31-03-09

Het ECI-schandaal: de ontknoping?

 

Als je de voorgeschiedenis niet kent, nodig ik je vriendelijk uit om de, hieronder in chronologische volgorde vermeldde postjes op mijn weblog, eens te lezen:

Voor boek en plaat (10 september 2008)

Hoera! (13 september 2008)

Bloot tandvlees en ander naakt (16 september 2008)ECI - logo

Lectuur (24 september 2009)

Voor boek en plaat, deel zoveel (19 februari 2009)

Zet je feestneus maar op! (21 februari 2009)

De ECI sage, het tragische einde? (18 maart 2009

Toen gisterenochtend mijn brievenbus was gelicht en mijn assistente de ontvangen post voor mijn neus deponeerde, viel me onmiddellijk een schrijven op waarvan ik het vermoeden had dat dit weleens afkomstig zou kunnen zijn van een door ECI ingeschakeld incassobureau. Mijn veronderstelling bleek juist te zijn. Een schrijven van zulk een firma uit Gent.

Maffia - 000Niet aangetekend, dus naar ik aanneem, juridisch gezien van generlei waarde. Maar liefst 81,48 € willen die BANDIETEN invorderen! En dit zogezegd allemaal onder het toeziend oog van de Federale Overheidsdienst Economie, KMO, Middenstand en Energie, zoals ze fijntjes suggereren in hun brief. Dat zulke misbruiken plaatsvinden, ten nadele van de eerlijke, vreedzame burger, daar ziet justitie blijkbaar geen graten in.

Na mijn e-mailbericht van 19 februari 2009 aan de heer Stefaan De Clerck, ontving ik begin maart een vriendelijke brief met datum 4 maart 2009, vanwege de Minister van Justitie, met daarin de melding dat het grondwettelijk principe van de scheiding der machten hem, als lid van de uitvoerende macht, niet toelaat om op gelijk welke wijze dan ook tussen te komen in procedures die uitsluitend tot de bevoegdheid van de rechterlijke macht behoren.

De Minister raadt me aan om me tot een advocaat te wenden. Alsof een juridisch raadsman GRATIS werkt! Een eerste advies, inderdaad, maar daar is doorgaans je probleem niet mee opgelost! Voor kleine geschillen komt het er derhalve op neer dat de gewone burger hoe dan ook het hoofd dient te buigen! Is dat eerlijk? Is dat rechtvaardig? En bovenal: is het dit systeem dat, en deze manier van handelen die de kiezers van de door hen verkozen vertegenwoordigers, in dit land, wensen in stand te laten houden?

David tegen Goliath (mediumECI wint het pleit. Want ik geef me gewonnen. Gisterenochtend heb ik 12,90 € overgeschreven op hun bankrekening. Zijnde het bedrag van het verkeerd geleverde, helemaal NIET gewenste boek 'In de donkere nacht', meer bepaald 9,95 €, en de aangerekende 2,95 € verzendkosten. Als mededeling schreef ik: "Factuur 3087827064 betreffende FOUTE levering waarbij u in gebreke blijft door te weigeren uw fout te corrigeren"

Bestolen ben ik! Want men heeft me doen betalen voor iets dat ik NIET heb besteld en helemaal NIET wou! En het ergste van deze ganse historie is dat de drie gescheiden machten op de hoogte zijn en laten begaan!

Als kleine garnaal, de nietige David, de grote, sterke, machtige, klaarblijkelijk langs alle kanten gesteunde en beschermde kolos Goliath, hier in de gedaante van ECI en aanverwante bedrijven, bekampen is een bij voorbaat verloren strijd. Helaas... want ik ben heus niet de enige persoon die het slachtoffer werd van de misdadige praktijken van die zakkenvullers... euh ik bedoel boekenclub. Je moet maar eens de reacties lezen op mijn eerdere omtrent deze zaak gepubliceerde logjes. Of eens googelen op ECI.

