12-08-10

Alweer voorbij

Logo Lokeren 'fel naturel' - 001.JPGDe feesten in mijn woonplaats zijn weer achter de rug. Ze zijn GOED geweest, ondanks het bij tijden mindere, soms zelfs barslechte weer, toen regen, wind en koude deels de pret verstoorden. Maar dat wisselend weer zijn we gewoon in dit land en zeker in de eerste week van augustus. Het zorgt ervoor dat er voor ons, feestgangers, steeds een gespreksonderwerp is op momenten dat we bekenden tegenkomen in de feestende massa..

Roho luchtkussen.JPGEr was ook nog een andere spelbreker, maar dan wel enkel voor mij persoonlijk. Sinds enkele jaren is er omstreeks dit moment van het jaar wel altijd iets mis met mijn rolstoel: een defecte stuurinrichting of niet functionerende batterijen. Dit jaar was er reeds net voor de aanvang van de feesten iets mis met het ROHO luchtkussen, waar mijn zitvlak de ganse dag mijn lichaam op laat rusten. Een lek in één van de noppen. Herstellen zag ik niet onmiddellijk zitten, en achtte ik tevens niet echt urgent, want ik had immers een spiksplinternieuw reservekussen ter mijner beschikking.

Zo eenvoudig als de oplossing leek, zo moeilijk bleek ze uiteindelijk te zijn. Het lukte me maar niet om zonder pijn op dat nieuwe kussen te zitten. Lucht uitlaten, lucht toevoegen… het bracht allemaal geen soelaas. Waardoor ik de eerste feestdagen ontzettend veel pijn aan mijn poep diende te doorstaan.

Smiley - pain.JPGOmdat pijn verbijten reeds sinds meer dan de helft van mijn leven er een ongewenst deel van uitmaakt, ben ik op dat vlak wel wat gewoon. Maar dit ging me toch wat te ver, zodat ik een alternatief zocht. En dit vond in mijn allereerste luchtkussen dat ik uit de kelder naar boven liet halen en in mijn rolstoel leggen. Samen met een harde mousse, om gans de zitoppervlakte van mijn stoel gevuld te krijgen,

Een lapmiddel dat me gelukkig een gunstig resultaat opleverde. Waardoor ik de resterende feestdagen kon doorbrengen met veel minder pijn en nog meer plezier. Lachen

In één stad, tien dagen lang, op drie locaties, mensen, muziek, drank en eten. Wat kan een mens nog meer wensen? Ik weet het! Ze zouden potverdorie al die feesten NA ELKAAR moeten laten doorgaan, in plaats van alle drie gelijktijdig. Dan zouden we immers nooit moeten kiezen waar die avond heen te gaan en konden we onze feestenroes een ganse maand laten duren!

Lokerse Feesten 2010.JPGMijn abonnement voor de Lokerse Feesten deelde ik met mijn zoons, want sommige avondprogramma’s spraken hen meer aan dan mij. Bovendien diende ik, als steeds, rekening te houden met het feit dat ik ook nog moest zien in bed te geraken. Waardoor mijn uur van thuiskomst in belangrijke mate werd bepaald door de mogelijkheden en bereidwilligheid van mijn verpleger, verpleegster en echtgenote.

PoliFonics 2010.JPGDe Polifonics heb ik dit jaar een beetje links laten liggen. Hun muziekaanbod, nochtans goed, kon ook dit jaar, voor wat mij persoonlijk betreft, dat van het aangebodene op de twee pleinen, niet overtreffen. Een keer of twee, drie ben ik er de sfeer gaan opsnuiven. En die zat goed in de gigantische, in het stadspark opgestelde, aan de zijkanten open tent. En als ik ’s avonds al eens wat vroeger huiswaarts keerde, dat kon ik op mijn rijroute langs de rivier De Durme, ook even meegenieten van de muzikale geluiden die aan de overkant van het water, op het heel wat kleinere podium in het park, werden ten gehore gebracht.

Fonnefeesten - logo.JPGFonnefeesten 2010 - 000 (publiek) (klein).JPGMijn favoriet is nog steeds de Fonnefeesten. Gezelligheid troef op dit plein. Het enige nadeel is dat zij aldaar in glazen geschonken drank aanbieden. Aangenamer en smaakvoller om drinken dan uit een plastieken bekertje of flesje, zoals op de Lokerse Feesten. Maar voor mij betekent dit een groot gevaar, wegens de niet te onderschatten kans om één van mijn vier luchtbanden lek te rijden op glasscherven. Want het valt uiteraard niet te vermijden dat er in de loop van de avond en nacht al eens een glas tegen de vlakte gaat. Bij het verlaten van het terrein uiterst geconcentreerd alle gevaarlijke stukjes op de grond vermijden was dus steeds een vereiste. Want scherven brengen mij geenszins geluk.

