31-01-09

Blondjes


Brigitte Bartot - 000 (klein)R
eeds lang wacht ik op een aanleiding om op mijnMarilyn Monroe - 000 (klein) blog eens één of meerdere afbeeldingen van mooie, blonde dames, te plaatsen. Niet dat ik dames met een andere haarkleur minder waard acht of minder mooi vind hoor. Dat zeker niet, maar met de blondjes wordt altijd gelachen, en aangezien ik zelf van nature blond ben, alhoewel met het verstrijken van de jaren mijn haardos alsmaar donkerder wordt, voel ik me solidair met de dikwijls als dom bestempelde blondjes. En voel ik de drang om het voor hen op te nemen. Nadat mijn lachen met hun zoveelste blunder of onzinnige opmerking, of een mop daaromtrent, is weggeëbd. Knipogen

Maar aangezien de gelegenheid zich maar niet 'spontaan' voordoet, en ik eerlijk gezegd het wachten moe ben, creëer ik bij deze zelf die kans. Verwacht nu niet iets spectaculair te lezen te krijgen, want dat komt niet. Maar ik zou toch graag hebben dat je verder leest, in plaats van enkel maar naar de foto's van die blonde schoonheden te gapen. Je doet het wellicht ongepland en onbewust, maar dat met open mond zitten staren, is werkelijk geen zicht. Derhalve raad ik je aan om je gaperik dicht te doen, en voor hen die niet veel gewoon zijn, of wiens computer op 't werk beveiligd is tegen het surfen op onzedige internetsites, hun kwijl van hun mond en toetsenbord te vegen. Je weet immers maar nooit of er niet iemand onverwachts bij je binnen komt.

Claudia Schiffer - 000 (klein)Met al dat gezever raak ik hier bijna mijn draad Pamela Anderson - 000 (klein)kwijt. Of, om in de lijn van het onderwerp te blijven, het blonde haar. Bij bevraging naar hun voorkeur, is in het verleden reeds vaak bewezen dat één op drie mannen blondines het aantrekkelijkst vind. Hoe het met de voorkeur van hetero en lesbische vrouwen zit ten overstaan van de haarkleur hunner seksegenoten, daar is volgens mij nog geen onderzoek naar verricht. De Flair heeft misschien ooit al eens een enquête gehouden? Wie 't weet, meldt het mij alsjeblieft, samen met de resultaten. Je zal als dank worden vermeld in mijn gebeden tot de Heilige Geest!

Engelenhaar is trouwens ook blond, als ik me niet vergis. Alhoewel zeker niet alle blondines zomaar met een deugdzame engel kunnen worden geassocieerd. Denk maar aan de bekendste sekssymbolen aller tijden: Marilyn Monroe en Brigitte Bardot. En van iets later: Claudia Schiffer en Pamela Andersson. Ja, die van 'mag het een maatje meer zijn?', Baywatch en de pornotapes! En nog recenter: Avril Lavigne en Paris Hilton. Of zijn dat geen echte blondines? Zangeressen Deborah Harry (Blondie) en Madonna blondeerden in elk geval hun haar in functie van hun imago en navenante populariteit. Gelukkig is de lievelingspop van menig meisjeskind, een echte blondine: Barbie!

 

Avril Lavigne - 000 (klein)De reclamemakers spelen op de populariteit van blond handig in. Doe de test en je zal vaststellen dat in driekwart van de advertenties 'gebruik wordt gemaakt' van blonde vrouwen. Studies tonen aan dat klanten in de supermarkt het liefst worden afgerekend door een blonde caissière. En hoe je het ook draait of keert, je kan er niet om heen dat de meerderheid der mannen, als het er op aankomt, prefereert om te worden geholpen door een blondje.

Die voorkeur dateert overigens niet van Paris Hilton - 003 (klein)gisteren. Zelfs de holbewoners zouden al de voorkeur hebben gegeven aan blonde vrouwen met blauwe ogen. Volgens de Canadese antropoloog Peter Frost zou de blonde vrouw zo'n 10.000 à 11.000 jaar geleden, tijdens de ijstijd, haar entree hebben gemaakt. Een stelling die wordt bevestigd door Japans onderzoek naar het gen dat verantwoordelijk is voor blond haar.