Schandalig machtsmisbruik noem ik dit! Wij, brave, gehoorzame burgers, worden bestolen, gefnuikt, misbruikt en uitgemolken, terwijl zowel parlement, overheid als gerecht onverstoord toekijkt! Is dit democratie? Amai, mijn kloten!

Tot slot: als ik al hetgeen ikzelf geschreven heb, aangevuld met de reacties van mijn lezers, bij elkaar voeg, dan kom ik al aan een klein boekwerkje. Misschien moet ik er maar eens een uitgever voor zoeken. Een verkoopkanaal heb ik al op het oog!  Knipogen

30-03-09

Nog één keer

  
tegel_zittend_plassen6 (klein)G
een twee zonder drie! Dus dit wordt de laatste uit de reeks. En wel omdat er nogal wat links naar recente logjes van me zitten verwerkt in dit, sla me er gerust mee dood als ik het fout voorheb, wandtegeltje in Delfts Blauw.

Helemaal zeker over wat er nu precies wordt bedoeld met dit opschrift, ben ik niet. Aangezien wij in Vlaanderen geen 'svp' gebruiken, en tevens afgaande op de vermoedelijke fabricageplaats van het steentje, betreft het hier vast een Nederlandse uitdrukking!

Het eerste deel is duidelijk en betekent ongetwijfeld dat men wil vermijden dat mannen meer naast dan in de pot urineren, en dikwijls ook op de toiletbril, zodat het voor zij die na hen komen, en dan nog vooral voor zij die zittend willen pissen of hun gevoeg doen, ook een beetje netjes en aangenaam is!

Het tweede deel daarentegen, is minder duidelijk voor me. Is dit als een grapje bedoeld? Mij kunnen ze in elk geval niet van ongehoorzaamheid beschuldigen. Want ik doe letterlijk wat in dat opschrift wordt gevraagd: ik plas al zittend en ik neem steeds mijn stoel mee! Lachen

28-03-09

Niet vergeten!

 

ZomeruurVoor wie nog niet op de hoogte is: deze nacht verandert het uur. Twee uur wordt drie uur. Dat wordt dus een uurtje minder slapen voor mij! Want mijn naar bed gaan ligt vast op 22u30, en de volgende ochtend omstreeks 07u00 staat één van de verpleegkundigen die voor mijn verzorging instaan, er alweer om mij te wassen en me in mijn elektrische rolstoel te helpen!

Voor wie nog eens wil nalezen hoe dat nu ook alweer in elkaar zit met het zomeruur, of de zomertijd, zoals dat ook wordt genoemd, die kan dat hier.

Als, wat ik een aantal jaren geleden in een artikel op het internet las, juist is, dan heeft de redactie van een Nederlands dagblad ooit eens met haar lezers een 1 aprilgrap uitgehaald met betrekking tot het wisselen van winter- naar zomertijd. Men zou, in een artikeltje op de voorpagina van de weekendeditie van deze krant hebben gepubliceerd, dat de invoering van de zomertijd met een week was uitgesteld.

En, opdat de goede, een beetje verstandige verstaander, snel zou begrijpen dat het om een grap ging, schreef de redacteur als motivatie voor het uitstel, dat de toenmalige minister-president, de heer Dries Van Agt, van oordeel was dat Nederland op dat moment nog niet toe was aan een uur langer daglicht.


Blijkbaar had toch niet iedereen de grap door want de ochtend erna, op zondag, arriveerden tientallen mensen een uur te laat voor de kerkdienst. Zij kwamen pas aan op het moment dat de mis al op haar einde liep of, in enkele gavallen, reeds was afgelopen!

De predikanten en de te laat gekomen gelovigen waren woedend op de krant. De voorgangers riepen het volk op massaal hun abonnement op te zeggen. Volgens het verhaal zou een aantal onder hen dat de daaropvolgende maandag ook daadwerkelijk hebben gedaan.

26-03-09

Zeiken

 

Plassende man - 000 (klein)Als overredingsmiddel om de door mij, en vele anderen zeer gewaardeerde collega-blogger MizzD met haar Hollandse Nieuwe ! bij ons te houden, heb ik haar beloofd om zo nu en dan een foto van een halfnaakte jonge knappe man op mijn eigen weblog te plaatsen.

