23-03-09

De smaak te pakken?

  

Wees niet bevreesd. Het is niet mijn intentie om er vanaf nu elke week mee voor de dag te komen. Maar na die toch wel gesmaakte verschijning van dat pittig meisje, vorige maandag, wou ik toch ook vandaag nog met iets in dezelfde kleur voor de dag komen. Evenwel niet zomaar. Er hangt immers een verhaaltje aan vast!

Zelfgemaakte handboog en pijlenWe gaan even terug in de tijd. Naar een moment waarop ik mijn broek nog versleet in de lagere school. We woonden toen in een kleine, meer dan 100 jaar oude woning. Maar net door de beperkte oppervlakte allicht, vond ik het in onze huiskamer super gezellig.

Onze zwart/wit televisie, die haar signalen opving via een antenne die stond opgesteld op het dak van de stal, kon slechts 4 zendkanalen weergeven. En dan enkel nog bij goed weer. Bijgevolg moesten we voor ons avondlijk genot veelal andere bronnen aanspreken.

Op een gure winterse zaterdagavond waren we met ons vijven thuis: mijn ma, mijn twee zussen en onze pa. Mijn broer moest toen nog worden gemaakt. Of er op dat moment al plannen in die richting waren, daar heb ik het raden naar en, als ik eerlijk ben dan moet ik bekennen dat ik van zulke informatie trouwens liever verstoken blijf!

Mijn ma was, als steeds, druk bezig in het achterhuis. Voor wie dat niet kent, dat is een kamer die je met een beetje fantasie en ruime interpretatie, als keuken zou kunnen beschouwen. Mijn oudste zus zat in de sofa een stripverhaal te lezen, de jongste speelde aan tafel met haar poppen en ik zat op de zandstenen vloer met mijn boerderijdiertjes en autootjes te spelen.

's Namiddags had mijn pa wat gesnoeid in de tuin en enkele twijgen, de mooiste, meest rechte en met zo weinig mogelijk aftakkingen, aan de kant gehouden. Die had hij nu naar binnen gebracht. Hij zat er mee aan de andere kant van de tafel, waarop ook mijn zus haar poppenbed en andere spelattributen stonden opgesteld. Mij pa vilde de takken, want het was zijn bedoeling uit dat snoeihout voor mij een handboog en enkele pijlen te vervaardigen.

Af en toe keek ik eens op vanaf mijn speelplek, om te zien hoe ver mijn pa al met het werk was gevorderd. En ik merkte dat het goed opschoot. Na het villen sneed mij pa met een mes de stukken hout af op de juiste lengte, haalde de oneffenheden weg en maakte inkervingen. In de grootste tak, een buigzame, deed hij dat langs beide uiteinden. Vervolgens plaatste hij er aan het ene uiteinde een touw in dat hij enkele keren om de tak wikkelde en stevig vastknoopte.

Daarna bracht hij het touw ook aan in de andere gleuf en spande het op, tot de twijg gebogen stond. Vervolgens wikkelde mijn pa ook langs dit takeinde het touw een aantal keren rond het stuk hout en legde er vervolgens enkele stevige knopen in.

De kortere stokjes kregen slechts aan één uiteinde een inkerving. De andere kant bleef gewoon bot. Geen scherpe punt, zoals ik suggereerde, om werkelijk een 'echt' projectiel te zijn. Mijn pa vond zulks uiteraard veel te gevaarlijk! Op strooptocht gaan met deze boog en pijlen zou er voor mij dus niet inzitten. Alsof dat ik dat ooit zou hebben gedaan! Natuurlijk niet, daarvoor zag ik de diertjes in de natuur, ook toen al, veel te graag!

Voila! Mijn boog en pijlen waren klaar! In klein model weliswaar, gezien de boog maar iets van een halve meter groot was, maar toch net echt! Onmiddellijk zag ik in gedachten mezelf al door onze tuin lopen, en in de rijweg ernaast, met mijn boog en pijlen. Als een echte indiaan! Dus ook met lendenlap en een lint rond mijn hoofd, met een pluim erin.

Mijn autootjes en miniatuur beestenboel had ik intussen al lang terug in hun opbergdoos gestopt. Een cilindervormige waspoederton, door zuslief kunstig bekleed met een restje behangpapier. Want vanzelfsprekend stond ik al ongeduldig naast mijn pa zijn stoel te wachten tot wanneer ik het door hem vervaardigde speelgoed in handen zou krijgen.

