ze vond dat ik als jonge dertiger, die ik toen was, toch zo niet verder door het leven kon gaan. En raadde me aan om, in navolging van een deel van mijn ook aldaar verblijvende lotgenoten, zo nu en dan een jointje te roken. Het verdovende effect van de marihuana zou me, volgens haar, dan toch telkens, dan wel kortstondig, even een gevoel van pijnloosheid bezorgen.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinAangezien ik er niet echt op was gebrand om middelen te gebruiken die mij mogelijks ook mijn greep op de omgeving en mezelf zouden laten verliezen, was ik niet onmiddellijk gewonnen voor haar idee. Alhoewel ik, de betrokkenheid die ze etaleerde met haar voorstel, ten zeerste apprecieerde. Maar wijn, bier en andere alcohol houdende dranken gebruikte ik ook slechts met mate. Eens ik ook maar een beetje wankelde of licht werd in mijn hoofd, stopte ik abrupt met drinken. Gelukkig voor mij kon ik op dit vlak heel wat aan. Genetisch bepaald, want mijn pa kon ook goed tegen de drank. Maar die liet zich, in tegenstelling tot mij, wel af en toe eens gaan tot hij in dronken toestand verkeerde Lachen

Eens thuis, na anderhalf jaar afwezigheid, was ik de eerste twee jaar te druk in de weer met het terug orde scheppen in de chaos en het noodgedwongen reorganiseren van mijn leven, om me al te zeer te bekommeren om mijn pijn en andere fysieke problemen. Maar eens mijn huishouding weer min of meer naar behoren draaide en ik voor de meeste materiële, financiële en administratieve problemen een begin van een oplossing had gevonden, begon ik ook weer aandacht te besteden aan het zoeken naar remedies om mijn fysieke ongemakken tot een minimum te beperken. Pijnbestrijding was er één van.

Het internet was een handig hulpmiddel om informatie te verzamelen. Over in de handel beschikbare medicatie en vooral ervaringen en tips van lotgenoten. Uiteindelijk bleek, na veel lezen en analyse van alle gevonden data, de suggestie van dat verpleegstertje in het revalidatiecentrum, voor mij de enige nog resterende optie te zijn. Medicinale Marihuana bleek voor vele pijnpatiënten dan wel niet voor een totaal wegnemen van hun pijn te zorgen, maar wel voor een reductie van dit leed tot een meer draaglijk niveau.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinGeprikkeld door die wetenschap, maar toch nog steeds niet overtuigd om zelf de stap te zetten tot het gebruik van Marihuana, nam ik contact op met enkele mensen die beweerden (veel) profijt te hebben bij het medicinaal gebruik van deze drug. Sommige gebruikers rookten op regelmatige basis een joint, een sigaret waarin tussen de tabak ook wat verpulverde wiet wordt gerold. Anderen rookten de drug middels een pijpje. Maar het merendeel der medicinaal Marihuanagebruikers namen het spul tot zich als thee.

Na redelijk lang twijfelen besloot ik uiteindelijk om dit, ook in mijn geval mogelijks enige pijnbestrijdingsmiddel, toch eens uit te proberen. Naar ik van een gebruikster vernam, kon je met een voorschrift van een Belgische arts terecht in om het even welke apotheek in Nederland. Die daar door de overheid toestemming hadden verkregen om bepaalde types cannabis te verhandelen voor medische toepassing, aan gebruikers, mits voorgeschreven door de hen behandelende arts.

Aan mijn conservatief ingestelde huisarts, zelf een notoir kettingroker en ondanks, of net omwille van, deze verslaving, een pertinent tegenstander van elk product dat bij het gebruik ervan kan leiden tot geestelijke of fysieke afhankelijkheid, een wiet voorschriftje vragen had geen zin. Mijn persoonlijk assistente tipte de jonge collega van haar eigen huisarts als mogelijke voorschrijver. We namen contact op met deze vooruitstrevende arts, schetsten mijn medische voorgeschiedenis en de problematiek met betrekking tot pijnbestrijding. De, overigens sympathieke, man maakte er helemaal geen probleem van om me het gevraagde voor te schrijven. En ik beloofde hem op de hoogte te houden van het resultaat van mijn gepland medicinaal cannabisgebruik.

*****

Van mijn kennissen en via data op het internet kwam ik aan de weet dat je, in plaats van je bij de apotheek duur betaalde cannabis aan te schaffen, veel beter af was met een aankoop in een coffeeshop. Gerenommeerde coffeeshops zouden niet alleen spul leveren van een minstens even goede kwaliteit als de door de farmaceutische industrie, met toestemming van en controle door de Nederlandse overheid, via de medicijnenwinkels verdeelde wiet. Maar bovendien ook nog eens korting geven aan hen die het product aanschaften voor persoonlijk medisch gebruik, en dit konden aantonen via een voorschrift van hun arts.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinMijn keuze was snel gemaakt. Mijn mediwiet zou ik niet aankopen bij een Nederlandse apotheek, maar aanschaffen in één van de talloze in dat land gevestigde coffeeshops. Als kind aan huis in Zeeuws Vlaanderen, het meest zuidelijke deel van de provincie Zeeland, en voor mij, als inwoner van het Vlaamse Waasland, net over de nabije landsgrens, wist ik waar ik zijn moest. Er geraken zou iets moeilijker zijn. Maar dat zou uiteindelijk toch lukken door gebruik te maken van de diensten van het OCMW van mijn woonplaats, die toen net beschikten over een met een lift uitgerust busje om, tegen betaling, rolstoelers van thuis naar hun bestemming te brengen, en uiteraard naderhand terug naar huis.

