07-09-12

Schrikbarende hartkloppingen

           

pa,vader,marcel,roken,ma,hart,hartaanval,hartinfarct,longen,lever,spoed,spoeddienst,kliniek,ziekenhuis,ambulance,huisarts,arts,huisdokter,citroenbx,auto,mediumcare,man,hartkloppingen,pijn,ongemak,vermoeidheid,leverkanker,kanker,kwaal,orgaan,lichaam,man,moeder,kettingroker,tabak,sigaret,groenemichel,groene_michel,sigaar,rookgedrag,hartproblemen,wetenschappers, bed,infuus,achterbank,wachtzaal,receptionisteBijna twee decennia geleden waren mijn (inmiddels overleden) vader en ik aan het werken in het gebouw dat ik toen pas een jaar of zo eerder had aangekocht. Mijn pa, die op dat moment een jonge vijftiger was, voerde een klus uit op het gelijkvloers van de ene gebouwhelft. Terwijl ik op de eerste verdieping van het andere deel bezig was. Beiden gebruikten we een boormachine. Mijn pa boorde, in de plaats waar de keuken moest komen, gaten in de muur met zijn klopboormachine en ik gebruikte mijn pas aangeschafte boorhamermachine om gleuven te kappen in de muur, op plaatsen waar er elektriciteitsbuisjes moesten komen voor de bekabeling naar de lichtschakelaars en stopkontakten.

Op een gegeven moment moest ik beneden zijn om iets te halen dat ik nodig had om verder te kunnen doen. En van die gelegenheid maakte ik gebruik om even te checken of mijn pa zijn werk vlotte. Het was stil beneden, waar hij was. En ik trof mijn vader, gekleed in een werkbroek en T-shirt, en met een grote zakboek rond de hals, beduusd voor zich uitkijkend aan, stil staand in de ruimte, met één hand leunend tegen de muur. Het zweet stroomde van zijn aangezicht, langs hals en zakdoek, tot op zijn bovenlijf, waardoor zijn T-shirt kletsnat was.

pa,vader,marcel,roken,ma,hart,hartaanval,hartinfarct,longen,lever,spoed,spoeddienst,kliniek,ziekenhuis,ambulance,huisarts,arts,huisdokter,citroenbx,auto,mediumcare,man,hartkloppingen,pijn,ongemak,vermoeidheid,leverkanker,kanker,kwaal,orgaan,lichaam,man,moeder,kettingroker,tabak,sigaret,groenemichel,groene_michel,sigaar,rookgedrag,hartproblemen,wetenschappers, bed,infuus,achterbank,wachtzaal,receptionisteUiteraard vroeg ik onmiddellijk aan mijn pa wat er aan de hand was. Hij bleek even voor mijn komst plots hevige en wilde hartkloppingen te hebben gekregen. Mits enige zachte dwang kon ik mijn pa ertoe bewegen om plaats te nemen op de inderhaast door mij toegeschoven stoel. De aders van mijn pa’s hals klopten vervaarlijk. Toen ik mijn hand op zijn borststreek legde, waar hij zei veel stekende pijn te hebben, voelde ik zijn hart hevig en met een onrustbarende hoge frequentie kloppen. Mijn vrees dat hij een hartinfarct had gekregen durfde ik niet uit te spreken. Maar ik trachtte mijn pa er wel voorzichtig van te overtuigen om me hem, voor de zekerheid, en ter controle, toch even naar de spoeddienst van het plaatselijk ziekenhuis te laten brengen.

Daar wou mijn (stoere, eigenzinnige ;-) pa evenwel niet van weten. Hem naar zijn huis brengen mocht wel. Helemaal de andere kant op en twee keer zo ver als naar de kliniek, maar ik achtte hem oud en wijs genoeg om zelf de situatie in te schatten en te beslissen over wat er moest gebeuren. Dus bracht ik pa naar mijn ouderlijke woonst. Alwaar een geschrokken ma terstond de huisarts mocht oproepen. Die snel ter plaatste was. En na pa onderzocht te hebben, me even terzijde trok en me verzocht om mijn pa zo snel als mogelijk over te brengen naar het ziekenhuis. Want ook de dokter vreesde dat mijn pa een hartaanval had doorstaan. Omdat mijn vader, ondanks alles, toch vrij rustig was gebleven, achtte de huisarts het beter onnodige drukte te voorkomen en dus geen ambulance op te roepen. Maar hij zou het ziekenhuis verwittigen dat wij op komst waren.

