03-09-12

Vandaag begint het nieuwe schooljaar… joepie!

                 

2012/2013,2012-2013,1steschooldag,1september,01-09-2012,eersteschooldag,eenseptember,eenseptembertweeduizendentwaalf,sexy,lerares,leerkracht,vrouw,vrouwelijk,wetenschappen,school,klas,bord,krijbord,klaslokaal,01-09,vrouw,sensueel,,schoonheid,wetenschappen,lerares,sexy_lerares,sexylerares,sexy_leerkracht,sexy,zomervakantie,grotevakantiie,dochter,schooljaar,meisje,jongen,sexy_leerlinge,sexy_studente,peuter,kleuter,lagereschoolkind,middelbareschoolkind,gemengdonderwijs,gemengd_onderwijs,schooljaar,schooldag,ouders,onderwijsinstelling,blondiene,blondje,blondinne,les,veplicht

 

De zomervakantie zit er op. De Vlaamse peuters, kleuters en lagere en middelbare schoolkinderen beginnen vandaag aan een nieuw schooljaar: editie 2012/2013. Zelf vond ik die eerste schooldag altijd heel spannend. Want ik was nieuwsgierig om te vernemen van wie ik les zou krijgen. En welke (nieuwe) leerlingen zich  in mijn klas zouden vervoegen. Ook eens een tof, knap meisje, hoopte ik heimelijk. Want ik heb steeds les gevolgd op jongensscholen, maar ‘dateer’ uit de tijd dat alle onderwijsinstellingen, van overheidswege verplicht, hun school moesten open stellen voor zowel jongens als meisjes. Dit zogenoemd ‘gemengd onderwijs’ werd toen de norm.

Hopelijk vindt, ondanks het inmiddels enorm gewijzigd maatschappijbeeld, ook vandaag nog een belangrijk deel van de jeugd, onze toekomst, deze 1ste schooldag boeiend en uitdagend. In elk geval wens ik alle starters, en ook de hen mentaal en financieel steunende, ouders, een uiterst succesvol schooljaar toe! Tong uitsteken


01-01-12

Nieuwjaar 2012

  

Enkele nieuwe teksten om te posten zijn bijna klaar.

Maar in afwachting daarvan wens ik jullie alvast een SEXY Nieuwjaar!

 

meisje,babe,blond,erotisch,sexy,2012,nieuwjaar,champagne,dame,tweeduizendentwaaf,jaarwisseling,lezer,lezeres,jaar,kalenderjaar,gelukkig,wensen,nieuwjaarswensen,knipoog,convertable,auto,bloot,naakt,boezem,borsten,posten,teksten,topje,minirok,rokje,blondje,lachen

  

14-02-11

Valentijn 2011

Aan iedereen

een prachtige en liefdevolle

Valentijn

 toegewenst!

 

valentijn,liefdekesdag,verliefd,blondje,hartjes,liefde,verliefden,babe,prachtig,liefdevol,14-02,14februari,14_februari,jongen,meisje,man,vrouw,koppel,koppeltje,stel,geliefde,paar,minnaar,minnares,aanbidder,aanbidster,bloemen,hart,rood,roze

 

25-10-09

Rudi’s overdenkingen - Mensen, daar reken je niet op!

 

Op mensen rekenen doe ik niet meer. Neen, rekenen doe ik enkel nog op stukjes kladpapier, op een calculator op zonne-energie of in het programma Excel op mijn laptop. En wel na een spijtig voorval dat nogal betreurenswaardig was. Evenwel niet voor mij, want ik had het zelf uitgelokt. Alhoewel niet helemaal. Bij nader inzien zelfs helemaal niet, want de ander was begonnen.

Aangezien wellicht zowel de aandachtige lezers als de onoplettende haastigen, mijn uiteenzetting nu al niet meer kunnen volgen, wat hen geenszins kan kwalijk worden genomen, verklaar ik me nader.

