20-05-13

Cobra's Classic Battle

   

De sterk verminderde motoriek van mijn (typende) linkerhand heeft me ervan weerhouden de afgelopen maanden nog actief te zijn op deze blog. Hopelijk treedt dit jaar alsnog de lente in, en brengt de doorgaans hiermee gepaard gaande warmte, ook enige beterschap in mijn fysieke toestand. Want mijn hoofd zit boordevol data die ik graag met mijn medemensen zou delen. We zien wel wat de toekomst brengt. En hopen, als steeds, op het beste Lachen

Om een vroegere schoolmakker en zijn lieve vrouw een plezier te doen, haal ik, met de hulp van de in mijn plaats typende assistent, toch nog eens het uiterste uit de kan, in casu mezelf. Want bij deze verzoek ik jullie immers om voor die mensen hun dochter Rani te stemmen in haar deelname aan de ‘Cobra’s Classic Battle’, een klassieke muziek wedstrijd, voorbehouden voor pianisten in de leeftijd van 6 tot 17 jaar.

Wees dus alsjeblieft zo goed om onderstaande foto aan te tikken, naar Rani’s uitvoering van ‘Johannes Brahms’ - 2de Rhapsodie te luisteren en vervolgens met de muisaanwijzer links onderaan op de stemknop te drukken.

rani,klassiek,cobrasclassicbattle,classicbattle,muziek,linkerhand,piano,vrouw,lente,johannesbrahms,brahms,2derhapsodie,motoriek,medemensen,pianist,schoolmakker,muziekwedstrijd,wedstrijd,assistent

Geniet van dit mooie stukje muziek!

Namens Rani, haar ouders en mezelf: bij voorbaat een warm en hartelijk bedankt voor jullie stem! Lachen

12-02-12

Opfrisbeurt

    

stoefen,lichaamsconditie,jaar,kalenderjaar,verhalen,ziekte,zwakte,futloosheid,huis,woning,villa,witte_villa,wittevilla,woonst,voor&na,woonhuis,gebouw,foto,renovatie,2010,2011,assistent,familie,vakman,budget,klus,klusman,buitenshuis,binnenshuis,organisatie,coachen,transformatie,instrueren,lente,winter,opfrisbeurtCompleet in tegenstelling tot wat ik had gepland, ben ik hier nu pas terug met nog eens een postje. Het sinds begin vorig jaar degressief verloop van mijn lichaamsconditie is daar de grootste oorzaak van. Meer info over mijn fysieke toestand, met verslag van enkele helemaal niet prettige belevenissen, volgt in latere berichten.

En wel omdat ik nu eerst over leuke gebeurtenissen wil verhalen. Want ondanks de vele dagen, zelfs ganse periodes van ziekte, zwakte en totale futloosheid, heb ik vorig kalenderjaar wel heel wat gerealiseerd. En daar ben ik best fier op. Dus ga ik niet nalaten even te ‘stoefen’ over hetgeen ik heb verwezenlijkt. Knipogen

stoefen,lichaamsconditie,jaar,kalenderjaar,verhalen,ziekte,zwakte,futloosheid,huis,woning,villa,witte_villa,wittevilla,woonst,voor&na,woonhuis,gebouw,foto,renovatie,2010,2011,assistent,familie,vakman,budget,klus,klusman,buitenshuis,binnenshuis,organisatie,coachen,transformatie,instrueren,lente,winter,opfrisbeurtEind 2010 ben ik, met de hulp van een aantal assistenten, enkele familieleden, een paar bezoldigde klusmannen en één vakman, en met een beperkt budget, begonnen aan de renovatie van het huis waarin ik woon. Mede door de uiterst gunstige weersomstandigheden tijdens het najaar van 2011 ben ik er in geslaagd om de klus, voor het ingaan van de winter, volledig geklaard te krijgen. Lachen