pa,vader,marcel,roken,ma,hart,hartaanval,hartinfarct,longen,lever,spoed,spoeddienst,kliniek,ziekenhuis,ambulance,huisarts,arts,huisdokter,citroenbx,auto,mediumcare,man,hartkloppingen,pijn,ongemak,vermoeidheid,leverkanker,kanker,kwaal,orgaan,lichaam,man,moeder,kettingroker,tabak,sigaret,groenemichel,groene_michel,sigaar,rookgedrag,hartproblemen,wetenschappers, bed,infuus,achterbank,wachtzaal,receptionisteMijn pa en ma, die hem ondersteunde, namen plaats op de achterbank van mijn auto, een Citroën BX. Overal de maximaal toegelaten snelheid rijdend, haastte ik me richting ziekenhuis. Met de motor nog draaiend, stationeerde ik me aan de ingang, opende het achterportier van mijn auto en liep, via de hoofdingang, het ziekenhuis binnen, rondkijkend waar die lui van spoed zich ophielden. Want ik veronderstelde dat die daar, verwittigd door de huisarts, inmiddels klaar zouden staan met een rolstoel of rolberrie. Maar ik zag ze niet, dus richtte ik me tot de persoon aan de receptie. Die me verbijsterde door te zeggen dat mijn vader pas kon worden geholpen nadat hij was ingeschreven! Wenkbrauw ophalen De receptioniste was er niet van te overtuigen om mijn doodzieke vader, die ondertussen, geholpen door mijn ma, zelfstandig het ziekenhuis was binnen gestrompeld, eerst te helpen en dan pas die papieren te doen. Dat kon volgens haar dus niet. Ondanks het feit dat ze toegaf dat zijn huisarts wel degelijk had verwittigd dat deze man dringend hulp nodig had.

Gelukkig had mijn moeder, zelfs ondanks ons haastig vertrek, toch het ziekenboekje mee gescharreld. Zodat het papierwerk probleemloos, en snel, kon geregeld worden. Waarna de weg naar spoed open ging en er eindelijk actie werd ondernomen. Toen mijn moeder en ik na een half uur, of een uur, dat weet ik niet meer precies, vanuit de wachtzaal, naar de afdeling ‘medium care’ werden geleid, troffen we daar mijn pa aan in een bed, met een infuus in de arm, en met allerlei zuignappen op zijn naakte bovenlichaam, met kabeltjes eraan, die hem verbonden met monitors. Hij zag er terug beter uit. Zijn hartslag was vanzelf terug geregulariseerd. De dokters hadden niks gevonden: geen oorzaak, geen veroorzaakte letsels, geen overblijvende sporen van wat dan ook…

pa,vader,marcel,roken,ma,hart,hartaanval,hartinfarct,longen,lever,spoed,spoeddienst,kliniek,ziekenhuis,ambulance,huisarts,arts,huisdokter,citroenbx,auto,mediumcare,man,hartkloppingen,pijn,ongemak,vermoeidheid,leverkanker,kanker,kwaal,orgaan,lichaam,man,moeder,kettingroker,tabak,sigaret,groenemichel,groene_michel,sigaar,rookgedrag,hartproblemen,wetenschappers, bed,infuus,achterbank,wachtzaal,receptionisteMijn pa is nog even ter observatie in de kliniek opgenomen gebleven. Tot ’s avonds, of tot de volgende dag, dat weet ik niet meer zo juist. De dag na zijn thuiskomst is hij dan bij de huisdokter op visite geweest. Die brave man, zelf ook een verstokt kettingroker, deelde mijn pa mee dat, ondanks een gebrek aan bewijzen, het toch wel vrijwel zeker was dat zijn roken, en meer bepaald dichtslibbende aders als gevolg van dit rookgedrag, onmiskenbaar de oorzaak was geweest van zijn hartproblemen van enkele dagen voordien. Dus werd hem aangeraden dat, zo hij een herhaling van het gebeurde, met mogelijks een volgende keer een slechte afloop, wou vermijden, hij best terstond ophield met roken.

pa,vader,marcel,roken,ma,hart,hartaanval,hartinfarct,longen,lever,spoed,spoeddienst,kliniek,ziekenhuis,ambulance,huisarts,arts,huisdokter,citroenbx,auto,mediumcare,man,hartkloppingen,pijn,ongemak,vermoeidheid,leverkanker,kanker,kwaal,orgaan,lichaam,moeder,kettingroker,tabak,sigaret,groenemichel,groene_michel,sigaar,rookgedrag,hartproblemen,wetenschappers,bed,infuus,achterbank,wachtzaal,receptionisteNiet zo evident zou je denken, voor iemand die reeds sinds zijn 14de dagelijks rookte. Zolang ik me herinner, soms uit pakjes, maar meestal zelf gerolde, ‘Groene Michel’. De man had steeds een sigaret in zijn mondhoek. Enkel om te eten legde hij ze aan de kant. Maar daarna werd ze weer aangestoken en tussen zijn lippen geklemd. Mijn pa wou echter zo graag nog lang leven, dat hij prompt is gestopt. Definitief! In den beginne rookte hij, als compensatie, zo nu en dan nog eens een fijn sigaartje, maar lang heeft dat niet geduurd. Naar ik denk omdat hij daar weinig smaak en genot in vond.