Heel veel jaren geleden, toen ik nog niet eens stemgerechtigd was, waren er op een gegeven ogenblik verkiezingen. Ja, inderdaad, in mijn jeugd amuseerden zij, die toen bij de overheid werkten, zich daar ook al mee. Met die pesterijen van de brave burger. Maar je kon hen dat bezwaarlijk kwalijk nemen, want die mensen moesten uiteraard toch iets om handen hebben, om hun dagen te vullen?!

Tegenwoordig heeft het overheidspersoneel de beschikking over computers met een snelle Internetverbinding. En kunnen ze derhalve hun tijd besteden aan chatten op sociale netwerksites, een lief zoeken op datingsites of spelletjes spelen op één van de daarin gespecialiseerde websites. Maar vroeger bestond dat alles nog niet en was het zich ledig houden met het organiseren van verkiezingen een favoriete bezigheid van de overheidambtenaren. Toentertijd om ondermeer die reden, door het gewone volk ook wel eens smalend aangeduid als ambetantenaren.

Heden ten dage gebeurt bijna alles automatisch en wordt er op vele plaatsen elektronisch gestemd. Maar in mijn pubertijd was dat anders. Toen gebeurde het stemmen nog in alle bureaus manueel, en was er derhalve nogal wat werk te verrichten aan de voorbereiding ervan. Potloden scherpen en uitproberen op een stukje papier en meer van dit soort zaken. Vermoed ik, want helemaal zeker daarvan ben ik niet. Misschien waren die bureaucraten wel zo leep dat ze deze opdracht aan een externe firma toevertrouwden. Dan hadden ze meteen ook een besteding voor het overheidsgeld. Alweer een zorg minder!

Vooraleer ik hier boze reacties krijg en haatmail vind in mijn elektronische brievenbus, wens ik vlug en terloops even te melden dat hetgeen hierboven staat gewoon maar voor te lachen is! Alhoewel ik het geld van de brave burger verkwisten nu niet bepaald grappig vind. Oh ja, ik ben er mij ook terdege van bewust dat verkiezingen een moeizaam verworven democratisch recht is. Dus ook daar hoeft niemand mij op te wijzen!

Dit gezegd, of eerder 'geschreven' zijnde, ga ik door met de essentie van mijn verhaal. Als ik mij dat, na al dat afwijken trouwens nog kan herinneren. Bon! Uit herlezing van het begin van dit epistel blijkt het dus over 'rekenen op' te gaan. En een jammerlijk incident dat mij er toe heeft gebracht om het op mensen rekenen uit mijn dagdagelijkse leven te bannen.

In de aanloop naar die eerder aangehaalde, door zich vervelende ambtenaren georganiseerde, naar ik mij halvelings herinner, gemeente- en provincieraadsverkiezingen, werd er lokaal nogal wat publiciteit gemaakt. Cadeautjes geven en gadgets uitdelen om stemmen te kopen... euh, ik bedoel uiteraard 'winnen' dat mocht toen nog, begin de jaren tachtig. En ook het plaatsen van huizenhoge affiches was nog toegestaan.

Eén van de kandidaten, een rijkeluiszoon, die nergens voor deugde maar een postje in de gemeentepolitiek wel zag zitten, maakte bij zijn campagne gretig gebruik van al deze promotiemiddelen. En bekostigde alles met het geld van papa. Die al lang blij was dat zoonlief eindelijk iets gevonden had dat hem interesseerde.

In mijn woonplaats en langs de toegangswegen erheen stonden of hingen affiches met zijn beeltenis en slogan. Die trouwens slim was bedacht, maar vast niet door de kandidaat zelf. Hij stapte immers naar de kiezer met de leuze: 'Op MIJ kan je rekenen!' Een slagzin waarvan de figuurlijke betekenis bij het overgrote deel van het kiespubliek de verwachtingsvolle interesse opwekte.

