27-07-09

Ontmoeting met een oud-bekende

 

Een jaar na mijn geheel ongepland en ononderbroken anderhalf jaar verblijf in het ziekenhuis, was ik thuis eindelijk in die mate georganiseerd dat ik mijn toen zesjarige tweeling elke ochtend naar school kon brengen.

Doorgaans zat er dan één van hen op mijn schoot, terwijl de andere op mijn voeten zat, op één van mijn armsteunen of zich liet vervoeren door achteraan op het chassis van mijn zware elektrische rolstoel te gaan staan. En soms stapten mijn jongens gewoon allebei naast me mee. Met één handje de leuning van die voor mij zo onontbeerlijke machine vasthoudend. Mensen, wat genoot ik ervan deze taak te kunnen uitvoeren. Je kinderen naar school begeleiden zie ik trouwens niet zozeer als een plicht, maar eerder en vooral als een voorrecht!

De weg naar huis legde ik af tegen het verkeer in. De 3-vaks rijweg oversteken ter hoogte van onze woning was immers onverantwoord wegens levensgevaarlijk door het snelle, vaak roekeloze auto-, motor- en vrachtverkeer.

Biking woman - 000 (klein)Tijdens die eerste terugrit botste ik bijna tegen een fietsende dame. Die wel in de juiste richting reed! Ze zat voorovergebogen op haar, vooraan het stuur van een mandje voorziene, conventionele damesfiets. En duwde met haar voeten naarstig op de trappers. Waarschijnlijk was die gehaast om tijdig op haar werk te verschijnen.

Was het daardoor dat ze geen teken van herkenning uitte? Volgens mij was dit immers de moeder van een schoolvriend uit mijn kinderjaren. Zelf knikte ik haar vriendelijk toe, maar van de dame haar gezicht, half verscholen achter een lange, enigszins krullende en vrij warrige haardos, was geen enkele expressie af te lezen.

Wat een verschil met vroeger! Want naar ik mij herinnerde was dat een heel praatgrage dame. Die steeds met luide stem elkeen die ze kende, van verre toeriep en als ze, tussen haar steeds weer gehaast met de fiets van hot naar her  rijden voor werk, boodschappen, familiebezoek of wat dan ook, zelfs maar even de tijd had, dan liet ze deze gelegenheid nooit onbenut om een praatje te slaan.

Maar mogelijks was er daar met het ouder worden enige verandering in gekomen. Niet erg waarschijnlijk en vanzelfsprekend, maar klaarblijkelijk toch wel het geval. Tijden veranderen en zo soms ook mensen. En aangezien mijn voorlaatste ontmoeting met mijn jeugdvriend zijn moeder reeds van misschien wel 20 jaar eerder dateerde, kon er in die tijdspanne veel gebeurd zijn dat had geleid tot een plotse, of geleidelijke gedragswijziging. En ook lichamelijke wijziging. Want ze leek me kleiner dan in mijn herinneringen. Maar dat kon zijn omdat ik toen zelf een klein mannetje was, en dan lijkt elke volwassene een reus. Of anders kwam dat misschien omdat ze inmiddels van ouderdom was gekrompen, of allicht een combinatie van deze factoren, aangevuld met een niet geheel juiste memorie.

Vanaf die dag zag ik de vrouw vrij vaak. Meestal 's ochtends omstreeks half negen, maar soms ook op andere tijdstippen. En telkens weer zei ik haar vriendelijk gedag, of lachte haar op zijn minst beleefd toe of knikte met mijn hoofd. Altijd leek ze gehaast. En me aanspreken deed ze nimmer. Maar na enkele passages, waarbij we elkaar kruisten, vertoonde ze uiteindelijk toch tekens van herkenning en begon ze mijn begroeting te beantwoorden. Non-verbaal evenwel.

