16-01-11

Jaaroverzicht (2010)

Goede voornemens  - 001.JPGEind 2009 maakte ik op deze blog melding van mijn goede voornemens voor het jaar 2010, dat toen nog komende was. Op 17 maart 2010 kon je hier, in een stand van zaken, reeds lezen dat ik goed bezig was. Nu het kalenderjaar 2010 volledig ten einde is, en we zelfs al sinds een week of twee 2011 zijn binnen gestapt (of gekropen, van zatheid, of gereden, zoals ik, bij gebrek aan een alternatief) lijkt het me interessant om het lijstje van toen nog eens opnieuw te overlopen. Om te zien hoe ik het er uiteindelijk vanaf heb gebracht met het ten uitvoer brengen van mijn intenties. Lachen

Maaltijdreep.JPGTerug gezonder en minder eten was de absolute nummer één op de lijst. Zoals zelfzeker aangekondigd vlogen de kilo’s er af en was ik reeds na enkele maanden het grootste deel van mijn vetballast kwijt. Zonder honger te lijden. Enkel door me ononderbroken te houden aan het mezelf opgelegde eetregime. Meer bepaald ’s ochtends omstreeks half acht een halve caloriearme Choco crisp maaltijdreep eten, om twaalf uur een lichte, doch voedzame warme maaltijd nuttigen en rond vijf uur (bruin) brood of toast met beleg (kaas, kippenwit, zalm, tonijn…) verorberen. Bij honger, later op de avond, aangevuld met een potje magere vruchtenyoghurt of desnoods een extra halve maaltijdreep.

Water - 000.JPGWat ook vast heeft meegeholpen is veel drinken. Zodat de afvalstoffen snel(ler) mijn lichaam konden verlaten. Het drinkpatroon dat ik volgde en waar ik me ook nu nog steeds aan hou, ziet er als volgt uit: in de voormiddag gewoonlijk drie grote tassen koffie met cafeïne, een grote tas groene thee en een glas koud wortelsap. In de namiddag drink ik nog eens drie grote tassen koffie, maar dan zonder cafeïne. Na zes uur drink ik enkel nog wat plat water.

Oefening in stoel - 000a.JPGWat uiteraard ook meespeelde bij het eenvoudig en snel gewicht verliezen, waren de lichaamsbewegingen in mijn rolstoel. In den beginne verliep dat wat stroef en had ik er hulp bij nodig, om in gang te geraken. Maar vrij snel ging dat vlotter en maakte ik er een routine van om 7 dagen op 7, minstens twee tijdsperiodes in te lassen waarin ik telkens gedurende een twintigtal minuten aan gymnastiek doe.

Bag of excuses.JPGTijdens de zomermaanden was de duur van mijn dagelijkse conditietrainingen eerder pover te noemen. Vooral wegens een gebrek aan motivatie, wat dan weer te wijten was aan diverse factoren in mijn persoonlijk leven. En soms ook door de weersomstandigheden: (veel) te warm of (veel) te vochtig. Maar nagenoeg gelijktijdig met het begin van het nieuwe schooljaar ben ik er opnieuw in gevlogen.

Power lifting - 000.JPGInmiddels ben ik doorgaans ongeveer 3 uur per dag bezig met ademhalingsoefeningen, cardio training en sinds na de zomer zelfs krachttraining. Al moet je je bij dat laatste niet al te veel voorstellen. Het gaat hier immers om oefeningen met een gewichtje van amper een halve kilogram.

FarmVille - 001.JPGTwee derden van mijn oefenschema kan ik afwerken terwijl ik met andere (vrijetijds)activiteiten bezig ben. Mijn land bewerken, varkens voeren en koeien melken op Farmville bijvoorbeeld :-) Maar ook meer serieuze bezigheden, zoals nadenken over teksten die in zinnes ben te schrijven. Of hoe ik een bepaald praktisch probleem in mijn huishouding op een zo goed mogelijke manier kan oplossen. Ook train ik vaak onder het luisteren naar muziek of het bekijken van humorfilmpjes op het Internet. Eerder zelden bij het kijken naar tv, omdat ik dit laatste gewoonlijk pas doe eens ik in bed lig, zo vanaf een uur of elf, half twaalf.