Een afspraak werd gemaakt voor een weekdag enkele dagen na het telefonisch contact opnemen. De aan de Westerschelde gelegen, en via een kanaal met de Vlaamse stad Gent verbonden, gemeente Terneuzen werd mijn bestemming. Omdat er in die tijd aldaar een coffeeshop was gevestigd die toen niet alleen de grootste was van Nederland, maar tevens een uitstekende reputatie had op het vlak van kwaliteit van waar en service: ‘Checkpoint’. Mijn echtgenote zou me vergezellen. De rit was gepland om door te gaan op een moment dat onze twee kleine kinderen op school waren.

We arriveerden ter plaats halfweg de voormiddag. Ondanks dit vroege tijdstip stonden er reeds behoorlijk wat auto’s op de parking voor het gebouw. Dat zich net buiten het centrum van de gemeente bevond. We verlieten het busje en spraken af op welke plek de chauffeur ons ’s avonds zou afhalen. Waarna deze met het voertuig de terugrit aanvatte. En mijn echtgenote en ik ons naar de ingang van de drugstent begaven. De eerste klanten waren we zeker niet. Aan enkele van de, zoals in een kroeg opgestelde, tafeltjes zaten mensen, al dan niet rokend, bij een koffie, thee of frisdrank. Sommigen alleen, en ook enkele duo’s. Deze laatste gemoedelijk pratend met elkaar. Aan de toonbank stond een koper de door hem gekozen waar af te rekenen met een werknemer van Checkpoint.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinOp grote borden vooraan de balie en op de wand erachter hingen lijsten waarop in een vrij groot en goed leesbaar lettertype te lezen stond welke types Marihuana er in deze shop verkrijgbaar waren. De soort dat ik uit de informatie op internet had uitgekozen als, op basis van de erin aanwezige hoeveelheid THC en andere bestanddelen, wellicht de beste koop voor mijn doeleinden, stond er uiteraard niet bij. Dus vroeg ik raad aan de wietverkoper achter de balie. Die me vrij ongeïnteresseerd wat summiere informatie verstrekte. Op basis waarvan ik mijn keuze maakte. Ik kocht twee joints om ter plaatse te gebruiken en 5 gram om mee  te nemen naar huis. Dat laatste kreeg ik toegestopt in een doorschijnend plastieken zakje met druksluiting. Een klein pijpje in kunststof maakte mijn bestelling compleet.

Mijn voorschrift legde ik op de toonbank, waardoor de wiet me goedkoper werd aangerekend dan de gepubliceerde prijs. Het documentje mocht ik houden en bij een volgende aankoop opnieuw gebruiken, zo werd me gezegd. Ik rekende af, waarna we ons aan de drankbar iets te drinken aanschaften. Voor mijn eega een tas (gewone) thee en voor mezelf een koffie. We namen plaats aan een tafeltje. Ik bekeek de gekochte waar en besloot, volgens planning, een eerste joint aan te steken. Als doorgaans niet roker had ik uiteraard geen aansteker op zak. Zodat ik mijn buurman om een vuurtje moest verzoeken. Wat geen probleem vormde.

Zo trok ik een eerste keer aan de joint en inhaleerde de cannabisdampen. Het deed me niks, gaf me geen speciaal gevoel. Het liet me even koud als het trekken aan een gewone sigaret, wat ik in mijn leven al wel eens sporadisch had gedaan. Terwijl ik mijn jointje rookte, dronken we op ons gemak ons drankje op, waarna we de coffeeshop verlieten.

*****

Terwijl we ons met een gemoedelijk tempo, op het trottoir, in de richting van de winkelstraten verplaatsen, klonk er ineens van op de rijweg getoeter en geroep. Door en vanuit een uit de tegenovergestelde richting komende auto. Die ons inmiddels was gepasseerd, maar nu, in het zicht van onze spiedende ogen, met een bocht van 180 graden draaide, waardoor het voertuig vlak naast ons tot stilstand kwam. Vanaf de achterbank van een luxe type cabriolet kwam een jongeman gesprongen. Die ik onmiddellijk herkende. Zijn naam was ik even kwijt, maar we kenden elkaar van uit het revalidatiecentrum waar we allebei vele maanden lang verbleven.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinDe man was een toffe kerel, van goede komaf, maar toch allerminst hautain. Die als twintiger jarenlang in één van de Spaanse Costa’s woonde, alwaar hij werkte als zeer gewaardeerde tennisleraar voor de hogere, gegoede klasse. Tot op het moment dat hij op een avond in zijn appartement werd belaagd door onverlaten. En over de betonnen reling van zijn balkon naar beneden was gegooid. Een voorval waarbij hij naast wat breuken en interne verwondingen ook een ernstig en helaas blijvend hersenletsel opliep. Waardoor hij een streep kon trekken onder zijn vorige leven. En na zijn revalidatie voorlopig terug zou gaan inwonen bij zijn ma, een vriendelijke vrouw met het voorkomen van een echte ‘madame’.