Raar is het feit dat ik deze vrouw nooit elders tegenkwam en zich nimmer anders voortbewegend zag dan op haar blijkbaar onafscheidelijke fiets. Dus wat er in al die jaren nooit gebeurde was bijvoorbeeld haar aantreffen terwijl ze te voet door de straten slenterde op de wekelijkse openbare marktdag. Of met een winkelkarretje struinend door de gangen van één van onze lokale supermarkten of een andere winkel, waar ik mezelf met mijn vehikel kon in voortbewegen;

Maar zo verwonderlijk was dat dan ook weer niet. Want de dame was steeds nogal sociaal geëngageerd geweest in het dorp waar ik mijn jeugd doorbracht. Een deelgemeente van de stad waar ik woon en leef, sinds ik 'groot' ben. Mogelijks deed zij al haar inkopen lokaal en kwam ze slechts naar 'de grote stad' om haar werk uit te oefenen. Kuisen bij particulieren of op scholen, zo meende ik mij te herinneren.

Enkele jaren na die hiervoor beschreven hernieuwde ontmoeting reed ik, op een zonnige lentedag, aan een gezapig tempo, over het marktplein van mijn woonplaats, toen ik iemand mijn voornaam hoorde roepen. Een uiterst herkenbare zware vrouwenstem. Ik draaide mij met mijn rolstoel in de richting van waar het geluid afkomstig was. En daar stond ze dan!  Mijn jeugdvriend zijn ma! Maar niet in de gedaante van de persoon van wie ik reeds sinds jaren aannam dat zij het was. Het plaatje klopte nochtans redelijk. Een warrige haardos en de fiets aan de hand! Maar ze was niet gekrompen. En haar fiets was weliswaar ook een oud model, maar zonder mandje aan het stuur. Het vehikel was evenwel uitgerust met twee flinke fietstassen. Eén aan elke zijde van het fietsstoeltje, zoals het hoort.

Mijn oud-maat zijn ma was nog even joviaal als in mijn verste herinneringen. Ze vroeg me hoe ik het stelde. In dat sappige, gekke dialect van haar. Niet de streektaal van de gemeente waar ze toen reeds sinds tientallen jaren woonde, maar in deze van de plaats van waarvan ze oorspronkelijk vandaan komt en haar jeugd doorbracht.

In antwoord op mijn vraag, bracht ze me op de hoogte van de toenmalige conditie van haar zoon en daarna wisselden we nog wat woorden uit. Maar veel tijd om te babbelen had ze niet, want ze had net gedaan met haar dagelijkse werk als kuisvrouw in een middelbare school in de buurt en moest er snel vandoor om nog vlug wat boodschappen te doen en toch tijdig thuis te zijn en klaar met het bereiden van het avondeten, tegen het moment dat haar man zou thuiskomen van zijn werk.

Bij het wat later naar huis rijden moest het toch wel lukken dat, toen ik bijna de oprit van mijn woning had bereikt, vanuit de tegenovergestelde richting die dame kwam aangespurt, waarvan ik tot dan toe abusievelijk had aangenomen dat het de mama was van mijn vroegere school- en speelkameraad.

Tegen het moment dat ik had beslist of ik die dame nu zou blijven groeten als was het een oud-bekende, wat ze, zoals een goed uur daarvoor was bewezen, duidelijk niet was, of haar vanaf nu straal zou negeren, was het vrouwmens me al lang gepasseerd. Ze had me bij het voorbijrijden slechts een zuinige glimlach toegeworpen en vroeg zich nu waarschijnlijk af waarom ik haar voor het eerst in al die jaren geen gedag zei.

Tot op de dag van vandaag rijdt de fietsende dame nog regelmatig voorbij mijn huis. Wie ze is, waar ze woont en naar welke bestemming ze zich dan telkens weer zo haastig spoedt, daar heb ik het raden naar. En het interesseert mij ook helemaal niet. Maar na die ene dag, waarop de verwarring mij even in haar greep hield, ben ik deze onbekende fietsster, op momenten dat ze mijn pad kruist, iets minder uitbundig, maar toch gewoonweg beleefd, gedag blijven knikken.

