26-03-11

Een nieuwe lente, een nieuw begin?

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelWe zijn in ons land, tijdens deze eerste week van het prezomerseizoen, al aardig verwend geworden geweest Lachen Tot vreugde van elkeen me dunkt, want de mensen die ik tegenkom op straat zien er over het algemeen vrolijker uit dan doorgaans het geval is. Het kan uiteraard ook zo zijn dat de felle lentezon mij doet schitteren en dat het dit is dat een gunstig effect heeft op de mensen die mijn pad kruisen. Voer voor psychologen en wetenschappers?

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelHet mooiere weer heeft dus als gevolg dat ook ik gemakkelijker buiten geraak. Wat me er toe bracht om weer aan te sluiten bij mijn traditie om op donderdagavond in het cultureel centrum van mijn woonplaats naar de film te gaan kijken. Vaak is hetgeen er wordt geprojecteerd drama en diepzinnig, maar de films waar ik deze en vorige week ging naar kijken, zijn luchtige prenten, geschikt voor een breed publiek. En dat was op beide avonden effectief, in redelijk grote getale, aanwezig.

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelVorige week draaide men ‘Smoorverliefd’. Voor de zeldzame zielen die hem (nog) niet zagen en er in de media niks over hebben gelezen of gezien: het is een Vlaamse film volgens het oude recept, dus met veel blote tieten, horende bij er als gewoon uitziende wijven met bekoorlijke lijven. En met seks uiteraard. Trouwens, alhoewel ik van die Tv-serie nooit meer dan wat flarden heb gezien, en dan nog wel van op afstand, deed deze rolprent me direct denken aan ‘Sex and the City’.

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelIn mijn ogen zit Smoorverliefd technisch knap in elkaar. En de acteerprestaties van de jonge mannen vond ik goed, maar deze van de meeste andere acteurs en vooral actrices, vond ik minder goed. Te onecht naar mijn zin. Hoofdrolspeelster Marie Vinck bijvoorbeeld, dochter van Hilde Van Mieghem, die deze film regisseerde, nam te veel (knap) ingestudeerde poses aan. Het is haar wel vergeven, want het is nog een jong meisje. Mogelijks leert ze mettertijd wel af wat ze (op de toneelschool?) heeft geleerd. En acteert ze dan wat natuurlijker. Als ze dan tenminste nog gevraagd zal worden. Want misschien hangen tegen dan haar tieten al (te veel) door, of is mama er niet meer om haar voor te trekken Knipogen

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelNu ik toch bezig ben met kritiek te spuien, zeg ik ook graag eens mijn gedacht over Jan Decleir. Wat de opeenvolgende generaties mensen in die (hautaine?) vrouwenverslindende kerel zien, begrijp ik niet. In mijn leven heb ik al talloze personen ontmoet die veel beter, natuurlijker en geloofwaardiger acteerden dan hem, zonder beroepsmatig acteur te zijn. In plaats van er het volk mee te vermaken, misbruikten die evenwel jammer genoeg hun acteertalent om medemensen om de tuin te leiden en op te lichten Wenkbrauw ophalen

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelVoor de fans van Jan en Marie: gelieve alle haatmail te richten aan rudi@hatemail.eu. Maar overdrijf niet hé, want de beheerder van die server heeft ook zijn rust nodig. Trouwens, ik ben al genoeg gestraft, want ik ontdekte zonet dat de kantelverstelling van mijn rolstoel het niet langer doet. Doordat de (dunne) stang die de zitting aan het onderstel bevestigt, is afgebroken! Huilen En ik wou net nog typen dat ik in de filmzaal met enig leedvermaak mensen ongemakkelijk had zien zitten verschuiven op die klapstoeltjes. Smachtend naar hun van alle comfort voorziene relaxzetel, die bij hen thuis in de living staat. Terwijl ik mijn luxezit steeds bij mij en onder mijn kont heb. Met zelfs een houder voor en met drank en een tas met tussendoortjes bij de hand! Lachen

lente,cc,cclokeren,lokeren,film,smoorverliefd,fritsenfreddy,vlaamsefilm,tieten,blotetieten,seks,marievinck,jandecleir,hildevanmieghem,meisje,sexandthecity,acteur,actrice,relaxzetel,rolstoelDe bioscoopfilm ‘Frits en Freddy’, die deze week speelde, scoort iets hoger in mijn waarderingsrangschikking. De hoofdrolspelers spelen dan misschien wel een rol, maar de ganse duur van de film kwamen zij bij mij over als zijnde echt twee marginale broers en mislukte oplichters. Jammer van het vrij flauwe, voorspelbare en plotse einde, want dit is best een leuke film, met humor die zelfs mijn mondhoeken naar boven deed plooien.