De politiek interesseerde mijn vrienden en mij slechts in beperkte mate. Maar toen die 'veel belovende' kandidaat een meeting organiseerde waarop hij, volgens de uitnodiging, zijn programma uit de doeken zou doen en toelichten, gaven wij toch present. Niet in her minst omdat er gratis hapjes en drank waren voorzien.

En wij waren niet de enigen die daar die avond op afkwamen. Het parochiezaaltje waar de bijeenkomst doorging, liep vol van het volk. In een mum van tijd waren alle op een rij tafels klaargezette snacks verdwenen. En de reeds in bekers gegoten drankjes werden ook in een ijltempo weg gegraaid. We stonden allemaal dicht op elkaar gepakt. En toen de kandidaat en zijn gevolg, waaronder zijn trotse ouders, hun  entree maakten, werden we zelfs op elkaar gedrukt.

Nu viel dat, wat mij betrof, helemaal niet tegen. Integendeel zelfs. Met mijn rug en schouders werd ik tegen de zachte omvangrijke boezem van de dame achter mij gedrukt. En mijn voorkant kreeg de achterkant van een welgevormd jong meisje tegen het lijf geduwd. En ze rook daarenboven zo lekker, dat langharig blondje, dat zowat een kop kleiner was dan mij, waardoor ik toch het zicht op de binnentredende verkiezingskandidaat bleef behouden.

Ondanks mijn toch wel comfortabele positie verliet ik deze, na een samenzweerderige blik te hebben uitgewisseld met mijn kameraden. De ster van de avond genoot zichtbaar van de hoge opkomst en van de aandacht die aan hem werd geschonken. Hij had inmiddels zijn jasje uitgedaan. Waarschijnlijk in de eerste plaats omdat hij het net als ons te warm had gekregen in dat met mensen volgestouwde zaaltje. Maar vast ook om met zijn campagneshirt te pronken. Een witte T-shirt met, naast het partijlogo,  in zwarte opdruk zijn naam en slogan.

Terwijl twee van mijn maten de kerel langs voren benaderden en hem bezig hielden door het stellen van enkele onzinnige vragen, waarop die kinkel dan ook nog eens idiote antwoorden gaf, ging ik, samen met een andere maat, langs achter op de kandidaat af. We namen onze, met voorbedachten rade, voor dat doel meegebrachte dikke viltstiften uit onze jaszakken en begonnen met op 's mans T-shirt becijferingen te maken. In het rood, en groot!

Door de drukte, het voortdurend deinen van de menigte en het her en der porren en geduw, duurde het even voor we werden opgemerkt. En die man zijn partijgenoten doorhadden en zagen wat wij hadden uitgericht. Zelf kon hij van ons geschrijf niet zo veel zien, maar zijn papa vertelde hem de details. Die kerel kon er niet mee lachen. Alle gestommel en gepraat was gestopt. Ieders ogen waren gericht op de kandidaat, die ons, ziedend van woede, aankeek, met een rood aangelopen gezicht. De zweetdruppels vloeiden vanaf de nat geworden, kortgeknipte haardos, over zijn wangen, langs zijn nek,  en belandden alzo op het kunstig door ons bewerkte shirt.

Op zijn bits gestelde vraag waarom wij op zijn kleren aan het cijferen waren gegaan, antwoordde mijn mededader laconiek dat wij toch wel het recht hadden om hetgeen hij als slogan gebruikte, aan de praktijk te toetsen?! Om te zien of zijn 'op mij kan je rekenen' op enige waarheid berustte. Maar de kerel stapte boos van ons weg.

Waarschijnlijk vond hij het vooral niet leuk dat we enkel maar berekeningen had uitgevoerd met nullen. 0 * 0 = 0 bijvoorbeeld. Maar geen deling door nul, want dat kan en mag niet, zo heeft mijn leerkracht Wiskunde mijn medeleerlingen en mij ooit in het hoofd geprent. "Deel nooit door 0!" zo waarschuwde hij ons. Nu ja, ik heb me daar steeds aan gehouden. Dus ook bij het bekladden van dat witte campagneshirt. Die vent en zijn partij waren er wel zelf de oorzaak van dat we hen slechts een nul waard achtten.