De realisatie van dit project heeft me heel wat moeite gekost wat betreft organisatie, motivatie, coachen, instrueren, controle… En vereiste een maximaal aantal uren verblijf buitenshuis. Bij kou en regen schuilend in de garage. Maar dit alles was geenszins een opgave. Integendeel. Elke dag heb ik er plezier aan beleefd. En het resultaat van al die inspanningen mag, al zeg ik het zelf, best gezien worden. Lachen


Hieronder publiceer ik enkele ‘voor & na’ (amateur)foto’s. Om jullie een idee te geven van de verwezenlijkte transformatie.

stoefen,lichaamsconditie,jaar,kalenderjaar,verhalen,ziekte,zwakte,futloosheid,huis,woning,villa,witte_villa,wittevilla,woonst,voor&na,woonhuis,gebouw,foto,renovatie,2010,2011,assistent,familie,vakman,budget,klus,klusman,buitenshuis,binnenshuis,organisatie,coachen,transformatie,instrueren,lente,winter,opfrisbeurt

Het is veel leuker om in een mooi en netjes verzorgd huis te wonen dan in één dat eindeloos veel tekenen van verval  vertoont. Elke keer dat ik de woning verlaat en het gebouw aanschouw, kijk ik vergenoegd. En ook telkens ik thuis kom van een verplaatsing, glunder ik van tevredenheid over het knappe uitzicht van mijn woonst. Als de zon er op straalt is het helemaal de maks, want dan oogt mijn huis zelfs letterlijk schitterend! Lachen

stoefen,lichaamsconditie,jaar,kalenderjaar,verhalen,ziekte,zwakte,futloosheid,huis,woning,villa,witte_villa,wittevilla,woonst,voor&na,woonhuis,gebouw,foto,renovatie,2010,2011,assistent,familie,vakman,budget,klus,klusman,buitenshuis,binnenshuis,organisatie,coachen,transformatie,instrueren,lente,winter,opfrisbeurtIn de lente van dit jaar moeten er aan de buitenkant van mijn woning nog een aantal onderhoudswerkzaamheden worden verricht en enkele klussen geklaard. Maar tussendoor hoop ik ook de renovatie en herinrichting binnenshuis aan te kunnen vatten. Of het me zal lukken om ook dit werk op één jaar tijd uitgevoerd te krijgen, is niet zeker, maar wel mijn betrachting. Want daarna wil ik eens op mijn lauweren rusten en, al dan niet met bezoek, ten volle genieten van mijn prachtig woonhuis.

14-05-09

Lastpost

 

Met de bedoeling om dit als vakantiejob uit te voeren, ben ik me, in een heel ver verleden, in een installatiebedrijfje van afzuiginstallaties gaan aanbieden voor een job als 'Halve gast voor werk met lastpost.' Echt waar! Ze hadden dat verkeerdelijk met een 't' bij in het personeelskatern van het reclameblad afgedrukt!

Tegen de receptioniste zei ik: "Ik ben hier voor dat werkske als assistent van de baas", onderwijl de uit het reclameblad gescheurde jobaanbieding onder haar, overigens bevallig, reukorgaan stoppend.

Dat meisje mocht er eigenlijk in haar geheel best zijn. Met haar pittig voorkomen: een welgevormd lijf, in een niet al te klassiek mantelpakje gehuld, dat al haar rondingen goed liet uitkomen. En slechts een beetje bloot vlees onbedekt liet. Maar net genoeg om je te laten wegdromen. Lachen

Neen, ik werd niet aangeworven. Wegens onervaren met lasposten en het gebrek aan interesse van die firma om met een lastpost als mij in zee te gaan. En eigenlijk was ik daar niet rouwig om, want ik had me toch een geheel andere voorstelling gemaakt van een afzuiginstallatie.

16-11-08

Openbare toiletten, voor iedereen!

