16-01-11

Jaaroverzicht (2010)

Goede voornemens  - 001.JPGEind 2009 maakte ik op deze blog melding van mijn goede voornemens voor het jaar 2010, dat toen nog komende was. Op 17 maart 2010 kon je hier, in een stand van zaken, reeds lezen dat ik goed bezig was. Nu het kalenderjaar 2010 volledig ten einde is, en we zelfs al sinds een week of twee 2011 zijn binnen gestapt (of gekropen, van zatheid, of gereden, zoals ik, bij gebrek aan een alternatief) lijkt het me interessant om het lijstje van toen nog eens opnieuw te overlopen. Om te zien hoe ik het er uiteindelijk vanaf heb gebracht met het ten uitvoer brengen van mijn intenties. Lachen

Maaltijdreep.JPGTerug gezonder en minder eten was de absolute nummer één op de lijst. Zoals zelfzeker aangekondigd vlogen de kilo’s er af en was ik reeds na enkele maanden het grootste deel van mijn vetballast kwijt. Zonder honger te lijden. Enkel door me ononderbroken te houden aan het mezelf opgelegde eetregime. Meer bepaald ’s ochtends omstreeks half acht een halve caloriearme Choco crisp maaltijdreep eten, om twaalf uur een lichte, doch voedzame warme maaltijd nuttigen en rond vijf uur (bruin) brood of toast met beleg (kaas, kippenwit, zalm, tonijn…) verorberen. Bij honger, later op de avond, aangevuld met een potje magere vruchtenyoghurt of desnoods een extra halve maaltijdreep.

Water - 000.JPGWat ook vast heeft meegeholpen is veel drinken. Zodat de afvalstoffen snel(ler) mijn lichaam konden verlaten. Het drinkpatroon dat ik volgde en waar ik me ook nu nog steeds aan hou, ziet er als volgt uit: in de voormiddag gewoonlijk drie grote tassen koffie met cafeïne, een grote tas groene thee en een glas koud wortelsap. In de namiddag drink ik nog eens drie grote tassen koffie, maar dan zonder cafeïne. Na zes uur drink ik enkel nog wat plat water.

Oefening in stoel - 000a.JPGWat uiteraard ook meespeelde bij het eenvoudig en snel gewicht verliezen, waren de lichaamsbewegingen in mijn rolstoel. In den beginne verliep dat wat stroef en had ik er hulp bij nodig, om in gang te geraken. Maar vrij snel ging dat vlotter en maakte ik er een routine van om 7 dagen op 7, minstens twee tijdsperiodes in te lassen waarin ik telkens gedurende een twintigtal minuten aan gymnastiek doe.

Bag of excuses.JPGTijdens de zomermaanden was de duur van mijn dagelijkse conditietrainingen eerder pover te noemen. Vooral wegens een gebrek aan motivatie, wat dan weer te wijten was aan diverse factoren in mijn persoonlijk leven. En soms ook door de weersomstandigheden: (veel) te warm of (veel) te vochtig. Maar nagenoeg gelijktijdig met het begin van het nieuwe schooljaar ben ik er opnieuw in gevlogen.

Power lifting - 000.JPGInmiddels ben ik doorgaans ongeveer 3 uur per dag bezig met ademhalingsoefeningen, cardio training en sinds na de zomer zelfs krachttraining. Al moet je je bij dat laatste niet al te veel voorstellen. Het gaat hier immers om oefeningen met een gewichtje van amper een halve kilogram.

FarmVille - 001.JPGTwee derden van mijn oefenschema kan ik afwerken terwijl ik met andere (vrijetijds)activiteiten bezig ben. Mijn land bewerken, varkens voeren en koeien melken op Farmville bijvoorbeeld :-) Maar ook meer serieuze bezigheden, zoals nadenken over teksten die in zinnes ben te schrijven. Of hoe ik een bepaald praktisch probleem in mijn huishouding op een zo goed mogelijke manier kan oplossen. Ook train ik vaak onder het luisteren naar muziek of het bekijken van humorfilmpjes op het Internet. Eerder zelden bij het kijken naar tv, omdat ik dit laatste gewoonlijk pas doe eens ik in bed lig, zo vanaf een uur of elf, half twaalf.

