09-07-10

Koude douche


Niet voor niks gaf ik mezelf op netlog de naam 'SuperSchlemiel' toen mijn zonen me bijna tweeënhalf jaar geleden aanmoedigden om net als hen een account te openen op deze, vooral bij de jeugd populaire sociale netwerksite. Mijn zonen waarvan er, uitsluitend ten gevolge van een gebrek aan voldoende inzet en studie-ijver één slechts zeer nipt zijn schooljaar met vrucht kon afsluiten en de andere jongen met een compleet teleurstellend resultaat naar huis kwam. Waar hij trouwens zelf van is geschrokken. Hij zit nu hoog in de Zwitserse bergen, op vakantie met de ziekenbond. Hopelijk komt mijn kind morgen voldaan terug en vol goede moed om samen met zijn ouders te beslissen hoe en waar hij het volgende schooljaar gaat aanvatten.

Dripping nose - 000Ongeveer anderhalve maand geleden had ik een verkoudheid. Die begon met een lopende neus, wat geen problemen opleverde. Maar later werd het vocht dat, bij het snuiten, uit mijn neus kwam, alsmaar minder liquide en veranderde in kleur van doorzichtig en wit naar geel. Wat leidde tot benarde momenten en een terechte vrees dat de slijmen taai en plakkerig zouden worden en mijn luchtwegen zouden blokkeren of dat er zich op de slijmen een virus of bacterie zou nestelen met levensbedreigende ademhalingsproblemen tot gevolg. Dat is mij immers reeds eerder overkomen.

Gelukkig bleef deze miserie me bespaard. Naar ik vermoed deels door mijn fel verbeterde fysieke conditie, waardoor mijn lichaam terug weerbaarder is geworden ten overstaan van ziektes en ik bovendien beter in staat ben geweest om de slijmen los te hoesten. Ophoesten was er nog niet bij, maar verplaatsen van luchtpijp naar slokdarm lukte wel.

Mijn ziek zijn sleepte wel een aantal weken aan, maar ik kon vrij normaal functioneren, dus die lange nasleep was niet echt belastend. Mentaal noch fysiek. De gedachte dat mijn sinds eind 2009 gestarte aangepaste leefgewoontes, met (veel) meer bewegen, gezonder en (veel) minder eten en dagelijkse ademhalingsoefeningen, me er vast ten dele voor hadden behoed zwaar ziek te worden, leverde een serieuze motivatie op om er mee door te gaan.

Op het einde van mijn ziekteperiode werd ik op zekere nacht wakker met een schok. Door de loeiharde echo van mijn ademhaling in mijn linkeroor, gepaard gaande met een enorm geruis. Nu is het zo dat mijn lichaam en ik op dat vlak wel wat gewoon zijn, want ik leid reeds sinds een kwarteeuw aan tinnitus. Maar de orkaan welke die nacht blijkbaar door mijn linker gehoororgaan raasde, daar schrokken we toch van op.

Otoscoop (klein)Toen tijdens de dagen die daarop volgden dat probleem zich continue bleef voortdoen, contacteerde ik mijn huisarts. Die kwam langs, keek met zijn otoscoop in mijn linker gehoorgang, zag daar wat opgepropt oorsmeer zitten en concludeerde dat dit de oorzaak was van mijn probleem. Wat ik maar al te graag aannam. Alhoewel ik toch mijn twijfels had bij deze diagnose. Maar ik volgde toch zijn advies op om de neus-, keel- en oorarts te contacteren om die oorprop weg te nemen.

Nu is het zo dat ik, met mijn grote elektrische rolstoel, niet in die specialist zijn praktijk binnen geraak. Het ongelukkig toeval wou dat, toen ik de arts contacteerde, die net de volgende dag aan een weekje vakantie begon, zodat het minstens een week zou duren vooraleer ik eventueel in het ziekenhuis bij hem op consultatie kon komen. Dus wachtte ik noodgedwongen af. En doorspartelde de dagen, voortdurend vermoeid door het continue geruis en de nagalm van mijn eigen ademhaling en gepraat.