Waarom mannen zo dol zijn op blonde vrouwen weet bioloog Dirk Draulans eenvoudig te verklaren. 'Blond is voor mannen een signaal van jeugd. Dat blond met jong wordt geassocieerd, heeft alles te maken met jonge kinderen. Tijdens hun eerste levensjaren zijn ze vaak blond, een kleur die later dikwijls verdwijnt. Dat een man voor blond annex jong kiest, is biologisch normaal. Bij vrouwen neemt de vruchtbaarheid immers af vanaf haar 24ste en dus is het aangewezen voor een jonge, dus blonde, vrouw te kiezen als je nakomelingen wilt.

 

Debbie Harry - 000 (klein)Dat de vrouw op dit gegeven al sinds mensenheugenis inspeelt, is al evenzeer een feit. Romeinse vrouwen blondeerden hun haren uit jaloezie op de blonde Germaanse vrouwen die door hun echtgenoten maar al te graag werden buitgemaakt. Ook in het oude Griekenland was blond populair. Blond was immers de haarkleur van de goden. Blondines mogen dan wel populair zijn, ze zijn eerder zeldzaam om vinden. De 'populatie' blondjes is het grootst in Noord-Europa, boven een lijn die ruwweg loopt van de Britse Eilanden, over Midden-Duitsland en Zuid-Polen, naar Kiev. Zelfs in Zweden, de bakermat van de pornografie, met welgevormde voluptueuze blote blonde stoten als boegbeeld, is slechts de helft van het vrouwvolk blond.

Is er iets negatiefs aan om blond te zijn? Als Madonnamooi, vriendelijk en bereikbaar, maar tevens dom, behoeftig en afhankelijk aanzien worden, zoals onderzoek aantoont. Dat resultaat is geheel in overeenstemming met wat je kan verwachten. Aangezien die enquêtes bij mannen zijn gebeurt en mijn seksegenoten in kwesties als deze niet zozeer denken met hetgeen zich onder hun hersenpan bevind, doch zich veeleer laten leiden door de reactie van de inhoud van hun onderbroek, Lachen

En dat blond synoniem zou zijn voor ontucht, komt allicht voort uit feit dat blonde vrouwen net omwille van die populariteit duchtig ten tonele werden en worden gevoerd in blootblaadjes, in seks- en pornofilms en in het nachtleven. En in de prostitutie vrouwen met blonde pruiken niet zijn weg te denken. De vraag creëert de markt en het straat- en Tv-beeld.

Barbie (klein)Natuurlijk bevestigen ten tonele gevoerde fictieve Kelly Bundy - 000 (klein)figuren zoals Kelly Bundy (Married with children) en sexy blonde stoeipoezen in muziekvideoclips de vooroordelen ten overstaan van blondines. Het is een spiraal zonder einde. Maar als slim blondje kan je uit deze vooringenomenheid je voordeel halen. Blonde rules!

Tijdens mijn speurtocht naar informatie over het waarom van de populariteit van onze blonde vrouwelijke medemensen, stootte ik dat toch nog op een rechtvaardiging voor dit artikel. Afgelopen weekend zijn immers een aantal bollebozen in de Sorbonne, de universiteit van Parijs, in congres geweest rond het thema 'Les hommes prèferent les blondes'. Resultaten en bevindingen, als die er al zijn, heb ik (nog) niet kunnen achterhalen. Maar wat deert ons dat? Terwijl ik dit hier typ hoor ik ten andere dat ook valse (soms) blonde Madonna deze zomer naar België komt. En nog wel om een optreden te verzorgen! En, toeval of niet, op de Vlaamse Nationale Feestdag! Dus nog een verantwoording extra!

Als afsluiter van mijn betoog, onderstaand filmpje om aan te tonen dat, in sommige situaties, waarin ze al dan niet gewild verzeild raken, het toch niet steeds de blonde dames zijn die zich als een idioot gedragen!

Oh ja, bij het zoeken naar prentjes om bij dit artikel te plaatsen, stootte in op deze site. Je moet er maar eens rondneuzen. Is ook voor dames interessant!

29-01-09

Mag het ook een ietsje anders zijn?