Het deed me plezier de man zo mobiel te zien, want bij ons laatste treffen was hij nog rolstoelgebonden. De cabriolet bleek zijn eigendom te zijn. Hij vertelde me dat de knappe gast achter het stuur een goede vriend was, want zelf mocht hij, omwille van zijn handicap, geen voertuig meer besturen. En de sexy jonge griet naast die kerel was diens vriendin. Mijn kennis zelf had de ware liefde nog niet gevonden en ging tot dat moment zou komen, alleenstaand door het leven.

In mezelf hoopte ik dat zijn gezellen echte vrienden waren en niet enkel uit op het profiteren van zijn welstand. Tegen het meegenieten van zijn luxe had ik op zich geen bezwaar. Als het maar gebeurde door personen die niet enkel het geld, maar vooral hem graag zagen en men hem daarbij hielpen om onder de mensen te blijven komen, van het leven te genieten en ondanks zijn beperkingen gelukkig te zijn. En zo zag hij eruit, deze rijzige, zuiders gekleurde jongeman, met zijn stralend witte tanden, sportieve lichaamsbouw en, ondanks zijn gebrekkig stappen, verwrongen gelaatstrekken en moeizaam spreken, nog steeds de allure en uitstraling van een playboy.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinHartig lachend stelden we vast dat we beiden met hetzelfde doel in Terneuzen aanwezig waren: wiet shoppen bij CheckpointLachen Het was een fijn toevallig weerzien. Dat, achteraf gezien, veel te vluchtig was verlopen. Want voor ik er erg in had zat de (voormalige) ladykiller alweer op de achterbank van zijn auto en scheurden de drie er, toeterend en naar mij en mijn vrouw zwaaiend, aan een razende snelheid vandoor.

Ondertussen was ik nog steeds niet high of stoned. Elk euforisch gevoel bleef uit. Van enige afname van spierspanning of pijn was helemaal geen sprake. Het enige dat ik vaststelde was een zekere loomheid en een zwaar gevoel in de ledematen. En daar zou geen verandering meer in komen tijdens het winkelen en rondslenteren in de centrumstraten van Terneuzen. Activiteiten waarmee we de enkele uren tijd vulden tot wanneer de chauffeur met het rolstoelbusje ons op zou komen halen en terug naar huis brengen.

*****

Ten tijde van mijn cannabisexperiment volgde ik stemtherapie, die me aan huis werd gegeven door een jonge logopediste. Op een zekere dag stond het meisje voor mijn neus op een moment dat ik de jongedame nog niet verwachtte. Het was kort na de middag en ik had na het nuttigen van mijn middagmaal, een pijpje wiet gerookt. Dat me eigenlijk behoorlijk was misvallen. En waar ik op dat moment trachtte van te bekomen. Achteruit gekanteld in mijn rolstoel, buiten op het terras, in de schaduw van wat sierstruiken, want het was behoorlijk warm en zonnig weer.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinOm de negatieve bijwerkingen van het wietgebruik tegen te gaan, was ik begonnen met het drinken van limonade. Aangezien ik tijdens mijn opzoekingwerk immers had gelezen dat de inname van suiker de effecten van het wiet roken zou neutraliseren. Maar daar merkte ik op dat moment niks van. De na het roken opgetreden hoofdpijn was niet geminderd, maar door de inname van al dat suiker lag ik nu ook nog eens opgescheept met een droge mond en keel. Euforisch of ‘high’ was ik helemaal niet, maar toch was ik in die mate gedrogeerd dat ik duizelig was, slaperig en moeite had om me op iets of iemand te concentreren.

Het praten met een verdwaasde geest en droge tong, mond en lippen viel echt niet mee. Bovendien dwaalden mijn gedachten geregeld weg van de les. En diende mijn logopediste enige moeite te doen om mij attent te maken op haar aanwezigheid en de oefeningen waar we mee bezig waren. Het meisje wist vast niet wat te denken van de situatie. Want ze kende me en was me gewoon als een gedreven en aandachtige leerling. En zelf voelde ik me in een ongemakkelijke positie. Want ik was me terdege bewust van het voortdurend afnemen van mijn aandacht, maar slaagde er niet in om dat een halt toe te roepen. De ganse sessie was een ware kwelling. Een voortdurende strijd van mezelf tegen die vervelende symptomen van het cannabisgebruik.

Toch heb ik de anderhalf uur therapie volledig kunnen uitdoen. Maar ik was blij toen het oefenen voorbij was. En ik heb mijn les geleerd uit het voorval en nooit meer wiet gerookt op een moment dat ik de eerstvolgende uren volk kon verwachten.

*****

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinVeel heb ik daarna trouwens niet meer gerookt. Het beoogde effect bleef immers uit. Daarna heb ik het dan ook nog geprobeerd met uit wiet getrokken thee. Wekenlang dronk ik er ’s avonds een tas van. Want net voor het slapen gaan was, naar ik in meerdere artikels op het internet las, het beste moment om het vocht tot mij te nemen. En het pijnstillend en spierontspannend effect zou pas na enkele weken optreden. Dus dronk ik dagelijks deze thee, tot vervelens toe, want eigenlijk hou ik absoluut niet van dit type warme drank. Helaas werd mijn volharding niet beloond, want andermaal bleef het resultaat uit.