De week erna lukte het me niet meteen om de orl- arts aan de lijn te krijgen. Tijdens het weekend dat daarop volgde bezorgde het lawaai in mijn linkeroor me bijzonder veel last. 's Maandags contacteerde ik meteen een huisarts van wie ik vermoedde dat die mij misschien zelf verder zou kunnen helpen. De man raadde mij aan om bij de apotheker een product te halen om in mijn oor te druppelen, zodat de oorprop zou losweken, waarna hij deze dan bij mij thuis zou komen verwijderen.

De zaterdag na mijn telefonisch onderhoud met de arts, stond die 's ochtends aan mijn voordeur. Hij vulde een spuit met kraantjeswater en spoot die leeg in mijn oor, terwijl mijn assistente, die even als doktersassistente mocht fungeren, een eetbord onder mijn oorschelp hield voor het opvangen van het terugkerende water en twee harde blokjes oorsmeer.

Menselijk oor -  000Het verhoopte resultaat bleef evenwel uit. Het ruisen was niet gestopt en toen ik sprak bleek ook die echo er nog steeds te zijn. De arts keek nog eens met zijn otoscoop in mijn oor, maar kon niks verdachts waarnemen. Geen obstructie te zien; mijn gehoorgang was vrij tot aan het trommelvlies. De arts achtte een mogelijke oorzaak van mijn problemen een druk te zijn van slijmen op de buis van Eustachius, de verbinding tussen het middenoor en de keel. In een poging om mij vooruit te helpen schreef de dokter een receptje voor dat de apotheker diende te bereiden en mij in pilvorm aanleveren, alsook een spray om dagelijks in mijn neus te vernevelen.

Na anderhalve week vruchteloos spuiten en pillen slikken nam ik telefonisch contact op met de voorschrijvende arts. Om hem het voor mij trieste nieuws te melden dat de door hem voorgestelde therapie helaas geen soelaas had gebracht. De arts vond dat jammer en kwam met het voorspelbaar verdict dat hij me niet verder kon helpen en diende door te verwijzen naar de NKO- arts.

Die ik dan maar terstond telefonisch contacteerde. En ik had geluk deze keer, want ik kreeg de man meteen aan de lijn en kon reeds de volgende dag bij hem terecht, op de spoedafdeling van het ziekenhuis. Waar ik me stipt op het afgesproken tijdstip aanmeldde. Waarop de arts meteen zijn otoscoop ter hand nam en na mijn hoorapparaatjes te hebben verwijderd, de gehoorgangen onderzocht en luidop vaststelde dat deze volledig rein en vrij waren.

Maar waar kwam dat geruis en die echo dan vandaan? De arts bekeek me even aandachtig en vroeg toen of ik toevallig op korte termijn veel gewicht had verloren. Waar ik, naar waarheid, bevestigend op antwoordde. Waarop de specialist me meedeelde dat de oorzaak voor mijn problemen allicht daar te vinden was. Hij meldde me dat er zich rond de buis van Eustachius gewoonlijk vetweefsel bevind, dat er voor zorgt dat de wanden van deze slappe buis tegen elkaar aan liggen. Enkel bij slikken of geeuwen gaat de buis even open. Volgens de arts is bij mij dat vet allemaal weggeslonken. Een fenomeen dat zich wel vaker voordoet bij mensen die op korte tijd veel kilo's (vetweefsel) verliezen. Het gevolg hiervan is dat de buis van Eustachius continue open staat, met alle problematiek van dien, zoals ik 'mag' ervaren.

Een adequate therapie om het probleem te verhelpen zou er niet zijn. Volgens de dokter zou terug een kilo of twee bijwinnen aan gewicht mogelijks soelaas kunnen brengen. Voorts wordt er geëxperimenteerd met Chinese kruiden, maar dat leidt nogal vaak tot bijwerkingen. Dus zie ik dat NIET meteen als een optie.

