30-01-11

Snelle Cindy

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentKleine Cindy was een groot gevaar als ze in haar sportrolstoel door de gangen toerde van de psychiatrische instelling waar ze verbleef. Ze hield ervan om in volle vaart, op één wiel door de bochten te rijden. En in de lange gangen van het instituut haar snelheid op te drijven tot het maximum. Maar aangezien het dertigjarige meisje niet enkel jong was en knap, maar tevens lief en bovendien gewillig, lieten de andere, voornamelijk mannelijke residenten, haar begaan. Enkelen benutten zelfs haar onbezonnen gedrag als aanleiding om contact te hebben met de schoonheid op wielen. En maakten grapjes met de roekeloze meid.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentOp zekere dag sjeezde Cindy weer eens door de gang, toen, op enkele meters voor haar, plots een deur wijd open werd gegooid. En in het deurgat ‘dikke Jef’ verscheen, die met gestrekte arm en een luide schreeuw, Cindy aanmaande te stoppen. Wat ze gewillig deed, hoewel ze door de plotse stilstand haast uit haar rolstoel en tegen de bolle buik van Jef belandde.

Heb jij wel een licentie voor het rijden met dit vehikel?”,  vroeg Jef op een nors klinkende, vragende toon. Waarop Cindy, schijnbaar geschrokken, in het om haar heupen bevestigde, op haar schoot liggende, tasje begon te graaien en er even later een bijsluiter van één van haar medicijnen uit te voorschijn toverde en dat aan Jef liet zien. Die instemmend knikte en aan Cindy gebaarde dat ze mocht verder rijden. Wat ze uiteraard meteen, met graagte deed.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentNog maar net had ze weer snelheid gemaakt en vloog ze op één wiel de hoek om, toen ‘gekke Willy’ vanuit de Tv-zaal de gang kwam ingelopen om haar, als een echte politieagent, met gestrekte armen de weg te versperren. Ternauwernood kon Cindy een botsing mijden met Willy, die haar met zijn zware stem sommeerde te stoppen en gebood: “Toon mij eens het verzekeringsbewijs van je vierwieler!”

Cindy scharrelde met haar kleine, slanke vingers in haar heuptasje en haalde deze er vrij snel terug weer uit. Met het garantiebewijs van haar gsm tussen de duimen en wijsvingers geklemd. Ze strekte haar armen om het document dichter naar en zichtbaarder voor Willy te maken. Die meteen opzij stapte en teken deed dat alles oké was en Cindy haar rit mocht verder zetten.

rudivandamme,rolstoeler,handicap,cindy,sportrolstoel,meisje,meid,mop,grap,rolstoel,vehikel,vierwieler,mond,lippen,ademtest,naakt,gsm,rit,politieagentMet een brede glimlach op haar mooie mond, met volle lippen, gaf snelle Cindy, met de handen een fikse draai aan de hoepels van haar rolstoel, zodat ze meteen weer goed op dreef was. Maar eens op topsnelheid, moest Cindy alweer vaart minderen. Want daar kwam ‘Pierke hengst’ uit het niks, de gang ingesprongen. Volledig naakt! En met zijn ‘je weet wel wat’ tussen de handen geklemd. Onmiddellijk gilde Cindy: “Oh neen, toch niet alweer een ademtest?!”

16-01-11

Jaaroverzicht (2010)

Goede voornemens  - 001.JPGEind 2009 maakte ik op deze blog melding van mijn goede voornemens voor het jaar 2010, dat toen nog komende was. Op 17 maart 2010 kon je hier, in een stand van zaken, reeds lezen dat ik goed bezig was. Nu het kalenderjaar 2010 volledig ten einde is, en we zelfs al sinds een week of twee 2011 zijn binnen gestapt (of gekropen, van zatheid, of gereden, zoals ik, bij gebrek aan een alternatief) lijkt het me interessant om het lijstje van toen nog eens opnieuw te overlopen. Om te zien hoe ik het er uiteindelijk vanaf heb gebracht met het ten uitvoer brengen van mijn intenties. Lachen