Belofte maakt schuld. Maar afbeeldingen tonen van knappe halfgoden van mannelijke kunne, dat strookt niet echt met mijn interesses. En ik heb trouwens ook liever niet dat de mensen een verkeerd gedacht van me krijgen. Knipogen

Dus ging ik op zoek naar een aanleiding en rechtvaardiging voor het op mijn blog plaatsen van Peeing boy - 000 (klein)die gozers. En ik heb ze gevonden! In de overpeinzing die aanvangt in de alinea na de volgende.

MizzD, Moeder Overste, Veerle en alle andere liefhebbers van mannelijk schoon: ik hoop dat de hier getoonde gasten, naar jullie normen. mooi genoeg zijn! Oké, die ene heeft nog veel kleren aan, maar zijn armen zijn onbedekt en hij heeft een blote... kop! Dat compenseert, niet? En die andere bink is super jong, geheel naakt en... schattig, hé?! Met zijn blonde krulletjes. Knipogen

Als je in een lichamelijke toestand terechtkomt, zoals de mijne, dan geraak je doorgaans de meeste, zo niet al je vroegere kameraden kwijt. En is het ontzettend moeilijk om nieuwe maten te vinden en te behouden. Niet omwille van een gebrek aan durf of onmondigheid. Neen, louter omwille van je fysieke toestand!

Enerzijds omdat je niet kan deelnemen aan activiteiten waarvoor je belangstelling hebt, en waarbij je gewoonlijk in contact zou komen met personen die je interesses delen. Bij mij is dat ondermeer hardlopen, dansen, stappen, op stap gaan... Anderzijds door je verplaatsingsproblematiek, het toegankelijkeidsvraagstuk en je afhankelijkheid van derden.

Plassend jongentje (klein)Als ik  al eens door iemand wordt uitnodigt om samen ergens heen te gaan, dan heb ik dus in eerste instantie af te rekenen met mijn gebrek aan aangepast vervoer,  vervolgens rijst de vraag naar de toegankelijkheid van onze bestemming en tot slot is er het feit dat ik niet op mijn eentje kan plassen.

Net zoals dat ventje hiernaast, doe ik dat, met de hulp van iemand anders, in een kan. En, bij gebrek aan een toegankelijk toilet, ook dikwijls semipubliekelijk! Maar doorgaans niet met zulk een sexy toeschouwers! Lachen

Dus als ik uitga dien ik ofwel die periode in tijd te beperken, zodat ik thuis ben tegen dat mijn blaas wil geledigd worden, ofwel iemand mee vragen om me te assisteren, wat de privacy enorm beperkt. En hoe dan ook is het aangeraden om voor en tijdens het uitgaan weinig tot niks te drinken.

Inderdaad, plezant en gezellig is anders! Maar als er mij iemand mee uitvraagt voor één of andere voorstelling of evenement, dan kan ik toch moeilijk zeggen: "Ja, akkoord, als je belooft mijn penis vast te houden als ik moet plassen!" Eerlijk gezegd, als iemand mij, 10 jaar geleden, voor een dergelijke keuze had gesteld, dan weet ik ook niet wat ik zou hebben geantwoord. Misschien dat ik me plotsklaps zou hebben herinnerd dat ik die dag eigenlijk niet kon uitgaan, want dat mijn kat elk moment kon bevallen en dat ik daar dan best aanwezig bij zou zijn. Terwijl ik niet eens een poes heb!

Of mogelijks wachtte ik tot net na het afgesproken tijdstip, om dan te bellen met de melding dat ik er jammer genoeg niet zou geraken omdat de auto niet wou starten, of omdat mijn vrouw er dringend en onverwacht met het vehikel was vandoor gegaan! Of dat we beiden urgent naar de kliniek moesten omdat mijn schoonmoeder ongelukkig ten val was gekomen toen ze in het donker op weg was naar de stal om haar dwergkonijntjes eten geven! Of gewoonweg niet gaan en hem de volgende dag opbellen en verbolgen verklaren dat ik op een bepaalde (andere dan afgesproken) plaats had staan wachten, en boos vragen waarom hij niet was komen opdagen?!