Een jaar of 5 à 6 geleden onderging mijn vader een hele reeks onderzoeken, om uit te vissen waar alle pijn, ongemakken en vermoeidheid die hij voortdurend had, vandaan kwam. De uiteindelijke diagnose was ‘leverkanker’. Een ziekte waartegen mijn pa tot aan zijn dood, begin 2011, moedig heeft gestreden. Maar bij één van de onderzoeken zond de huisarts mijn pa op consultatie bij een longarts. Die in mijn vaders’ longen geen enkel spoor meer kon ontdekken van diens zwaar rookverleden.

pa,vader,marcel,roken,ma,hart,hartaanval,hartinfarct,longen,lever,spoed,spoeddienst,kliniek,ziekenhuis,ambulance,huisarts,arts,huisdokter,citroenbx,auto,mediumcare,man,hartkloppingen,pijn,ongemak,vermoeidheid,leverkanker,kanker,kwaal,orgaan,lichaam,moeder,kettingroker,tabak,sigaret,groenemichel,groene_michel,sigaar,rookgedrag,hartproblemen,wetenschappers,bed,infuus,achterbank,wachtzaal,receptionisteVreemd toch, en fascinerend, hoe een zwaar belast en beschadigd menselijk orgaan zich, na verloop van tijd, toch nog nagenoeg volledig kan herstellen. Jammer dat ons lichaam nog steeds geen kankercellen de baas kan, Maar dat komt misschien ooit nog wel. In afwachting daarvan doen, wereldwijd, een groot aantal, in deze materie gespecialiseerde wetenschappers, hun uiterste best om, zo spoedig mogelijk, een afdoend middel te vinden om deze vreselijke kwaal, in al haar duivelse vormen en gedaantes, klein te krijgen.

Commentaren

Dit verhaal is zowat het verhaal van mijn vader. Zonder die hartaanval dan. Mijn ouders rookten allebei elk twee pakken per dag! Mijn vader stopte er plots mee en heeft jaren nooit meer gerookt. Hij stierf van algemene kanker.
Een droevige ziekte die kanker. Hopelijk vinden ze er ooit wel iets op. Je hebt het weer fantastisch goed beschreven Rudi.

Gepost door: emmy | 07-09-12

Ben zo ook ooit eens met m'n vader naar het ziekenhuis gereden..maar of ik me aan de maximaal toegestane snelheden gehouden heb, dat denk ik niet hehe..ik ben zelfs snel nog onder al neerkomende spoorbomen doorgereden..om dan inderdaad ( dat is ook in elk ziekenhuis hetzelfde hè!) op de spoed allerlei papierrommel eerst in te moeten vullen eerdat m'n pa geholpen werd.
Mijn pa was ook een verstokte roker en is er toendertijd ook meteen mee opgehouden. Hij heeft later wel een hartoperatie moeten doorstaan, kreeg drie omleidingen, maar..hij is er nog..bijna 82 en voelt zich goed.
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 07-09-12

Groene michel, ook mijn vader zijn merk. Mijn vader kreeg op 50jarige leeftijd ook een hartaanval.. stopte met roken, en overleed 20 jaar later toch aan longkanker.. ben ik blij dat er hier niemand rookt in ons gezin.
Annick
Blog Levensgenieters

Gepost door: Annick | 07-09-12

tja, kanker de ziekte van deze tijd. Sommige kankers zijn al goed te behandelen, maar andere zijn meestal fataal.
Laat ons hopen dat we er nooit mee te maken krijgen, hé ...

Groetjes,
Ri@

Gepost door: Riboke | 07-09-12

Er zijn en blijven kwalen waar de mens inderdaad nog machteloos tegenover staat.
Mijn schoonvader stierf een kleine twee weken terug aan de gevolgen van een uitgezaaide prostaatkanker.
Hij heeft ook ooit gerookt, maar kon er ook redelijk vlotjes mee stoppen.
Ik heb hem 28 jaar gekend en heb hem nooit weten roken. Hij was al gestopt toen ik zijn dochter leerde kennen.

Gepost door: pieterbie | 10-09-12

Allez ik zie dat het bij de spoeddiensten nog steeds niks is veranderd, eerst de papierenwinkel en dan pas schieten ze in aktie, heb dat laatst ook meegemaakt, toen zoontje midden in de nacht nierstenen kreeg, hij verging van de pijn, maar nee hoor wachten moest hij.
Groetjes

Gepost door: Emily | 12-09-12

De commentaren zijn gesloten.