Na dat mislukt cannabis avontuur koos ik er resoluut voor de onafgebroken dagelijkse pijn ‘gewoonweg’ te aanvaarden en een plaatsje te geven in mijn leven. Mijn pijpje heb ik niet meer, maar ik heb wel nog een beperkte voorraad wiet ter beschikking. Voor het geval ik het toch nog eens wil proberen. Of gewoon zin zou hebben om een jointje te blowen voor de gezelligheid.

rudi,rudivandamme,avonturen,wiet,marihuana,cannabis,pijnmedicatie,opiaten,apotheker,bijsluiter,suiker,pijn,medicatie,high,dokter,arts,specialist,huisarts,operatie,neurochirurg,depakine,revalidatiecentrum,epiliepsie,pijnstillend,revalidatiearts,gezondheid,verpleegkundige,dafalgan,pijnstiller,verpleegster,joint,roken,blowen,dronken,pijnbestrijding,internet,pijpje,medicinale_marihuana,medicinalemarihuana,drug,sigaret,tabak,apotheek,thee,pijnbestreijdingsmiddel,man,kerel,playboy,voorschrift,doktersvoorschrift,bruinHeden beperk ik mij tot het nemen van een Dafalgan, om pijnsymptomen te bestrijden. Vooral het type Odis is handig, omdat je het op de tong kan laten smelten en het een uiterst snelle werking heeft. Bij erge spierpijn slik ik Ibuprofene. En heel erge achterhoofdpijn ga ik te lijf met het enkel op doktersvoorschrift verkrijgbare Dafalgan Codeïne. Doordat ik dit laatste medicijn slechts zelden inneem, geniet ik bij het gebruik ervan niet enkel van de pijnstillende werking, maar maakt de erin aanwezige opiumalkaloïde me zelfs vrolijk en een beetje stoned Lachen

>>> klik ook eens op de afbeeldingen <<<

24-04-10

De vuile was?

  

Die gaan we vandaag en morgen NIET buiten hangen; letterlijk, noch figuurlijk. Maar wel het proper gewassen goed. Want met dit mooie weer zou het ZONDE zijn om niet de natuurelementen de klus te laten klaren, maar de droogkast. Neen, deze laatst vernoemde machine heeft twee dagen vrijaf gekregen. Te meer daar er dit weekend, onder de slogan 'Hang het uit!' een energiespaaractie loopt, georganiseerd door de KVLV. En ik sluit mij graag aan bij dit initiatief, dat tot doel heeft de mensen te sensibiliseren tot een verantwoord omgaan met energie.

 

De vuile was


Nu is het zo dat wij hier thuis sowieso zo min mogelijk gebruik maken van de droogkast. Toen we, wegens het onherstelbaar defect gaan van ons vorig exemplaar, het eens een half jaar zonder droogkast hebben gered, was dat heel goed merkbaar op onze elektriciteitsfactuur. En we drogen dan nog aan het nachttarief! Nu ja, praktische, betaalbare machines zijn er om gebruikt te worden, dus doen we dat ook. Maar van zodra het weer het toelaat, wordt bij ons de was buiten aan de draad gehangen, of aan het droogrek.

En naast het uit de brievenbus halen van de post, het wekelijks buiten zetten van de vuilbak en/of -zak en soortgelijke activiteiten, is het ophangen en achteraf weer van de draad halen van de was, een goed excuus om eens buiten te komen en in beweging te zijn. Dus, op de koop toe GOED voor de gezondheid!

29-12-09

Goede voornemens

  

Het is zowat een traditie dat de mensen die deze wereldbol bevolken, op het einde van het kalenderjaar, aan hun omgeving hun intenties kenbaar maken voor het volgende jaar. Schrijver dezes doet daar telken jaar vlijtig aan mee. Niet zo zeer om te vermijden uit de toon te vallen, maar veeleer, om niet te zeggen volledig, uit overtuiging! Ook dit jaar heb ik gedurende de voorbije weken een heleboel goede voornemens gemaakt. Maar wachten tot het wisselen van de jaartallen om mijn bedoelingen ten uitvoer te brengen, daar zie ik het nut niet van in. Niks uitstellen tot morgen dat reeds vandaag kan worden gedaan, is mijn motto. Vandaar dat ik nu al bezig ben met het realiseren van mijn goede voornemens!

AfvallenZo heb ik een dikke week geleden de beslissing genomen om gezonder te eten en zelfs op dieet te gaan. En ben ik daar dan ook stante pede mee begonnen! Dat mooie dametje dat dit postje siert, heeft daar geen nood aan. Maar ik wel, dus! Niet dat ik al echt, wat je noemt, 'DIK' ben, maar een tiental kilogram vet mag er toch wel af. Niet uitsluitend en alleen ten bate van mijn gezondheid, maar ook om mijn verplaatsingen, van bed naar rolstoel en omgekeerd, vlotter en met minder inspanning van mijn verpleegkundigen te laten verlopen. Dubbele winst is dus mijn objectief. En ik ben overtuigd van een slaagkans van 100%. Deze (zelf)zekerheid wordt me ingegeven door de wetenschap behept te zijn met een karakter dat een hoog percentage volharding bevat!