Delfts blauw - 000 (klein)Maar mijn pa wou de dingen eerst zelf uittesten op functionaliteit en degelijkheid. De man legde een pijl in de boog. En floep, de pijl was weg. Sneller dan mijn pa had gepland, en doordat hij niet had kunnen richten, ook de verkeerde kant uit! In een flits verdween het stokje richting schoorsteenmantel, waar het een prachtig bordje in Delfts blauw van de zwarte staander tikte, zodat het klets naar beneden viel! In gruzelementen op de vloer, waar ik een kwartier eerder nog zat te spelen.

Mijn beide zussen keken op en brachten hun handen naar hun mond. Eentje slaakte zelfs een korte gil! Maar de veroorzaker van dit onheil, mijn pa dus, was nog meest van al geschrokken. Kleine ik het minst, want ik had alle handelingen, en het incident, in detail kunnen volgen.

Mijn ma stormde de woonkamer binnen. Stopte bruusk en keek ontstelt naar de scherven op de grond. Ze was heel boos! Het vernielde bord maakte immers deel uit van een hele reeks, die de tablet boven onze antieken schoorsteennis sierden. Waar onze ma veel zorg voor had en die ze derhalve, bij de wekelijkse poetsbeurt, steeds omzichtig afstofte. En nu had haar eigen vent, nota bene met kinderspeelgoed, zo een bordje als doelwit uitgekozen en naar de knoppen geholpen! 

Mijn nog steeds beduusd kijkende pa, kreeg de tijd niet om uit te leggen wat er was gebeurd en dat wat ons ma te zien kreeg eigenlijk het onbedoelde en ongewenste resultaat was van een ongelukkig incident dat jammerlijk had geleid tot dit accident.

De vlammende ogen van mijn ma hadden inmiddels de oorzaak van de miserie in het vizier gekregen. Ze rukte de boog uit pa's handen, graaide de pijlen van tafel en ook die op de grond, en brieste dat ze dat gevaarlijk tuig ging wegstoppen en dat we er niet op moesten rekenen het ooit nog terug in handen te krijgen.

Stilletjes ruimde mijn pa het groene bastweefsel op waarvan hij de twijgen had ontdaan. Terwijl mijn ma met een uit de wasstal gehaald handborsteltje de scherven in een stofblik veegde. Mijn zussen waren allang weer bezig met hun respectievelijke activiteiten. En kleine Rudi stond uiterst triest in het rond te kijken. Weg plezier! Terwijl ik er nog niet eens aan was begonnen Weg leuke vooruitzichten! Wenkbrouw ophalen

Officieel heb ik noch de boog, noch de bijhorende pijlen, ooit in mijn bezit gekregen. Maar een klein huis met weinig meubilair heeft als voordeel dat er slechts een beperkt aantal verstopplekken zijn, zodat ik reeds de eerstvolgende dag, bij afwezigheid van mijn ma, die spullen snel had gevonden. En ik er dus uiteraard ook mee heb gespeeld. Op momenten dat mijn ma het niet kon zien. En uiteraard hoedde ik mij ervoor om niet dezelfde stommiteit uit te halen als mijn pa! Lachen

Commentaren

Goeie nacht Rudi Wat waren het toch fantastische tijden vroeger.
Prachtig verteld...ik heb het gevoel alsof ik er bij zat...nee, niet met poppen. ;-))
Héél jammer van je moeder haar delfts blauw bordje maar er zit zoveel moois in het verhaal.
De samenhorigheid, samen dingen doen, genieten van eenvoudige dingen. Stiekem verboden dingen doen die in feite niet veel ergs voorstellen.
Kortom...ik heb enorm genoten!

Fijne maandag voor jou Rudi!

Lieve groetjes

Gepost door: Veerle | 23-03-09

Hey :o) Goedemorgen,
ik kom je een fijne week wensen.
Jeugdmemories met de boog , waargebeurd dus.

Gepost door: Zon-nebloem | 23-03-09

hij had dit misschien beter in de tuin gedaan ?????
en ja jullie hadden een achterhuis bij mijn grootouders was het de voorplaats hahahahahaa

Gepost door: callemie | 23-03-09

Goede morgen echte jeugdherinneringen, waar is die tijd gebleven he. We hadden wel niet veel maar als we dan toch iets hadden dan konden we er dagen mee door komen.
Kan soms deugd doen aan die tijd terug te denken, en als ik eens rond me kijk hoe het nu gesteld is......

Etje

Gepost door: Etienne | 23-03-09

Als ik dit lees, komen er ook herinneringen naar boven !! Misschien zie ik het verkeerd, maar ik denk dat wij als kinderen toch meer echt "speelden" .. Leuk geschreven trouwens !!