Maaltijdreep.JPGTerug gezonder en minder eten was de absolute nummer één op de lijst. Zoals zelfzeker aangekondigd vlogen de kilo’s er af en was ik reeds na enkele maanden het grootste deel van mijn vetballast kwijt. Zonder honger te lijden. Enkel door me ononderbroken te houden aan het mezelf opgelegde eetregime. Meer bepaald ’s ochtends omstreeks half acht een halve caloriearme Choco crisp maaltijdreep eten, om twaalf uur een lichte, doch voedzame warme maaltijd nuttigen en rond vijf uur (bruin) brood of toast met beleg (kaas, kippenwit, zalm, tonijn…) verorberen. Bij honger, later op de avond, aangevuld met een potje magere vruchtenyoghurt of desnoods een extra halve maaltijdreep.

Water - 000.JPGWat ook vast heeft meegeholpen is veel drinken. Zodat de afvalstoffen snel(ler) mijn lichaam konden verlaten. Het drinkpatroon dat ik volgde en waar ik me ook nu nog steeds aan hou, ziet er als volgt uit: in de voormiddag gewoonlijk drie grote tassen koffie met cafeïne, een grote tas groene thee en een glas koud wortelsap. In de namiddag drink ik nog eens drie grote tassen koffie, maar dan zonder cafeïne. Na zes uur drink ik enkel nog wat plat water.

Oefening in stoel - 000a.JPGWat uiteraard ook meespeelde bij het eenvoudig en snel gewicht verliezen, waren de lichaamsbewegingen in mijn rolstoel. In den beginne verliep dat wat stroef en had ik er hulp bij nodig, om in gang te geraken. Maar vrij snel ging dat vlotter en maakte ik er een routine van om 7 dagen op 7, minstens twee tijdsperiodes in te lassen waarin ik telkens gedurende een twintigtal minuten aan gymnastiek doe.

Bag of excuses.JPGTijdens de zomermaanden was de duur van mijn dagelijkse conditietrainingen eerder pover te noemen. Vooral wegens een gebrek aan motivatie, wat dan weer te wijten was aan diverse factoren in mijn persoonlijk leven. En soms ook door de weersomstandigheden: (veel) te warm of (veel) te vochtig. Maar nagenoeg gelijktijdig met het begin van het nieuwe schooljaar ben ik er opnieuw in gevlogen.

Power lifting - 000.JPGInmiddels ben ik doorgaans ongeveer 3 uur per dag bezig met ademhalingsoefeningen, cardio training en sinds na de zomer zelfs krachttraining. Al moet je je bij dat laatste niet al te veel voorstellen. Het gaat hier immers om oefeningen met een gewichtje van amper een halve kilogram.

FarmVille - 001.JPGTwee derden van mijn oefenschema kan ik afwerken terwijl ik met andere (vrijetijds)activiteiten bezig ben. Mijn land bewerken, varkens voeren en koeien melken op Farmville bijvoorbeeld :-) Maar ook meer serieuze bezigheden, zoals nadenken over teksten die in zinnes ben te schrijven. Of hoe ik een bepaald praktisch probleem in mijn huishouding op een zo goed mogelijke manier kan oplossen. Ook train ik vaak onder het luisteren naar muziek of het bekijken van humorfilmpjes op het Internet. Eerder zelden bij het kijken naar tv, omdat ik dit laatste gewoonlijk pas doe eens ik in bed lig, zo vanaf een uur of elf, half twaalf.

Nude male - 000.JPGEen perfect lijf met ondermeer een 6-pack ofte wasbord, zoals de kerel op de hierbij gepubliceerde foto, hoef ik uiteraard niet te beogen. Maar mijn lichaamsconditie is er in het voorbije jaar flink op vooruit gegaan. Zo ook mijn weerstand. En deze toestand wil ik hoe dan ook behouden.