Nude male - 000.JPGEen perfect lijf met ondermeer een 6-pack ofte wasbord, zoals de kerel op de hierbij gepubliceerde foto, hoef ik uiteraard niet te beogen. Maar mijn lichaamsconditie is er in het voorbije jaar flink op vooruit gegaan. Zo ook mijn weerstand. En deze toestand wil ik hoe dan ook behouden.

Postbox - 001 (blog).JPGMijn voornemen om ervoor te zorgen dat er in het inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus nooit meer dan enkele onbehandelde berichten zouden blijven staan is helaas NIET gelukt. Maar ik blijf het betrachten. En soms slaag ik er wel eens in om het vak gedurende een (korte) periode berichtenarm te houden. Dat ‘vals spelen’ door onbehandelde inkomende post door te sluizen naar mijn concepten, daar ben ik van afgestapt, want die berichten werden al te vaak (tijdelijk) vergeten Knipogen

Het dagelijks minstens één keer hartelijk lachen, lukt meestal wel. Als er, als vaak, geen reden toe is, dan zoek en vind ik er wel één! Lachen Elke dag een liedje te zingen, is eerder een om de andere dag activiteit geworden. Maar dan passeren er meestal wel meerdere liedjes de revue.

Mercedes Sprinter 308 CDI - 000b.JPGOp mijn 44ste van adres veranderden, zodat ik nu als huisnummer 44 heb, was niet gepland, maar vind ik best grappig. Wat wel een voornemen was, en op de valreep tevens mijn allerbelangrijkste verwezenlijking werd van 2010, is ongetwijfeld de aankoop van een aangepast busje. Dat me mede in staat zou moeten stellen om tijdens de komende maanden het saldo van mijn voornemens voor 2010 uit te voeren, aangevuld met enkele extra intenties voor 2011! Uiteraard hou ik jullie, mijn lieve lezers, als steeds, op de hoogte!


>>> Klik ook eens op de afbeeldingen <<<

25-11-10

Eindelijk!

Mercedes Sprinter 308 CDI.JPGZij die regelmatig mijn logs lezen, zullen zich vast wel één of meerdere postjes herinneren waarin ik meldde dat ik super graag mijn mobiliteit wou vergroten, door het aankopen van een aangepast busje. Wel, het is er eindelijk van gekomen. Ik heb de eer en het genoegen jullie mede te kunnen delen sinds kort de beschikking te hebben over een eigen personenbus! Lachen

Rich girl - 001a.JPGVoor de financiering ervan heb ik zelf moeten zorgen. Want die vermogende jonge miljardairdochter, waar ik halvelings op had gerekend, ben ik nog steeds niet tegen het bevallige lijf… euh… gelopen Knipogen Nu ja, als dat schoon kind alsnog opdaagt, dan ga ik haar zeker niet wegsturen. Ze kan haar (nieuwe) Porche Carrera GT, toevallig ook mijn favoriete type auto, op de parking voor mijn woning laten staan om mij gezelschap te houden bij mijn verplaatsingen met mijn (tweedehands) Mercedes-Benz Sprinter 308 CDI.

 

Female chauffeur - 000a.JPGWie weet heeft die griet zelfs een privé chauffeur die ik dan even mag lenen om mijn voertuig te besturen. Want aangezien ik niet (meer) zelf kan rijden, zal ik immers op zoek moeten gaan naar een aantal chauffeurs met een hoge beschikbaarheidfactor, want anders geraak ik uiteraard nog altijd nergens. Knipogen