Gepost door: Chris, Miss Poppy & Lily | 23-03-09

Oh oh oh! Neem me niet kwalijk maar hahaha moet er toch wel om lachen...ik zie het helemaal voor me! Bij ons vroeger thuis was het ook vaak m'n pa die per ongeluk de boel vernielde...zoals die keer dat hij voor ons zo'n vuurwerksterretje binnen aanstak...en die dingen waren nogal van inferieure kwaliteit dus dat ding krulde op het laatst ineens om z'n vingers...waardoor hij het liet vallen: hup een kuiltje in het pluche tafelkleed gesmolten!! M'n ma ook bóós oeioeioei!!
Mijn ouders hebben trouwens de delftsblauwe kampioensschalen die m'n vader ooit met vissen won, ook aan de muur hangen en ik denk dat ze allebeí een rolberoerte zouden krijgen als er daar eentje van zou sneuvelen!!
Maar vaders die dingen doen en maken voor hun kinderen...die kunnen bij mij nooit stuk hoor...dat zijn de beste hè! :-)))
Mooi verhaal op deze blauwe maandag...en je hebt er een mooi plaatje bij gevonden hahaha!
Groetjesssssssssss!

Gepost door: mizzD | 23-03-09

goeie morgen Rudi je carriere als indiaan was snel voorbij :-)
ook al heb je stiekum toch nog een beetje kunnen indiaan zijn
leuk verteld Rudi

fijne maandag
groetjes

Gepost door: Borriquito | 23-03-09

Rudi, Wat een heerlijk nostalgisch verhaal op een blauwe maandag ! Hoe een kinderdroom letterlijk in scherven kan vallen. En dan nog door toedoen van je vader, die de beste bedoelingen had. Haha.
Een goeie indiaan ben je waarschijnlijk nooit geworden, maar wel een heel goeie schrijver en verteller.
Groeten !

Gepost door: Piet | 23-03-09

RUDI GOEDE MORGEN
OEI ...EEN
GEVAARLIJK
VERHAAL EN
AL BIJ AL
BETER EEN
DELFTSE VAAS
GERAAKT DAN
IEMAND ANDERS
GROETJES
MICKEY

Gepost door: MICKEY | 23-03-09

rudi....goede morgen dus Willem Tell achterna ! Gelukkig kon die bezigheid op tijd gestopt worden, ook al zag je dat anders ! Fijne groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | 23-03-09

Bedankt voor uw berichtje van medeleven.

Gepost door: els | 23-03-09

Schitterend om te lezen, het brengt enorm veel herinneringen naar boven. Wat waren wij toen toch nog blij met die kleine soms zelfgemaakte dingen hé. Jammer genoeg mis ik dat nu wel een beetje in m'n eigen kinderen.

Gepost door: Chris, Laika en Cheko | 23-03-09

Dag Rudy een mooi verhaal heb je hier neergepent Rudy.herrinneringen ophalen van toen je zelf nog kind was is heel leuk.dokter,brandweerman of met speelgoed dat zelf gemaakt is.....enzo spelen wie heeft dat niet gedaan.nog een fijne maandag

Gepost door: dolfijntje1 | 23-03-09

Rudi, Ik vind het prachtig om te lezen,maar het is ook goed geschreven.
Nog een fijne maandag verder.

Groetjes.

Gepost door: Swiepke, | 23-03-09

Wat een mooi verhaal Rudi!
Je ziet het helemaal voor je!
Jammer dat het mis ging, je vader bedoelde het zo goed!
Gelukkig heb je stiekem toch nog van de pijl en boog kunnen genieten!
groetjes,
Elmar

Gepost door: Elmar | 23-03-09

Rudi, Mooi verteld,ik zie het zo voor me. Toen moest het speelgoed niet per sé uit de winkel komen. Onze ouders hadden er het geld niet voor. En met dat zelfgemaakte speelgoed speelde je zelfs beter. Want dan ging je stoeven bij de andere kinderen dat jou vader dat zelf gemaakt had en kreeg hetgeen hij gemaakt had bijna een standbeeld! Zo fier waren wij als kind toen op onze ouders.
Wel jammer dat er een spijtig staartje was aan je verhaal!

