25-12-09

Zalig Kerstfeest

 

Bij ons in het Waasland is het een Kerstnacht geworden met wat wind en een nog steeds aanhoudende zachte regen.

Hopelijk heeft elkeen van jullie lekker gegeten en was het een gezellig samenzijn met familie, vrienden of enkel je hond, kat, kanarie, cavia, huismijt... en beleef je ook vandaag een prettige, aangename en vredevolle Kerstdag. Ik wens het jullie allen van ganser harte!

 


Hier zie je het zelfgemaakt filmpje dat ik vorig jaar postte. Lachen

 

26-09-09

Leve de burka!

 

HoofddoekGelukkig is die figuurlijke wind nu wat gaan liggen, maar er is heel wat trammelant geweest rond het dragen van een hoofddoek op school. Nochtans hoeft dat hoofdbedeksel geen probleem te vormen. Op de school waar mijn zoon Austin het tweede jaar handel volgt, nemen de moslimmeisjes die daar school lopen, hun hoofddoek af, eens ze op school arriveren en gaat die weer op als ze door de schoolpoort de campus verlaten. Dat staat zo gestipuleerd in het schoolreglement, meen ik mij te herinneren, en er is, voor zover me bekend, daaromtrent nog nooit enig geschil geweest

Al de commotie rond die hoofddoeken van moslima's, heeft evenwel mijn verbeelding serieus aan het werk gezet. Niet om met zever voor de dag te komen, maar daarentegen met, althans naar mijn bescheiden mening, interessante, misschien zelfs realiseerbare fantasieën.

Het is immers zo dat ik al sinds vele jaren vaststel dat de jeugd van tegenwoordig, onder druk van leeftijdsgenoten, blijkbaar enkel nog Fashion kids - 000 (klein)tevreden is met merkkledij. Ook van kennissen met opgroeiende kinderen verneem ik eenzelfde constatering en menigmaal las ik iets in dezelfde trant op deze of gene weblog die ik frequenteer.

Zowel meisjes als jongens zijn pas tevreden met kledij en schoeisel, als het een specifiek type van een bepaald merk is. Maar geen namaak uit een derde wereldland, hé! Het moet de echte, originele koopwaar zijn! En het jong volkje heeft blijkbaar de expertise om nep van echt te onderscheiden.

Spullen uit een budgetwinkel zijn, ondanks de vaak uitstekende kwaliteit, maar door de gigantische verkoopshoeveelheid lage prijs, helemaal uit den boze! Dat is gerief voor allochtonen en bedelaars, zo gaat het in de sociale kringen van jongeren de ronde. En de echte Belgen, Vlamingen, autochtone jeugd... wenst absoluut niet met die mensen geassocieerd te worden.

MilletDit maatschappelijk klimaat is terug te vinden in alle (middelbare) scholen, van alle netten en in alle studierichtingen. Dus niet langer beperkt tot uitsluitend de zogenaamde 'elitescholen'. Zoals in de jaren tachtig bijvoorbeeld het geval was met die exclusieve ski-jassen van het Franse merk 'Millet'. Toen de arrogant elitaire motieven van die enkele 'uitverkoren' jongeren, die over zo een exemplaar beschikten, trouwens door menig persoon als schokkend werden ervaren. De dragers van deze 'Millet-jassen' voelden zich namelijk verheven boven de rest.

Gelukkig loopt het nu niet zo een vaart. Toch is het een evolutie die mijns inziens best nauwlettend in het oog dient te worden gehouden. Door zowel ouders als mensen uit onderwijskringen. Zodat tijdig kan worden ingegrepen op het moment dat een (nieuwe) rage of modetrend dreigt te ontaarden in excessen.

Nu ben ik in beginsel helemaal niet van het principe dat trends dienen te worden gevolgd. Integendeel zelfs. Maar je kind de kans te laten lopen uitgesloten te worden of je tiener zich gefrustreerd door haar of zijn jonge leven zien worstelen, omwille van je eigen principes, vind ik ook onverantwoord ouderlijk gedrag.