Het hoeft wellicht niet te worden ‘gezegd’, maar toch doe ik het: dit busje opent heel wat nieuwe perspectieven. Eindelijk zal ik weer op plaatsen geraken waar ik al zo lang niet meer ben geweest. Zoals bijvoorbeeld onze Noordzeekust. Eindelijk zal ook ik eens kunnen instaan voor het vervoer van mijn kinderen en hun vrienden naar één of andere activiteit. Eindelijk zal ik eens mensen kunnen uitnodigen & oppikken voor een uitstap… En eindelijk kan ik plannen maken voor de volgende zomer: de muziekfestivals, De Gentse Feesten en zo meer! Lachen

Wuivend monstertje - 000.JPGNaast mijn woning dient nog een carport te worden geconstrueerd. Om mijn ‘dierbaar’ transportmiddel enige bescherming te bieden tegen UV- straling, vuil en nadelige weersinvloeden zoals regen, wind en vorst. Mijn machine zelf moet ook nog eens grondig worden onder handen genomen. Om alle onvolkomenheden weg te werken. En mijn bus nog iets meer ‘op maat’ te maken. Maar eens tiptop in orde, zal ik er dikwijls mee op de baan zijn. Waardoor de kans niet onbestaande is dat ik jullie tijdens één van mijn ritten passeer. Begin dus nu maar al te wuiven! Lachen

>>> Klik ook eens op de afbeeldingen en op de onderlijnde tekst! <<<

17-03-10

Stand van zaken

 

Herinnert er zich onder jullie nog iemand mijn goede voornemens? Zoals hier aan de wereld bekend gemaakt? Ikzelf in elk geval wel! En tot op heden heb ik me er strikt aan gehouden. Zo eet ik, al sinds een drietal maanden, veel minder omvangrijke en meer gevarieerde Diafragma - ademhalingmaaltijden, die bovendien zijn samengesteld uit gezondere ingrediënten, dan het geval was gedurende de tientallen maanden ervoor. Hierdoor ben ik inmiddels reeds behoorlijk wat overtollig vet kwijt geraakt. Minstens een zevental kilogram. En heeft de pin van mijn broeksband intussen dringend nood aan een extra gaatje, aangezien deze zelfs in het laatst beschikbare holletje gestopt, mijn broeken niet meer om mijn lijf kan vasthouden.

Daarnaast doe ik, de ene dag evenwel al wat meer dan de andere, aan lichaamsbeweging, door het uitvoeren van cardio-oefeningen in mijn rolstoel. Het blijft een sullig schouwspel, maar dat kan me absoluut geen vuile noch schoon gewassen reet schelen, want zowel mijn corpus als ikzelf hebben er veel deugd van!

Voorts doe ik elke dag ademhalingsoefeningen. Gebruik makend van de spier en pees van het middenrif. Zo beoefen ik ondermeer minstens 3 x daags, telkens gedurende 3 minuten, de techniek van 6 ademhalingen per minuut. 5 seconden inademen en vervolgens 5 seconden uitademen. Als hulp bij die oefening gebruik ik deze klok.

Perfet male belly - 000De combinatie van het gewichtsverlies en mijn, ook al dagelijkse, buikspieroefeningen, hebben me nog niet mijn platte buik bezorgd van 10 jaar geleden, maar ik ben toch goed op weg! Helemaal hetzelfde als toen zal mijn onderlijf uiteraard nooit worden, want daarvoor heb ik te weinig resterende actieve spieren. Maar deze wetenschap werkt geenszins demotiverend. En kan absoluut de pret niet drukken van het me zowel fysiek als mentaal sterk te voelen en in topvorm!

M!LF - 000Verder heb ik mij nog steeds, geheel vrijwillig, de discipline opgelegd om hoe dan ook minstens één keer daags hartelijk te lachen; desnoods geforceerd! Maar meestal hoeft dat laatste niet. Met Tv-programma's als 'Zonde van de zendtijd' en 'M!LF' op de buis en illegaal opgenomen videoregistraties van theatervoorstellingen van humoristen en legitiem geplaatste filmpjes van bijvoorbeeld 'Comedy Casino' op YouTube, heb ik de beschikking over voldoende mogelijkheden en middelen om mijn lachkriebels  op te laten wekken. En dikwijls ook deze van mijn, over mijn schouders meekijkende, kroost! Lachen

Tevens onderwerp ik me nog steeds dagelijks aan het zingen van minstens één liedje, maar vaak zijn het er (veel) meer. En soms zingen mijn kinderen dan even mee, wat ik super leuk vind. Bovendien oefen ik regelmatig zangtechnieken, waardoor mijn zangkwaliteit er met rassé schreden op vooruit gaat. Het samenspel tussen een juist gebruik van mijn stembanden en het gepast benutten van de nog aanwezige capaciteit van mijn middenrif, bezorgen me, nu reeds, een bevredigend resultaat.