We kunnen om onze beperkingen, en de jammerlijke gevolgen daarvan, maar beter af en toe eens hartelijk lachen, in plaats van dat we er gefrustreerd om zouden zijn! Lachen

Tot wie zich geroepen voelt om met adviezen voor de dag te komen voor een alternatieve plasmethode, anders dan puur natuur, zeg ik bij voorbaat: neen, bedank! Knipogen En alle hulpmiddeltjes en incontinentiemateriaal die te verkrijgen zijn, heb ik ter mijne beschikking of ben ik van op de hoogte, dus ook daaromtrent heb ik geen raadgevingen nodig! Knipogen

Het filmpje hieronder heeft elkeen van jullie allicht reeds eerder gezien, doch ik wil niet nalaten het hierbij nog eens te publiceren, omdat het heel nauw aansluit bij het onderwerp van deze blog.

 

 

>>> Wie de afbeeldingen in een groter formaat wenst te zien, dient enkel eens met de cursor op het prentje te gaan staan en dan op de linker muisknop te klikken <<<

23-03-09

De smaak te pakken?

  

Wees niet bevreesd. Het is niet mijn intentie om er vanaf nu elke week mee voor de dag te komen. Maar na die toch wel gesmaakte verschijning van dat pittig meisje, vorige maandag, wou ik toch ook vandaag nog met iets in dezelfde kleur voor de dag komen. Evenwel niet zomaar. Er hangt immers een verhaaltje aan vast!

Zelfgemaakte handboog en pijlenWe gaan even terug in de tijd. Naar een moment waarop ik mijn broek nog versleet in de lagere school. We woonden toen in een kleine, meer dan 100 jaar oude woning. Maar net door de beperkte oppervlakte allicht, vond ik het in onze huiskamer super gezellig.

Onze zwart/wit televisie, die haar signalen opving via een antenne die stond opgesteld op het dak van de stal, kon slechts 4 zendkanalen weergeven. En dan enkel nog bij goed weer. Bijgevolg moesten we voor ons avondlijk genot veelal andere bronnen aanspreken.

Op een gure winterse zaterdagavond waren we met ons vijven thuis: mijn ma, mijn twee zussen en onze pa. Mijn broer moest toen nog worden gemaakt. Of er op dat moment al plannen in die richting waren, daar heb ik het raden naar en, als ik eerlijk ben dan moet ik bekennen dat ik van zulke informatie trouwens liever verstoken blijf!

Mijn ma was, als steeds, druk bezig in het achterhuis. Voor wie dat niet kent, dat is een kamer die je met een beetje fantasie en ruime interpretatie, als keuken zou kunnen beschouwen. Mijn oudste zus zat in de sofa een stripverhaal te lezen, de jongste speelde aan tafel met haar poppen en ik zat op de zandstenen vloer met mijn boerderijdiertjes en autootjes te spelen.

's Namiddags had mijn pa wat gesnoeid in de tuin en enkele twijgen, de mooiste, meest rechte en met zo weinig mogelijk aftakkingen, aan de kant gehouden. Die had hij nu naar binnen gebracht. Hij zat er mee aan de andere kant van de tafel, waarop ook mijn zus haar poppenbed en andere spelattributen stonden opgesteld. Mij pa vilde de takken, want het was zijn bedoeling uit dat snoeihout voor mij een handboog en enkele pijlen te vervaardigen.

Af en toe keek ik eens op vanaf mijn speelplek, om te zien hoe ver mijn pa al met het werk was gevorderd. En ik merkte dat het goed opschoot. Na het villen sneed mij pa met een mes de stukken hout af op de juiste lengte, haalde de oneffenheden weg en maakte inkervingen. In de grootste tak, een buigzame, deed hij dat langs beide uiteinden. Vervolgens plaatste hij er aan het ene uiteinde een touw in dat hij enkele keren om de tak wikkelde en stevig vastknoopte.

Daarna bracht hij het touw ook aan in de andere gleuf en spande het op, tot de twijg gebogen stond. Vervolgens wikkelde mijn pa ook langs dit takeinde het touw een aantal keren rond het stuk hout en legde er vervolgens enkele stevige knopen in.

De kortere stokjes kregen slechts aan één uiteinde een inkerving. De andere kant bleef gewoon bot. Geen scherpe punt, zoals ik suggereerde, om werkelijk een 'echt' projectiel te zijn. Mijn pa vond zulks uiteraard veel te gevaarlijk! Op strooptocht gaan met deze boog en pijlen zou er voor mij dus niet inzitten. Alsof dat ik dat ooit zou hebben gedaan! Natuurlijk niet, daarvoor zag ik de diertjes in de natuur, ook toen al, veel te graag!

Voila! Mijn boog en pijlen waren klaar! In klein model weliswaar, gezien de boog maar iets van een halve meter groot was, maar toch net echt! Onmiddellijk zag ik in gedachten mezelf al door onze tuin lopen, en in de rijweg ernaast, met mijn boog en pijlen. Als een echte indiaan! Dus ook met lendenlap en een lint rond mijn hoofd, met een pluim erin.

Mijn autootjes en miniatuur beestenboel had ik intussen al lang terug in hun opbergdoos gestopt. Een cilindervormige waspoederton, door zuslief kunstig bekleed met een restje behangpapier. Want vanzelfsprekend stond ik al ongeduldig naast mijn pa zijn stoel te wachten tot wanneer ik het door hem vervaardigde speelgoed in handen zou krijgen.

Delfts blauw - 000 (klein)Maar mijn pa wou de dingen eerst zelf uittesten op functionaliteit en degelijkheid. De man legde een pijl in de boog. En floep, de pijl was weg. Sneller dan mijn pa had gepland, en doordat hij niet had kunnen richten, ook de verkeerde kant uit! In een flits verdween het stokje richting schoorsteenmantel, waar het een prachtig bordje in Delfts blauw van de zwarte staander tikte, zodat het klets naar beneden viel! In gruzelementen op de vloer, waar ik een kwartier eerder nog zat te spelen.

Mijn beide zussen keken op en brachten hun handen naar hun mond. Eentje slaakte zelfs een korte gil! Maar de veroorzaker van dit onheil, mijn pa dus, was nog meest van al geschrokken. Kleine ik het minst, want ik had alle handelingen, en het incident, in detail kunnen volgen.

Mijn ma stormde de woonkamer binnen. Stopte bruusk en keek ontstelt naar de scherven op de grond. Ze was heel boos! Het vernielde bord maakte immers deel uit van een hele reeks, die de tablet boven onze antieken schoorsteennis sierden. Waar onze ma veel zorg voor had en die ze derhalve, bij de wekelijkse poetsbeurt, steeds omzichtig afstofte. En nu had haar eigen vent, nota bene met kinderspeelgoed, zo een bordje als doelwit uitgekozen en naar de knoppen geholpen! 

Mijn nog steeds beduusd kijkende pa, kreeg de tijd niet om uit te leggen wat er was gebeurd en dat wat ons ma te zien kreeg eigenlijk het onbedoelde en ongewenste resultaat was van een ongelukkig incident dat jammerlijk had geleid tot dit accident.

De vlammende ogen van mijn ma hadden inmiddels de oorzaak van de miserie in het vizier gekregen. Ze rukte de boog uit pa's handen, graaide de pijlen van tafel en ook die op de grond, en brieste dat ze dat gevaarlijk tuig ging wegstoppen en dat we er niet op moesten rekenen het ooit nog terug in handen te krijgen.

Stilletjes ruimde mijn pa het groene bastweefsel op waarvan hij de twijgen had ontdaan. Terwijl mijn ma met een uit de wasstal gehaald handborsteltje de scherven in een stofblik veegde. Mijn zussen waren allang weer bezig met hun respectievelijke activiteiten. En kleine Rudi stond uiterst triest in het rond te kijken. Weg plezier! Terwijl ik er nog niet eens aan was begonnen Weg leuke vooruitzichten! Wenkbrouw ophalen

Officieel heb ik noch de boog, noch de bijhorende pijlen, ooit in mijn bezit gekregen. Maar een klein huis met weinig meubilair heeft als voordeel dat er slechts een beperkt aantal verstopplekken zijn, zodat ik reeds de eerstvolgende dag, bij afwezigheid van mijn ma, die spullen snel had gevonden. En ik er dus uiteraard ook mee heb gespeeld. Op momenten dat mijn ma het niet kon zien. En uiteraard hoedde ik mij ervoor om niet dezelfde stommiteit uit te halen als mijn pa! Lachen

22-03-09

Moet er nog vogelwijn zijn?

 

Wereld Water Dag 2009Sinds 1993 wordt in de lidstaten van de Verenigde Naties op 22 maart WereldWaterDag gevierd. Middels het organiseren van evenementen en het verspreiden van informatie over water, tracht men op deze dag de waterproblematiek bij een breed publiek kenbaar te maken.

World Water Day - GraphicWij staan daar doorgaans niet bij stil, omdat we de kraan maar hebben open te draaien om aan proper water te komen om ons lichaam te wassen, het toilet door te spoelen, de vaat te doen, onze vloer te dweilen, ramen te lappen, eten  te bereiden... En dat water is zelfs drinkbaar! Alhoewel we, om aan onze drankbehoefte te voldoen, meestal water benutten uit flessen. Welke in nagenoeg onbeperkte mate te verkrijgen zijn in de detailwinkel of het grootwarenhuis.

Maar toch is er wereldwijd nog steeds een groot aantal mensen zonder, of met een tekort aan schoon drinkwater. Vooral de watervoorziening in ontwikkelingslanden is vaak ontoereikend.

In 2009 is het thema van WereldWaterDag 'Shared Water - Shared Opportunities'. Er zal in het bijzonder vandaag, maar ook gedurende de rest van het jaar, speciale aandacht gaan naar de grensoverschrijdende watervoorraden die ons met elkaar verbinden. Het stimuleren van samenwerkingskansen op het vlak van beheer van grensoverschrijdende watervoorraden kan bijdragen tot wederzijds respect, begrip en vertrouwen tussen landen,  en kan vrede, veiligheid en duurzame economische groei bevorderen.

Hopelijk vindt men met het bovenstaande hier en daar gehoor, zodat alle moeite niet voor niks is geweest, en deze dag derhalve niet in het water valt!

20-03-09

RESPECT

 

RespectDeze avond gaat er op zoon Brian zijn school een poëzieavond door. Studenten uit de eerste drie studiejaren van het ASO van de middelbare school Atheneum Lokeren brengen werkjes naar voor. En een aantal leerlingen uit het zesde leerjaar basisonderwijs van hetzelfde onderwijsnet, het GO (gemeenschapsonderwijs) doen hetzelfde. Het thema vind je in de titel van deze log.

Speciaal voor deze gelegenheid heeft Brian, met mijn hulp, een gedicht in elkaar geknutseld, dat hij vanavond, samen met een klasgenoot, rappend gaat voordragen.

 

RESPECT

Respect, oh man, voor alles wat je kan.

In sport, op school, overal trek jij je plan.

Respect voor je oordeel, zelfs al brengt dit me geen voordeel.

Ontzag voor wat jij denkt en doet, ook al is dat contra mijn gemoed!

Respect is ook een lering, het zegt: "'k heb eerbied voor je mening."

R.E.S.P.E.C.T.

Regard, egard, sympathie, piëteit, eerbied, complete tolerantie.

Het is zo dat ik het woord voor mij zie!

En tegen al wie mij daarin volgen wil, zij die maken het verschil: bedankt, merci, coole pupil!

Brian, 25 januari 2009