Vandaag is het GEDICHTENDAG. Dat heb je allicht ondertussen ook elders gelezen of op de radio gehoord. Nu is rijmen en dichten, zonder mijn gat op te richten, doorgaans niet aan mij besteed. Letterlijk noch figuurlijk. Maar voor vandaag maak ik toch een uitzondering. De actualiteit noopt mij daartoe. Hou er bij het lezen wel rekening mee dat ik een ongetrainde amateur ben, die zich NIET laat leiden door regels en strakke rijm- of dichtpatronen. Werkstukjes waarbij dat wel is gebeurd, vind je vast elders, en in overvloed!

Niemandsland

Elk mensenleven is ergens in een land ontstaan,
zo niet dichtbij, dan wel hier ver vandaan.

Wie blijft wonen in zijn bakermat,
beseft niet hoe het voelt als dit je is afgejat.

Wat het is te zijn verdreven uit je land,
omdat dit door een domme oorlog staat in brand.

Denk daarom eens op deze gedichtendag,
aan de beelden die je laatst op Tv zag,

Van arme zielen die ongewild en ongepland,
vaak geschopt, geslagen, vernederd en aangerand,

jammerlijk voorbij de grenzen hunner vaderland zijn beland,
en nu verkommeren in een ander, of in niemandsland,

Rudi, 28 januari 2009

27-01-09

Goed begonnen?

Het nieuwe kalenderjaar heeft nog maar net een aanvang genomen, maar er is Barack Obama - 000 (inauguratie)toch al een heleboel gebeurd! In de wereld, ver van ons, en daarbij denk en doel ik vooral op het nog steeds aanhoudende geweld in de Gazastrook. Alhoewel ook ik uiteraard niet naast hét mediagebeuren, dé show van begin 2009 kon kijken, die gefabriceerd werd rond de inauguratie, de plechtige inhuldiging van Barack Obama. De eerste 'zwarte' president van de Verenigde Staten van Amerika. Die zelfs niet eens volbloed 'zwart' is, maar halfbloed, aangezien B.'s ma een volbloed blanke is! Maar kom, dat is slechts een detail. We gaan daar niet pietluttig over doen.

Dichter bij huis, heel dicht bij huis wat mij persoonlijk betreft, werd de mensheid opgeschrikt door een afschuwelijk bloedbad dat in Dendermonde werd aangericht door een jongeman uit het Waasland. Blijkbaar zonder duidelijk aanwijsbare reden. En zelfs al zou die er zijn, rechtvaardigt deze dan dergelijke barbaarse gruweldaad? Neen, helemaal niet! Maar barbaarsheid is des mensen, zoals een geleerd man gisterenavond durfde zeggen in het informatief praatprogramma Phara, op Canvas.

Bert Anciaux - 000

Ook aanwezig daar was Bert Anciaux. Je weet wel, die nieuwbakken socialist die Vlaams links een progressief tintje wou geven, wat hem door de volbloed socialistische garde evenwel niet in dank werd afgenomen. Als vader van vier kinderen kan de man zich ongetwijfeld inleven in het verdriet dat het verlies, of de ernstige toetakeling van een kind, bij de ouders teweegbrengt. Hij merkte terecht op dat elk kind even waardevol is. En dat vind ik ook. Om het even welke nationaliteit het heeft, om het even in welke cultuur het wordt grootgebracht, om het even waar het kind opgroeit, elk kind is evenwaardig! Of het nu Joods, Arabisch, of weet ik veel wat is, of het nu in Gaza leeft, in Dendermonde, of waar dan ook ter wereld.

Blut

Hoe vreselijk dit alles ook is, de verontwaardiging en het medeleven zal wegebben, naar de achtergrond verdwijnen, zonder dat men er erg in heeft. En het gewone leven gaat door tot aan het volgende drama. Dat niet noodzakelijkerwijze bloedig hoeft te zijn. Maar bijvoorbeeld economisch: bedrijfssluitingen, met  alle financiële consequenties die daaruit voortvloeien. Daar hebben we aan het begin van dit jaar ook al een voorproefje van gehad! Neen, ik ben geen volbloed cynicus, noch een onheilsbode, maar durf wel de realiteit onder ogen te zien!

23-01-09

Niet kunnen? Dat kan niet! De weg naar integrale toegankelijkheid

Op dinsdag was ik in Gent om deel te nemen aan het 'Infomoment Instrumenten voor een toegankelijk publiek domein en mobiliteitsbeleid'. Een organisatie van de 'Vlaamse Stichting Verkeerskunde', afgekort VSV.