Postbox - 001 (blog).JPGMijn voornemen om ervoor te zorgen dat er in het inkomende postvak van mijn elektronische brievenbus nooit meer dan enkele onbehandelde berichten zouden blijven staan is helaas NIET gelukt. Maar ik blijf het betrachten. En soms slaag ik er wel eens in om het vak gedurende een (korte) periode berichtenarm te houden. Dat ‘vals spelen’ door onbehandelde inkomende post door te sluizen naar mijn concepten, daar ben ik van afgestapt, want die berichten werden al te vaak (tijdelijk) vergeten Knipogen

Het dagelijks minstens één keer hartelijk lachen, lukt meestal wel. Als er, als vaak, geen reden toe is, dan zoek en vind ik er wel één! Lachen Elke dag een liedje te zingen, is eerder een om de andere dag activiteit geworden. Maar dan passeren er meestal wel meerdere liedjes de revue.

Mercedes Sprinter 308 CDI - 000b.JPGOp mijn 44ste van adres veranderden, zodat ik nu als huisnummer 44 heb, was niet gepland, maar vind ik best grappig. Wat wel een voornemen was, en op de valreep tevens mijn allerbelangrijkste verwezenlijking werd van 2010, is ongetwijfeld de aankoop van een aangepast busje. Dat me mede in staat zou moeten stellen om tijdens de komende maanden het saldo van mijn voornemens voor 2010 uit te voeren, aangevuld met enkele extra intenties voor 2011! Uiteraard hou ik jullie, mijn lieve lezers, als steeds, op de hoogte!


>>> Klik ook eens op de afbeeldingen <<<

13-01-11

Uitvaart van mijn pa

 

Doodsprentje pa.JPG

 

Je hebt je leven geleefd, intensief;
met graagte en enthousiasme, zorgzaam en heel actief.

Jij en Lisette, je vrouw en toeverlaat,
stonden steeds voor elkaar en voor de anderen paraat.

Samen hebben jullie vele problemen getrotseerd,
maar ook talloze mooie plannen gerealiseerd.
 
Zo hebben jullie grootgebracht, met liefde, animo en brio,
jullie 4 kinderen: Carine, Linda, Rudi en Mario.

Je bouwde eigenhandig een nieuw huis,
en bood daarin je gezin een warme thuis.

Sinds 2006 werd je door een vreselijke ziekte belaagd,
die je, met de jou zo typerende wilskracht en levenslust, jarenlang hebt verjaagd.

Vandaag ben je helaas niet meer aan het aardse leven gebonden,
maar heb je gelukkig in de hemel vast al Carine en Mario teruggevonden.

We missen je nu al, weet dat wel;
rust in vrede, pépé, pa, Marcel!


11-01-11

De klok tikt (nog steeds) even snel

Het leven gaat door - 000.JPGOok nu mijn pa er niet meer is gaat het leven gewoon door. Zo gaat dat. Ook ik weet dat er elke dag meerdere mensen overlijden. En steeds zijn zij die heengaan iemands vader, grootmoeder, broer, nicht of kind. Altijd komt hun dood te vroeg. En heerst er verslagenheid en verdriet bij hen die achter blijven.

Die wetenschap helpt mede het verlies van mijn vader te relativeren, maar mildert niet de pijn en vult niet de leegte op die achterblijft na het doodgaan van mijn pa. Mijn leven zal wezenlijk veranderen, de ‘gewone’ gang van zaken. Iedereen komt eens aan de beurt. Maar ik had mijn vader graag nog wat langer bij ons gehad.

Kankercel valt aan - 000.JPGTegen die vreselijke vijand, kanker, is evenwel niemand opgewassen. Zelfs mijn pa moest na viereneenhalf jaar verbeten strijd, uiteindelijk de duimen leggen.

Mijn vader idealiseren, nu hij dood is, daar behoed ik mezelf voor. Het is trouwens net de combinatie van zijn goede eigenschappen met deze die ik persoonlijk wat minder aangenaam vond, die maakten dat mijn pa de mens was die hij is geweest. Zo kon mijn vader, net als elke ouder, ik incluis, enorm zagen. In mijn ogen uiteraard vaak onterecht, maar om eerlijk te zijn toch ook dikwijls met recht en rede. In de marge hiervan ga ik hiernavolgend iets belerend vertellen.