Gepost door: magda | 23-03-09

Hallo Rudy, een boekdeel verhaal over uw belevenissen met een sportboogl, jammer van het bord, is nu weer veel vraag naar. ,;-)

Gepost door: Annabel | 24-03-09

goeie morgen Rudi het is een twijfelgeval vanmorgen
af en toe komt de zon er even door, maar ze is niet blijvend
ik denk dat we weer regen gaan krijgen vandaag
toch een fijne dinsdag je toegewenst
groetjes

Gepost door: Borriquito | 24-03-09

Hey Rudy een fijne dinsdag gewenst,het weer is al een heel stuk minder tegen verleden week hé.hopelijk krijgen we vlug de zon terug

Gepost door: dolfijntje1 | 24-03-09

Een boeiend verhaal en tegelijkertijd toch grappig. Achteraf bekeken toch, want ik kan me voorstellen dat je ma toen zeer woest was, vanwege dat kapotte bordje. Ocharme de pa, denk ik dan. Gelukkig heb je dan toch stiekem nog kunnen genieten van het ambachtelijk gemaakt speeltuig. Zoiets blijft je natuurlijk altijd bij !

En jaja Mamapippa is ondertussen 17 kilo lichter, maar je moet je niet ongerust maken, er blijft nog genoeg over. Om aan een gezond gewicht te geraken, zou ik nu nog een kilo of 37 moeten kwijtgeraken. Maar of ik ooit zover geraak ???

Gepost door: Mamapippa | 24-03-09

Nou... je maakt me wel nieuwsgierig hoor! Maar vind het sowieso leuk als ik mensen tot iets inspireer! :-)))
Welterusten Rudi!

Gepost door: mizzD | 24-03-09

Hoi Rudi, mooi verhaal is dat. Wel zielig hé, om t zo aan je neus te zien voorbijgaan :-(
Gelukkig heb je stiekem toch nog met je vaders creatie kunnen oefenen.
Groetjes,

Gepost door: Ri@ | 24-03-09

Hallo Rudi Kan soms deugd doen aan die tijd terug te denken
Nog een fijne avond verder
Veel liefs Rita

Gepost door: Rita | 24-03-09

Rudi Een goede avond gewenst , wel dit is een goed en leuk verhaal , al hebt u tegenslag gehad door u pa.
de groetjes van gentiel

Gepost door: uiltje5 | 24-03-09

Zulke dingen....... blijven je altijd bij. En moeten natuurlijk steeds opnieuw verteld worden.

Groetjes,Thea

Gepost door: Thea | 25-03-09

:-) hoi Rudi,
ik zie het helemaal voor me: je pa die met liefde speelgoed maakt voor zijn zoon, eindelijk een andere man in huis waarmee hij cowboy en indiaan kan spelen... en ik zie je ma ook helemaal voor me: hoe is het mogelijk dat die stomme vent van mij (ik leef me in) er nu weer in slaagt om dat bord stuk te maken... ik kan me zelfs inbeelden hoe ze het vertelde aan haar vriendinnen... je pa zal triest geweest zijn,hij had de beste bedoelingen, je ma zal razend geweest zijn, zij was haar bord kwijt... maar samen zullen ze jou en je zussen doodgraag gezien hebben en wie weet was het de basis voor je broer? :-))
nog een fijne regen-dag verder!
liefs

Gepost door: zaza | 25-03-09

goeie morgen Rudi nee hé, geen uitstapje naar de markt vandaag
of het weer zou nog volledig moeten omslaan :-)
het gaat een regendag worden vandaag

deze namiddag naar de koers kijken op tv
vanuit mijne zetel, daar is het droog :-)
toch een fijne dag Rudi
groetjes

Gepost door: Borriquito | 25-03-09

Prachtig verhaal uit de oude doos, Rudi, ik heb het - af en toe zacht gniffelend - met veel plezier gelezen!

Gepost door: Jan K. | 25-03-09

Rudi, Kan soms deugd doen aan die tijd van vroeger terug te denken.
Trouwens dit is prachtig geschreven.
Fijne dag verder.

Groetjes.

Gepost door: Swiepke, | 25-03-09

een fijne woensdag namiddag Rudy,hopelijk blijft het een beetje droog.liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje1 | 25-03-09

kom jou hier gauw in alle drukte een fijne dag wensen.

Gepost door: Annick | 25-03-09

Jaajaaaaa.... a dirty mind is a joy forever hè Rudi...and a terrible thing to waist! hahahaha!

Gepost door: mizzD | 25-03-09

Zolang de strips goed blijven... (mooi fotootje daar rechts van de meisje met dat rare kapsel)

Gepost door: Nana | 16-12-09

De commentaren zijn gesloten.