Deze activiteit ging door in de Zebrastraat te Gent. Een gerenoveerd ovaalvormig complex, dat vroeger gekend was als 'De Cirk'. Een locatie die me geheel onbekend was. Maar met de routeplanner en de GPS zou ik het wel vinden. Hoewel ik van mening ben dat ik zulks niet hoef te doen, had ik, zoals ik meestal doe, bij inschrijving in het vakje opmerkingen braaf genoteerd dat ik een 'elektrisch rolstoeler' ben.  Er zijn mensen die met deze term niet overweg kunnen, maar dat is hun probleem. Het kind moet een naam hebben, en persoonlijk vind ik deze de meest stijlvolle benaming.

Dat 'infomoment' in Gent had dus tot doel iedereen die actief is op het vlak van mobiliteit en toegankelijkheid (ambtenaren, politie, medewerkers van De Lijn, intercommunales, studie- en adviesbureaus, welzijnswerkers, verkeerskundigen...) te informeren over het nieuwe Vademecum (leidraad) 'Toegankelijk Publiek Domein'. In dit nieuwe vademecum wordt een duidelijk inzicht geboden in de technische richtlijnen in verband met een toegankelijke inrichting van het openbare domein.

Zebrastraat - 000 (kleinst)

Op de juiste dag was ik dus, ruimschoots op tijd, op de juiste plaats aanwezig. Vrijwel onmiddellijk had ik door dat bij dit bouwwerk het architecturaal perspectief had geprimeerd. Zowel links als rechts van de brede toegangsweg tot de binnenplaats, is een ingang, met een dubbele toegangsdeur. Om ter hoogte van die deuren te geraken, heb je de keuze tussen een trap met hoge treden en een hellend vlak, niet voorzien van een opstaande (veiligheids)rand, noch van een balustrade en derhalve levensgevaarlijk! Bovendien ligt er onder de deur ook nog een dorpel, met een hoogteverschil ten opzichte van de overloop.

De plaats waar ik zijn moest, was links. Dik tegen mijn zin en erg op mijn hoede wegens het risico op naar beneden tuimelen bij een stuurfout, reed ik het hellend vlak op. Om het niveauverschil tussen voor en achter de deuren te overwinnen had ik mijn assistente, die inmiddels reeds de toegangsdeuren had open gezet, de rubberen deurmat tot net voor de dorpel laten verschuiven. Zo raakte ik, zij het enigszins oncomfortabel, toch binnen.

In de ontvangstruimte deed mijn assistente mijn jas uit, en verwijderde alle andere attributen die mijn lichaam hadden warm gehouden. Vervolgens dronken we, in diezelfde ontvangstruimte, een koffie en verorberden een miniboterkoek. Terwijl we daar mee bezig waren, kwam men me vertellen dat er waarschijnlijk een probleem was om op de bovenverdieping te geraken, waar het infomoment zou worden gehouden. De lift was immers stuk. Een herstelploeg was evenwel reeds ter plaatse.

Zebrastraat - 002Even daarna kwam ik dan te weten dat ik, via de tweede, wel functionerende lift, toch tot bij  de vergaderzaal zou kunnen komen. Maar hoe dan ook moest ik naar buiten, want alleen langs daar kon ik die lift in. Dus opnieuw jas aan, wat niet zo eenvoudig is voor iemand die verlamd is en in een rolstoel zit, en daarna via die levensgevaarlijke helling terug naar de begane grond, buiten. Door twee greppels, die in de visie van sommigen mogelijks mooi ogen, maar in de praktijk voor op zijn minst een derde van de bevolking een waar obstakel zijn, reed ik tot op de binnenkoer, waar de liften zijn. Voor de toegangsdeur tot de lift, die voorzien is van een stevige hoge dorpel (oogt mooi, hè!), had men inmiddels een degelijk mobiel hellend vlak gelegd. Een kleuter kon op 't zicht alleen al zien dat ik nooit in die lift zou passen. Voor de show, en om mijn goede wil te tonen, reed ik toch de helling op, de lift in... tot zo ver ik kon. Voor iets minder dan de helft van mij en mijn voortbewegingsmiddel was geen plaats in de minilift.