Mijn kameraden en ik maakten ons snel uit te voeten. We hadden daar immers niks meer te zoeken. Want alle spijs en drank was al op. En de te verwachten toespraak en andere prietpraat, daar hadden mijn maten en ik ook geen boodschap aan.

Gelukkig hadden de meeste van mijn wel stemgerechtigde medeburgers klaarblijkelijk ook door dat hun stem niet goed besteed zou zijn aan die rijke domkop. Zodat, spijts alle promotie en gulle schenkingen, en ondanks zijn verkiesbare plaats op de kieslijst van de partij waarvoor hij opkwam, deze kerel toch niet verkozen geraakte. Maar goed ook! Mensen zonder gevoel voor humor horen niet thuis in het politiek landschap. Geef mij maar levend geworden karikaturen zoals Freddy Willockx, diens partijgenoot Louis Tobback en CD&V'ers Jean-Luc Dehaene en Pieter De Crem. Om langs blauwe kant Guy Verhofstadt en Annemie Neys niet te vergeten. Alleen al bij het zien van hun kop, barst je uit in een onbedaarlijke lachbui! Knipogen

Wie onder anderen eigenlijk ook thuishoort in het voorgaande lijstje is Frank Vandenbroucke. Maar die man is, helaas voor hem, zijn entourage en adepten, inmiddels een stille dood gestorven. Op politiek vlak welteverstaan. Want het hart van de man klopt nog altijd. Dit in tegenstelling tot dat van zijn naamgenoot, de wielrenner. Die het Afrikaanse Senegal uitkoos om er, na een laatste wip met een plaatselijke schone, het tijdige leven vaarwel te zeggen en te ruilen voor de eeuwige dood.

12-02-09

Wie wil jij voor Valentijn?

Een exemplaar van de nieuwe man, zoals hieronder afgebeeld, of een beeldschoon blondje, met een lekker rond kontje, eveneens onder deze letters in beeld gebracht? Of toch liever de huidige geliefde behouden, in diens gewone alledaagse voorkomen?

Valentijn III

De tijd van de platonische liefde ligt reeds decennia achter ons. Men mag heden te dage gerust lichamelijke verlangens hebben en deze ook uiten. Bovendien mogen de mensen, in deze tijd, recht door zee, direct op hun doel af gaan en openlijk hun liefde verklaren aan degene door wie ze vlinders voelen in hun buik, en NIET omdat die begeerde persoon hen rupsen heeft te vreten gegeven, maar uit hartstocht!Dreaming girl

Tijd voor (nog) een vleugje humor!

Toen ze ontwaakte, vertelde Kathy aan haar man Walter: "Vannacht droomde ik dat je me met Valentijn een prachtige halsketting cadeau gaf! Wat denk jij dat dit betekent?"

Waarop echtgenoot Walter mysterieus antwoordde: "Dat zal je op Valentijnsdag te weten komen, lieve schat!"

Op Valentijnsdag kwam Walter, na zijn werk, thuis met een klein pakje en gaf dit aan vrouwlief Kathy. Opgewonden nam ze het in ontvangst, verwijderde het verpakkingspapier en ontdekte... een boek met als titel: "Je dromen verklaard!"