Bij leven en welzijn, en onder de voorwaarde dat mijn rollende relaxzetel tijdig is hersteld, ben ik bij de volgende filmvoorstelling in de theaterzaal, weer present! Lachen

08-04-10

Te paard

  

Cowboy RudiAls klein ventje was ik gek van 'het Wilde Westen', waar de cowboys en indianen hun dagen vulden. Vaak liep ik, dikwijls na het bekijken van een westernfilm op onze zwart/wit televisie, rond in onze tuin, verkleed als cowboy of als indiaan. Dat wisselde wel eens. Mijn voorkeur en sympathie ging eigenlijk vooral uit naar de roodhuiden, doorgaans de underdogs. Dat gegeven sprak mij aan. Alsook de lichtbruine huidskleur van deze mensen, hun lange haardos, hun kledij en het feit dat deze dappere krijgers geen nood hadden aan een zadel om hun paard te berijden.

Toch was ik ook graag cowboy. Als knaap had ik zelfs een heus cowboykostuum. Toch was het vooral het hoofddeksel van de veedrijvers dat me aansprak. Er zijn tijden geweest dat ik elk moment dat ik thuis was, een cowboyhoed op mijn hoofd had. Ik herinner me een bruin exemplaar dat ik heb gedragen tot het op de draad was versleten. Jammer genoeg kon ik me toentertijd geen echte cowboyhoed permitteren. Want het feit dat je daar, zoals ik in menige film had waargenomen, om te drinken of je te verfrissen, water mee kon scheppen uit bijvoorbeeld een rivier of regenton, zonder dat die vloeistof uit de hoed lekte of hem stuk maakte, sprak me enorm aan.

Stokpaard - 000Als Verre Westen bewoner had ik uiteraard ook nood aan een vervoermiddel. En zoals het zowel een cowboy als een indiaan betaamd, was dat een rijpaard. Mijn eerste paard was een 'stokpaard'. Eigenhandig vervaardigd uit een bezemsteel waarop aan één uiteinde een paardenkop was bevestigd. Of althans iets dat werd verondersteld dit te zijn. Twee stukken aan elkaar gekleefd karton, waarop ik het voorste deel van een paard had getekend en dit met een klein schaartje had uitgeknipt. Een stukje touw dat, net onder de paardenkop, aan de bezemsteel was vastgeknoopt, fungeerde als teugel.

Met dit beestje haalde ik, zowel binnen in ons kleine huis als buitenshuis, de gekste toeren uit. Tot mijn ma ons huis wou schuren en derhalve haar bezemsteel terug eiste. Dus diende ik op zoek te gaan naar iets anders. En dat vond ik wonderwel. De houten zaagbok die achterin onze tuin stond opgesteld, en eigenlijk diende als hulpmiddel om lange stukken boomtakken te fixeren om ze gemakkelijker verder tot kleinere stukken stoofhout te verzagen, kon uitstekend dienst doen als prairiepaard!

Zaagbok - 000Het was wel nodig er een (zadel)deken op te leggen, want het wippen op dat harde hout, bij het in galop rijden, deed anders te veel pijn aan mijn bibs. En ook splinters in mijn gat kon ik missen als koude pap. Een stuk touw uit onze stallingen kon ook bij dit houten paard fungeren als leidsel. En het moest lukken dat mijn, toen nog in leven zijnde grootvader langs mijn pa's kant, er ook zo eentje op zijn erf had staan. Wat maakte dat ik mijn activiteiten als cowboy of indiaan, ook kon ontplooien op momenten dat ons gezin zich ter locatie van mijn vaders ouderlijk huis bevond.

Aangezien bij ons thuis mijn pa af en toe mijn rijdier gebruikte in de functie waarvoor het eigenlijk in de wieg was gelegd, knutselde ik er vrij snel zelf één in elkaar. Niet zo mooi, sterk en stevig als het origineel, maar mijn kopie was, al zeg ik het zelf, als werk van een pretiener, best geslaagd te noemen. En zorgde ervoor dat ik nooit paardloos was.