Daarbovenop ga ik ook wat meer bewegen. Af en toe mijn elektrische rolstoel aan de kant laten staan en mij corpus al stappend verplaatsen, dat zit er helaas niet in. Mijn lichamelijk actief zijn beperkt zich tot het wat heen en weer wiebelen vanuit zitpositie. Waarmee ik uiteraard ook reeds ben gestart! Tot verbazing, of eerder zelfs verbijstering van mijn omgeving. Van de gezichten van hen die Cartoon 'Goede Voornemens' - 002getuige zijn van deze bezigheid kan ik zo aflezen dat zij toch hun bedenkingen hebben bij mijn uitleg dat deze lichaamsgymnastiek mijn doelbewuste keuze is. En dat ik niet aan het flippen ben. Althans niet meer dan gewoonlijk! Knipogen

Mijn voornemen van vorig jaar om ervoor te zorgen dat het inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus nooit meer dan enkele onbehandelde berichten zou bevatten, bleek in de praktijk moeilijk realiseerbaar te zijn. Tot ik een goeie maand geleden schoonschip maakte in die map. Maar de quasi leegheid hield niet lang stand. Dus heb ik er gisteren maar weer eens werk van gemaakt en ben ik vast van plan vanaf nu alle inkomende berichten onmiddellijk te verwerken. Als ik zo nu en dan, uit overmacht wegens bijvoorbeeld geen tijd of geen zin, het spel een beetje vals speel, door te beantwoorden e-mails door te sluizen naar de map 'concepten', dan lukt het me ongetwijfeld om ook dit voornemen waar te maken! Lachen

Rich girl (klein)Wat ik ook al sinds enkele dagen doe, en tijdens het komende jaar absoluut wil volhouden, is dagelijks minstens één keer hartelijk te lachen. En een liedje te zingen. Of dit althans te proberen. Door de laatst vermeldde activiteit als eerste te plannen, zet de eerst gemelde bezigheid zich doorgaans spontaan in. Een goede combinatie dus en makkelijk zat! Hier luiden de motto's: 'Lachen is gezond' en 'Muziek verzacht de zeden', bovenop het profijt dat ik er mij op het vlak van afslanken mee doe, door de calorieën die bij deze bezigheden worden verbruikt.

Voorts is er nog een resem dingen die ik wil verwezenlijken, maar noodgedwongen pas na Nieuwjaar kan bewerkstelligen. Eén ervan is de aankoop van een aangepast busje. Dit moet me ook wel lukken zonder de steun van een sponsorende serviceclub, een vermogende zakenman om rust, een Lottowinnaar, een gepensioneerde herenboer, een oosterse oliesjeik of een (jonge) miljardairweduwe! Knipogen

Prettige eindejaarsdagen. Tot na de wisseling!

16-11-08

Openbare toiletten, voor iedereen!

Buitenshuis zijn om te winkelen, te wandelen, historische gebouwen te bezoeken of rond te kuieren op de markt of op de kermis die in je stad of dorp is neergestreken. Een aanrader! De buitenlucht doet elkeen goed, de beweging is uitstekend voor je fysieke conditie en onder de mensen komen en eventueel een praatje slaan, stimuleert de geestelijke gezondheid.

Maar wat als je kind, dat bij je is, plots naar toilet moet? Of als je baby dringend verschoond dient te worden? Of gewoonweg jij, als volwassene, zelf een plasje of een kakje wilt doen? Dan maar een horecazaak opzoeken, snel iets te drinken bestellen en dan vlug naar de WC?

Iedereen - 000 (klein)Maar wat gedaan als er in de toiletten geen verzorgtafel voor baby's beschikbaar is? Dan zit er niks anders op dan het kleintje, in de bekrompen ruime van de toiletbox, een verse luier om te doen, terwijl de baby op het deksel van de toiletpot ligt. Of anders, als daar plaats is, op het plateau naast de wasbekkens. Veilig noch aangenaam. Maar ververs je je kind in de verbruikzaal, omdat je daar toch iets meer ruimte hebt, dan levert dat je gegarandeerd op zijn minst enkele boze blikken op! Wenkbrouw ophalen

Als ouder van een tweeling weet ik waarover ik het heb. De problemen met betrekking tot het vinden van een plaats voor het wisselen van onze jongens hun luiers, kan ik me nog levendig herinneren. We hebben deze ouderlijke taak, bij gebrek aan een alternatief, zelfs meer dan eens in een portaal staan doen, onder de blikken van nieuwsgierige passanten.

Als rolstoeler je WC - cartoon - dringend (klein)blaas legen, is al helemaal een heikel probleem. Want vindt maar eens een toegankelijk toilet. En als je er al één vindt, dan is het dikwijls te klein, of staat het vol met rommel. De toiletdames durven er immers nogal eens een gewoonte van maken om die ruimte vol te proppen met hun voorraad toiletrollen en schoonmaakproducten. En de overgebleven plek functioneert soms zelfs als bureautje. Echt, zonder overdrijven, ik heb reeds menig invalidentoilet gezien waarin een kerstboom of een Mariabeeldje stond en er een kalender en foto's van het gezin aan de wand hingen!

Als de nood hoog is, zoek ik persoonlijk meestal een naburig treinstation op, een gemeentehuis of een cultureel centrum. Plaatsen waarvan ik uit ervaring weet dat ik daar het  meest kans maak om er een voldoende ruim toilet te vinden. Het is evenwel zo dat ik in driekwart van de gevallen, me moet laten helpen ergens achter een boom, tussen wat struiken, achter een muurtje of in een hopelijk verlaten steeg. Niet leuk voor mij, en evenmin voor de persoon die me assisteert.