Commentaren

hallo, tja een vriendelijk woord dagelijks, kan wonderen doen. schoon verhaal ...
spijtig dat het niet iedereen gegeven is . grtjs

Gepost door: Sunny-Kay | 27-07-09

k wist wel dat je een beleefde jongen was :-)

raar toch hé dat je zo zeker was dat het die moeder was
maar ja, na al die jaren, en een klein beetje gelijkenis
dan is de vergissing vlug gemaakt

slaap zacht Rudi

Gepost door: fotorantje | 27-07-09

Goede avond Rudy een mens kan hem wel eens vergissen in iemand,maar een goede dag zeggen kan wonderen doen.een heel mooi verhaal Rudy.
slaap zacht. liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje1 | 27-07-09

Wel ja...waarom niet hè! Ik word geregeld gedag gezegd of gezwaaid door mensen die ik niet ken...vaak kent m'n vriend ze dan wel en herkennen ze de hond! hahahaaa! Ik vind het wel gezellig...zoals mensen in de bergen die mekaar allemaal gedag zeggen...of op een camping ook vaak! Ik doe het wel gewoon in het Nederlands...'goeiedag!' of 'hallo!'...iedereen zal toch wel weten wat je bedoelt hè...ik heb er een hekel aan dat Nederlanders op een Franse camping allemaal 'bonjour' tegen elkaar zeggen hahahaaa zoooo stom!
Wat betreft iemand aanzien voor een ander...ik heb dat wel vaak, maar vreemd genoeg zie ik degene die ik dácht te zien dan vaak diezelfde dag of week nog...zelfs al zag ik ze daarvoor járen niet..heel toevallig en vreemd vind ik dat! Maar dan zomaar gedag zeggen...dat durf ik nooit zo goed! :-)))
Groetjesssssssss!
ps. wat ik nu toch voor een code moet invullen hier: LUL63!!! hahahahahahaaaa!

Gepost door: mizzD | 27-07-09

hahaha :-)
Ook al zo een stoten meegemaakt .
Wreed ambetant moment als je erachter komt dat je de persoon in feite helemaal niet kent .
Maar dat lossen we op door de vergissing kenbaar te maken .
En naderhand, is de goedendag even gekend als ervoor ;-)

Gepost door: Siberx | 27-07-09

Hoe een mens zich kan vergissen hé ! Bovendien kost een kleine, vriendelijke groet kost geen moeite en je maakt er miscchien die andere zijn dag mee !

Gepost door: Chris, Miss Poppy & Lily | 28-07-09

Gewoon een"goede morgen" zeggen kost niks maar wordt tegenwoordig toch zo weinig meer gedaan, prachtig verhaal trouwens

Gepost door: Etje | 28-07-09

Goh die simpele groet maakte waarschijnlijk haar dag voor een deel goed tijdens het snelle fietsen. Mij zou 't in elk geval goed doen, ik word er altijd vrolijk van als mensen vriendelijk zijn tov mekaar.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 28-07-09

goeie morgen Rudi kan gebeuren dat je iemand verward met een oude bekende :-)
gelukkig kwam het uit door die andere dame te ontmoeten
je blijft haar toch beleefd toeknikken bij elke ontmoeting, zie je niet zoveel meer, de meeste mensen lopen of rijden met een nors gezicht rond en hebben geen zin om even goeiedag te zeggen of zo
fijne dinsdag Rudi
groetjes

Gepost door: Borriquito | 28-07-09

hihihihi leuk is dit, dat de dame nu nooit gestopt is om te vragen waarom je haar gedag zegt... Ik ben er zo eentje als iets zich blijft herhalen dat ik mijn hoofd ga breken en op den duur dan gewoon vraag waarom de persoon in kwestie mij gedag zegt, soms is het een oude bekende die ik 'vergeten' ben of het is een misverstand wat dan vaak zeer leuke gesprekken oplevert om elkaar dan altijd nog te groeten tot er eentje zomaar weer verdwijnt ;-)

XXX

Gepost door: Morgaine | 28-07-09

Leuk verhaal, Rudi! Als je in de stad iedereen gedag moet zeggen, valt je hoofd op de duur af, natuurlijk, maar in het algemeen knik ik ook naar de mensen in mijn omgeving. Voor sommigen ben je wind, maar alla. Dat gebeurt trouwens ook met mensen die je ontmoet hebt of met wie ge gemaild of getelefoneerd hebt: plots besta je niet meer en geen zinnige reden vind je ervoor. Enfin, ze doen maar, lieve mensen zat.

