27-01-09

Goed begonnen?

Het nieuwe kalenderjaar heeft nog maar net een aanvang genomen, maar er is Barack Obama - 000 (inauguratie)toch al een heleboel gebeurd! In de wereld, ver van ons, en daarbij denk en doel ik vooral op het nog steeds aanhoudende geweld in de Gazastrook. Alhoewel ook ik uiteraard niet naast hét mediagebeuren, dé show van begin 2009 kon kijken, die gefabriceerd werd rond de inauguratie, de plechtige inhuldiging van Barack Obama. De eerste 'zwarte' president van de Verenigde Staten van Amerika. Die zelfs niet eens volbloed 'zwart' is, maar halfbloed, aangezien B.'s ma een volbloed blanke is! Maar kom, dat is slechts een detail. We gaan daar niet pietluttig over doen.

Dichter bij huis, heel dicht bij huis wat mij persoonlijk betreft, werd de mensheid opgeschrikt door een afschuwelijk bloedbad dat in Dendermonde werd aangericht door een jongeman uit het Waasland. Blijkbaar zonder duidelijk aanwijsbare reden. En zelfs al zou die er zijn, rechtvaardigt deze dan dergelijke barbaarse gruweldaad? Neen, helemaal niet! Maar barbaarsheid is des mensen, zoals een geleerd man gisterenavond durfde zeggen in het informatief praatprogramma Phara, op Canvas.

Bert Anciaux - 000

Ook aanwezig daar was Bert Anciaux. Je weet wel, die nieuwbakken socialist die Vlaams links een progressief tintje wou geven, wat hem door de volbloed socialistische garde evenwel niet in dank werd afgenomen. Als vader van vier kinderen kan de man zich ongetwijfeld inleven in het verdriet dat het verlies, of de ernstige toetakeling van een kind, bij de ouders teweegbrengt. Hij merkte terecht op dat elk kind even waardevol is. En dat vind ik ook. Om het even welke nationaliteit het heeft, om het even in welke cultuur het wordt grootgebracht, om het even waar het kind opgroeit, elk kind is evenwaardig! Of het nu Joods, Arabisch, of weet ik veel wat is, of het nu in Gaza leeft, in Dendermonde, of waar dan ook ter wereld.

Blut

Hoe vreselijk dit alles ook is, de verontwaardiging en het medeleven zal wegebben, naar de achtergrond verdwijnen, zonder dat men er erg in heeft. En het gewone leven gaat door tot aan het volgende drama. Dat niet noodzakelijkerwijze bloedig hoeft te zijn. Maar bijvoorbeeld economisch: bedrijfssluitingen, met  alle financiële consequenties die daaruit voortvloeien. Daar hebben we aan het begin van dit jaar ook al een voorproefje van gehad! Neen, ik ben geen volbloed cynicus, noch een onheilsbode, maar durf wel de realiteit onder ogen te zien!

18-01-09

Vrede (?)

Volgens het online Van Dale woordenboek is vrede een toestand van normale verhoudingen tussen staten. Een nogal beperkte verklaring voor het woord. In ieder geval kan ik, samen met jullie, constateren dat er in vele delen van de wereld helemaal geen vrede heerst. Integendeel!  Oorlogen bij de vleet! Afghanistan, Congo, Irak, Soedan, Colombia, Israël & Palestina...

Oorlog - 000 (klein) En grotendeels worden die uitgevochten door groepen mensen die elkaar niks hebben aangedaan, maar die zich, door hun staats- of religieuze leiders, hebben laten inprenten dat de tegenstander 'slecht' is en moet kapot worden gemaakt. Het is een beperkte groep machthebbers die beslist was 'goed' of 'slecht' is. En zij maken dankbaar gebruik van het doorgaans volgzaam zijn van de meute, om deze naar het front te sturen.

Nu ga je mij niet horen beweren dat alle conflicten zonder wapens kunnen worden beslecht. Maar dikwijls zijn er toch wel alternatieven, die men evenwel, om wat voor redenen dan ook, naast zich neerlegt.

Wat specifiek het conflict in de Gazastrook betreft, vrees ik dat het aantal extremisten dat aansluiting zoekt bij Hamas, met elke dode die er langs de kant Vredesduif (klein)van de Palestijnen valt, alleen maar zal toenemen. En die allemaal uitroeien, dat gaat niet. Dus zal men hoe dan ook, vroeg of laat, via onderhandelingen, tot een compromis moeten komen. Het meest jammerlijk vind ik al die, meestal onschuldige, burgerslachtoffers die zijn gevallen. Veelal kinderen, en indien niet dood, dan wel zwaargewond, en derhalve gedoemd om de rest van hun leven de gevolgen van hun verwondingen en van de oorlog, met zich mee te dragen.

Wapenleveringen, militaire troepen & hun uitrusting, levering en transport van medische en noodhulp, onderhandelaars, heropbouw na bombardementen en beschietingen... ik vrees dat het economisch belang van oorlog voeren, nog de grootste motivatie is van de wereldleiders om te verzaken aan het ten gronde aanpakken van de conflicten. En zo blijft op vele plaatsen ter wereld de witte duif (nog even?) weg en is vrede aldaar, tot nader order, een illusie.