Al te vaak denkt men, van een gewoon toilet, een aangepast te kunnenInternationaal symbool handicap (heel klein) maken, door op de toiletdeur een bordje te hangen met daarop het 'internationaal symbool voor personen met een handicap', en binnenin, op goed komen uit, een beugel te monteren op de wand naast de Wc-pot. Wat een idiotie, wat een kortzichtigheid! We kunnen het hen, die hier verantwoordelijk voor zijn, wellicht niet kwalijk nemen. Zij stonden immers ongetwijfeld achteraan in de rij toen het gezond verstand werd uitgedeeld!

Als fysiek gezonde (jonge)man kan je nog een boom opzoeken om tegen te wateren. Menig klein kind deed al een plasje in de straatgoot. Een plek die bij hoge nood, voornamelijk 's avonds of  ' nachts, en als er ruimte is, liefst tussen twee auto's, om een beetje onttrokken te zijn aan het zicht van alleman, ook al eens door dames wordt benut als urinoir. Allemaal weinig hygiënisch, en als je pech hebt, een kostelijke zaak, aangezien in het politiereglement van de meeste steden hoge boetes zijn voorzien voor dit 'wildplassen'!

Excessen zullen er altijd zijn en moeten uiteraard beteugeld worden. Als overheid kiezen voor het zonder meer repressief optreden tegen personen die, bij gebrek aan een alternatief, bij hoge nood, hun urine lozen op een plek waar het niet hoort, is onheus en al te gemakkelijk. Openbare toiletten voorzien, dat moet men doen!

In de loop van de jaren zijn de publieke urinoirs een rariteit geworden. Er is evenwel terug een kentering merkbaar. Waar nood aan is zijn publieke toiletten, 'op maat van iedereen!' Baby's, kinderen, rolstoelers, personen met een visuele beperking, mensen die slecht te been zijn, maar ook 'gewone' gezonde grote mensen moeten af en toe naar het toilet. En IEDEREEN heeft recht op de beschikbaarheid van een openbaar toilet, aangepast aan haar of zijn noden!

WC - cartoon - 000 (blog)

Openbare toiletten die goed verspreid liggen. En duidelijk zijn aangeduid, zodat elke potentiële gebruiker ze vindt: plaatselijke inwoners, toeristen, toevallige voorbijgangers, kinderen op school- of studiereis... Deugdelijke en goed uitgeruste toiletten, voorzien van bij voorbeeld een optionele toiletverhoog, die voortdurend worden gecontroleerd op netheid, degelijkheid en uitrusting. Het zal je immers maar overkomen dat je bijvoorbeeld als blinde of slechtziende persoon geconfronteerd wordt met een vieze wc-bril, er daarenboven geen toiletpapier op het rolletje zit en er op de koop toe veel te veel zeep uit de dispenser komt en helemaal geen water uit de kraan van het wasbassin. Dit klinkt misschien best lollig, maar is dat helemaal niet als jij zelf het slachtoffer bent!

Voor rolstoelers dient de deur in de eerste plaats naar buiten open te draaien. Dit lijkt vanzelfsprekend te zijn, maar de gevallen waarin dit niet zo is, of waar de deuRolstoeltoilet - 000 (klein)r slechts half open kan, zijn helaas talrijk. De toiletruimte dient bovendien groot genoeg te zijn, zodat ook een persoon met een elektrische rolstoel, die veelal nood heeft aan hulp van een assistent(e), er op een comfortabele manier gebruik van kan maken. En een manuele rolstoeler, volgens behoefte, zowel langs links als langs rechts de pot op kan, klapbeugels aan de wand vindt, en probleemloos in de toiletruimte kan manoeuvreren. Een verlaagde wasbak is een noodzaak. Maar men kan die toiletruimte(s) ook voorzien van een vaste tafel of een aan de wand bevestigd uitklapbaar exemplaar. Met liefst ook een verzorgingskussen erop bevestigd, waarop baby's kunnen worden verschoond. Zo vangt men twee vliegen in één klap! Lachen

Misschien moet daar eens een duidelijke regelgeving rond komen. Of, indien die er toch reeds zou zijn, dan ware het in elk geval wenselijk deze te actualiseren.  Deugdelijke, integraal toegankelijke openbare toiletten dragen immers in een belangrijke mate bij tot de mogelijkheid om IEDERE PERSOON deel te laten nemen aan het maatschappelijk en openbaar leven.

In het kader van (inderdaad, nog één Knipogen) de internationale dag van het toilet, die doorgaat op woensdag 19 november, organiseert de Katholieke Vereniging voor Gehandicapten (KVG) in de week van 17 tot 23 november een actie rond openbare toiletten en toegankelijke in het bijzonder. Hun actieposter, met een doorklik naar de actiepagina op hun website, vind je in de linkerkolom van mijn weblog. Of je kan voor meer informatie ook hier klikken. En mocht je de tv-spot die bij deze campagne werd ingezet, nog niet gezien hebben, bekijk deze dan nu meteen! Je vindt het filmpje immers hieronder:

25-10-08

Beslis ik zelf?