Groetje

Gepost door: Willy | 28-07-09

Hey rudi! Het kan soms raar gaan hé!
Ben nu ook blij de bevestiging te hebben dat jij dezelfde rudi bent die ik via facebook ontmoet heb met zijn 2 zonen die 6000 km ver zijn.
Naar Afrika bij hun moeder veronderstel ik?
Sorry dat ik misschien "lomp" overkom, maar ik lees nooit alles tot op het einde en dan komen evidenties soms niet in me op hé!
groetjes,
Bibi

Gepost door: Bibi | 28-07-09

Niemand heeft tegenwoordig nog tijd voor een gezellige babbel hé..Allemaal gejaagd to opgejaagd...

Fijne dinsdag

Gepost door: pcuser1961 | 28-07-09

de mensen hebben gewoon geen tijd meer ze lopen hun benen voorbij

Gepost door: daemske | 28-07-09

hoi Rudi.. herkenbaar hoor.. ik heb vaak dat ik denk.. waar ken ik die toch van en kan hem/haar helemaal niet plaatsen maar weet toch dat ik de persoon ken.. nu woon ik gelukkig in een dorp waar iedereen elkaar bekend of net bekend gedag zegt of knikt... en daar doe ik dan ook gewoon aan mee....maar vraag me wel af.......

grts

Gepost door: frieke | 28-07-09

Je las mijn weblog hè Rudi, dan weet je hoe ik denk. Een groet en een klein gesprekje doen al gauw zoveel goed. En al helemaal aan iemand als jij die toch al zo veel gekluisterd is aan thuis en in de buurt. Belangrijk zijn dan de mensen om je heen voor een vriendelijk gesprek en een praatje. Elke dag en groet aan en onbekende is heel erg goed.
Hou je haaks jij hè?

Gepost door: ank | 28-07-09

@Morgaine Stel je voor dat die dame alsnog eens stopt. En na al die jaren de moed vindt om me te vragen waarom ik haar steeds groet?
Misschien leest ze wel mijn blog en herkent ze zichzelf in dit schrijfsel! :-)

Gepost door: Rudi | 28-07-09

dat is ook erg vriendelijk van je rudi:-)


daar doe je goed aan :-)

Gepost door: klaproos | 28-07-09

goeie avond Rudi morgen een speciale marktdag misschien omdat je zegt dat er op de koppen kan gelopen worden, en men zijn auto ver zal moeten parkeren?
groetjes

Gepost door: Borriquito | 28-07-09

Dag Rudi Mijn avond is zalig verlopen en nu ga ik slapen, maar wens je eerst een fijne nacht!
slaapwel
Bibi

Gepost door: Bibi | 28-07-09

@Rudi, wie weet ;-) Het kan een belangrijk item worden in je leven ook al is het de verkeerde :D

XXX

Gepost door: Morgaine | 29-07-09

Goedemorgen waarom niet vriendelijk zijn tegen iedereen, dat kost evenveel.

Gepost door: Zon-nebloem | 29-07-09

goeie morgen Rudi just, was dat vergeten dat de foorkramers al staan te drummen om hun attrcties te kunnen opstellen
net zoals al degene die een graantje willen meepikken door de lokerse feesten :-)
daar heb ik geen last van om een parkeerplaatsje te vinden als ik naar de markt ga, mijn fiets kan ik gemakkelijk ergens parkeren hé :-)
fijne woensdag Rudi
groetejs

Gepost door: Borriquito | 29-07-09

Heel fijne woensdag gewenst Rudi

Groetjes

Gepost door: pcuser1961 | 29-07-09

hello , ze zeggen dat ieder mens een dubbelganger heeft,en die twee wonen dan nog blijkbaar in jou buurt!
je zou van minder in de war zijn!
bijven gedag zeggen hoor,mischien maakt het haar dag wel goed ;-)
grtjs...