Nude male - 000.JPGEen perfect lijf met ondermeer een 6-pack ofte wasbord, zoals de kerel op de hierbij gepubliceerde foto, hoef ik uiteraard niet te beogen. Maar mijn lichaamsconditie is er in het voorbije jaar flink op vooruit gegaan. Zo ook mijn weerstand. En deze toestand wil ik hoe dan ook behouden.

Postbox - 001 (blog).JPGMijn voornemen om ervoor te zorgen dat er in het inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus nooit meer dan enkele onbehandelde berichten zouden blijven staan is helaas NIET gelukt. Maar ik blijf het betrachten. En soms slaag ik er wel eens in om het vak gedurende een (korte) periode berichtenarm te houden. Dat ‘vals spelen’ door onbehandelde inkomende post door te sluizen naar mijn concepten, daar ben ik van afgestapt, want die berichten werden al te vaak (tijdelijk) vergeten Knipogen

Het dagelijks minstens één keer hartelijk lachen, lukt meestal wel. Als er, als vaak, geen reden toe is, dan zoek en vind ik er wel één! Lachen Elke dag een liedje te zingen, is eerder een om de andere dag activiteit geworden. Maar dan passeren er meestal wel meerdere liedjes de revue.

Mercedes Sprinter 308 CDI - 000b.JPGOp mijn 44ste van adres veranderden, zodat ik nu als huisnummer 44 heb, was niet gepland, maar vind ik best grappig. Wat wel een voornemen was, en op de valreep tevens mijn allerbelangrijkste verwezenlijking werd van 2010, is ongetwijfeld de aankoop van een aangepast busje. Dat me mede in staat zou moeten stellen om tijdens de komende maanden het saldo van mijn voornemens voor 2010 uit te voeren, aangevuld met enkele extra intenties voor 2011! Uiteraard hou ik jullie, mijn lieve lezers, als steeds, op de hoogte!


>>> Klik ook eens op de afbeeldingen <<<

29-12-09

Goede voornemens

  

Het is zowat een traditie dat de mensen die deze wereldbol bevolken, op het einde van het kalenderjaar, aan hun omgeving hun intenties kenbaar maken voor het volgende jaar. Schrijver dezes doet daar telken jaar vlijtig aan mee. Niet zo zeer om te vermijden uit de toon te vallen, maar veeleer, om niet te zeggen volledig, uit overtuiging! Ook dit jaar heb ik gedurende de voorbije weken een heleboel goede voornemens gemaakt. Maar wachten tot het wisselen van de jaartallen om mijn bedoelingen ten uitvoer te brengen, daar zie ik het nut niet van in. Niks uitstellen tot morgen dat reeds vandaag kan worden gedaan, is mijn motto. Vandaar dat ik nu al bezig ben met het realiseren van mijn goede voornemens!

AfvallenZo heb ik een dikke week geleden de beslissing genomen om gezonder te eten en zelfs op dieet te gaan. En ben ik daar dan ook stante pede mee begonnen! Dat mooie dametje dat dit postje siert, heeft daar geen nood aan. Maar ik wel, dus! Niet dat ik al echt, wat je noemt, 'DIK' ben, maar een tiental kilogram vet mag er toch wel af. Niet uitsluitend en alleen ten bate van mijn gezondheid, maar ook om mijn verplaatsingen, van bed naar rolstoel en omgekeerd, vlotter en met minder inspanning van mijn verpleegkundigen te laten verlopen. Dubbele winst is dus mijn objectief. En ik ben overtuigd van een slaagkans van 100%. Deze (zelf)zekerheid wordt me ingegeven door de wetenschap behept te zijn met een karakter dat een hoog percentage volharding bevat!