Dus ik achterwaarts terug naar buiten. Iemand, die zich, in navolging van de anderen, niet voorstelde, maar van wie ik aanneem dat het Alain Liedts is, de voorzitter van de stichting die eigenaar is van het complex, vond dat mijn rolstoel eigenlijk nogal (te) groot  is. Ik repliceerde dat het de lift is, die veel te klein is! (zonde, want er is daar zo veel ruimte...)

Een andere persoon kwam luidop tot de vaststelling dat er een probleem was. Ik confirmeerde dat en voegde er aan toe dat hij dus van vergaderplaats zou moeten wisselen. Hij keek me even aan en antwoordde toen (met tegenzin?) bevestigend. Het zou de andere zijde van het gebouw worden. Dus ik langs dat ander gevaarlijk hellend vlak naar boven om in een, voorlopig nog leeg en KOUD lokaal te wachten tot de verhuis van het materiaal achter de rug zou zijn. Terwijl ik door het vensterraam merkte dat inmiddels de overige ingeschrevenen voor het infomoment, aan de overkant, gezellig, in de warmte, gezapig een koffie zaten te drinken.

De man, van wie ik dus vermoed dat het de eigenaar is, zorgde voor wat licht, zette de verwarming hoger en bood me aan voor een koffie te zorgen, wat ik dankbaar aanvaardde. Even later kwam de brave man evenwel reeds terug. Zonder koffie, maar met de melding dat het infomoment dan toch zou doorgaan aan de kant waar ik eerst was, maar wel op het gelijkvloers. En niemand van die klojo's kon ons dat komen melden?!

Zebrastraat - 003De eigenaar ging met ons mee, terwijl ik de ene gevaarlijke helling af en de andere weer op reed. Toen ik de man wees op de gebreken aan deze constructie, zei hij dat er bij de eerstvolgende verbouwing iets aan zal gedaan worden. Ik durf te hopen dat er niet word gewacht tot Sint-juttemis!

Wachten, dat konden de organisatoren blijkbaar ook niet, want mijn jas was nog niet uit, en mijn plaats in de conferentieruimte had ik nog niet ingenomen, of die onbeschofteriken waren al met hun programma begonnen. Met verontschuldigingen voor de gewijzigde locatie. Maar van zich tegenover MIJ en mijn assistente excuseren voor het ons van her naar der sturen, is er de ganse dag geen sprake geweest! 

De uiteenzettingen brachten me niks bij dat ik niet reeds wist, maar alles werd wel goed verwoord, wat het luisteren boeiend maakte. Zowel in de voor- als in de namiddag was er een pauze, waarin iets kon gedronken worden in de ontvangstruimte, die gelegen is in dezelfde ruimte, en parallel aan het gedeelte waar het infomoment plaats vond.

Toen het middag was, bij de lunchpauze, ging iedereen evenwel ineens naar de overkant, waar ik 's ochtends alleen en in de kou had gezeten! Dat de lunchpauze daar doorging, daar wist ik niks van. Niemand die mij daarvan had op de hoogte gebracht! Aangezien dat jas aan, jas uit gedoe veel te omslachtig is, en er aan de overzijde klaarblijkelijk niemand op mijn komst zat te wachten, besloot ik niet naar de overkant te gaan. Mijn assistente ging broodjes voor ons halen, die we opaten voor het venster in de, buiten ons, lege ontvangstzaal. In het weinige zonlicht dat door het raam naar binnen viel, was 't best genieten.

Na het eten ben ik even gaan plassen. In een klein, smal... berghok! Want het toegankelijk toilet was redelijk ontoegankelijk! Let wel, ik plas in een urinaal, hé, en de door mij geproduceerde inhoud daarvan is wel in het toilet beland. Zulk een situatie is evenwel mensonterend. En dat in een gebouw dat slechts enkele jaren geleden werd gerenoveerd. En dat voor een locatie waarin een infodag doorging omtrent toegankelijkheid!

