18-03-09

De ECI sage, het tragische einde?

 

Wie zich van deze kwestie niks meer herinnert, of hier voor het eerst komt, raad ik aan om dit logje, en ook dat, eens (na) te lezen.

ECI - logoVorige week dinsdag ontving ik een e-mail van een inspecteur van de Algemene Directie Controle en Bemiddeling, Afdeling Bemiddeling van de Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie.

Een epistel van twee bladzijden om mij te melden dat dit een burgerlijk geschil is en deze dienst derhalve niet bevoegd is om op te treden!

Op een uiterst vriendelijke toon raadt die heer me aan om te trachten deze kwestie alsnog in der minne te regelen. En de tegenpartij, in casu eci, in eerste instantie per aangetekend schrijven in gebreke te stellen. Heel raar vind ik het dat die man me een correspondentieadres weet te melden, terwijl eci dat NIET op haar handelsdocumenten vermeldt. Wat nochtans een wettelijke verplichting is. Althans voor reguliere bedrijven. Voor firma's zoals eci gelden blijkbaar andere wetten en normen.

Als een minnelijke schikking niet mogelijk blijkt, zo vervolgt de inspecteur, dan kan ik overwegen om eventueel beroep te doen op de Vrederechter, die een verzoeningspoging kan ondernemen die gratis is. De griffier roept dan beide partijen op om te verschijnen voor de Vrederechter die zal helpen in de zoektocht naar een minnelijke regeling. De verzoeningsprocedure berust echter op vrijwillige basis: de tegenpartij is niet verplicht om deel te nemen en een minnelijke regeling kan niet worden opgelegd!

Daar heb ik ervaring mee!Weegschaal Dat is echt te gek voor woorden, want deze procedure is COMPLEET WAARDENLOOS! Als je een tegenpartij hebt die, om wat voor reden dan ook weigert om in te gaan op hetgeen jij verlangt, dan gaat die na een passage via de vrederechter geenszins ingaan op een niet bindende uitspraak van die laatst vernoemde. Integendeel zelfs! Het vergroot het conflict alleen maar. Want die tegenpartij is pisnijdig omdat je haar voor de rechter daagde!

Die inspecteur heeft in deze procedure blijkbaar ook geen goed oog in, want hij vervolgde dat, indien ook dit niet tot resultaat leidt, en ik niet in de zaak berust, er niets anders opzit dan het geschil voor de rechtbank te brengen.

De heer inspecteur was zo vriendelijk me nog mee te geven dat ik voor juridisch eerstelijnsadvies vrijblijvend terecht  kan bij een Justitiehuis. Advocaten verzekeren er gratis permanentie en beantwoorden in eerste lijn alle vragen van juridische aard.

En dit alles meldde die inspecteur me dus in naam Hamer rechtervan de Adviseur-generaal, en met de opmerking dat dit advies me werd verstrekt onder het voorbehoud van de soevereine beoordelingsmacht van de hoven en de rechtbanken. Daar wil ik het in een volgend logje ook nog eens over hebben, want dat een rechter kan beslissen dat iets zwart is, terwijl onweerlegbaar vast staat dat het wit is, dat vind ik oneerlijk, ondemocratisch en onrechtvaardig!

Inmiddels heb ik nu dus nog altijd geen oplossing voor mijn eci probleem. Moet ik alsnog toegeven? Dat is uiteraard de gemakkelijkheidoplossing waar de gehoorzame burger, ik incluis, doorgaans voor kiest. Wat ik in dit specifiek geval nu ga doen, dat heb ik nog niet beslist.

Overduidelijk toont dit verhaal alweer aan dat de gewone, brave burger steeds het onderspit moet delven. Iedereen wimpelt steeds de verantwoordelijkheid af op een ander. Gedurig worden paraplu's open getrokken. En ondertussen zijn er allerlei malafide personen, instanties en bedrijven die duchtig misbruik maken van deze situatie. Wie heeft het lef en de mogelijkheden om daaraan paal en perk te stellen? Dat zij of hij opstaat en zich kenbaar maakt. Niet enkel ik, maar veel brave burgers zitten reeds ontzettend lang op je te wachten!

18-01-09

Vrede (?)

Volgens het online Van Dale woordenboek is vrede een toestand van normale verhoudingen tussen staten. Een nogal beperkte verklaring voor het woord. In ieder geval kan ik, samen met jullie, constateren dat er in vele delen van de wereld helemaal geen vrede heerst. Integendeel!  Oorlogen bij de vleet! Afghanistan, Congo, Irak, Soedan, Colombia, Israël & Palestina...

Oorlog - 000 (klein) En grotendeels worden die uitgevochten door groepen mensen die elkaar niks hebben aangedaan, maar die zich, door hun staats- of religieuze leiders, hebben laten inprenten dat de tegenstander 'slecht' is en moet kapot worden gemaakt. Het is een beperkte groep machthebbers die beslist was 'goed' of 'slecht' is. En zij maken dankbaar gebruik van het doorgaans volgzaam zijn van de meute, om deze naar het front te sturen.

Nu ga je mij niet horen beweren dat alle conflicten zonder wapens kunnen worden beslecht. Maar dikwijls zijn er toch wel alternatieven, die men evenwel, om wat voor redenen dan ook, naast zich neerlegt.

Wat specifiek het conflict in de Gazastrook betreft, vrees ik dat het aantal extremisten dat aansluiting zoekt bij Hamas, met elke dode die er langs de kant Vredesduif (klein)van de Palestijnen valt, alleen maar zal toenemen. En die allemaal uitroeien, dat gaat niet. Dus zal men hoe dan ook, vroeg of laat, via onderhandelingen, tot een compromis moeten komen. Het meest jammerlijk vind ik al die, meestal onschuldige, burgerslachtoffers die zijn gevallen. Veelal kinderen, en indien niet dood, dan wel zwaargewond, en derhalve gedoemd om de rest van hun leven de gevolgen van hun verwondingen en van de oorlog, met zich mee te dragen.

Wapenleveringen, militaire troepen & hun uitrusting, levering en transport van medische en noodhulp, onderhandelaars, heropbouw na bombardementen en beschietingen... ik vrees dat het economisch belang van oorlog voeren, nog de grootste motivatie is van de wereldleiders om te verzaken aan het ten gronde aanpakken van de conflicten. En zo blijft op vele plaatsen ter wereld de witte duif (nog even?) weg en is vrede aldaar, tot nader order, een illusie.