Toen ik iets ouder werd, gingen wij zo nu en dan, tijdens het weekend, of in de vakantie, naar een buitenmanege, die zich niet zo ver verwijderd van onze woonst bevond. Aldaar kon je, tegen betaling uiteraard, ronderitjes maken op de rug van een klein paard of pony. Zo een beetje zoals je heden ten dage de paardenritten hebt op de kermis, maar dan geheel in open lucht en met een grotere stapcirkel. De ouders die hun kinderen niet dienden vast te houden tijdens de ritjes, konden tussendoor een drankje nuttigen op het buitenterras van deze uitspanning. En toen wij, ruiters in spé, de teugels van ons rijdier hadden doorgegeven aan andere, ongedurig op hun beurt wachtende kinderen, lustten wij ook wel een drankje, of een ijsje!

Ezel(s) - 002Wat ik mij ook herinner is dat er, naast die paarden en pony's, ook een ezel mee stapte. Of althans werd verondersteld om mee te trippelen. Want het beest deed werkelijk keer op keer zijn naam alle eer aan. Het dier weigerde immers halsstarrig mee te stappen met de andere soorten paardachtigen. Maar bleef integendeel hetzij koppig ter plaatste trappelen, hetzij tevergeefs trachtend zich achterwaarts voort te bewegen, of in de tegengestelde richting. Wat de begeleiders van de dieren uiteraard niet toelieten.

Waar ik, als jonge knul naar uitkeek, was het moment waarop ik oud genoeg zou zijn om deel te nemen aan een andere, op deze locatie georganiseerde activiteit. Namelijk het, gezeten op een groot paard, in groep, door het bij deze uitbating horende bos rijden. Om dan later, als een volleerd ruiter, op mijn eentje mijn, van deze mensen geleend paard, tussen de bomen te laten galopperen. Helaas is, vooraleer dit moment aanbrak, de 'Rijhoeve' ten ziele gegaan.

Paarden overburenDe geneugten van het berijden van een echt, levend dier, veroorzaakten bij de kleine ik, een zekere desinteresse voor de houten varianten. Gelukkig hadden de buren van naast ons, zich een schaap aangeschaft. Een dier dat luisterde naar de naam 'Miette'. Alhoewel het eigenlijk reageerde op om het even welke naam waarmee je het aansprak. En luid blatend, terstond jouw richting uitkwam. Althans zo ver als de ketting, waarmee de lederen halsband van het beest was verbonden met een in de grond geklopte stalen pen, het toeliet.

Manuele grasmaaierHet arme schaap fungeerde als alternatief voor een manuele grasmaaier, een 'stekertje, zoals wij dat noemden. Het was de bedoeling dat het dier het gazon in de voortuin van onze, in de stad opgegroeide buren, kort zou houden. Dat je, om over de ganse oppervlakte van het grasland, eenzelfde grashoogte te hebben, dat beest regelmatig moest verplaatsen, dat had de buurman over het hoofd gezien. Dus zorgde ik daar voor, op momenten dat buurman, buurvrouw en hun beide kinderen, enkele dagen afwezig waren.

Zo ging ik dan dagelijks op bezoek bij Miette. Trachtend met mijn voeten niet te trappen in de door het wolbeest geproduceerde en achterlangs afgescheiden bolletjes uitwerpselen. Ook al een element waarmee de buurman geen rekening had gehouden. En ten gevolge waarvan zijn koters niet op het grasplein mochten spelen. Terwijl dat grasperk eigenlijk in eerste instantie was aangelegd als ravotterrein voor die kindjes.

Schaap - 000Uitgedost als een cowboy, met mijn mouwloos vestje aan, mijn wapenholster met revolver erin, vastgehecht aan mijn broeksriem en mijn cowboyhoed op het hoofd, kweet ik me vlijtig van de door mij geheel vrijwillig aanvaarde taak. En eens het arme schaap op zijn nieuwe plek was geïnstalleerd, met een oude braadketel met pompwater in, binnen bereik, ging ik naast het beest staan, zwaaide één been over de flank en rug van het dier, veerde mijn lichaam met mijn andere voet omhoog en kwam zo op de rug van het schaap te zitten. Mijn pseudopaard.