Inmiddels zond ik reeds een bericht naar de voorzitter van de organisatie (VSV), de heer Jan Peumans, die tevens Schepen is in Riemst, ondervoorzitter van de N-VA en Vlaams parlementslid (fractievoorzitter N-VA), met een bloemlezing van wat ik vaststelde en moest ondergaan, de laatdunkende houding van de ganse aanwezige meute en het verzoek om in de toekomst ook met mijn noden rekening te houden, en deze van alle andere personen met een beperking, waar ze niet zelf voor gekozen hebben. En zodoende alle theorie die zijn medewerkers en sprekers op diverse activiteiten, zo mooi kunnen verwoorden, ook zelf in de praktijk ten uitvoer te brengen. En om tevens op zijn minst een beetje RESPECT te tonen voor mijn persoon, en mensen in een gelijkaardige situatie. Want het is niet omdat wij fysiek zwaar gehavend zijn, dat wij geen mensen (meer) zijn en niet dezelfde noden, gevoelens en rechten hebben als elke andere persoon. Een kopie van dat schrijfsel heb ik doorgestuurd naar ondermeer enkele beleidsmensen die een zekere verantwoordelijkheid hebben in deze materie.

Doktersdiploma - 000 (klein)

Hoofdpijn gekregen van al het voorgaande te lezen? Neem dan een proper glas uit de keukenkast, giet daar wat plat drinkwater in en drop er een bruistablet in uit het medicijnenkastje. Terwijl je wacht tot die tablet is uitgeborreld en derhalve één is geworden met het water, heb je nog net tijd genoeg om op mijn blog (rolstoeler) te stemmen in de categorie lifestyle van de Skynet Blogs Awards '08, waarna je voor mijn part die veredelde rekenmachine, annex tekstverwerker, mag afzetten. Vervolgens best ook het brouwsel in glas achterover slaat, zodat je arbeid niet nutteloos was, en dan je bed induiken. Slaap lekker! Als je binnen x aantal uren weer wakker wordt, zal het vast wel weer beter gaan! En neen, je moet me geen visite betalen. Zolang ik nog niet in het bezit ben van dat 16 maand, 1 week en 4 dagen geleden, voor veel, vooraf getransfereerd geld, via het internet bestelde doktersdiploma, is al mijn medisch en gezondheidsadvies volledig GRATIS! Maar je kan mij wel een plezier doen door nog tot zondag elke dag op mijn blog te stemmen! Bedankt! Enne... Prettig Weekend!

20-01-09

Mag er ook eens (met ons leed) gelachen worden?

Op een warme zomerdag maken drie jonge Vlaamse kerels, met de namen Frankie, Danny en Alain, een uitstapje naar de Noordzeekust. Ze hebben alle drie een kleine handicap die alleen te zien is als ze stappen:

Frankie trappelt ongelooflijk met zijn voeten;

Danny zijn ene been is langer dan het andere, zodat hij mank loopt;

Alain sleept zijn ene been altijd achter zich aan.

Eens aangekomen op het strand vleien ze zich alle drie neer op een meegebrachtte badhanddoek en genieten van de zon en van het uitzicht. Ondermeer op de knappe dames en jonge grieten die daar zomaar voor hun neus over de zandvlakte paraderen in hun bikini of monokini.

Op een gegeven moment komen er drie, niet onknappe meisjes, van ongeveer hun leeftijd, naar hen toe. Ze beginnen te babbelen met de drie vrienden en er ontspint zich een leuk gesprek. Het lijkt echt wel te klikken tussen het meisjes- en het jongenstrio. Plots roept één van die meisjes: "Laten we gaan zwemmen! Het is vast heerlijk in het water!"

De drie jongens proberen er met allerlei foefjes onderuit te komen, want het is nog een heel eind stappen tot aan het water en ze zijn bang dat die meiden zullen afknappen op hun handicap. Maar de meisjes blijven aandringen. Dus besluit Frankie om toch maar mee te gaan. Al trappelend over het zand roept hij uit: "Ah! Dat zand is hier heet!" Dan komt Danny overeind en probeert zich te redden met de schreeuw: "Dit strand ligt hier vol met putten en bulten!"  Waarop ook Alain recht springt en Danny voorbij holt terwijl hij uitroept: "Wacht, Danny! Ik zal het zand een beetje voor je effenen!"

P.S.: ik ben een beetje ziek en heb tevens een nogal drukke weekplanning met diverse vergaderingen op verplaatsing en dan ook nog eens een studiedag (de organisatoren noemen het een 'infomoment'). Maak jullie dus geen zorgen als ondergetekende deze werkweek wat minder van zich laat horen. Ik haal mijn schade achteraf wel in! Knipogen

18-01-09

Vrede (?)