Daarbovenop ga ik ook wat meer bewegen. Af en toe mijn elektrische rolstoel aan de kant laten staan en mij corpus al stappend verplaatsen, dat zit er helaas niet in. Mijn lichamelijk actief zijn beperkt zich tot het wat heen en weer wiebelen vanuit zitpositie. Waarmee ik uiteraard ook reeds ben gestart! Tot verbazing, of eerder zelfs verbijstering van mijn omgeving. Van de gezichten van hen die Cartoon 'Goede Voornemens' - 002getuige zijn van deze bezigheid kan ik zo aflezen dat zij toch hun bedenkingen hebben bij mijn uitleg dat deze lichaamsgymnastiek mijn doelbewuste keuze is. En dat ik niet aan het flippen ben. Althans niet meer dan gewoonlijk! Knipogen

Mijn voornemen van vorig jaar om ervoor te zorgen dat het inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus nooit meer dan enkele onbehandelde berichten zou bevatten, bleek in de praktijk moeilijk realiseerbaar te zijn. Tot ik een goeie maand geleden schoonschip maakte in die map. Maar de quasi leegheid hield niet lang stand. Dus heb ik er gisteren maar weer eens werk van gemaakt en ben ik vast van plan vanaf nu alle inkomende berichten onmiddellijk te verwerken. Als ik zo nu en dan, uit overmacht wegens bijvoorbeeld geen tijd of geen zin, het spel een beetje vals speel, door te beantwoorden e-mails door te sluizen naar de map 'concepten', dan lukt het me ongetwijfeld om ook dit voornemen waar te maken! Lachen

Rich girl (klein)Wat ik ook al sinds enkele dagen doe, en tijdens het komende jaar absoluut wil volhouden, is dagelijks minstens één keer hartelijk te lachen. En een liedje te zingen. Of dit althans te proberen. Door de laatst vermeldde activiteit als eerste te plannen, zet de eerst gemelde bezigheid zich doorgaans spontaan in. Een goede combinatie dus en makkelijk zat! Hier luiden de motto's: 'Lachen is gezond' en 'Muziek verzacht de zeden', bovenop het profijt dat ik er mij op het vlak van afslanken mee doe, door de calorieën die bij deze bezigheden worden verbruikt.

Voorts is er nog een resem dingen die ik wil verwezenlijken, maar noodgedwongen pas na Nieuwjaar kan bewerkstelligen. Eén ervan is de aankoop van een aangepast busje. Dit moet me ook wel lukken zonder de steun van een sponsorende serviceclub, een vermogende zakenman om rust, een Lottowinnaar, een gepensioneerde herenboer, een oosterse oliesjeik of een (jonge) miljardairweduwe! Knipogen

Prettige eindejaarsdagen. Tot na de wisseling!

20-03-09

RESPECT

 

RespectDeze avond gaat er op zoon Brian zijn school een poëzieavond door. Studenten uit de eerste drie studiejaren van het ASO van de middelbare school Atheneum Lokeren brengen werkjes naar voor. En een aantal leerlingen uit het zesde leerjaar basisonderwijs van hetzelfde onderwijsnet, het GO (gemeenschapsonderwijs) doen hetzelfde. Het thema vind je in de titel van deze log.

Speciaal voor deze gelegenheid heeft Brian, met mijn hulp, een gedicht in elkaar geknutseld, dat hij vanavond, samen met een klasgenoot, rappend gaat voordragen.

 

RESPECT

Respect, oh man, voor alles wat je kan.

In sport, op school, overal trek jij je plan.

Respect voor je oordeel, zelfs al brengt dit me geen voordeel.

Ontzag voor wat jij denkt en doet, ook al is dat contra mijn gemoed!

Respect is ook een lering, het zegt: "'k heb eerbied voor je mening."

R.E.S.P.E.C.T.

Regard, egard, sympathie, piëteit, eerbied, complete tolerantie.

Het is zo dat ik het woord voor mij zie!

En tegen al wie mij daarin volgen wil, zij die maken het verschil: bedankt, merci, coole pupil!

Brian, 25 januari 2009

19-02-09

Voor boek en plaat, deel zoveel

Tijdens die 'Liefdesweek' wou ik het onderwerp niet ter sprake brengen, maar nu kom ik er wel mee voor de dag.

Trouwe lezers herinneren zich misschien wel mijn eerdere logjes met betrekking tot ECI, de, sinds jaar en dag in Nederland en Vlaanderen actieve boekenclub.ECI - logo

Ook ik was gedurende meer dan twee decennia lid van deze club. En bestelde trouw, minstens vier keer per jaar, een item uit hun catalogus. In mei van vorig jaar zette ik mijn lidmaatschap evenwel stop. Maar aangezien je dit blijkbaar moet doen minstens één maand voor afloop van de lopende lidmaatschapsperiode, ben ik nog lid tot 31 maart van dit jaar. En diende ik dus nog orders te plaatsen.

E-mail - 001 (klein)Op 11 juni 2008 bestelde ik, via e-mail, het boek 'De donkere macht'. Men leverde mij, enkele dagen later verkeerdelijk het boek 'In de donkere nacht'.

Op 16 juni 2008 meldde ik ECI, per e-mail, deze vergissing.

Eind juli ontving ik met de brievenpost, een aanmaning met datum 21 juli 2008.

Per e-mail op 25 juli 2008, antwoordde ik hierop en herinnerde ECI aan mijn e-mail van 16 juni 2008, waarvan ik een kopie bijvoegde. Tevens herhaalde ik mijn verzoek om het niet door mij bestelde boek terug bij me af te halen.

Eind augustus ontving ik alweer een aanmaning, met datum 25 augustus 2008. Daarin werd me zelfs een aanmaningskost in rekening gebracht.

Op 11 september 2008 reageerde ik hierop en eiste van ECI de ONMIDDELLIJKE rectificatie van hun fout.Aanmaning - 000


Op 15 september 2008 meldde ECI me niet aan mijn verzoek te kunnen voldoen.


Evenwel blijft deze firma mij voortdurend lastig vallen met aanmaningen. Wat ik heel vervelend vind! Daarom contacteerde ik per e-mail de lokale Politie. Met het hierboven vermeldde verhaal en de vraag of ik bijvoorbeeld, door bij hen een klacht tegen ECI in te dienen, een einde kan maken aan deze ongewenste brievenstroom.

Politie logoDe volgende dag ontving ik reeds een antwoord. Een commissaris van de lokale politie meldde me dat het aangehaalde geen strafrechtelijk feit is. Het kadert in een koop-verkoop. De man suggereerde om, zo ik er lid van ben of word, me te wenden tot een consumentenvereniging, die enige druk kunnen uitoefenen, en anders tot een raadsman.

De man vervolgde met te melden dat het gerecht, in casu de politie, mij in deze geen verdere hulp kan bieden. Dat dit een burgerlijke zaak is. Dat zij, op mijn verzoek, een proces-verbaal kunnen opstellen, maar dat dit zelfs niet naar het parket wordt gezonden. Het blijft binnen de administratie van de lokale politiepost en er wordt verder niets mee gedaan. Zij doen zelf geen verder onderzoek.

De commissaris sloot af met de melding het spijtig te vinden mij geen positiever nieuws te kunnen brengen.

Met een e-mail terug dankte ik de man welgemeend voor het snel en accuraat antwoord, dat jammer genoeg niet positief was

Verbaasde het antwoord me? Neen, helemaal niet! Het is immers niet de eerste keer dat ik zo een bericht krijg van politie of gerecht. Hiernavolgend nog een voorbeeld.

Van midden mei 2000 tot midden oktober 2001 verbleef ik in het ziekenhuis. Begin oktober 2000 werkte er gedurende korte tijd iemand als gerant in mijn handelszaak, om mij - tijdelijk - te vervangen. Toen hij opstapte, nam deze persoon een groot deel van mijn handelsvoorraad mee. Mijn vrouw diende medio oktober 2000 bij het plaatselijk politiekantoor klacht in wegens verduistering van goederen.

Bij de aanvang van kalenderjaar 2006, richtte ik een schrijven aan het Parket van de procureur des Konings, aan wie de politie, naar eigen zeggen, het Sleeping at work - 000PV eind 2000 had overgemaakt. In die brief verzocht ik de heer procureur om me te melden hoe ver het onderzoek stond, inzake die verduistering van goederen. Feiten waarvan ik het slachtoffer was, die dateren van medio oktober 2000 en waarvan we sinds het neerleggen van de klacht niks meer hadden vernomen.

De procureur des Konings liet mij, een maand of vier later, via zijn adjunct secretaris weten dat hij de eer had mij mede te delen dat hij had besloten het dossier te seponeren. De reden van deze beslissing: andere prioriteiten bij vervolgings- en opsporingsbeleid! Zo staat dat daar, zwart op wit. Voor zover mij bekend werd géén enkele onderzoeksdaad verricht, en dat terwijl de dader bekend is! Wenkbrouw ophalen

>>> op sommige afbeeldingen kan je doorklikken!

27-01-09

Goed begonnen?

Het nieuwe kalenderjaar heeft nog maar net een aanvang genomen, maar er is Barack Obama - 000 (inauguratie)toch al een heleboel gebeurd! In de wereld, ver van ons, en daarbij denk en doel ik vooral op het nog steeds aanhoudende geweld in de Gazastrook. Alhoewel ook ik uiteraard niet naast hét mediagebeuren, dé show van begin 2009 kon kijken, die gefabriceerd werd rond de inauguratie, de plechtige inhuldiging van Barack Obama. De eerste 'zwarte' president van de Verenigde Staten van Amerika. Die zelfs niet eens volbloed 'zwart' is, maar halfbloed, aangezien B.'s ma een volbloed blanke is! Maar kom, dat is slechts een detail. We gaan daar niet pietluttig over doen.

Dichter bij huis, heel dicht bij huis wat mij persoonlijk betreft, werd de mensheid opgeschrikt door een afschuwelijk bloedbad dat in Dendermonde werd aangericht door een jongeman uit het Waasland. Blijkbaar zonder duidelijk aanwijsbare reden. En zelfs al zou die er zijn, rechtvaardigt deze dan dergelijke barbaarse gruweldaad? Neen, helemaal niet! Maar barbaarsheid is des mensen, zoals een geleerd man gisterenavond durfde zeggen in het informatief praatprogramma Phara, op Canvas.

Bert Anciaux - 000

Ook aanwezig daar was Bert Anciaux. Je weet wel, die nieuwbakken socialist die Vlaams links een progressief tintje wou geven, wat hem door de volbloed socialistische garde evenwel niet in dank werd afgenomen. Als vader van vier kinderen kan de man zich ongetwijfeld inleven in het verdriet dat het verlies, of de ernstige toetakeling van een kind, bij de ouders teweegbrengt. Hij merkte terecht op dat elk kind even waardevol is. En dat vind ik ook. Om het even welke nationaliteit het heeft, om het even in welke cultuur het wordt grootgebracht, om het even waar het kind opgroeit, elk kind is evenwaardig! Of het nu Joods, Arabisch, of weet ik veel wat is, of het nu in Gaza leeft, in Dendermonde, of waar dan ook ter wereld.

Blut

Hoe vreselijk dit alles ook is, de verontwaardiging en het medeleven zal wegebben, naar de achtergrond verdwijnen, zonder dat men er erg in heeft. En het gewone leven gaat door tot aan het volgende drama. Dat niet noodzakelijkerwijze bloedig hoeft te zijn. Maar bijvoorbeeld economisch: bedrijfssluitingen, met  alle financiële consequenties die daaruit voortvloeien. Daar hebben we aan het begin van dit jaar ook al een voorproefje van gehad! Neen, ik ben geen volbloed cynicus, noch een onheilsbode, maar durf wel de realiteit onder ogen te zien!