Buitenshuis zijn om te winkelen, te wandelen, historische gebouwen te bezoeken of rond te kuieren op de markt of op de kermis die in je stad of dorp is neergestreken. Een aanrader! De buitenlucht doet elkeen goed, de beweging is uitstekend voor je fysieke conditie en onder de mensen komen en eventueel een praatje slaan, stimuleert de geestelijke gezondheid.

Maar wat als je kind, dat bij je is, plots naar toilet moet? Of als je baby dringend verschoond dient te worden? Of gewoonweg jij, als volwassene, zelf een plasje of een kakje wilt doen? Dan maar een horecazaak opzoeken, snel iets te drinken bestellen en dan vlug naar de WC?

Iedereen - 000 (klein)Maar wat gedaan als er in de toiletten geen verzorgtafel voor baby's beschikbaar is? Dan zit er niks anders op dan het kleintje, in de bekrompen ruime van de toiletbox, een verse luier om te doen, terwijl de baby op het deksel van de toiletpot ligt. Of anders, als daar plaats is, op het plateau naast de wasbekkens. Veilig noch aangenaam. Maar ververs je je kind in de verbruikzaal, omdat je daar toch iets meer ruimte hebt, dan levert dat je gegarandeerd op zijn minst enkele boze blikken op! Wenkbrouw ophalen

Als ouder van een tweeling weet ik waarover ik het heb. De problemen met betrekking tot het vinden van een plaats voor het wisselen van onze jongens hun luiers, kan ik me nog levendig herinneren. We hebben deze ouderlijke taak, bij gebrek aan een alternatief, zelfs meer dan eens in een portaal staan doen, onder de blikken van nieuwsgierige passanten.

Als rolstoeler je WC - cartoon - dringend (klein)blaas legen, is al helemaal een heikel probleem. Want vindt maar eens een toegankelijk toilet. En als je er al één vindt, dan is het dikwijls te klein, of staat het vol met rommel. De toiletdames durven er immers nogal eens een gewoonte van maken om die ruimte vol te proppen met hun voorraad toiletrollen en schoonmaakproducten. En de overgebleven plek functioneert soms zelfs als bureautje. Echt, zonder overdrijven, ik heb reeds menig invalidentoilet gezien waarin een kerstboom of een Mariabeeldje stond en er een kalender en foto's van het gezin aan de wand hingen!

Als de nood hoog is, zoek ik persoonlijk meestal een naburig treinstation op, een gemeentehuis of een cultureel centrum. Plaatsen waarvan ik uit ervaring weet dat ik daar het  meest kans maak om er een voldoende ruim toilet te vinden. Het is evenwel zo dat ik in driekwart van de gevallen, me moet laten helpen ergens achter een boom, tussen wat struiken, achter een muurtje of in een hopelijk verlaten steeg. Niet leuk voor mij, en evenmin voor de persoon die me assisteert.

Al te vaak denkt men, van een gewoon toilet, een aangepast te kunnenInternationaal symbool handicap (heel klein) maken, door op de toiletdeur een bordje te hangen met daarop het 'internationaal symbool voor personen met een handicap', en binnenin, op goed komen uit, een beugel te monteren op de wand naast de Wc-pot. Wat een idiotie, wat een kortzichtigheid! We kunnen het hen, die hier verantwoordelijk voor zijn, wellicht niet kwalijk nemen. Zij stonden immers ongetwijfeld achteraan in de rij toen het gezond verstand werd uitgedeeld!

Als fysiek gezonde (jonge)man kan je nog een boom opzoeken om tegen te wateren. Menig klein kind deed al een plasje in de straatgoot. Een plek die bij hoge nood, voornamelijk 's avonds of  ' nachts, en als er ruimte is, liefst tussen twee auto's, om een beetje onttrokken te zijn aan het zicht van alleman, ook al eens door dames wordt benut als urinoir. Allemaal weinig hygiënisch, en als je pech hebt, een kostelijke zaak, aangezien in het politiereglement van de meeste steden hoge boetes zijn voorzien voor dit 'wildplassen'!