Aangezien ik slechts af en toe de beschikking had over Mrite als rijpaard, reed ik noodgedwongen nog vaak op mijn eigenhandig gemaakte houten zaagbokpaard. Dat ik, de kleine blonde cowboy, heel af en toe aan de kant mocht laten staan om een ritje te maken op het kleinste van de paarden van onze overburen. Zonder zadel! Vrij in de wei. Dat was pas genieten! Yiehaaaa!!!!!!!

10-07-09

Curieuzeneuzen in een Hollandse seksshop


Seksshop - 000 (klein)Vele jaren geleden, toen ik nog van oordeel was dat ik, OOK IN EEN ROLSTOEL gezeten, alles moest kunnen doen wat valide personen probleemloos gedaan krijgen, en dat ook telkens weer wou aantonen, ben ik tijdens een bezoekje aan vestingstad Hulst, in Zeeuws Vlaanderen, (Nederland) eens in een seksshop binnen gereden... met mijn zware elektrische buitenrolstoel. Het binnen geraken kostte mij wat manoeuvreerwerk, maar lukte wonderwel..Veel kon ik daar in dat sekswinkeltje evenwel niet uitrichten. Eigenlijk helemaal niks. Van de 'vieze' (? Knipogen) boekjes en films op VHS en Dvd kon ik zelfs amper met veel moeite van mijn blauwe kijkers, een glimp opvangen van de voorflappen met niets aan de verbeelding overlatende foto's en de, voor het doelpubliek wellicht aanlokkelijke titels. Je kent dat wel... of net niet Lachen

Tussen de ruime voorraad speeltjes in een ander deel van de winkel zag ik niks dat ik niet eerder had gezien. Want zelfs zonder er ooit iets uit te bestellen, krijgen wij toch geregeld de pabo met de Post aan huis geleverd. Dus weet ik onderhand wel wat er in die branche op de markt te verkrijgen is. Dit even ter zijde. In dat enigszins gore sekswinkeltje, met nochtans ook een vrij uitgebreid assortiment aan erotische hulpmiddelen, accessoires, opblaaspoppen, lingerie, videofilms, dvd's, pretartikelen en zo meer, was evenwel niks tentoon gesteld dat me kon bekoren om over te gaan tot de aankoop ervan.

Dus keek ik maar eens even goed rond in de zaak, op zoek naar iets dat wel interessant was. Andere in de winkel rond snuisterende lui observeren was onmogelijk wegens een totale afwezigheid van potentieel cliënteel. Er was enkel de van een flinke hangbuik voorziene uitbater van de keet. Die kerel, met stoppelbaard, droeg een groezelige witte T-shirt en een versleten jeans. Zijn met veel gel ingestreken kalende haardos, was in een staartje gebonden. Op zijn beide armen stonden tatoeages waarvan de kleur totaal was verdwenen. De man zat op een kruk achter zijn toonbank. En keek verveeld naar een klein tv'tje dat met een beugel aan het plafond was bevestigd. Op het kijkkastje was een zwart/witweergave te zien van een film die, naar ik kort daarna ontdekte, in voor de toeschouwers hopelijk kleurenversie op groot beeld te zien was in de aan deze winkel verbonden koppelcinema. Aanlokkelijk was die pornoprent geenszins. Het verwonderde mij dan ook niet toen even later een stel zestigers de deur waarachter het bioscoopzaaltje zich bevond, openden en klaarblijkelijk onvoldaan naar buiten stapten.

Peepshow - 000Misschien waren ze beter naar de, ook al in deze zaak gevestigde peepshow gaan kijken. Alhoewel, de dame die van corvee was om, middels wat uitkleden en allicht ook enige wulpse bewegingen, of althans een poging daartoe, de daarvoor betalende dames en heren op te geilen, zag er, in mijn ogen en naar mijn smaak allesbehalve aantrekkelijk uit. Vanaf mijn zitplaats op de op een prikbord bevestigde foto van de jonge vrouw te zien, althans. Zin om de deerne in het echt te aanschouwen had ik helemaal niet. En bovendien vermoed  ik dat mijn echtgenote, die bij me was, me dat ook niet had toegelaten. Knipogen

Wegens het gebrek aan animo duurde het dan ook niet lang vooraleer we ons naar de uitgang van dit duistere pand begaven. Met lege handen, maar opgetogen over het feit,dat ik binnen was geraakt Tevreden dat ik het toch maar weer eens had gedaan. En toen nog in de naïeve veronderstelling dat mijn bezoek aan zijn winkel, de uitbater hopelijk eens zou laten nadenken over het feit dat ook mensen in een rolstoel potentiële klanten zijn.