Schoenen (AllStars)Bij mijn zoons is de merkvereiste gelukkig beperkt tot enkel schoenen. Noodgedwongen volg ik hen in hun keuze. De afspraak is evenwel dat ze steeds een deel van de kostprijs uit eigen zak betalen. Zij zelf zitten daar niet mee in, maar ik vind het zonde dat hun zorgzaam bijeen gespaarde Euro's als het ware worden verkwist aan een simpel merklabeltje. Terwijl de inhoud van hun spaarpot naar mijn mening beter aan andere, meer interessante en nuttiger zaken zou kunnen worden besteed. Een kleurige hoofddoek voor een vriendinnetje bijvoorbeeld.

Schoolgirl wearing her uniform - 000 (klein)Als oplossing voor deze merkproductenrage problematiek opperde iemand uit mijn omgeving, de terugkeer naar het schooluniform. Waar ik helemaal voor te vinden ben. Maar daarmee los je het probleem van de merkschoenen niet op. En ook wat het kapsel betreft biedt dit geen uitkomst. Waardoor er dan een ongelijkheid blijft bestaan tussen jongeren die het zich kunnen permitteren, of juister uitgedrukt, wiens ouders het zich kunnen veroorloven dat zoon of dochterlief maandelijks het kapsalon aandoet en zij die hun kinderen slechts elke 3 maand of elk halfjaar op een bijgesneden of nieuwe coupe kunnen vergasten.

Burka fashionDe door mij bedachte oplossing gaat nog net iets verder. En ik overweeg zelfs er een patent op te nemen. Dames en heren, meisjes en jongens, laat me aan jullie allen voorstellen: de 'uniseks-burka'. Geleverd door de school, in twee verschillende kleuren per school: één voor de jongens en één voor de meisjes. Dit om mistoestanden in de toiletten zoveel als mogelijk te vermijden. Alhoewel uiteraard niet valt uit te sluiten dat stouterds daar toch in zullen slagen. Of het althans zullen proberen.

Het ultieme idee vind ik evenwel het burka meegroei-exemplaar. Waarbij de naden zijn ingelegd en worden gelost navenant de evolutie van de groei van het kind. Kostenbesparend en democratisch. Gedaan met alle elitaire gedoe, ongelijkheid, discriminatie en zo meer. Is het enkel ik die voor dit briljante uitvindsel te vinden is, of volgen jullie mij hierin? Laat het me weten, ik ben één en al oor! Figuurlijk welteverstaan! Knipogen

(tip: in de marge van het bovenstaande, lijkt dit me ook wel iets. Als outfit voor de Islamlerares misschien? Knipogen

24-06-09

Hoofddoekperikelen

 

Eergisteren ben ik op de school waar Brian les volgt, naar de laatste ouderraadvergadering van het schooljaar geweest. Veel viel daar niet te beleven. Dat was ook wel te voorspellen. Maar het was de laatste vergadering die werd voorgezeten door de huidige voorzitster. En Moslima - 001alleen al om deze dame te plezieren en uit respect voor alle tijd en werk die deze mevrouw volledig vrijwillig en onbaatzuchtig jarenlang spendeerde ten voordele van de school en vooral diens leerlingen, achtte ik het noodzakelijk om aanwezig te zijn.

Eén puntje dat werd aangehaald tijdens de vergadering, is ergens in mijn achterhoofd blijven hangen. En kwam gisteren, toen ik in de late namiddag een ritje maakte in het veld, terug aan de oppervlakte. Bij de evaluatie van de voorbije infodag op school maakte één iemand een opmerking over het feit dat er twee van de aanwezige leerkrachten een hoofddoek droegen. Dat zou immers een negatieve indruk en geven van de school.

De directrice van de school antwoordde dat er in het schoolreglement wel restricties kunnen worden opgelegd aan de leerlingen, voor wat betreft hun algemeen voorkomen, kledij, lichaamsversiering, uiterlijke kenmerken van hun religie en zo meer. Leerkrachten daarentegen zijn daar naar verluidt vrij in.