Excessen zullen er altijd zijn en moeten uiteraard beteugeld worden. Als overheid kiezen voor het zonder meer repressief optreden tegen personen die, bij gebrek aan een alternatief, bij hoge nood, hun urine lozen op een plek waar het niet hoort, is onheus en al te gemakkelijk. Openbare toiletten voorzien, dat moet men doen!

In de loop van de jaren zijn de publieke urinoirs een rariteit geworden. Er is evenwel terug een kentering merkbaar. Waar nood aan is zijn publieke toiletten, 'op maat van iedereen!' Baby's, kinderen, rolstoelers, personen met een visuele beperking, mensen die slecht te been zijn, maar ook 'gewone' gezonde grote mensen moeten af en toe naar het toilet. En IEDEREEN heeft recht op de beschikbaarheid van een openbaar toilet, aangepast aan haar of zijn noden!

WC - cartoon - 000 (blog)

Openbare toiletten die goed verspreid liggen. En duidelijk zijn aangeduid, zodat elke potentiële gebruiker ze vindt: plaatselijke inwoners, toeristen, toevallige voorbijgangers, kinderen op school- of studiereis... Deugdelijke en goed uitgeruste toiletten, voorzien van bij voorbeeld een optionele toiletverhoog, die voortdurend worden gecontroleerd op netheid, degelijkheid en uitrusting. Het zal je immers maar overkomen dat je bijvoorbeeld als blinde of slechtziende persoon geconfronteerd wordt met een vieze wc-bril, er daarenboven geen toiletpapier op het rolletje zit en er op de koop toe veel te veel zeep uit de dispenser komt en helemaal geen water uit de kraan van het wasbassin. Dit klinkt misschien best lollig, maar is dat helemaal niet als jij zelf het slachtoffer bent!

Voor rolstoelers dient de deur in de eerste plaats naar buiten open te draaien. Dit lijkt vanzelfsprekend te zijn, maar de gevallen waarin dit niet zo is, of waar de deuRolstoeltoilet - 000 (klein)r slechts half open kan, zijn helaas talrijk. De toiletruimte dient bovendien groot genoeg te zijn, zodat ook een persoon met een elektrische rolstoel, die veelal nood heeft aan hulp van een assistent(e), er op een comfortabele manier gebruik van kan maken. En een manuele rolstoeler, volgens behoefte, zowel langs links als langs rechts de pot op kan, klapbeugels aan de wand vindt, en probleemloos in de toiletruimte kan manoeuvreren. Een verlaagde wasbak is een noodzaak. Maar men kan die toiletruimte(s) ook voorzien van een vaste tafel of een aan de wand bevestigd uitklapbaar exemplaar. Met liefst ook een verzorgingskussen erop bevestigd, waarop baby's kunnen worden verschoond. Zo vangt men twee vliegen in één klap! Lachen

Misschien moet daar eens een duidelijke regelgeving rond komen. Of, indien die er toch reeds zou zijn, dan ware het in elk geval wenselijk deze te actualiseren.  Deugdelijke, integraal toegankelijke openbare toiletten dragen immers in een belangrijke mate bij tot de mogelijkheid om IEDERE PERSOON deel te laten nemen aan het maatschappelijk en openbaar leven.

In het kader van (inderdaad, nog één Knipogen) de internationale dag van het toilet, die doorgaat op woensdag 19 november, organiseert de Katholieke Vereniging voor Gehandicapten (KVG) in de week van 17 tot 23 november een actie rond openbare toiletten en toegankelijke in het bijzonder. Hun actieposter, met een doorklik naar de actiepagina op hun website, vind je in de linkerkolom van mijn weblog. Of je kan voor meer informatie ook hier klikken. En mocht je de tv-spot die bij deze campagne werd ingezet, nog niet gezien hebben, bekijk deze dan nu meteen! Je vindt het filmpje immers hieronder: