31-07-09

Zelfs in ademnood nog tijd voor grappenmakerij


Tijdens de wintermaanden van de kalenderjaarwisseling 2006/2007, was ik zwaar ziek. En ben ik geruime tijd gehospitaliseerd geweest. In diverse klinieken. Het relaas van die enge periode valt vanaf vandaag, in afleveringen, te lezen op mijn schrijfselsblog.

Maar ook gedurende die nare periode kreeg ik zo nu en dan de kans geboden om mezelf op te vrolijken door een grapje uit te halen met niks vermoedende verpleegkundigen of paramedici. Vooral de stagiairs waren ongewild gewillige slachtoffers. En konden er doorgaans achteraf ook nog mee lachen. Althans als ze de grap begrepen. Wat absoluut niet altijd het geval was.

Twee verpleegstertjes in opleiding kwamen eens mijn kamer binnen. Ze keken me vriendelijk aan. Eén van hen nam het woord en zei:"Wij komen uw bed maken, mijnheer!" Waarop ik repliceerde: "Oh, dat is heel vriendelijk van jullie. Ik wist zelfs niet eens dat het kapot was!"

Een andere keer vroeg een lieve verpleegster me: "Wilt u een beetje hoger liggen, mijnheer?" Ik antwoordde haar: "Ja, oké, maar niet tè, want anders stoot ik mogelijks met mijn hoofd tegen het plafond!"

Wat me heel vaak werd gevraagd, waarschijnlijk uit routine, was "Of ik het soms niet te koud had?" Dan durfde ik wel eens te antwoorden: "Ja, soms heb ik het niet te koud. Maar dat is op dit ogenblik niet het geval, want nu heb ik het wel koud!" Veelal volgde er dan een verbaasde blik. In het vermijden van spraakverwarring en het gepast repliceren erop als een mondige patiënt die taalverwarring terugkaatste, waren die ziekenhelpsters waarschijnlijk niet opgeleid, noch opgewassen! Lachen

13-02-09

Vrijdag de 13de

Vrijdag de 13de - 001 (klein)
H
et gebeurt niet zo vaak, maar vandaag is 't nog eens prijs. Er zal vandaag weer voor een recordbedrag op de LOTTO en andere gokspelletjes ingezet worden! Want hoe je het ook draait of keert, deze dag blijft een magische aantrekkingskracht uitoefenen op zo ongeveer ieder van ons. Uiteraard op de ene persoon al wat meer dan op de andere.

Zelf ben ik niet zo bijgelovig, maar toch zal je me bijvoorbeeld nooit onder een ladder zien rijden. Dat is het noodlot tarten, vind ik. En het fatum weet me al zo vaak te vinden!

Vandaag wordt dan ook nog eens de DIKKETRUIENDAG georganiseerd. 't Kan met andere woorden niet op!

Dikketruiendag - 001 (klein)En voor deze speciale dag, waarop we worden aangemoedigd eens even na te denken over ons kwistig energieverbruik, en als symbool en teken van goede wil, de verwarming enkele graden lager zetten, heb ik een, zo vind ik zelf althans, GOED en LEUK idee!

Als de chauffage minder warmte verspreidt, kleden we ons best iets dikker aan. Vandaar trouwens de term 'dikke-truien-dag. In dit verband, en in het kader van onze 'Love Week' vond ik op het Internet een aardigheidje dat ons niet alleen Dikketruiendag - 002 (klein)warmte, maar ook heel dicht bij elkaar brengt. De tweepersoonstrui, ontworpen door de jonge  (° 1981), talentvolle Nederlandse Antoine Peters, die met zijn project 'a sweater for the world' sinds 2006 de wereld aandoet. Overal waar hij komt vraagt hij duo's om zijn buitenmaatse trui aan te trekken, waarna hij er dan foto's van neemt. Zoals hier, in Amsterdam en Parijs.

Antoine is evenwel niet de eerste die met dit idee op de proppen kwam. Op het Internet vond ik ook nog een foto van een koppeltje, waarvan ik vermoed dat de vrouw aan het werk toog, om een trui te breien waarin zij en haar partner, gezellig samen de kou kunnen trotseren!

>>> Klik op de foto's voor een groter exemplaar (van de afbeeldingen, hè Knipogen).