Neen, ik beslis helemaal niet zelf! De winter- en zomertijd bijvoorbeeld. Daar beslis is niet zelf over, alhoewel dat foefelen met de tijd wel een weerslag kan hebben op mijn gezondheid! Of dat systeem effectief nut heeft, door tot een energiereductie te leiden, daarover zijn de meningen verdeeld. Maar daar wil ik het nu niet over hebben. Dat uur van omschakelen zit me dwars. Waarom doen ze dat niet overdag? Vooral bij het omschakelen naar de wintertijd zou dat voordeel bieden. Als je dan bijvoorbeeld naar de zwemkom gaat, dan kan je, voor hetzelfde geld, één uur langer zwemmen. Of in de bowling, twee uur voor de prijs van één! En ze zouden niet met foefjes moeten afkomen. Van twee tot drie, is van twee tot drie! Dus de eerste keer dat het drie uur is , wordt de klok teruggedraaid en kan je opnieuw beginnen!  Lachen

Wintertijd

Maar neen, ze regelen dat 's nachts. Met als argument dat je dan een uurtje langer kan slapen. Maar wat het je daar in Gods naam aan, als je in het midden van de nacht moet opstaan om die godverdomse klok een uur terug te draaien?!  Knipogen

Zoals je uiteraard reeds lang begrepen hebt, was ik hierboven alweer even aan het raaskallen. Ook een handicap? Het congres van gisteren ging over het 'zelf beslissen' van mensen met een fysieke of mentale beperking, of door hun voogd, als die personen hun beperking dusdanig is dat ze niet zelf in staat zijn om keuzes te maken.

Bij aankomst op de locatie van het congres kreeg elke congresganger een stukje touw. Een symbool om aan te duiden dat elkeen het touw in eigen handen heeft. Dat iedereen over, wat haar of hem aanbelangt, zelf kan beslissen! Of zou moeten kunnen beslissen, want in de praktijk wordt hen (en daar hoor ikzelf ook bij) vaak deze mogelijkheid helemaal niet gegund!  Wenkbrouw ophalen

Ik beslis zelf

Al die stukjes touw werden aan elkaar geregen. Als teken dat we allen samen 'aan hetzelfde zeel trekken'! Door al die stukjes touw, die de verwachtingen en verlangens van elk aanwezig individu symboliseren, te bundelen, komen we tot één kluwen vol kracht en energie, waarmee we als groep samen iets kunnen doen ter verbetering van onze situatie!

Het was een boeiend, waardevol congres, waarbij op het einde een manifest werd opgesteld, dat inhoudelijk de kern van de namiddag bevat. Naderhand verplaatste het merendeel der congresgangers zich, in groep, vanaf de locatie waar het congres plaatsvond (de Botanique) naar de, zowat 300 meter verder geleden kantoren van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH, voorheen gekend als het 'Vlaams Fonds'), in de Sterrenkundelaan. Onderweg werd de uit onze stukjes samengestelde bol touw, over het traject afgerold. Alweer als symbool dat de lijn wordt gelegd, de informatie wordt overgedragen, van hen die noden hebben, aan zij die daar iets aan kunnen doen. Verwachtingen naar verandering worden via aan elkaar gebonden kracht en energie overgebracht.

Actie 2008-10-24

Op het adres van het VAPH werden we allen samen 'binnen' ontvangen, door de administrateur-generaal van het Vlaams Agentschap, dat beleidsadvies verstrekt aan de minister. Wat het voor ons waardevol maakte het opgestelde manifest te overhandigen aan de heer Laurent Bursens, die ook gretig het uiteinde van het touw in handen nam en ons stellig verzekerde dat hij, samen met ons, en van dezelfde kant, aan het touw zal trekken!

Om tot verandering te komen, is het belangrijk dat de buitenwereld weet krijgt van de verwachtingen die personen met een handicap hebben. Met het congres 'Ik beslis zelf', het manifest en de symbolische actie, is mijns inziens een eerste stap gezet in die richting!  Lachen

Als je de stem van congresgangers Nele, Tony en mezelf eens wenst te horen, klik dan hier met je muisaanwijzer. En voor een verslagje over het congres, klik je op dit woord.

12-10-08

Nationale Ziekendag

Vandaag is het 'Nationale Ziekendag'. Welke persoon of organisatie dit ooit in het leven heeft geroepen, weet ik niet. En het doet er ook niet toe! Feit is dat ik elk jaar, omstreeks deze dag, van Ziekenzorg CM een presentje krijg. Aan huis gebracht door een lid van de lokale kern. Nochtans ben ik niet 'echt' ziek, maar wel 'echt' gehandicapt'! Wat een woord! Zo oubollig! Men moest me straffen, elke keer ik het nog aandurf dit woord te gebruiken'.

Ziekenzorg CM

Chronische pijn, spasmen, osteoporose, ademhalingsstoornissen en zo meer, zijn ook ziektesymptomen. En ik heb deze bij de vleet. Het is niet omdat ik daar doorgaans over zwijg, om anderen niet te belasten met dingen waar ze toch niks aan kunnen verhelpen, dat ze er niet zijn. En moest ik er niet zo veel last van hebben, ik zou verdorie vergeten dat ik ze heb! Zoals in de eerste alinea van dit bericht even gebeurde. Derhalve neem ik mijn woorden terug en  corrigeer: ik ben wel degelijk ziek!