31-01-09

Blondjes


Brigitte Bartot - 000 (klein)R
eeds lang wacht ik op een aanleiding om op mijnMarilyn Monroe - 000 (klein) blog eens één of meerdere afbeeldingen van mooie, blonde dames, te plaatsen. Niet dat ik dames met een andere haarkleur minder waard acht of minder mooi vind hoor. Dat zeker niet, maar met de blondjes wordt altijd gelachen, en aangezien ik zelf van nature blond ben, alhoewel met het verstrijken van de jaren mijn haardos alsmaar donkerder wordt, voel ik me solidair met de dikwijls als dom bestempelde blondjes. En voel ik de drang om het voor hen op te nemen. Nadat mijn lachen met hun zoveelste blunder of onzinnige opmerking, of een mop daaromtrent, is weggeëbd. Knipogen

Maar aangezien de gelegenheid zich maar niet 'spontaan' voordoet, en ik eerlijk gezegd het wachten moe ben, creëer ik bij deze zelf die kans. Verwacht nu niet iets spectaculair te lezen te krijgen, want dat komt niet. Maar ik zou toch graag hebben dat je verder leest, in plaats van enkel maar naar de foto's van die blonde schoonheden te gapen. Je doet het wellicht ongepland en onbewust, maar dat met open mond zitten staren, is werkelijk geen zicht. Derhalve raad ik je aan om je gaperik dicht te doen, en voor hen die niet veel gewoon zijn, of wiens computer op 't werk beveiligd is tegen het surfen op onzedige internetsites, hun kwijl van hun mond en toetsenbord te vegen. Je weet immers maar nooit of er niet iemand onverwachts bij je binnen komt.

Claudia Schiffer - 000 (klein)Met al dat gezever raak ik hier bijna mijn draad Pamela Anderson - 000 (klein)kwijt. Of, om in de lijn van het onderwerp te blijven, het blonde haar. Bij bevraging naar hun voorkeur, is in het verleden reeds vaak bewezen dat één op drie mannen blondines het aantrekkelijkst vind. Hoe het met de voorkeur van hetero en lesbische vrouwen zit ten overstaan van de haarkleur hunner seksegenoten, daar is volgens mij nog geen onderzoek naar verricht. De Flair heeft misschien ooit al eens een enquête gehouden? Wie 't weet, meldt het mij alsjeblieft, samen met de resultaten. Je zal als dank worden vermeld in mijn gebeden tot de Heilige Geest!

Engelenhaar is trouwens ook blond, als ik me niet vergis. Alhoewel zeker niet alle blondines zomaar met een deugdzame engel kunnen worden geassocieerd. Denk maar aan de bekendste sekssymbolen aller tijden: Marilyn Monroe en Brigitte Bardot. En van iets later: Claudia Schiffer en Pamela Andersson. Ja, die van 'mag het een maatje meer zijn?', Baywatch en de pornotapes! En nog recenter: Avril Lavigne en Paris Hilton. Of zijn dat geen echte blondines? Zangeressen Deborah Harry (Blondie) en Madonna blondeerden in elk geval hun haar in functie van hun imago en navenante populariteit. Gelukkig is de lievelingspop van menig meisjeskind, een echte blondine: Barbie!

 

Avril Lavigne - 000 (klein)De reclamemakers spelen op de populariteit van blond handig in. Doe de test en je zal vaststellen dat in driekwart van de advertenties 'gebruik wordt gemaakt' van blonde vrouwen. Studies tonen aan dat klanten in de supermarkt het liefst worden afgerekend door een blonde caissière. En hoe je het ook draait of keert, je kan er niet om heen dat de meerderheid der mannen, als het er op aankomt, prefereert om te worden geholpen door een blondje.

Die voorkeur dateert overigens niet van Paris Hilton - 003 (klein)gisteren. Zelfs de holbewoners zouden al de voorkeur hebben gegeven aan blonde vrouwen met blauwe ogen. Volgens de Canadese antropoloog Peter Frost zou de blonde vrouw zo'n 10.000 à 11.000 jaar geleden, tijdens de ijstijd, haar entree hebben gemaakt. Een stelling die wordt bevestigd door Japans onderzoek naar het gen dat verantwoordelijk is voor blond haar.