Lokerse Feesten 2010 - publiek.JPGNaast de ten gehore gebrachte muziek op de podia en de ten tonele gebrachte acts en lichtshows, heb ik ook enorm genoten van het aanschouwen van het schoon volk dat zich gedurende de 10-daagse door de straten en over de pleinen van Lokeren voortbewoog, de zitbanken, terrasjes en elke vrije plek op de grond bevolkte en de op het marktplein opgestelde kermis frequenteerde.

Lokerse Feesten 2010 - publiek kindernamiddag.JPGDe kindernamiddagen waren wederom een succes. Mijn bijna 14-jarige tweeling kreeg ik er uiteraard niet meer mee naartoe. Zij behoren trouwens ook niet meer tot de doelgroep. Toch ben ik zelf gaan kijken en heb op woensdagnamiddag op de Oude Vismijn genoten van het optreden van de Jeuk Liveband met Jan Pladijs. Een wervelende show met een continue interactie met het jonge publiek. Dat gelukkig gespaard bleef van regen. Wat de daaropvolgende zaterdag niet het geval was bij het optreden van de Ketnet Band, die in de namiddag optrad op de Grote Kaai. Voor een massa kinderen en hun ouders. Bij het inzetten van de bisnummers begon het water met bakken uit de hemel te vallen. Zij die vooruitziend waren en regenkledij en paraplu’s meebrachten, konden blijven staan. De anderen, waaronder ik, zochten een plekje om te schuilen.

Op het vlak van toegankelijkheid was er zo goed als niks veranderd. Op het festivalterrein van de Lokerse Feesten stond, net aan de ingang en toiletten, een verhoogd balkon opgesteld voor rolstoelers en mensen die slecht te been zijn. Het voordeel van zo een verhoog is dat, uitsluitend als er voldoende ruimte vrij is, je gezel op een stoel naast je plaats mag nemen. Wat aangenaam is wegens het op ongeveer dezelfde ooghoogte zijn, wat bovendien het met elkaar communiceren gemakkelijker maakt. Je hebt tevens, over de hoofden van de andere aanwezigen heen; een vrij zicht op het podium aan de andere kant van het festivalterrein en op de videowand ernaast.

Nadelen bij de opstelling in Lokeren zijn de verre afstand van het podium, de plaatsing vlakbij de in- en uitgang, net achter de looproute naar de toiletten en onder een balkon waar keuvelende groepjes mensen je, zonder twijfel ongewild, storen in je betrachting uitsluitend te genieten van hetgeen er op en voor het grote podium gebeurt.

Lokerse Feesten meute.JPGTen gevolge van die factoren voel je je op geen enkel moment opgenomen in de groep van enthousiaste festivalgangers voor het podium. Wat voor mij nochtans wel van essentieel belang is om ten volle van een dergelijke evenement te kunnen genieten. Bovendien wordt ik tijdens het tussen de meute staan, vaak aangesproken door voordien voor mij onbekende individuen. Dat verbroederen en verzusteren, daar hou ik wel van. Toegegeven, mijn gesprekspartners hebben doorgaans te diep in het glas gekeken. Maar ik ben het intussen gewoon dat men eerst een glaasje op moet hebben vooraleer het woord tegen mij te durven richten. Daar zal mijn afschrikwekkend uiterlijk wel voor iets tussen zitten zeker?! Knipogen

Maar toen ik dan toch eens op dat platform plaatsnam, om mijn vrouw te plezieren met een zitplaats en uitzicht op de activiteiten op het podium, nam ik mij de vrijheid ongegeneerd te lonken naar het op het terrein rondkuierend schoon volk. En dat was er in groten getale. Eigenlijk was het wel leuk om de mensen eens vanuit de hoogte, ergo een ander perspectief te bezien. Want meestal krijg ik voornamelijk zitvlakken en onderruggen te zien. Knipogen

Short black dress.JPGEen grappig schouwspel speelde zich af voor mijn voor dergelijke situaties heel opmerkzaam, blauwe kijkerpaar, toen er zich op een gegeven moment een jongedame voortbewoog vlak voor het verhoog. Met het welgevormde zongebruinde lichaam in een ultrakort strak zittend zwart kleedje gestoken, Het meisje kwam van de toilettenblok aan,mijn rechterkant en begaf zich, evenwijdig stappend met het verhoog, in de richting van de mensenmassa links van mij.