Money girl - 000Dat inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus bevat doorgaans ook nooit meer dan enkele onbehandelde berichten. En het trucje met het doorsluizen van onbehandelde post naar de map 'concepten' gebruik ik daar zelfs niet meer voor. Neen, behoudens onvoorziene omstandigheden, behandel ik alle post onmiddellijk!

De aankoop van een aangepast busje is nog niet voor morgen, maar sinds eergisteren en de dagen daarvoor, ben ik ook daar werk van aan het maken! Evenwel niet met de hulp van een rijke sponsor, in de gedaante van bijvoorbeeld een jonge, knappe, geile miljardairdochter. Neen, ik moest, tot mijn grote spijt, noodgedwongen mijn heil zoeken bij een financiële instelling. Voor een leningsaanvraag. En om me door die mallemolen heen te loodsen, ben ik aangewezen op de medewerking van de niet meer zo heel jonge en helaas ook niet bijzonder knappe bankbediende, van mannelijke kunne bovendien! Wenkbrouw ophalen

15-01-10

De wereld draait door

  

Hostess - 000De tweejaarlijkse 'European Motor Show Brussels', bij het grote publiek genoegzaam bekend  als het 'Auto- en motorsalon' is weer geopend. Uit de beelden die ik bij de vooropening voor de perslui mocht aanschouwen, vielen me direct een aantal bijzonder aantrekkelijke modelletjes op. Naast, op of in de op de beurs tentoongestelde auto's. Knappe dames in een sexy outfit. Het kan niet missen dat zoveel mannen telken male naar het salon trekken. Desnoods in het gezelschap van vrouw en kind(eren). Onder het mom uit te kijken naar een nieuwe gezinswagen, houden ze zich, zonder dat het opvalt bij de partner of andere aanwezigen, een ganse dag ledig met het ongegeneerd beloeren van mooi, jonge hostesses

Wie uit mijn vorige postje zou afleiden dat ik me gedurig aan alcoholmisbruik te buiten ga, dien ik, al naar gelang diens visie, gerust, dan wel teleur te stellen. De beschreven gebeurtenis dateert immers van 8 à 9 jaar geleden en was trouwens ook toen geen dagelijks voortkomend fenomeen. Alhoewel we in het revalidatiecentrum, tijdens het 's avonds gezellig samen zitten, al dan niet met familie of vrienden er bij, graag een pintje bier dronken of een fles wijn kraakten. Maar meestal leidde dit niet tot excessen. Want die waren verboden. En werden, zo het toch gebeurde, gesanctioneerd. Soms zelfs met gedwongen ontslag!

Pils - 001Tijdens mijn jeugd dronk ik al eens een pintje. Maar nooit buitensporig. En ik had het geluk er nogal goed tegen te kunnen. In de jaren dat ik, als tiener, in mijn vrije tijd en tijdens de vakantieperiodes bij een bloemist werkte, kreeg ik, als we in de zomer met zijn allen op het veld bezig waren, op geregelde tijdstippen een koel flesje pils aangeboden. Dat ik gretig aannam en uitdronk. Uit het flesje uiteraard. En vooral als dorstlesser, maar ook een beetje voor de calorieën, want het zware werk op de bloemenakkers was energievretend! En de zeldzame keren dat we des winters, bij vrieskou, klussen opknapten aan de tuinbouwinstallatie, kipten we zo nu en dan een teug jenever of zelfs cognac door ons keelgat achterover. Omdat men in die tijd, begin de jaren tachtig, nog steeds geloofde dat zulks een deugdzaam effect heeft en het lichaam opwarmt. Inmiddels weet men beter. Alhoewel ik merk dat sommige mensen, omwille van het genot, die wetenschap opzettelijk naast zich neer leggen.