Waarom mannen zo dol zijn op blonde vrouwen weet bioloog Dirk Draulans eenvoudig te verklaren. 'Blond is voor mannen een signaal van jeugd. Dat blond met jong wordt geassocieerd, heeft alles te maken met jonge kinderen. Tijdens hun eerste levensjaren zijn ze vaak blond, een kleur die later dikwijls verdwijnt. Dat een man voor blond annex jong kiest, is biologisch normaal. Bij vrouwen neemt de vruchtbaarheid immers af vanaf haar 24ste en dus is het aangewezen voor een jonge, dus blonde, vrouw te kiezen als je nakomelingen wilt.

 

Debbie Harry - 000 (klein)Dat de vrouw op dit gegeven al sinds mensenheugenis inspeelt, is al evenzeer een feit. Romeinse vrouwen blondeerden hun haren uit jaloezie op de blonde Germaanse vrouwen die door hun echtgenoten maar al te graag werden buitgemaakt. Ook in het oude Griekenland was blond populair. Blond was immers de haarkleur van de goden. Blondines mogen dan wel populair zijn, ze zijn eerder zeldzaam om vinden. De 'populatie' blondjes is het grootst in Noord-Europa, boven een lijn die ruwweg loopt van de Britse Eilanden, over Midden-Duitsland en Zuid-Polen, naar Kiev. Zelfs in Zweden, de bakermat van de pornografie, met welgevormde voluptueuze blote blonde stoten als boegbeeld, is slechts de helft van het vrouwvolk blond.

Is er iets negatiefs aan om blond te zijn? Als Madonnamooi, vriendelijk en bereikbaar, maar tevens dom, behoeftig en afhankelijk aanzien worden, zoals onderzoek aantoont. Dat resultaat is geheel in overeenstemming met wat je kan verwachten. Aangezien die enquêtes bij mannen zijn gebeurt en mijn seksegenoten in kwesties als deze niet zozeer denken met hetgeen zich onder hun hersenpan bevind, doch zich veeleer laten leiden door de reactie van de inhoud van hun onderbroek, Lachen

En dat blond synoniem zou zijn voor ontucht, komt allicht voort uit feit dat blonde vrouwen net omwille van die populariteit duchtig ten tonele werden en worden gevoerd in blootblaadjes, in seks- en pornofilms en in het nachtleven. En in de prostitutie vrouwen met blonde pruiken niet zijn weg te denken. De vraag creëert de markt en het straat- en Tv-beeld.

Barbie (klein)Natuurlijk bevestigen ten tonele gevoerde fictieve Kelly Bundy - 000 (klein)figuren zoals Kelly Bundy (Married with children) en sexy blonde stoeipoezen in muziekvideoclips de vooroordelen ten overstaan van blondines. Het is een spiraal zonder einde. Maar als slim blondje kan je uit deze vooringenomenheid je voordeel halen. Blonde rules!

Tijdens mijn speurtocht naar informatie over het waarom van de populariteit van onze blonde vrouwelijke medemensen, stootte ik dat toch nog op een rechtvaardiging voor dit artikel. Afgelopen weekend zijn immers een aantal bollebozen in de Sorbonne, de universiteit van Parijs, in congres geweest rond het thema 'Les hommes prèferent les blondes'. Resultaten en bevindingen, als die er al zijn, heb ik (nog) niet kunnen achterhalen. Maar wat deert ons dat? Terwijl ik dit hier typ hoor ik ten andere dat ook valse (soms) blonde Madonna deze zomer naar België komt. En nog wel om een optreden te verzorgen! En, toeval of niet, op de Vlaamse Nationale Feestdag! Dus nog een verantwoording extra!

Als afsluiter van mijn betoog, onderstaand filmpje om aan te tonen dat, in sommige situaties, waarin ze al dan niet gewild verzeild raken, het toch niet steeds de blonde dames zijn die zich als een idioot gedragen!

Oh ja, bij het zoeken naar prentjes om bij dit artikel te plaatsen, stootte in op deze site. Je moet er maar eens rondneuzen. Is ook voor dames interessant!