08-04-10

Te paard

  

Cowboy RudiAls klein ventje was ik gek van 'het Wilde Westen', waar de cowboys en indianen hun dagen vulden. Vaak liep ik, dikwijls na het bekijken van een westernfilm op onze zwart/wit televisie, rond in onze tuin, verkleed als cowboy of als indiaan. Dat wisselde wel eens. Mijn voorkeur en sympathie ging eigenlijk vooral uit naar de roodhuiden, doorgaans de underdogs. Dat gegeven sprak mij aan. Alsook de lichtbruine huidskleur van deze mensen, hun lange haardos, hun kledij en het feit dat deze dappere krijgers geen nood hadden aan een zadel om hun paard te berijden.

Toch was ik ook graag cowboy. Als knaap had ik zelfs een heus cowboykostuum. Toch was het vooral het hoofddeksel van de veedrijvers dat me aansprak. Er zijn tijden geweest dat ik elk moment dat ik thuis was, een cowboyhoed op mijn hoofd had. Ik herinner me een bruin exemplaar dat ik heb gedragen tot het op de draad was versleten. Jammer genoeg kon ik me toentertijd geen echte cowboyhoed permitteren. Want het feit dat je daar, zoals ik in menige film had waargenomen, om te drinken of je te verfrissen, water mee kon scheppen uit bijvoorbeeld een rivier of regenton, zonder dat die vloeistof uit de hoed lekte of hem stuk maakte, sprak me enorm aan.

Stokpaard - 000Als Verre Westen bewoner had ik uiteraard ook nood aan een vervoermiddel. En zoals het zowel een cowboy als een indiaan betaamd, was dat een rijpaard. Mijn eerste paard was een 'stokpaard'. Eigenhandig vervaardigd uit een bezemsteel waarop aan één uiteinde een paardenkop was bevestigd. Of althans iets dat werd verondersteld dit te zijn. Twee stukken aan elkaar gekleefd karton, waarop ik het voorste deel van een paard had getekend en dit met een klein schaartje had uitgeknipt. Een stukje touw dat, net onder de paardenkop, aan de bezemsteel was vastgeknoopt, fungeerde als teugel.

Met dit beestje haalde ik, zowel binnen in ons kleine huis als buitenshuis, de gekste toeren uit. Tot mijn ma ons huis wou schuren en derhalve haar bezemsteel terug eiste. Dus diende ik op zoek te gaan naar iets anders. En dat vond ik wonderwel. De houten zaagbok die achterin onze tuin stond opgesteld, en eigenlijk diende als hulpmiddel om lange stukken boomtakken te fixeren om ze gemakkelijker verder tot kleinere stukken stoofhout te verzagen, kon uitstekend dienst doen als prairiepaard!

Zaagbok - 000Het was wel nodig er een (zadel)deken op te leggen, want het wippen op dat harde hout, bij het in galop rijden, deed anders te veel pijn aan mijn bibs. En ook splinters in mijn gat kon ik missen als koude pap. Een stuk touw uit onze stallingen kon ook bij dit houten paard fungeren als leidsel. En het moest lukken dat mijn, toen nog in leven zijnde grootvader langs mijn pa's kant, er ook zo eentje op zijn erf had staan. Wat maakte dat ik mijn activiteiten als cowboy of indiaan, ook kon ontplooien op momenten dat ons gezin zich ter locatie van mijn vaders ouderlijk huis bevond.

Aangezien bij ons thuis mijn pa af en toe mijn rijdier gebruikte in de functie waarvoor het eigenlijk in de wieg was gelegd, knutselde ik er vrij snel zelf één in elkaar. Niet zo mooi, sterk en stevig als het origineel, maar mijn kopie was, al zeg ik het zelf, als werk van een pretiener, best geslaagd te noemen. En zorgde ervoor dat ik nooit paardloos was.

Toen ik iets ouder werd, gingen wij zo nu en dan, tijdens het weekend, of in de vakantie, naar een buitenmanege, die zich niet zo ver verwijderd van onze woonst bevond. Aldaar kon je, tegen betaling uiteraard, ronderitjes maken op de rug van een klein paard of pony. Zo een beetje zoals je heden ten dage de paardenritten hebt op de kermis, maar dan geheel in open lucht en met een grotere stapcirkel. De ouders die hun kinderen niet dienden vast te houden tijdens de ritjes, konden tussendoor een drankje nuttigen op het buitenterras van deze uitspanning. En toen wij, ruiters in spé, de teugels van ons rijdier hadden doorgegeven aan andere, ongedurig op hun beurt wachtende kinderen, lustten wij ook wel een drankje, of een ijsje!