Volgens het online Van Dale woordenboek is vrede een toestand van normale verhoudingen tussen staten. Een nogal beperkte verklaring voor het woord. In ieder geval kan ik, samen met jullie, constateren dat er in vele delen van de wereld helemaal geen vrede heerst. Integendeel!  Oorlogen bij de vleet! Afghanistan, Congo, Irak, Soedan, Colombia, Israël & Palestina...

Oorlog - 000 (klein) En grotendeels worden die uitgevochten door groepen mensen die elkaar niks hebben aangedaan, maar die zich, door hun staats- of religieuze leiders, hebben laten inprenten dat de tegenstander 'slecht' is en moet kapot worden gemaakt. Het is een beperkte groep machthebbers die beslist was 'goed' of 'slecht' is. En zij maken dankbaar gebruik van het doorgaans volgzaam zijn van de meute, om deze naar het front te sturen.

Nu ga je mij niet horen beweren dat alle conflicten zonder wapens kunnen worden beslecht. Maar dikwijls zijn er toch wel alternatieven, die men evenwel, om wat voor redenen dan ook, naast zich neerlegt.

Wat specifiek het conflict in de Gazastrook betreft, vrees ik dat het aantal extremisten dat aansluiting zoekt bij Hamas, met elke dode die er langs de kant Vredesduif (klein)van de Palestijnen valt, alleen maar zal toenemen. En die allemaal uitroeien, dat gaat niet. Dus zal men hoe dan ook, vroeg of laat, via onderhandelingen, tot een compromis moeten komen. Het meest jammerlijk vind ik al die, meestal onschuldige, burgerslachtoffers die zijn gevallen. Veelal kinderen, en indien niet dood, dan wel zwaargewond, en derhalve gedoemd om de rest van hun leven de gevolgen van hun verwondingen en van de oorlog, met zich mee te dragen.

Wapenleveringen, militaire troepen & hun uitrusting, levering en transport van medische en noodhulp, onderhandelaars, heropbouw na bombardementen en beschietingen... ik vrees dat het economisch belang van oorlog voeren, nog de grootste motivatie is van de wereldleiders om te verzaken aan het ten gronde aanpakken van de conflicten. En zo blijft op vele plaatsen ter wereld de witte duif (nog even?) weg en is vrede aldaar, tot nader order, een illusie.

15-01-09

Voor elk wat wils

Jullie hebben het aan mijn zoon Austin te danken dat ik hier iets post. Deze avond werd ik immers verwacht op een oudercontact op zijn school, wat ik dus gedwee deed. Eén leerkracht was niet aanwezig omdat ze deze ochtend nogal ongelukkig ten val is gekomen en dientengevolge minstens twee weken buiten strijd is. Zowel de directrice als de andere leerkrachten zijn tevreden over mijn zoon, zowel wat de schoolresultaten als zijn attitude betreft en hadden geen opmerkingen. Aangezien ik eigenlijk ook niet denderend veel te zeggen of te vragen had, was ik daar dus snel klaar. En ben ik, nadat ik de mij aangeboden koffie door mijn assistente in mijn keelgat had laten gieten en het bijgeleverd koekje had opgepeuzeld, terug huiswaarts gekeerd.

En hier zit ik dan, op een nog redelijk uur, met mijn laptop op mijn schoot. Bij mijn collega-bloggers zal ik waarschijnlijk pas morgen terug op bezoek gaan, want nu wil ik eerst iets op mijn eigen weblog plaatsen.

De dames en heren die van stoer naakt mannenvolk houden, zou ik willen aanraden eens naar The Wild Site van Humo te surfen, want ze willen 'De Gouden Stud 2009' vinden en daar vind je alle informatie over deze mister-verkiezing. Voor een directe link naar een grotere beeltenis van de blote venten hieronder, kan je hier klikken. Veel kijkplezier! En vergeet ook niet te stemmen! Op één van die mannen, hé! En als je dan toch bezig bent, heb ik er hoegenaamd niks op tegen dat je hier bij de Skynet Blogs Awards '08, ook nog eens dat knopje achter 'rolstoeler' indrukt. Dank bij voorbaat.

Studs

Voor de dames die liever naar vrouwen kijken, heb ik hieronder een zelf in elkaar geknutseld filmpje als troost. En, heren die zich ook het liefst aan vrouwvolk vergapen, moeten zich ook niet generen om op de PLAY knop te drukken. Veel kijk-, maar ook luistergenot!