De bloemist, een brave, hardwerkende en goedhartige man, die me als minderjarige drank toestopte kan je, zo je daar al de nood toe zou voelen, niet meer voor die daad op het matje roepen. Want hij leeft helaas niet meer sinds hij, al minstens twee decennia geleden, in één van zijn bedrijfsstallen werd gevonden, met om zijn nek een, als een strop, in een lus geknoopte koord, waarvan het andere uiteinde aan een dwarsbalk was vastgemaakt, en zijn voeten bengelend op enige afstand van het grondoppervlak. Wenkbrouw ophalen

Pils - 000Vroeger was het trouwens een evidentie dat je als jongere, op weg naar de volwassenheid, bij het werken met en als 'grote mens', ook profiteerde van de geneugten van de ouderen. Toen ik later in het weekend uitging dronken mijn maten en ik ook wel enkele, liefst versgetapte pintjes bier. Ook toen als dorstlesser en sterkhouder, want ook het dansen slorpte veel energie op. Om maar te zwijgen over het achter de meisjes aanlopen. Knipogen

Eens volwassen en met de auto rijdend, dronk ik nauwelijks nog iets waar alcohol in zat. Niet omwille van de vrees voor een bekeuring bij een eventuele controle, maar 'gewoon' uit veiligheidsoverwegingen. Want alcohol in het bloed maakt je sowieso minder alert en vermindert het reactievermogen. En om vrolijk en uitgelaten te zijn heb ik nooit drank nodig gehad, maar wel een leuk gezelschap.

Sinds ik bijna een decennium geleden verlamd en in een rolstoel geraakte, adviseerden mijn achtereenvolgende longartsen me om het nuttigen van alcoholische dranken zo beperkt mogelijk te houden. Vandaar dat ik mij jarenlang hield aan een regime van het zo nu en dan eens drinken van een glaasje witte wijn. De laatste twee jaar ben ik evenwel ook daarmee gestopt. Enkel een beetje schuimwijn durf ik nog te drinken, bij speciale gelegenheden. Maar enkel bij gebrek aan een alternatieve drank. Want nu mijn lichaam totaal geen alcohol meer gewoon is, wordt ik al slaperig van een half glas wijn. Ik kan er dus hoegenaamd niet meer tegen!

Iets anders nu. Met de realisatie van mijn goede voornemens zit het GOED! Dat aangepast busje kopen kan nog wel even duren, maar in het inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus blijven nooit meer dan vijf berichten staan. Dat gezonder eten doe ik en diëten eveneens. Met gunstig gevolg, want de pin van de sluiting van mijn broeksriem kan al twee gaatjes verder worden gestopt. Drie gaat ook, maar bezorgt me een onbehaaglijk gevoel. Omdat het ademen dan ferm wordt bemoeilijkt! Knipogen

Michael Jackson - 000Mijn plan om meer te bewegen breng ik ook al sinds enkele weken dagelijks ten uitvoer. Tot vreugde van mezelf, want ik warm er mijn lichaam mee op, wat bij deze koude mooi is meegenomen, en voel mij er bovendien zowel fysiek als mentaal ook beter bij. Dat hartelijk lachen valt me soms moeilijk en vraagt dikwijls wat improvisatie. Stimulatie door het lezen of aanhoren van een mop, bijvoorbeeld. Of het bekijken van een grappig filmpje of de weergave van de registratie van een optreden van één of andere komiek. Iets waar zoons Brian en Austin me doorgaans graag en soms zelfs spontaan bij helpen. Zingen gebeurt ook elke dag. Dat vormt geen enkel probleem. En mijn stemkwaliteit gaat er hoorbaar op vooruit. Verwacht evenwel niet dat ik de nieuwe 'Michael Jackson' wordt. Qua kleur zit ik goed, wegens ook blank. Zelfs sinds mijn geboorte! Maar mijn stem zal nooit aan de zijne kunnen tippen, want ik ben nog te veel man om zo hoog te kunnen zingen. En naar voorkomen en imago toe kom ik ook niet in de buurt van deze van de 'king of pop'. ik slaag er zelfs met de hulp van mijn kinesist niet in om zijn danspasjes te kopiëren. Daarenboven heb ik ook nog steeds al mijn haar en een onafneembaar reukorgaan!