Ezel(s) - 002Wat ik mij ook herinner is dat er, naast die paarden en pony's, ook een ezel mee stapte. Of althans werd verondersteld om mee te trippelen. Want het beest deed werkelijk keer op keer zijn naam alle eer aan. Het dier weigerde immers halsstarrig mee te stappen met de andere soorten paardachtigen. Maar bleef integendeel hetzij koppig ter plaatste trappelen, hetzij tevergeefs trachtend zich achterwaarts voort te bewegen, of in de tegengestelde richting. Wat de begeleiders van de dieren uiteraard niet toelieten.

Waar ik, als jonge knul naar uitkeek, was het moment waarop ik oud genoeg zou zijn om deel te nemen aan een andere, op deze locatie georganiseerde activiteit. Namelijk het, gezeten op een groot paard, in groep, door het bij deze uitbating horende bos rijden. Om dan later, als een volleerd ruiter, op mijn eentje mijn, van deze mensen geleend paard, tussen de bomen te laten galopperen. Helaas is, vooraleer dit moment aanbrak, de 'Rijhoeve' ten ziele gegaan.

Paarden overburenDe geneugten van het berijden van een echt, levend dier, veroorzaakten bij de kleine ik, een zekere desinteresse voor de houten varianten. Gelukkig hadden de buren van naast ons, zich een schaap aangeschaft. Een dier dat luisterde naar de naam 'Miette'. Alhoewel het eigenlijk reageerde op om het even welke naam waarmee je het aansprak. En luid blatend, terstond jouw richting uitkwam. Althans zo ver als de ketting, waarmee de lederen halsband van het beest was verbonden met een in de grond geklopte stalen pen, het toeliet.

Manuele grasmaaierHet arme schaap fungeerde als alternatief voor een manuele grasmaaier, een 'stekertje, zoals wij dat noemden. Het was de bedoeling dat het dier het gazon in de voortuin van onze, in de stad opgegroeide buren, kort zou houden. Dat je, om over de ganse oppervlakte van het grasland, eenzelfde grashoogte te hebben, dat beest regelmatig moest verplaatsen, dat had de buurman over het hoofd gezien. Dus zorgde ik daar voor, op momenten dat buurman, buurvrouw en hun beide kinderen, enkele dagen afwezig waren.

Zo ging ik dan dagelijks op bezoek bij Miette. Trachtend met mijn voeten niet te trappen in de door het wolbeest geproduceerde en achterlangs afgescheiden bolletjes uitwerpselen. Ook al een element waarmee de buurman geen rekening had gehouden. En ten gevolge waarvan zijn koters niet op het grasplein mochten spelen. Terwijl dat grasperk eigenlijk in eerste instantie was aangelegd als ravotterrein voor die kindjes.

Schaap - 000Uitgedost als een cowboy, met mijn mouwloos vestje aan, mijn wapenholster met revolver erin, vastgehecht aan mijn broeksriem en mijn cowboyhoed op het hoofd, kweet ik me vlijtig van de door mij geheel vrijwillig aanvaarde taak. En eens het arme schaap op zijn nieuwe plek was geïnstalleerd, met een oude braadketel met pompwater in, binnen bereik, ging ik naast het beest staan, zwaaide één been over de flank en rug van het dier, veerde mijn lichaam met mijn andere voet omhoog en kwam zo op de rug van het schaap te zitten. Mijn pseudopaard.

Aangezien ik slechts af en toe de beschikking had over Mrite als rijpaard, reed ik noodgedwongen nog vaak op mijn eigenhandig gemaakte houten zaagbokpaard. Dat ik, de kleine blonde cowboy, heel af en toe aan de kant mocht laten staan om een ritje te maken op het kleinste van de paarden van onze overburen. Zonder zadel! Vrij in de wei. Dat was pas genieten! Yiehaaaa!!!!!!!