Bij elke stap die de deerne zette, schoof haar kleedje vijf centimeter naar omhoog. Maar ze bleek een geoefende korte kledijdraagster te zijn. Want telkens het kledingstuk opschoof, trok ze het met beide handen snel weer naar beneden. Op die goeie vijftien meter dat mijn ogen de dame volgden gebeurde dit wel een keer of twintig. Komisch om te zien!

Sad smiley.JPGDat, terwijl mijn echtgenote ons iets te eten was gaan halen, de mensen van Intro, die het verhoog bevolkten, haar stoel wilden wegnemen, omdat zij zinnes waren er vandoor te gaan, vond ik minder geestig. Die mensen waren verbaast dat ik ook nog het optreden van middernacht wou uitzien, dat toen nog bezig was.

Uiteindelijk is één van hen gebleven tot ik veilig het verhoog heb verlaten. De sleutel van het daar vlakbij, goed in het oog springend blauwe invalidentoilet zou hij overdragen aan de toiletdame van de validentoiletten. Dat ik daar toch geen gebruik van zou maken wegens te klein voor mij en mijn machine, hield ik maar voor mij. Vorig jaar heb ik dit al aan de organisatoren gemeld en beloofden ze mij voor de volgende editie uit te kijken naar een groter exemplaar. Niet gedaan of niet gevonden? Enkel zij weten het! Knipogen

Fonnefeesten 2010 - 000 (publiek) II (klein).JPGOp het terrein van de Fonnefeesten hadden ze, na een opmerking erover door mij, vorig jaar, naast de toiletblok, een extra scherm geplaatst, waarachter rolstoelers desgewenst, onttrokken aan de blikken van passanten, hun plasje konden doen. Een noodfaciliteit, want op die plek geraken zou nogal veel gedoe vragen, en daar hou ik helemaal niet van. Net zoals de meeste mensen doe ik pissen en kakken liefst zo discreet mogelijk. Dit jaar heb ik problemen dienaangaande vermeden door na de middag niet meer te drinken en, vooraleer naar het centrum te vertrekken, om een uur of zeven, thuis nog even mijn blaas te ledigen.

Voor mensen als ik zal het wel altijd behelpen blijven op activiteiten en evenementen zoals deze. En steeds ten strijde trekken om beterschap te bekomen voor mezelf en lotgenoten, dat heb ik inmiddels afgeleerd. Ik berust erin dat er een globale maatschappelijke mentaliteitswijze moet komen, maar dat er allicht nog minstens één generatie overheen zal gaan vooraleer die er is. Eventuele ongenoegens ventileer ik inmiddels via deze blog… sorry, lieve lezers Knipogen

Absynth Minded - 000 (klein).JPGIrena (Nevermind Nessie).JPGMijn weblog die trouwens begin augustus, in alle stilte haar derde jaargang is ingegaan. Mensen, wat gaat de tijd toch snel. Zo snel zelfs dat ik in de stukje bijna vergat te melden welke groepen mijn toppers waren. Lachen

Het waren dit jaar absoluut niet de grote namen met een gigantische show die me het meest hebben bekoord, maar ik heb vooral genoten van ‘Nevermind Nessie’ een deelnemer aan, maar niet de winnaar, van het Fonne Rockconcours en de groepen ‘Absynth Minded’ en ‘Daan’, die beiden op de Lokerse Feesten een dag de openingsact verzorgden. Met verve!

Eerlijkheidsgetrouw dien ik te bekennen dat, wat Daan betreft, ik in tegenstelling tot de grote schare vrouwelijke fans, die vooral vallen voor de uitstraling van de man naar wie de band is genoemd, die trouwens enkel bij live optredens uit meerdere muzikanten bestaat, ik vooral gecharmeerd ben door het drumwerk en de zang van bandlid Isolde Lasoen.

Daan (met Isolde).JPGVuurwerk Lokeren 2010.JPGUiteindelijk heb ik, op 10 dagen tijd, na de gesmaakte feestelijke start met De Pré historie Live op de eerste vrijdagavond,, toch minstens 20 optredens gezien en van enkele dj-sets genoten.