29-12-09

Goede voornemens

  

Het is zowat een traditie dat de mensen die deze wereldbol bevolken, op het einde van het kalenderjaar, aan hun omgeving hun intenties kenbaar maken voor het volgende jaar. Schrijver dezes doet daar telken jaar vlijtig aan mee. Niet zo zeer om te vermijden uit de toon te vallen, maar veeleer, om niet te zeggen volledig, uit overtuiging! Ook dit jaar heb ik gedurende de voorbije weken een heleboel goede voornemens gemaakt. Maar wachten tot het wisselen van de jaartallen om mijn bedoelingen ten uitvoer te brengen, daar zie ik het nut niet van in. Niks uitstellen tot morgen dat reeds vandaag kan worden gedaan, is mijn motto. Vandaar dat ik nu al bezig ben met het realiseren van mijn goede voornemens!

AfvallenZo heb ik een dikke week geleden de beslissing genomen om gezonder te eten en zelfs op dieet te gaan. En ben ik daar dan ook stante pede mee begonnen! Dat mooie dametje dat dit postje siert, heeft daar geen nood aan. Maar ik wel, dus! Niet dat ik al echt, wat je noemt, 'DIK' ben, maar een tiental kilogram vet mag er toch wel af. Niet uitsluitend en alleen ten bate van mijn gezondheid, maar ook om mijn verplaatsingen, van bed naar rolstoel en omgekeerd, vlotter en met minder inspanning van mijn verpleegkundigen te laten verlopen. Dubbele winst is dus mijn objectief. En ik ben overtuigd van een slaagkans van 100%. Deze (zelf)zekerheid wordt me ingegeven door de wetenschap behept te zijn met een karakter dat een hoog percentage volharding bevat!

Daarbovenop ga ik ook wat meer bewegen. Af en toe mijn elektrische rolstoel aan de kant laten staan en mij corpus al stappend verplaatsen, dat zit er helaas niet in. Mijn lichamelijk actief zijn beperkt zich tot het wat heen en weer wiebelen vanuit zitpositie. Waarmee ik uiteraard ook reeds ben gestart! Tot verbazing, of eerder zelfs verbijstering van mijn omgeving. Van de gezichten van hen die Cartoon 'Goede Voornemens' - 002getuige zijn van deze bezigheid kan ik zo aflezen dat zij toch hun bedenkingen hebben bij mijn uitleg dat deze lichaamsgymnastiek mijn doelbewuste keuze is. En dat ik niet aan het flippen ben. Althans niet meer dan gewoonlijk! Knipogen

Mijn voornemen van vorig jaar om ervoor te zorgen dat het inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus nooit meer dan enkele onbehandelde berichten zou bevatten, bleek in de praktijk moeilijk realiseerbaar te zijn. Tot ik een goeie maand geleden schoonschip maakte in die map. Maar de quasi leegheid hield niet lang stand. Dus heb ik er gisteren maar weer eens werk van gemaakt en ben ik vast van plan vanaf nu alle inkomende berichten onmiddellijk te verwerken. Als ik zo nu en dan, uit overmacht wegens bijvoorbeeld geen tijd of geen zin, het spel een beetje vals speel, door te beantwoorden e-mails door te sluizen naar de map 'concepten', dan lukt het me ongetwijfeld om ook dit voornemen waar te maken! Lachen

Rich girl (klein)Wat ik ook al sinds enkele dagen doe, en tijdens het komende jaar absoluut wil volhouden, is dagelijks minstens één keer hartelijk te lachen. En een liedje te zingen. Of dit althans te proberen. Door de laatst vermeldde activiteit als eerste te plannen, zet de eerst gemelde bezigheid zich doorgaans spontaan in. Een goede combinatie dus en makkelijk zat! Hier luiden de motto's: 'Lachen is gezond' en 'Muziek verzacht de zeden', bovenop het profijt dat ik er mij op het vlak van afslanken mee doe, door de calorieën die bij deze bezigheden worden verbruikt.