Terug buiten geraken bleek evenwel niet zo evident te zijn. Want er was, allicht als diefstalpreventie, een korte bocht, een smal sas en daarachter ook nog een soort klapdeur. Zonder hulp van derden, in dit geval mijn eega, was ik daar nooit buiten geraakt. Het viel me op dat, terwijl wij daar aan het sukkelen waren, de exploitant niet eens opkeek en alle, buiten in de winkelwandelstraat kuierende passanten allen de andere kant opkeken. Daarna heb ik mij dan ook nooit meer in een seksshop gewaagd. Maar gelukkig heb ik het internet en, niet te vergeten, die erotiekcatalogus van pabo om me van het aanbod in dat marktsegment op de hoogte te houden.

24-02-09

Wie wordt de volgende Magibon?

Op onze aardbol leven toch wel heel wat vreemde mensenwezens, niet? En dat uit zich ook op het Internet. Nieuwsgierig naar het surfgedrag van mijn Magibon_485 (klein)soortgenoten, klik ik graag statistiekicoontjes aan. Op de sites die ik regelmatig bezoek op basis van hun inhoud. Maar tevens op pagina's die ik aandoe omdat hun hoge ranking in  de top- en hitlijsten toch wel mijn belangstelling wekt.

Uiteraard brengen nieuwsgierigaards zoals ik ook de cijfers naar omhoog, maar ik denk niet dat wij de hoofdmoot uitmaken van de bezoekersaantallen die bepaalde ridicule websites soms hebben. Als het je enkel te doen is om een hoog bezoekersaantal, bijvoorbeeld omdat je betalende reclameboodschappen publiceert, dan maak je best een website of weblog aan rond de meest populaire zoekwoorden, tags zoals ze dat in het wereldje noemen.

Afhankelijk van de bron, bekom je verschillende lijstjes, maar op Nederlandstalige sites blijken volgende trefwoorden nogal populair te zijn: muziek, humor, blog, foto, seks, sexy, naakt, bloot, film en gratis. Ga je internationaal, en kies je voor de Engelse taal, dan zijn volgende sleutelwoorden of tags zeker aanraders: sex, mp3, blog, free, music, nude, funny, love, video & photo.

Magibon_282 (klein)Wat je ook kan doen is je dochter of jonge zus in de webcam laten staren, wat onbegrijpelijke taal laten uitkramen en dit publiceren op YouTube. Succes is blijkbaar gegarandeerd. Je gaat niet de eerste zijn en zeker ook niet de enige. Maar wie weet, misschien overtreffen jullie wel het succes van het Amerikaans meisje Magibon, een jonge twintiger, met de stem van een kind en het uiterlijk van een rijpe tiener, die met haar grote, starende ogen, uitgroeide tot een wereldwijde internethype.

Haar kanaal op YouTube werd, in amper 3 jaar tijd, reeds bijna 5 miljoen (inderdaad: 5.000.000) keer bezocht! Terwijl er enkel korte videoboodschappen (vlogs) op te vinden zijn waarbij Magibon, of MRirian, zoals ze zich ook noemt, niet veel meer doet dan glimlachen en met haar grote ogen in de camera kijken. In sommige filmpjes praat het meisje een beetje Japans, een taal die de voormalige verkoopster in een apotheek, naar eigen zeggen heeft geleerd Magibon - 000
door naar de Japanse televisie te kijken.

Ook haar website wordt druk bezocht. Een basiskennis Japans komt wel van pas als je op deze webstek meer wilt doen dan enkel plaatjes bekijken. Tevens worden fora vol geschreven over deze jongedame, die in het bijzonder bij Japanse mannen zeer in de smaak valt. In die mate zelfs dat Magibon in het land van de rijzende zon is uitgegroeid tot een waar fenomeen.

02-01-09

Inspiratieloos?