Commentaren

Ha..leuk! Jeugdherinneringen zijn altijd leuk om te lezen...vooral met zo'n grappige oude foto erbij! :-)) Heb er van mezelf ook diverse dat ik verkleed ben...eentje als indiaan zelfs! hahaha! Ook eentje als cowboy, maar toen was ik met m'n jongste broertje aan het spelen en was zelf al zo'n jaar of 17 hahaha dus dat vond ik niet leuk dat m'n zus me toen zo verkleed op de foto zette! hahahah!
Paardrijden heb ik nooit gedaan...ben niet zo gek op paarden..vind ze eigenlijk gewoon veel te groot haha! Wel mooi om te zien in een weide of zo...prachtig, maar om erop te gaan zitten heb ik nooit gewild! :-) Op een schaap trouwens ook niet...en ik dacht dat die beesten dat ook niet gauw toe zouden laten...het was je vast heel dankbaar hè! :-)))
Groetjesssssss!

Gepost door: mizzD | 08-04-10

mooi stukje jeugdliteratuur....

een schaap is inderdaad maar een pseudopaard..

maar aan mijn stokpaardje -in de figuurlijke zin-beleef ik veel plezier!

Gepost door: willy | 08-04-10

Bloggersbijeenkomst!! Interesse om eens wat kollega-bloggers te ontmoeten ? Klik en kijk op onze blog en vertel het vooral ook voort !!

Gepost door: BBB-team | 08-04-10

Een schaap als grasmaaier hahaha, zal dat mijn vader eens voorstellen gaan, zijn gazon naar de kl+te.., overigens heb ik ook wel een paardenverleden, maar niet zoals veel van mijn vriendinnetjes van toen, maar het hoorde er in dat kakmilieu waar'k uitkom wel bij.... brrr

Gepost door: Danique | 08-04-10

Geweldige herinneringen Rudi!
het moet heeerlijk zijn geweest om 'buiten' op te groeien!
groetjes,
Elmar

Gepost door: Elmar | 08-04-10

heb weer echt genoten van je verhaal, ook al omdat ik in mijn jeugd ook zo zot was van westerns, ik speelde ook altijd die films na, ook al op een houten bezemsteel als paard, ik was altijd de indiaan; droomde dat ik ooit op een echt paard door de weide zou galopperen. Toen op een dag kocht vader mij een echte pony, en ik dacht dat die zo mak te berijden zou zijn als mijn houten model, maar dat viel heel erg tegen, dat beest luisterde niet naar mij en galopeerde zo erg de weide rond dat ik eraf viel; toen was mijn goesting om een echt paard te berijden vlug over, ik ben dan maar terug gegaan naar mijn houten model, dat luisterde ten minste naar witte veder (die speelde ik altijd, vanuit de boeken van arendsoog). Jeugdherinneringen mooi toch; groetjes

Gepost door: Emily | 08-04-10

ooh mijn broer en ik speelden ook veel cowboytje en indiaantje!
en ik was zot van westernfeuilletons, stoere cowboys, maar eigenlijk supporterde ik altijd voor de indianen

prettig weekend Rudi

Gepost door: fotorantje | 09-04-10

hallo Rudi ik zie ja daar al zitten op je schaap/paard :-)
ik denk dat je een deugniet was op jonge leeftijd :-)
cowboy en indiaantje heb ik ook nog gespeeld vroeger, maar zover als jij gingen we niet, we maakten ons geen 'rijdier', we hielden het kalmpjes :-)


wat een prachtig weertje, het beloofd een zonnig weekend te worden
genie er van hé
groetjes

Gepost door: Borriquito | 10-04-10

je kan je alles nog heel goed herinneren Rudi.... mooi zo dit in gedachten nog eens te beleven  

Een aangenaam weekend toegewenst vanwege Amor Fati ! 



Als iemand zegt: "Wilt ge mijn gedacht weten?", dan is het altijd iets negatiefs.


Denken, is zo buitengewoon vermoeiend dat velen de voorkeur geven aan oordelen.


http://blog.seniorennet.be/amorfati">
href="http://blog.seniorennet.be/amorfati"> style="WIDTH: 255px; HEIGHT: 71px" border=0 alt="Image Hosted by ImageShack.us" src="http://img169.imageshack.us/img169/3009/amorfatibuttonww9.jpg" width=263 height=80>


http://blog.seniorennet.be/amorfati"> href="http://blog.seniorennet.be/amorfati"> border=0 alt="Image Hosted by ImageShack.us" src="

" target="_blank">http://img379.imageshack.us/img379/8686/resizedflyingowlgd7.jpg">