Voorts is er nog een resem dingen die ik wil verwezenlijken, maar noodgedwongen pas na Nieuwjaar kan bewerkstelligen. Eén ervan is de aankoop van een aangepast busje. Dit moet me ook wel lukken zonder de steun van een sponsorende serviceclub, een vermogende zakenman om rust, een Lottowinnaar, een gepensioneerde herenboer, een oosterse oliesjeik of een (jonge) miljardairweduwe! Knipogen

Prettige eindejaarsdagen. Tot na de wisseling!

10-10-09

Het leven gaat door…

 

Marc Vloeberghs IIIHet overlijden van Marc is een zwarte bladzijde in mijn nog prille carrière als blogger. Maar die log visueel in het zwart zetten, zou deze lieve kerel onrecht hebben aangedaan. Want wie de moeite nam om iets dieper te kijken dan de oppervlakkige bitsheid die hij vaak tentoon spreidde, kon vaststellen dat Marc een lieve en gevoelig man was. Die helaas reeds sinds vele jaren heel veel fysieke en dooruit volgend uiteraard ook mentale pijn, kreeg te verduren.

Het zal moeilijk zijn voor zijn partner, Anita, om door te gaan zonder Marc. Maar het leven is op dat vlak meedogenloos. En gaat onverdroten verder. Ook voor iedereen die Marc genegen was. Een beetje bizar vind ik het, om overal zijn naam en beeltenis tegen te komen: op mijn msn, netlog, facebook... Ik laat alles nog even staan zoals het is, omdat het zo lijkt en aanvoelt alsof Marc wat minder dood is. Zoveel ophef als het jammerlijk overlijden van mediafiguur Felice, heeft het heengaan van Marc niet teweeggebracht, maar hij is wel degene die een blijvend plaatsje heeft veroverd, in mijn geheugen, maar vooral in mijn hart!

Rudi - avatarWie reeds sinds geruime tijd mijn blog leest, kan deze alinea overslaan. Maar zij die nieuw zijn, of die het al wisten, maar het, om welke reden dan ook, inmiddels zijn vergeten, wens ik er even attent op te maken dat ik nog een tweede weblog heb, namelijk "Rudi's Schrijfsels". Waarop ik regelmatig gereviseerde versies plaats van reeds eerder gepubliceerde teksten en zo nu en dan ook totaal nieuwe pennenvruchten. Een index van de schrijfsels vind je in de rechterkolom van de blog. Rep je erheen! Lachen

Het leven gaat dus door. Voor ons, doodgewone stervelingen, gewoon op deze aardkloot. Voor hen wiens specialisme het is, zoals bijvoorbeeld bij Frank De Winne het geval is, of die stinkend rijk zijn, is dat ergens in de ruimte. In het I.S.S., en later misschien op Mars. Of, dichter bij huis, op de Maan. Waar ze gisteren trouwens op zoek zijn geweest naar water. Wat ik nogal cynisch en belachelijk vond. Ze waren dat, met veel moeite en dure apparaten, ginds aan het zoeken, terwijl het hier met bakken uit de hemel viel!