Koude douche - 000De diagnose stelde me enerzijds gerust, omdat kiezen voor een complexe chirurgische ingreep geen optie is, maar anderzijds betekent dit voor mij de zoveelste extra fysische en mentale last. En een zware bijkomende beperking van mijn levenskwaliteit. Als een koude douche krijgen op een kille winterdag was het te moeten concluderen dat mijn gezonder leven zulk een onaangename nevenconsequentie met zich meebracht. Gestraft worden ten gevolge van iets waarmee ik dacht goed bezig te zijn Wenkbrouw ophalen

Tenminste als de therapie van opnieuw wat gewicht bijwinnen niet leidt tot een oplossing voor het probleem. Want ik ga in elk geval de komende tijd elke dag een vieruurtje eten om zo, zonder voor het overige mijn eetpatroon te hoeven wijzigen, terug een kilo of twee aan lichaamsvet aan te kweken. Waarvan zich dan hopelijk een klein beetje nestelt rond de buis van Eucharius van mijn linkeroor.

Dit probleem komt werkelijk zeer ongelegen, want ik heb al een heleboel zorgen waar ik het hoofd aan moet bieden en alweer een aantal acute problemen waar dringend een oplossing voor moet worden gevonden. De zomerperiode is voor mij dus wederom slecht gestart. Dezer dagen ben ik elke avond blij als het tijd is om mijn bed in te gaan, mijn veilige haven. Maar oh bittere ironie. Dit toevluchtsoord laat het ook al afweten, want mijn amper een jaar oud elektrisch bediend hoog-laag comfortbed is stuk! Huilen

Al die tegenslag valt me zwaar, maar ik durf er nog steeds op te hopen dat het tij wel eens zal keren. Statistisch gezien maak ik trouwens behoorlijk veel kans op voorspoedige jaren. Laat me hopen dat die statistieken nu eens uitkomen. Wat best kan, want zie, een eerste lichtpuntje werd zichtbaar toen ik daarnet voorbij het enige restaurant in onze buurt reed en vaststelde dat de uitbaters van die Chinese eettempel, aan hun toegangsdeur een hellend vlak hebben aangelegd. Wat ook mij in staat stelt om er binnen te geraken. Dus plan ik er eerstdaags eens met mijn gezin te gaan eten. Wie weet kom ik er, mijn maag volgepropt met op de wok bereide etenswaar, wel buiten met wat kilo's meer, veel minder ruis in de oren en ZONDER echo! Lachen

Commentaren

hey Rudy het is was al een tijdje geleden hé,maar ziek zijn is helemaal niet leuk en hoop dat je oorsuizingen nu verleden tijd is en kan genieten van de zomerse dagen.ik wens je een heel fijn zonnig weekend liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 09-07-10

Ik help het je hopen Rudi. Overigens ben ik er van overtuigd dat je betere tijden zult krijgen, als je er zelf maar in gelooft :-) En gezien het feit dat je altijd wel weer ergens iets positiefs in kunt zien zal dat zeker lukken! Sterkte en veel liefs,

Gepost door: Nanette | 09-07-10

dat heb ik nu nog nooit gehoord, suizingen e.d. door vetverlies
ik hoop dat het in orde komt Rudi, zo'n galm is niet leuk

ai en de broers hadden geen schitterend resultaat, jammer
mssch was hun richting wat te hoog gegrepen

je hebt heel wat kopzorgen momenteel
ik hoop dat het toch nog een mooie zomer voor je mag worden

Gepost door: fotorantje | 09-07-10

Hoi Rudi, fijn dat we nog s iets van je te lezen krijgen, al is t dan niet zo positief!
Jij zult je part ondertussen wel gehad hebben van tegenslagen, dus nu hopen dat t tij spoedig zal keren.
Ik duim alvast voor jou!