Gepost door: Amor Fati | 10-04-10

Leuke tijd en grappige belevenissen die je verhaalt, Rudi! Al van 7-8 jaar slopen wij strijdlustig door de prairie, hoogbegroeide weiden in de buurt, in cowboy- en indianenpakken. Net zoals je schrijft: allemaal pure inprovisatie. Ik vond dat het mooiste omdat het je fantasie de 'vrije teugel' gaf. Zo was mijn neefje korte tijd sheriff. Hij droeg een ster en eiste dat men hem met 'sheriff' aansprak. De deed vrijwel iedereen om hem te plezieren. Behalve zijn oudere broer en die kreeg daarom van de sheriff een fikse trap tegen de schenen. En toen? Toen kon je brood bakken op de sheriff zijn kont! :-)

Groet

Gepost door: Willy | 10-04-10

Hoi Rudi, ik zie t al voor me, cowboy Rudi. Spijtig dat je hier geen foto's van gepost hebt.
Tot binnenkort ....

Gepost door: Ri@ | 10-04-10

Schitterend, ik zie het allemaal voor me !
Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 11-04-10

hey Rudy wat een mooi verhaat terug,zulke verhalen die lees ik wel graag.op den buiten opgroeien als kind is altijd plezier verzekerd
liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 11-04-10

Zo een paard speelt bij ieder kind wel tot de verbeelding.

Gepost door: Patrick | 12-04-10

jeugdherinneringen... hihi, ik had in mijn hoofd eerder de rol voor ogen van gevangen indiaanse die dan gered werd door de een of de andere stoere cowboy... ondertussen heeft de ervaring mij geleerd dat mijn prinses-zijn niet geheel strookt met de verbeelding en dat die stoere redders meestal ook maar mensen zijn... wat de herinnering niet minder leuk maakt natuurlijk!
ene, die redders, die vallen nog steeds super mee hoor, vooral dat ze nog steeds willen komen ;-)
groetjes en een heel fijne week gewenst

Gepost door: zaza | 12-04-10

Rudi Rudi, wat we toch nog allemaal te weten komen over jou :-) Dat arme schaapje toch.
Ik was ook een fan van Old Shatterhand en Winnetou én verzot op de albums van Bessy.

Gepost door: Stefanie | 12-04-10

hallo Rudi ju paardje ju :-)

we gaan weer een stralende dag krijgen vandaag
hopelijk morgen ook zo, dan is er wat te zien hé :-)
fijne dinsdag
groetjes

Gepost door: Borriquito | 13-04-10

OMG Zwijg, man, als kind speelde ik zo goed als elke dag van cowboy. Nu is die fantasie, gelukkig, voorbij.
Ik besef nu dat de indianen echt zo slecht niet waren en ben gestopt met ze imaginair af te knallen.

Gepost door: pieterbie | 13-04-10

dag Rudi, dat was leuk om lezen! Wie heeft er als kind geen cowboy en indiaan gespeeld ! En fantasie was dan zeker troef.
Bij gebrek aan een paard of schaap ,heb ik eens op de rug van een varken rondgereden op de boerderij van mijn tante en nonkel. Dat varken koerste de weide door en ik had de grootste pret maar mijn tante was woest op me. Och ik denk niet dat het varken daar stress van kreeg hoor ! Toen bestond dat woord stress niet eens,hahahhaa!

Gepost door: magda | 13-04-10

:-) Zoals jij beschrijven kan ... ik zag het gewoon voor me gebeuren. ;-)
Als kind was ik ook dol op paarden ... ik groeide er tussen op. Maar toch hield ik even mijn hart vast toen dochterlief er al heel wat jaarkes geleden ook mee begon. Ik ben heel blij dat ze intussen voor een andere sport gekozen heeft.

Lieve groetjes

Gepost door: anneke. | 14-04-10

Sorry Rudi voor mijn vorige antwoord. Ik had blijkbaar de foto van cowboy Rudi, over t hoofd gezien. t Zal komen doodat ik me teveel op de tekst gefixeerd heb. Wegens de tekstbreedte moet ik telkens heen en weer schuiven met de muis :-(
Nog een fijne avond!

Gepost door: Ri@ | 14-04-10

hey Rudy het beloofd een heel mooi weekend te worden,geniet van het zonnetje hé
liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 16-04-10

De commentaren zijn gesloten.