02-01-09

Inspiratieloos?

Mijn inspiratie is helemaal opgebruikt! Aan het verzinnen van toepasselijke nieuwjaarswensen! Want twintig keer hetzelfde schrijven, dat is helemaal niet mijn stijl! Dus plaats ik hier nog eens een zelfgemaakt diamontage-filmpje. Het eerste van 2009 dus!  En zo zullen er de komende dagen en weken nog zoveel zaken zijn die we voor 't eerst doen in het nieuwe kalenderjaar. Maar dat zeggen, zingen, schrijven of typen we er dan niet meer bij. Dat zou te eentonig worden, en vervelend! Dus doen we dat enkel de eerste dagen.

Dat van geen  inspiratie hebben is ten andere niet waar, hoor! Maar ik vond het een nogal geslaagd, en uiterst plausibel verzinsel, vandaar... Je hoeft trouwens niet altijd alles te geloven wat ik hier publiceer, Ik doe dat trouwens zelf ook niet! Nochtans is alles meestal wel op waarheid berust, maar af en toe vloeien in mijn geest en pen, realiteit en fantasie samen! Vergeet alsjeblieft ook niet vandaag en de volgende dagen op 'rolstoeler' te stemmen voor de Blogs Awards '08. De wereld (hoop ik) en schrijver dezes (da's zeker), danken je!

 

 

31-12-08

Adieu 2008

 Voila! Het jaar is weer ten einde. De laatste pagina van mijn zakagendaatje Agenda 2008werd omgeslagen. Niet van het exemplaar dat staat afgebeeld bij dit berichtje¸ hoor. Maar van zo eentje dat ik, als klant, gratis en geheel voor niks, gekregen heb in het lokaal agentschap van de KBC. Een exemplaar met een donkerblauwe plastieken kaft. Dus helemaal niks om mee uit te pakken, vandaar dat je er hiernaast een ziet in mijn lievelingskleur.

Trouwens, ik lieg als ik zeg, of schrijf, of typ dat ik vandaag de laatste bladzijde omsloeg. Dat deed ik immers eergisteren al, nadat ik al mijn data van de laatste decemberweek reeds liet overschrijven in mijn nieuwe agenda. Zelfde type, zelfde kleur, van dezelfde bank gekregen, maar vooraan in witte cijfers een getal dat één meer bedraagt dan hetgeen op mijn vorige boekje stond. Handig is dat wel, als je al met een nieuwe agenda kan beginnen, ruim voor het jaar ten einde is. Toch heb ik veel te lang gewacht! Wou ik geen afscheid nemen van mijn oude boekje? Of niet van het oude jaar?

Nochtans krijg ik geenszins tranen in mijn ogen, nu het einde van 2008 met rasse schreden nadert. Het afscheid nemen van het huidige jaar maakt geen specifieke gevoelens bij me los. Er is niks speciaals in voorgevallen. Noch in goede zin, noch in slechte zin. Of toch! Ik lieg alweer! Sorry, het zal waarschijnlijk aangeboren zijn.

Het dieptepunt van 2008 was ongetwijfeld de problematiek met mijn rolstoel. Mijn immobiliteit tijdens de vakantie en ergo de onmogelijkheid te participeren in de eerste dagen van de feesten, die jaarlijks gedurende de eerste week van augustus, plaatsvinden in mijn woonplaats Lokeren.

Die onmogelijkheid om me te verplaatsen heeft er evenwel toe geleid dat ik deze weblog startte, een nieuwe wereld en ontzettend veel lieve mensen leerde kennen en nu ook nog eens de 'Blogs Awards '08' ga winnen!

Heb, op deze oudejaarsavond, zoals men hier in de streek pleegt te zeggen, de amuzeleute! Tot in 2009!