P.S. Jij wenst mij een HEET weekend, maar met warm ben ik al content hoor ;-)

Gepost door: Ri@ | 10-07-10

tinnitus Hey Rudy!
IK heb dat ook die oorsuizingen! Zolang ik in het lawaai zit heb ik er geen last van! M aar in mijn bed kan ik soms moeilijk de slaap vatten , precies of er staat een tv op testbeeld naast mijn bed! Ben er ook al voor naar de neuroloog geweest, t is psychomatisch zegt hij maar daar zijn we vet mee hé!
groetjes
chrisa

Gepost door: christa | 10-07-10

BEWONDERING Bewondering voor jouw optimisme, Rudi!
Ik hoop inderdaad dat de tij keert voor jou en heel snel dan.

Gepost door: pieterbie | 10-07-10

een fijne midweek Rudy en ben je het al een beetje gewoon op de vernieuwde site van skynet
liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 14-07-10

Hoi Rudi,

Jouw blog heeft de aanpassingen van Skynet goed doorstaan blijkbaar :-)
Groetjes,

Gepost door: Ri@ (Riboke) | 14-07-10

Balen zeg, dat je gezonde levenstijl zulke ongezonde gevolgen heeft!
Fijn dat de Chinees hulp bied, nu komt het vast weer goed! ;-)
groetjes,
Elmar

Gepost door: Elmar | 15-07-10

Rudi
Da's wel slikken zeker. Je verliest gewicht en voelt je er duidelijk beter bij en dan zou datzelfde gewichtsverlies aan de oorzaak van je oorproblemen liggen. Om even te vloeken. Hoe ironisch het allemaal is, toch blijf je positief en daar bewonder ik je echt om. Het restaurant in je buurt dat nu plots toegankelijk wordt, beschouw je als een lichtpuntje. Ik hoop van ganser harte dat het etentje dat jullie er plannen, je heel erg deugd zal doen en dat de zomer nog heel wat meer lichtpuntjes voor je in petto zal hebben.

Gepost door: Stefanie | 15-07-10

Ai..dat is balen..ben je zo goed bezig en dan krijg je zoiets vervelends! En wie zegt, dat er van die twee kilo iets rond die buis van Eustachius gaat zitten hè. Ik duim natuurlijk voor je!!!
En hoop dat het je gesmaakt heeft daar bij die Chinees! :-)
Groetjesssssss!

Gepost door: mizzD | 16-07-10

En dan denkt ne mens dat hij goed bezig is met gezond te leven. Da's eigenlijk wel straf.
Laat dat menu'ke bij de Chinees u maar 'ns goed smaken !

Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 19-07-10

dag Rudy,hier ben ik dan.Met die veranderingen geraakte ik eerst niet op mijn eigen blog,daarna kon ik praktisch nergens reageren. Maar nu zijn we er weer.
Ik hoop dat je ondertussen bevrijd bent van die oorklachten en dat je ook al eens naar de hellende chinees bent geweest! Het allerbeste !

Gepost door: magda | 20-07-10

Maar jongen toch, je hebt het niet gemakkelijk deze tijden. Alhoewel je het altijd wel moeilijk hebt moest dat er toch niet bij komen.
Het lichaam heeft toch zijn grillen hé. Als dat verdikken zal helpen weet ik zo niet. De dokters zijn echt geen tovenaars en zoeken het allemaal een beetje uit, mij dunkt..
Nu ga ik hier nog een beetje verder lezen. Het is lang geleden dat ik hier nog was.
Ik heb het heel druk.
Groetjes beste Rudi en het beste.

Gepost door: emmy | 21-07-10

Amaai, je hebt het goed zitten (gehad) Rudi! Hopelijk laat je die kwaal spoedig achter je. En zeker niet met rijststokjes in je oren zitten pulken, want dan krijg je ook nog spleetogen. Misschien dat een afhaalchinese nog het best therapeuteren. :-)

Groeten

Gepost door: Willy | 21-07-10

Oeps! Moet zijn: best 'kan' therapeuteren.

Gepost door: Willy | 21-07-10

Hoi Rudi,

hoe gaat t ondertussen met jou?
Hopelijk tot gauw, hier op je blog of op Facebook :-)
Veel liefs,

Gepost door: Ri@ (Riboke) | 21-07-10

De commentaren zijn gesloten.