Nu blijkt dat de twee leraressen in kwestie de Islam onderwijzen. En allicht vasthouden aan hun hoofddoek als uiting van hun geloofsovertuiging. Ook op school. Nu was hun plaats van opstelling op de infodag niet echt schitterend uitgekozen. De dames zaten naast elkaar en naast een kaalhoofdige Godsdienstleerkracht. Aan de entree tot één van de schoolverdiepingen. Zodat het eerste dat de bezoekers die deze etage aandeden, zagen,  dit trio was. Wat dus blijkbaar op sommige mensen een afstotend effect zou kunnen hebben.

HolbewonerWat ik me best kan voorstellen. Want bepaalde holbewoners en sommige bosjesmensen, die normaliter hun biotoop niet verlaten, maar nu perse hun nakomelingen naar een vrijzinnige school willen sturen, komen doorgaans allicht nooit in aanraking met gesluierde vrouwen. Waardoor deze hen vreemd voorkomen, mogelijks zelfs angst inboezemen en hen er - oh wee - misschien zelfs van weerhouden hun nazaat in te schrijven op die school.

En omwille van zulke fanatici zouden die Islamitische dames dus hun hoofddoek moeten afleggen? De hypocrisie ten top. Om nog te zwijgen van de onverdraagzaamheid. Als je als school Islamlessen aanbiedt, dan vind ik dat je daar ook ten volle voor moet uitkomen. En niet enerzijds met dat gegeven leerlingen werven, maar het anderzijds voor de goegemeente proberen verborgen te houden. Men predikt diversiteit en een open, multiculturele samenleving, maar aan het in de praktijk brengen daarvan hapert er toch wel één en ander.

Die ganse polemiek rond het verbieden van uiterlijke kenmerken van iemands geloofsovertuiging kan ik trouwens niet vatten. Wat is er nu verkeerd aan dat iemand een kruisje aan een ketting rond de hals heeft hangen of dat een meisje of vrouw een hoofddoek draagt? Op de communie van mijn zonen, vorig kalenderjaar, werden onze gasten ontvangen door twee meisjes, waarvan er eentje een hoofddoek droeg. Zij was blij dat ik daar absoluut geen bezwaar tegen had en ik vond het reuze dat het Moslimmeisje  mee wou helpen aan een Christelijk feest. Verdraagzaamheid ten top!

En niemand van de genodigden nam er aanstoot van. En dat was niet omdat ze terecht konden vrezen dat ik hen terstond de deur zou hebben gewezen. Knipogen

Cool boySexy girl (short skirt)Sommige meisjes dragen graag een kort rokje en schoenen met hoge hakken om jongens het hoofd op hol te brengen. Anderen gewoon omdat ze zich daar sexy en goed in voelen. Er zijn jongens die met een afgezakte broek rond lopen omdat hun broeksriem kapot is. Maar bij de meeste van hen is het omdat ze dat cool vinden. Anderen vinden dat niet, maar doen het toch, omdat ze er bij willen horen.

Er zijn homoseksuele medemensen die hun geaardheid onmogelijk onder stoelen of banken kunnen stoppen. Anderen kunnen dat wel, maar kiezen er bewust voor om hun seksuele voorkeur te uiten, door gedrag of kleding. Weer anderen houden het liever discreet.

Sommige hardrockfans hebben een lange haardracht en lopen dagdagelijks rond in jeans en leren jekker. Anderen hebben een korte haarsnit en houden hun tatoeages verborgen onder het maatpak dat ze als werkoutfit dragen.

Er zijn mensen die een oorring dragen waaraan een kruisje hangt omdat ze er emotioneel aan gebonden zijn aangezien het een gift betreft van een dierbare. Andere personen dragen een hangertje waaraan een crucifix bengelt omdat ze diep gelovig zijn en dat willen uiten. Daarnaast zijn er nog mensenwezens die hier of daar een kruisje aan hun kledij bevestigen uit traditie of gewoonweg omdat ze dit mooi vinden. En dan zijn er nog anderen die ergens op hun lijf of kleding een kruisbeeld dragen om één of andere, God weet welke reden dan ook.

Moslima - 000Er zijn moslimmeisjes die een hoofddoek dragen omdat ze aan elkeen hun geloofsovertuiging willen uiten. Andere vrouwelijke wezens omdat ze zich zo zekerder voelen. Mogelijks is er al eens eentje die het uit ondeugendheid doet naar de toekomstige toe. Gesluierde dames die zich met graagte door hun partner laten uitpakken. En allicht zijn er ook dametjes die dit doen om hun vader te behagen, of in het slechtste geval omdat het van de ouders of hun geloofsgemeenschap moet. En zo zijn er allicht nog Moslima's die met een hoofddoek oplopen om een andere, Allah weet welke reden dan ook.

Mijn oproep is: laat iedereen gewoon zichzelf zijn. En zolang er van extremisme geen sprake is, elkeen naar eigen goeddunken gekapt, gekleed en versierd rondstappen, -lopen of -rijden! Lachen

10-06-09

Regels

 

Je komt als jongeman soms nogal wat tegen met de meiden! Daar kan ik persoonlijk ook enkele pittige anekdotes over vertellen. Zoals die keer toen ik als prille twintiger eens een vriendinnetje meenam om te gaan shoppen in Maastricht. We waren daar al gearriveerd toen ze pas ontdekte dat ze haar handtas thuis op het tafeltje in de inkomhal van haar studio had laten liggen. Ik zei: "Da's niks, ik heb geld bij, een haarborstel en ook een extra zakdoek & zo" en voegde er, om te zwanzen, aan toe: "Gelukkig is het niet je onderbroek die je thuis bent vergeten!" Het meisje kleurde terstond bloedrood.

Een andere keer was ik samen met een jongedame. Ik weet niet meer juist onder welke omstandigheden, en ik herinner me ook de reden niet meer, maar ze zei in elk geval, op een bepaald moment: "Ik heb zo mijn regels!" Waarop ik antwoordde: "Ga dan maar vlug naar het toilet om een inlegkruisje in je slip te stoppen!" Dat meisje is effectief weggehold. Niet naar het toilet, maar gewoon weg van mij!

Een andere griet heeft mij dat trouwens eens, in halfdronken toestand, wankel op haar benen staand, bekend: "Schone jongen" zei je, zoals gemeld was ze zat, dus had ze vast een troebel zicht, "Ik ben weg van jou!" Onmiddellijk respondeerde ik met: "Neen, dat is niet waar, want je bent hier nog. Maar ik zou wel graag hebben dat je weg bent van mij, want je stinkt uit je bek. En bovendien hou ik niet van zatte wijven!"

"Tenzij ze jong en sexy zijn", had ik er nog aan kunnen toevoegen. Maar dat deed ik niet, want dat vrouwmens zou dat toch niet meer hebben gehoord, want ze was al weg gewaggeld en ik heb haar daarna gelukkig nooit meer teruggezien!

Het was in die tijd, de jaren tachtig, en waarschijnlijk nog steeds, trouwens niet altijd eenvoudig om een griet aan de haak te slaan. Figuurlijk dus, welteverstaan! Alhoewel ik er, als zeventienjarige, toch eens een keer in ben geslaagd om dat, ongepland, bijna letterlijk voor elkaar te krijgen.

Op de fuiven, waar ik, als rijpe tiener, in de weekends met mijn, uit jongens en meisjes bestaande vriendengroepje, heen hing, was al meer dan eens mijn oog gevallen op een knap jong meisje. Eentje met een weelderige bos krullend donkerbruin haar. Bij de toen nog populaire kusjesdans probeerde ik al eens om haar in mijn armen, en aan mijn lippen, te krijgen. Maar helaas slaagde ik daar niet in. En mijn kansen waren uiterst beperkt omdat die schoonheid meestal niet meedeed aan dat kusgedoe.

Ook voor een slow, die altijd volgde op die kusjesdans, kon ik, ondanks herhaalde beleefde uitnodigingen daartoe, de bevallige deerne niet strikken. En dan, op een keer, toen ik me na zo een massadans, door de menigte bewoog, op zoek naar een danspartner, werd ik door de vriendin van dat meisje op de schouder getikt.

Terwijl ik verder stapte, deed het meisje me teken om achterom te kijken. Dus hield ik halt, draaide me om en keek recht in de ogen van die zo door mij begeerde brunette. Menslief, wat was ze toch knap. En nu liep zij dus achter mij aan?

Fout gedacht! Op mijn blauwe jeansvestje waren twee kleine buttons gespeld. En bij het haar ongemerkt passeren, allicht omdat ik op dat moment een ander schoon grietje in het vizier had, was ze met een deel van haar enorme haardos aan me vast komen te zitten. Vandaar die achtervolging door de rumoerige en lawaaierige danshal.

Weken- of misschien zelfs maanden later, heb ik toch nog eens een poging ondernomen om dat, in mijn ogen goddelijk, schepsel, aan de haak te slaan. Figuurlijk dan, deze keer! Ze zat, samen met een aantal jongens, aan een tafeltje, naast de tafels die mijn maten en ik hadden ingepalmd.

Naarmate de avond vorderde merkte ik dat het meisje nogal dikwijls alleen op haar stoel, aan dat tafeltje achterbleef. En als die kerels, van het type 'zware jongen', er toch waren, kroop geen enkele van hen dicht tegen haar aan of stelde zich amoureus tegenover haar op. Daaruit concludeerde ik dat het meisje geen vriendje had. En leek deze avond voor mij het uitgelezen moment om mijn kans te wagen om dit mooie meisje nader te leren kennen.

En ik had al een plannetje beraamd om dit prachtig schepsel der natuur te bekoren. Naderhand beschouwd een nogal ridicuul idee. Van elk beschikbaar drankje dat op die fuif was te verkrijgen, wou ik er namelijk één bestellen. En het ganse aanbod zou ik voor haar bevallige neusje plaatsen, zodat ze maar te nemen had wat ze drinken wou.

Slechts één, niet onbelangrijk, probleem doemde op. Om al die drankjes te kunnen bekostigen, had ik geld nodig. En ik had die avond al een groot deel van mijn budget gebruikt om benzine te kopen voor mijn bromfiets. En het saldo had ik aangewend als mijn aandeel in de drankpot, die inmiddels was uitgeput. Er zat dus niks anders op dan bij wat maten aan te kloppen voor een beetje geld. Die maakten daar geen probleem van. Temeer daar ik hen deel maakte van mijn plan.

Nu de voorbereidingen waren getroffen, rijgde ik de veters van mijn 'stoute' combat schoenen nog wat sterker aan, trok mijn nauwsluitende jeansbroek recht, liet mijn vingers even door mijn haren glijden, om mijn kapsel ietwat te fatsoeneren en ging vervolgens recht op de jonge vrouw af.

Ze keek op toe ik me, het lichaam voorovergebogen, voorstelde aan haar. Ze glimlachte vriendelijk en deelde me ook haar naam mee. Op mijn vraag of ik even bij haar mocht komen zitten, antwoordde het lieflijk ogend creatuurtje positief! Ze bleek met haar broers en hun maten naar deze fuif te zijn gekomen. Omdat ze wel zin had om uit te gaan, maar haar vriendin ziek was en haar ouders niet wilden dat ze alleen op stap ging. Toen ik haar zei dat ik haar een drankje zou bezorgen, reageerde het meisje onmiddellijk met de woorden: "Neen, niet nodig hoor. Ik heb deze avond reeds genoeg gedronken en heb nu echt geen zin meer in om het even welk drankje!"

De schoonheid vervolgde: "Ik zeg dat steeds liever onmiddellijk, zodat niemand haar of zijn geld besteed aan een drankje dat ik dan toch niet uitdrink." Net op dat moment kwam de ober eraan met een schaal waarop minstens 10 verschillende soorten drankjes stonden. Oei! Hoe moest ik dat hier oplossen? Zonder gezichtsverlies te lijden. Ik zei die jongen dat hij alle drankjes bij elkaar op tafel mocht zetten en dat ik dan wel voor de verdeling zou zorgen. Nadat ik de drankbezorger met het geleende geld had betaald, riep ik enkele maten bij me.

Die keken me vragend aan, want ze hadden zich gedeinsd gehouden omdat ze dachten dat ik toch liever alleen bleef zitten bij het meisje mijner dromen. En waren nog meer verbaasd, toen ik hen uitnodigde om een drankje te nemen. Erg succesvol was mijn broederlijk delen overigens niet, want mijn maten waren niet geïnteresseerd in het drinken, of zelfs maar proeven van de meeste van die daar op tafel gepresenteerde brouwsels.

Wat er daarna is gebeurd en hoe die avond is afgelopen, daar heb ik het raden naar, want ik kan het me met de beste wil van de wereld niet meer herinneren. Eén ding is zeker: dat meisje is noch die zaterdagavond, noch op een later moment, ooit de mijne geworden. In tegengesteld geval had ik die gedenkwaardige informatie zonder twijfel voor eeuwig en altijd ergens in een veilig hoekje van mijn grijze hersenmassa bewaard. Dus waarschijnlijk is onze beginnende communicatie vrij snel op een sisser uitgelopen. Mogelijk koos ik een fout moment uit om met het meisje in contact te treden. Had ze misschien haar regels?!

Ru(sh)di(e), 4 april 2009.

30-05-09

Vrouwen

 

Vrouwen. Ze zijn soms zo moeilijk te begrijpen. "Dat is omdat die kutwijven van Venus komen en wij, fijne venten van Mars!" hoorde ik in mijn prille kindertijd ooit eens zeggen, toen ik mij in het gezelschap bevond van enkele oudere buurjongens, die reeds op een leeftijd waren aanbeland waarop ze hun eerste echte liefdesavonturen beleefden.

Dat was dus tevens het moment waarop ik te weten kwam dat wij, in tegenstelling tot wat mijn pa me had verteld, niet uit de kolen komen. Waarna ik concludeerde dat het andere verhaal over onze afkomst, dat de ronde deed, dan allicht toch geen verzinsel was, zoals mijn pa nochtans beweerde.  Zouden kindjes dan toch door de ooievaar worden afgeleverd? Al naargelang het om een jongen of een meisje gaat, respectievelijk vanaf de hemellichamen Mars of Venus naar de verwachtingsvolle ouders op aarde gebracht? Ferme vogels, als die veronderstelling juist zou zijn. Maar was het inderdaad zo? En hoe zou die bestelling dan in haar werk gaan? Dat vroeg ik mij af, als kleine rakker. Die grote jongens wisten vast het antwoord wel. Maar ik durfde het hen niet te vragen.

Dat het vrouwvolk een moeizaam te bevatten soort is, dat heb ik ook wel begrepen. Bij een jongedame, waar ik toentertijd een innige relatie mee had, liet ik ooit eens een gigantisch boeket rode & witte rozen bezorgen. Ter gelegenheid van haar verjaardag was dat. Maar dat meisje was nog niet content. De bloemen en het ornament er rond vond het wicht ontzettend mooi. Maar de door de koerier bijgeleverde rekening was er voor haar te veel aan.

Ja erg, kon ik er aan doen dat ik op dat moment op zwart zaad zat omdat al mijn geld er was doorgedraaid door haar voorgangster? Zeggen ze niet: "Het is het gebaar dat telt?' En ik was in elk geval mijn liefste haar geboortedag niet vergeten! Belachelijk dat ze struikelde over die futiliteit van het zelf moeten betalen van die klote bloemen.

Toen ik als adolescent eens met mijn fiets huiswaarts reed, zag ik aan de overkant van de drievaksbaan een fantastisch mooi meisje staan. En daarenboven uiterst sexy gekleed. Naar mijn normen, in elk geval. Een glanzend zwart rokje dat tot midden haar bovenbenen reikte, zwarte kniekousen, bordeaux laarsjes en een blazer in dezelfde kleur. Een zwart tasje hing op heuphoogte, op die plaats gehouden door een dunne schouderriem. De kastanjebruine steile haardos lag gedrapeerd over de schone deerne haar hals en schouders.

Potverdikke! Mijn hormonen noopten mij tot actie! Dus reed ik verder tot aan het eerstvolgende kruispunt. Alwaar ik, bij groen licht, de baan overstak. En rustig terug fietste in de richting van de plaats waar die wachtende schoonheid stond.

Eens ter hoogte van haar standplaats gearriveerd, hield ik halt. Richtte mij op van mijn fietsstuur en lachte het meisje, dat bij mijn aankomst een pas had achteruit gezet, liefdevol toe. Ze keek me met haar bruine ogen verbaast en vragend aan. Maar niet geschokt of verschrikt. Dat viel dus al mee. Mijn God, van dichtbij was deze griet nog veel mooier dan van veraf! Een prachtig gevormd gezichtje met een lichtbruine gelaatskleur. Geen make-up. Niet nodig! Maar ze had wel een vleugje parfum op haar welgevormde lichaam gespoten. Daardoor rook het schatje zwoel. Zelfs van op die anderhalve meter die ons beiden van elkaar scheidde.

Met mijn meest vriendelijke en verleidelijke stem zei ik: "Hopelijk heb ik je niet te lang laten wachten?" Het meisje keek me niet begrijpend aan. En opende haar mond. Maar vooraleer ze iets kon zeggen, vervolgde ik: "Ik ben jouw droomprins op het witte paard. Nu ja, een stalen ros, en in rode kleur, maar in elk geval de man die is voorbestemd om met jou het leven te delen!"

Oef! Dat was er allemaal vlot, en zonder al te veel nadenken, uitgekomen! Verwachtingsvol keek ik het meisje aan. Dat stond daar met haar lieve snoet in mijn richting te kijken, met haar mondje vol perfecte parelwitte tanden!

Een antwoord heb ik evenwel niet gekregen. En deze ontmoeting is helaas op niks uitgedraaid. Want toen dat meisje haar, naar ik vermoed echte prins, opdaagde, een nogal potige kerel met een grijze Jeep, maakte ik mij snel met mijn fiets uit de voeten!

Ru(sh)di(e), 17 april 2009.

12-04-09

Bim Bam Beieren

 

Sexy  Easterbunny - 006Sexy  Easterbunny - 001 (klein)De klokken gooien eieren! Dat is het begin van een liedje uit mijn kindertijd. Elders klinkt het anders, zo weet ik, maar bij ons werd er met eieren gegooid.

Zelfs nu nog! Gelukkig hebben die lieftallige paashaasjes mijn eieren opgevangen! De schatjes!

Maar de kinderen moeten hun buit zelf maar in het gras gaan zoeken. Al zijn mijn jongens op een leeftijd gekomen dat ze misschien wel liever zo een sexy paashaas op hun schoot zouden krijgen geworpen, in plaats van wat chocoladen eieren!

Zelf stel ik mij tevreden met allebei: aantrekkelijke als Paashazen uitgedoste vrouwtjes en lekkere chocoladen eieren, en dan nog liefst fondant! Laat ze vandaag maar komen dus! Hopelijk gaat ook bij jullie deze dag niet onopgemerkt voorbij. In ieder geval wens ik elk van jullie een ZALIG PAASFEEST!

06-04-09

Paasweek

 

Paashaas - 000De Goede week of Stille week, zoals ze ook wordt genoemd, heeft sinds gisteren, op Palmzondag, een aanvang genomen. Om eieren te rapen, zoals de bevallige, in een frisse, sexy Paashaastenue uitgedoste blonde dame hiernaast, gaan we evenwel nog moeten wachten tot aanstaande zondag.

Aan de vrouwen die liever een man zien in een Paashaastenue, heb ik, attent als ik ben, uiteraard ook gedacht. Druk op de foto van de schone hiernaast en krijg te zien wat je hopelijk tevreden stelt!

De weersverwachting voor de komende dagen is uitstekend, dus het ziet er naar uit dat we een zalige ZONnige week gaan hebben. Leuk voor de scholieren die twee weken vakantie hebben. En voor iedereen trouwens. Want het is toch zoveel leuker 's ochtends op te staan en de dag door te brengen bij helder, droog, en liefst zonnig weer. Geniet dus van deze Paasweek!