Gepost door: guusje | 29-07-09

Rudi, Gewoon even goede dag te zeggen kost toch geen moeite hé.
Trouwens een prachtig en mooi verhaal.
Nog een fijne woensdag.

Groetjes.

Gepost door: Swiepke, | 29-07-09

hey Rudi
juist wandelingske gedaan
mooi weerke hoor
rol je maar naar buiten
dada

Gepost door: fotorantje | 29-07-09

... wat vriendelijk zijn is altijd mooi Merk ik nu ik meer fiets dat fietsers vlugger andere fietsers goeiedag zeggen

Gepost door: merel | 29-07-09

Rudi, die dame zal waarschijnlijk elke morgen al uitkijken naar jou goedendag ! Dus waarm zou je dat niet verder doen. Je maakt er haar wellicht gelukkig mee en ze zou het vreemd vinden als je nu plots niets meer zegt.

Gepost door: magda | 29-07-09

Goedemorgen ik kom effe langs om je een fijne dag te wensen, en ik hoop dat veel vriendelijke mensen je pad kruisen ;-)

Gepost door: Zon-nebloem | 30-07-09

goeie morgen Rudi een stralend zonnetje staat aan de hemel te schijnen !
we gaan een mooie dag krijgen
fijne donderdag Rudi
groetjes

Gepost door: Borriquito | 30-07-09

bekenden Ik zag gisteren een jonge dame in onze badmintonclub waarvan ik overtuigd was dat ik haar kende. Bleek niet te kloppen. Dat kind dacht wellicht dat ik een ouwe viezerik was :-)

Gepost door: pieterbie | 30-07-09

prettige donderdag Rudi

kom jij niet in aanmerking voor een hondje?
hier zie ik soms iemand voorbijrijden in gezelschap van een opgeleide hond
zou toch ook leuk zijn voor jou

dada

Gepost door: fotorantje | 30-07-09

Ik ken het gevoel, op den duur heb je al zoveel mensen ontmoet dat al die gezichten wat in elkaar beginnen overlopen. Heel vaak knikken of zwaaien mensen naar mij, en verbaas ik mij erover dat die mij lijken te (her)kennen ... want mijn geheugen laat me dat jammerlijk in de steek;

Leuk geschreven!

Gepost door: Tina | 30-07-09

Gewoon een klein, vriendelijk gebaar, goeiedag zeggen, het zouden meer mensen moeten doen. Het maakt jou en de andere blij !

Goeiedag !

Gepost door: Mamapippa | 30-07-09

Wat is het hier weer stil Rudi ???

Heel fijne donderdagavond

Gepost door: pcuser1961 | 30-07-09

Dag Rudi! Druk bezig?
Geen tijd voor de blog?
Zijn de jongens al terug?
Fijne avond nog!
Bibi

Gepost door: Bibi | 30-07-09

Hoi Rudi, Als mensen de moeite doen om naar mij te kijken in t voorbijkomen, knik ik altijd goeiendag. Goeiendag zeggen is dan weer een stap verder en voor mensen die ik ken :-)
Goeie nacht!

Gepost door: Ri@ | 30-07-09

Is hier wel heel erg rustig,
hopelijk niks aan de hand

Gepost door: Etje | 31-07-09

goeie morgen Rudi ben gisteren naar Gent geweest en daar was het gans de zon heel zonnig hoor :-)
in tegenstelling tot vandaag, de zon slaapt nog denk ik :-)
toch een fijne vrijdag je toegewenst
groetjes

Gepost door: Borriquito | 31-07-09

hey Rudy een fijne vrijdag Rudy en geniet van de lokerse feesten vanavond als je gaat.groetjes dolfijntje

Gepost door: dolfijntje1 | 31-07-09

ik weet waarom het stil is :-)
de Lokerse feesten zijn begonnen toch
dus Rudi is op zwier
allé, k hoop dat dan toch hé

prettige feesten!

Gepost door: fotorantje | 31-07-09

De commentaren zijn gesloten.