Fysisch althans. Geestelijk ben ik uitermate gezond. Wat in mijn situatie helemaal niet evident is. Vele mensen gaan er mentaal onderdoor. Beladen met pijn, verdriet om ondermeer het verlies van lichaamsfuncties en van de gezondheid, financiële problemen door te hoge ziektekosten en een te laag inkomen en veelal de onmogelijkheid daar zelf iets aan te veranderen, Wat dan weer leidt tot frustraties wegens een totaal gebrek aan perspectieven. Daar komen dan dikwijls nog relatieproblemen bij, verveling bij en vereenzaming. Want het is inderdaad zo dat, wie ernstig ziek is, niet alleen zijn gezondheid verliest, maar vaak ook heel wat sociale contacten!

Eenzaam (klein)

Het is dan ook goed dat er organisaties zijn zoals Ziekenzorg CM en andere, minder gekende en minder omvangrijke verenigingen, die mensen groeperen die, hopelijk vanuit menslievendheid, als vrijwilliger het engagement aangaan om personen die zwaar ziek zijn of fysisch beperkt, buiten hun deur te krijgen, uit hun isolement te halen. Of, als dit om medische of praktische reden, absoluut niet kan, naar hen toe te gaan. Zeer lovenswaardig! Toch bereiken deze initiatieven doorgaans  voornamelijk enkel oudere mensen, wat jammer is.

Iedereen is er bij gebaat dat zij, die fysiek lijden, geestelijk de nodige verstrooiing krijgen. Dit kan door een goed gesprek omtrent een onderwerp 'dat de zieke persoon' aanbrengt, of dat haar of hem op zijn minst interesseert. En best ook eens een verplaatsing naar een andere omgeving, een ander milieu. Steeds maar kijken op dezelfde muren, datzelfde plafond, dat zelfde uitzicht op de buitenwereld door steeds datzelfde raam,... dit stramien moet zo vaak mogelijk worden doorbroken.

Inclusie

Regelmaat en routine zijn goed. Dat geeft zekerheid, maar wint pas echt aan belang, wanneer er nu en dan eens van wordt afgeweken. Als fervent voorstander van inclusie en diversiteit, en absoluut gekant tegen de hokjesmentaliteit, pleit ik ervoor personen die ziek zijn of een handicap hebben zo veel mogelijk geïntegreerd te laten in de 'gezonde' maatschappij. Niet alle zieken en personen met een beperking samen brengen, maar hen deel laten uitmaken van activiteiten waarbij de groep voornamelijk bestaat uit gezonde mensen. Stigmatiseren wordt daarmee vermeden, en opname in het gezelschap, zonder dat de gezonde, valide leden de aanwezigheid van de zieke of invalide persoon als storend ervaren, heeft meer kans op slagen.

Wie zich in het gebied tussen de twee oren, goed voelt, merkt ook de weerslag dat dit heeft op de lichamelijke conditie. Fysiek minder klachten, betekent minder doktersvisites, minder medicatie, en bijgevolg, puur economisch gezien minder kosten voor de ziekteverzekering, dus zelfs onze meest asociale, egocentrische medeburgers varen er wel bij!

04-09-08

Santé!

Deze ochtend stond er, vanaf een uur of 10, een heldere, lichtblauwe lucht aan het firmament. Af en toe kwam de zon er zelfs door, voor somtijds langere periodes. Maar toen ik, in de late namiddag, eindelijk de gelegenheid kreeg om mijn woning te verlaten, was die heldere blauwe lucht met hier en daar mooie witte wolkjes, weg. Verdwenen! Foetsie! Samen met de zon, die verdwenen was achter de, inmiddels viesblauwe tot zelfs grijze wolken. Bovendien kwam er van tussen de hemelsluizen een miezerige regen richting aarde gedruppeld. En aangezien ik mij, gezeten in mijn elektrisch aangedreven wielzetel, over die aarde verplaatste, kreeg ik ook mijn deel van wat men, in de volksmond, nogal eens kattenpis noemt.

Maar kom, niet getreurd. Ik ben al blij dat, door het goede weer van overdag, mijn oom het gras van mijn gazon heeft kunnen afrijden. Terwijl zijn echtgenote, tevens mijn (doop)meter, de tuin een beetje opknapte door het verwijderen van ongewenst groen, doorgaans onkruid genoemd.

Tijdens mijn ritje passeerde ik voorbij een tuin waar een grasrobot aan het werk was. Een groene. Het ding leek niet eens zo zeer op een grasmachine, maar eerder op een stofzuiger! Zonder slurf dan, wel te verstaan. Het lijkt mij trouwens een uiterst triestige job, die van robot grasmaaier. Eenzaam toertjes draaien op een grasveld, dat niet eens van jou is! Maar daar heeft dat zielloos apparaat allicht géén last van. Nochtans maakte de automatische grasmaaier, die ik aan het werk zag, een geluid dat in mijn oren nogal melancholisch klonk. Tenzij ik mij dat heb ingebeeld.

Allé, we zijn op deze weblog, na een goeie maand berichten posten door ondergetekende, goed op weg naar het 2.000ste bezoek aan deze stek. Als jij het bent die de teller op voornoemd getal laat springen, laat het mij dan weten! Bij de reacties onder de berichten, of via een melding in mijn elektronische brievenbus. Er is namelijk een prijs aan verbonden. De persoon die verantwoordelijk is voor de 2.000ste visite aan mijn blog, mag iets gaan drinken. Een pint, of iets anders dat drinkbaar is. In haar of zijn eigen stamkroeg! Betaald met diens eigen centen, maar... op mijn gezondheid!