Wheelchair UFO (blog)Mars groene man (blog)Wat mij eigenlijk het meest interesseert in de wetenschap van het universum, is of er naast hier op aarde, ook elders in het oneindige heelal intelligent leven aanwezig is. En als dat inderdaad zo is, of en hoe die dan met elkaar communiceren. En of die dan ook elkaar uitmoorden. En of daar dan ook van die machtswellustelingen en andere smeerlappen tussen zitten zoals bij het mensdom. En of er ook van die goede zielen bij zijn. Wie weet vind ik, in bevestigend geval voor wat dat laatste betreft, onder die, al dan niet groen gekleurde wezens, wel een sponsor voor mijn busje. Of stellen zij die buitenaards leven, om mijn mobiliteitsprobleem 'uit de wereld' te helpen, misschien wel hun eigen transportmiddel ter mijner beschikking. Of maken ze er mij eentje op maat. En zie je mij weldra door het luchtruim zoeven in een vliegende schotel! Lachen

11-09-09

Vooruit met het busje, de pony- of de paardenkar! Onder escorte van enkele moto’s?

  

Rolstoel limousineWie hier regelmatig komt lezen, weet ondertussen wel dat ik, mogelijks, maar hopelijk niet tot vervelens toe, heb laten weten dat ik graag een aangepast busje zou verwerven om mijn mobiliteit te vergroten. Een project waarvoor zich tot op heden helaas nog steeds geen gulle schenker, noch sponsor heeft aangemeld. In de vorm van bijvoorbeeld een oliesjeik met Dollars op overschot, een vermogende zakenman op rust, die een petieterig part van zijn verzameld fortuin aan mij wil afstaan, een rijke weduwe die een deel van haar van de echtgenoot zaliger geërfde Euro's kwijt wil, een serviceclub met ingezamelde cash op overschot, een Lottowinnaar die een goed doel zoekt om een gedeelte van zijn gewonnen geld aan af te staan of een Moslim die er al sinds zijn jeugd aan verzaakte om elke dag een goede daad te verrichten en dat nu ineens wil goedmaken, met wat reserve bij voor de toekomst. Potentiële donateurs in overvloed dus, maar ze weten me jammer genoeg niet te vinden.

Sinds ik via de sociale netwerksite Facebook, in Farmville een boerenbedrijf heb opgestart, ben ik inmiddels reeds naar  een Rolstoel-menwagenalternatief vervoermiddel op zoek gegaan. Waar dan hopelijk één van voornoemde personages of anders misschien een gepensioneerde herenboer in wil investeren om mij een plezier te doen. Mijn dankbaarheid is alvast gegarandeerd!

Maarkedal is gelegen het zuiden van Oost-Vlaanderen. En door zijn ligging in het heuvelachtige land van de Vlaamse Ardennen is deze fusiegemeente een toeristische trekpleister voor wandelaars, wielerliefhebbers en natuurgenieters, In dit plaatsje is een bedrijf gevestigd dat koetsen maakt. De genaamde Johan Verdonckt houdt zich professioneel bezig met het ontwerpen, maken, verkopen en verhuren van koetsen. Ook speciale. Zo kan je bij hem een huifkar bekomen waar ook rolstoelers op en, niet onbelangrijk, tevens afkunnen en ook een heel bijzondere: een rolstoel-menwagen!

Nu veronderstel ik dat het pony'tje dat in dit filmpje de job klaart, niet in staat zal zijn om mijn zware elektrische rolstoel met mij erin gezwind voort te trekken, maar daar valt vast wel een mouw aan te passen. Met een nog steviger koets en een grote pony of een paard lukt dat allicht. Juu peird, juu!

En terwijl ik het hier toch over vervoersmodi heb en reclame maak, ga ik ineens ook maar het volgende evenement promoten:

Herfstrit 2009 II

Voor motards die net voor de winter alleen, of in groep, nog eens een prachtige, door de organisatoren uitgestippelde route willen rijden, is dit de uitgelezen kans. Een niet te missen toeristische rondrit van 180 km. Met start op zondagochtend tussen 8 en 11 uur, op het dorpsplein van Moerzeke, een deelgemeente van de Oost-Vlaamse gemeente Hamme, waar sporthal 'De Wuiten' als aankomstplek zal worden ingericht. Alwaar ook ik van in de namiddag tot 's avonds present zal zijn. Tot dan?