Mijn inspiratie is helemaal opgebruikt! Aan het verzinnen van toepasselijke nieuwjaarswensen! Want twintig keer hetzelfde schrijven, dat is helemaal niet mijn stijl! Dus plaats ik hier nog eens een zelfgemaakt diamontage-filmpje. Het eerste van 2009 dus!  En zo zullen er de komende dagen en weken nog zoveel zaken zijn die we voor 't eerst doen in het nieuwe kalenderjaar. Maar dat zeggen, zingen, schrijven of typen we er dan niet meer bij. Dat zou te eentonig worden, en vervelend! Dus doen we dat enkel de eerste dagen.

Dat van geen  inspiratie hebben is ten andere niet waar, hoor! Maar ik vond het een nogal geslaagd, en uiterst plausibel verzinsel, vandaar... Je hoeft trouwens niet altijd alles te geloven wat ik hier publiceer, Ik doe dat trouwens zelf ook niet! Nochtans is alles meestal wel op waarheid berust, maar af en toe vloeien in mijn geest en pen, realiteit en fantasie samen! Vergeet alsjeblieft ook niet vandaag en de volgende dagen op 'rolstoeler' te stemmen voor de Blogs Awards '08. De wereld (hoop ik) en schrijver dezes (da's zeker), danken je!

 

 

20-11-08

Tattoos III

Afgelopen weekend las ik in de online sportkranten een bericht over de nieuwe tatoeage van de, in Luik geboren, en sinds 2003 voor eersteklasser RSC Anderlecht spelende voetballer, Jonathan Legaer. Die jonge gast mag dan misschien wel een goede voetballer zijn, maar het heeft er alle schijn van dat hij niet is komen opdagen toen God het verstand uitdeelde. Wellicht was hij dan aan het voetballen! Lachen Voor wie het zelf niet las, is hier het verhaal. Die kerel liet dus op zijn onderarm tatoeëren: 'ik kwam, ik zag, ik overwon', maar dan in het Latijn. Dus 'VENI, VIDI, VICI'... had er moeten staan, naar de bekende uitspraak van Julius Caesar, in het jaar 47 voor Christus.

Voetbalvedette Legaer maakte evenwel een foutje, dat ook de tatoeëerder niet heeft opgemerkt. Hij liet namelijk niet 'VENI' inkten,  maar 'VINI', wat iets met wijn kan te maken hebben. Het toppunt is wel dat die knul de fout niet wil toegeven, of beter gezegd niet inziet. Omdat hij het zo op het internet heeft gelezen! En zijn vrienden ook! Zal wel, die gasten zijn klaarblijkelijk op een ander wereldwijd web actief dan hetgeen wij kennen! J

Maar kom, de Jonathan is heus niet de eerste sul die onuitwisbare foute tekst op zijn lichaam liet zetten. Op deze wereldbol loopt ergens een kerel rond met 'I'm awsome' op zijn bovenrug, wat awesome (overweldigend, te gek!) had moeten zijn. En ook iemand met 'Fuck the Systsem' op zijn bovenarm en nog een andere met 'Tomarrow Never Knows' op zijn pols.... om maar enkele voorbeelden te geven. En niet alleen mannen werden het 'slachtoffer' van fout gespelde tatoeages. Zo is er een dame met de naam 'Beckam' op haar onderrug, terwijl ze er, als hartstochtelijke fan, (David) Beckham op wou.

De knaller is evenwel het geval van dat Engelse meisje dat de bijnaam van haar liefste, Roo, in Chinese lettertekens, op haar buik liet tatoeëren. Althans dat dacht de dolverliefde  jongedame. Want  niet alleen liep de verhouding met haar vlam spaak. Op de koop toe bleek dat, toen ze 's zomers in een kort topje wat te bikken ging halen bij de afhaalchinees, op haar onderlijf niet eens staat wat er op moest staan. De proestende Chinese uitbater van het eethuis meldde het arm schaap dat op haar buik 'supermarkt' te lezen staat!

Geniet als afsluiter nog maar eens van een tatoeagefilmpje van mij. En als de beelden van de kunstwerkjes op levend canvas, niet echt je smaak zijn, dan is het liedje dat vast wel!

01-11-08

Tattoos II

Om deze sombere, donkere, natte dag wat op te fleuren, publiceer ik hieronder nog eens een tatoeagefilmpje. Veel kijk- en luistergenot. Prettig weekend! Lachen