En met het stipt op het afgesproken tijdstip van 22u00, tussen de twee Durmebruggen afgestoken vuurwerk, werd zondag jongstleden een spetterend, knallend en kleurrijk startsignaal gegeven voor het ingaan van de laatste feestnacht. Die ook ik zo lang mogelijk wou laten duren, zodat er van veel slapen geen sprake was. Het aftellen tot de volgende editie kan beginnen.

01-08-10

Populair

In undies for PC - 000 (klein).JPGHoe het komt, dat weet ik niet, maar ik ben de laatste tijd nogal populair. Elke dag is er immers wel een berichtje te vinden in mijn elektronische brievenbus, met de melding van een griet dat ze mij als vriend heeft toegevoegd in Windows Live. Adria, Candy, Janell, Floy, Delisa, Asley, Elmira, Corrinne en vele anderen met al even klinkende namen zijn reeds de revue gepasseerd. En allen beweren ze op mij te zitten wachten in sexy ondergoed, gereed om zich voor mij zelfs ook van deze schaarse kledingstukken te ontdoen.

Om de dames te zien, zelfs enkele van hun naaktfoto’s te bewonderen en/of hen te contacteren, hoef ik enkel maar naar een welbepaalde weblocatie te surfen. Wat ik evenwel in geen geval zinnens ben om ooit te doen. Zelfs niet uit nieuwsgierigheid!

Man laptop (klein).JPGBlijkbaar hebben de organisatoren van deze spam-operatie uit mijn gebrek aan enige reactie verkeerdelijk geconcludeerd dat ik misschien wel eerder geïnteresseerd ben in personen van mannelijke kunne. Want de voorbije dagen zat er een berichtje in mijn e-postbus van een zekere Allen, die me ook al als vriend toevoegde op Windows Live en graag zijn naaktfoto’s met me zou delen. Alsof ik daar op zit te wachten. Waar de ‘dames’ en ‘heer’ het vandaan halen te denken dat ik ook maar de minste interesse in hen zou hebben, is mij ook een raadsel

e-mail spam - 000 (klein).GIFWie neemt er nu in ‘s hemelsnaam deze onzin aan voor waar? Het ligt er toch vingerdik op dat dit opgezet spel is om goedgelovige, naar aandacht en seks verlangende mannen, naar betaalsites te lokken of op een andere wijze geld afhandig te maken?! En toch moet er een bepaald percentage mensen (enkel mannen?) zijn dat toehapt, want anders zou men niet reeds jarenlang doorgaan met deze e-mailboxvervuiling. Bij mij wordt het adres van degene die mij een dergelijk bericht stuurt, zonder pardon toegevoegd aan de lijst van geblokkeerde afzenders. Maar dat houdt de spamstroom niet tegen, want men opereert telkens vanaf een ander e-mailadres. Die ‘kerels’ gebruiken ongetwijfeld programma’s die dat automatisch voor hen regelen.

Threesome - 000 (feet).jpgTerwijl bij de andere dametjes en die enkele heer, het Engels de voertaal was, kreeg ik onlangs van een zekere Clara een berichtje dat was opgesteld in het Frans. En waarin ze zichzelf aanprees als speeltje voor een avondje rollebollen met een man of koppeltje. Waarbij het goed uitkomt dat de naar haar eigen schrijven vrijgevochten, levendige, tedere en explosieve Clara ook nog eens biseksueel is, alhoewel haar voorkeur toch uitgaat naar mannen. Oh ja, ze plaatste er nog even bij als voetnoot dat hygiëne onontbeerlijk is. Om ‘haar’ aanbod echter en concreter te doen lijken?

Nogmaals, zou daar nu werkelijk ook maar één man intrappen en reageren op zulk een berichten? Die zo doorzichtig en vals ogen dat zelfs een persoon met een visuele beperking dat ziet! En de overdaad aan zulk een nonsens e-mails maakt ze toch compleet ongeloofwaardig? En toch moeten de organisatoren van die systemen er een zeker succes mee hebben, want anders zouden die daar vast mee ophouden. Terwijl deze spam al sinds vele jaren lang een plaag is.

Enfin, ze kunnen er maar beter van worden. Maar ik gun het hen niet. Want geld verdienen door bedrog en op de kap van naïeve en mogelijks ook laagbegaafde en vast vaak eenzame personen, dat vind ik gewoonweg laag en zelfs misdadig!

>>> klik ook eens op de foto’s Knipogen <<<