Pa in zijn kostuum (klein).JPGOngeveer 4,5 jaar geleden kreeg mijn pa dus het zware verdict op zijn boterham gesmeerd dat hij terminaal ziek was. En er enkel een twijfelachtig kans was op enige levensverlenging als hij chemokuren zou ondergaan. En daar koos hij voor, want mijn pa wilde blijven leven.

Toen ik een half jaar later, iets meer dan 4 jaar geleden dus, net voor de jaarwisseling, ook ernstig ziek werd, meermaals in het ziekenhuis, op intensieve zorgen terecht kwam en mijn levenseinde leek te naderen, overwon mijn pa zijn eigen ziek zijn door de afmattende therapie, en haalde de kracht, weet ik veel van waar, om toch maar samen met mijn ma bij mij te kunnen zijn.

Gebalde vuist - 000.JPGUiteindelijk overleefde ik dat nare avontuur. Mijn vader zijn strijdvaardigheid zwakte evenwel niet af. Dapper aanvaardde hij het pijnlijke lot dat hij, die altijd zo graag werkte en bezig was, lichamelijk alsmaar minder kon verrichten. Mijn pa heeft meermaals gezegd dat ik voor hem een voorbeeld was. Dat, als ik mij kon tevreden stellen met een leven, afhankelijk van anderen, hij dat ook moest kunnen. En dat ik, ondanks alle voortdurende fysieke pijn en ongemakken, toch steeds mezelf ben gebleven, mijn waardigheid heb behouden en nog enige kwaliteit haal uit mijn aardse bestaan, gaf mijn pa, naar eigen zeggen, moed en hoop. En sterkte hem in zijn strijd. En met de honderden sms’jes die ik hem stuurde was hij zo blij en voelde hij zich zo gesteund.

Pa met Rudi - 000 (klein).JPGWaarmee ik maar wil duidelijk maken dat, als je het leven in een breed perspectief bekijkt, er tegenover elk negatief aspect ook wel een positieve dimensie staat. Dat mijn toenmalig ziek zijn en mijn huidige fysieke conditie en de manier waarop ik daar mee omga, een gunstige invloed heeft gehad op mijn pa zijn laatste levensjaren, is alweer een element dat aangeeft dat mijn lijdend leven niet zinloos is. Dat er ook een positieve zijde aan vast zit. Wat mij dan weer sterkt, waarmee de cirkel van het positivisme rond is.

Ondanks het feit dat mijn pa en ik zo veel van elkaar verschilden, hebben we elkaar steeds graag gezien. En hebben we door de jaren heen ontzettend veel samen gedaan. Soms ongepland en uit noodzaak, maar veel vaker bewust en uit vrije keuze. Samen werken, samen ontspannen, elkaar helpen… we hebben het allemaal gedaan!

Meer dan ooit komen momenteel de herinneringen aan gezamenlijke activiteiten bij me naar boven. En vervullen ze me in deze sombere dagen toch met enige blijheid. Wat me enorm motiveert om mijn gevoelens van triestheid op een positieve manier te kanaliseren door de komende tijd verhalen te schrijven waarin mijn vader een prominente rol speelt. Dat is volgens mij een mooie manier om mijn pa te eren Lachen

Bedankt - 000.JPGAllen die me condoleerden via deze blog, Facebook, een privébericht, per sms of telefonisch, en hun mentale steun betuigden aan mij en mijn pa’s andere nabestaanden, wens is van harte te bedanken. Want al jullie berichtjes deden mijn ma en mij heel veel deugd!

07-01-11

Mijn papa, 5 februari 1937 – 7 januari 2011

 

Pa (6 april 2008).JPG

 

06-01-11

Driekoningen

   

Driekoningen - 001.JPG

 

De drie koningen of drie Wijzen uit het Oosten, met name Melchior, Balthasar en Caspar, met hun geschenken (goud, wierook en mirre) op weg naar de stal met de kribbe van de pasgeboren Jezus


01-01-11

Gelukkig Nieuwjaar!

Al mijn lieve lezers wens ik toe:

een zorgeloos en plezant nieuw kalenderjaar

 

2011 -  002.jpg

 

Geniet van een feestelijk begin van dit jaar

en laat de kurken dus maar knallen!

 

2011 -  006a.JPG