31-12-08

Adieu 2008

 Voila! Het jaar is weer ten einde. De laatste pagina van mijn zakagendaatje Agenda 2008werd omgeslagen. Niet van het exemplaar dat staat afgebeeld bij dit berichtje¸ hoor. Maar van zo eentje dat ik, als klant, gratis en geheel voor niks, gekregen heb in het lokaal agentschap van de KBC. Een exemplaar met een donkerblauwe plastieken kaft. Dus helemaal niks om mee uit te pakken, vandaar dat je er hiernaast een ziet in mijn lievelingskleur.

Trouwens, ik lieg als ik zeg, of schrijf, of typ dat ik vandaag de laatste bladzijde omsloeg. Dat deed ik immers eergisteren al, nadat ik al mijn data van de laatste decemberweek reeds liet overschrijven in mijn nieuwe agenda. Zelfde type, zelfde kleur, van dezelfde bank gekregen, maar vooraan in witte cijfers een getal dat één meer bedraagt dan hetgeen op mijn vorige boekje stond. Handig is dat wel, als je al met een nieuwe agenda kan beginnen, ruim voor het jaar ten einde is. Toch heb ik veel te lang gewacht! Wou ik geen afscheid nemen van mijn oude boekje? Of niet van het oude jaar?

Nochtans krijg ik geenszins tranen in mijn ogen, nu het einde van 2008 met rasse schreden nadert. Het afscheid nemen van het huidige jaar maakt geen specifieke gevoelens bij me los. Er is niks speciaals in voorgevallen. Noch in goede zin, noch in slechte zin. Of toch! Ik lieg alweer! Sorry, het zal waarschijnlijk aangeboren zijn.

Het dieptepunt van 2008 was ongetwijfeld de problematiek met mijn rolstoel. Mijn immobiliteit tijdens de vakantie en ergo de onmogelijkheid te participeren in de eerste dagen van de feesten, die jaarlijks gedurende de eerste week van augustus, plaatsvinden in mijn woonplaats Lokeren.

Die onmogelijkheid om me te verplaatsen heeft er evenwel toe geleid dat ik deze weblog startte, een nieuwe wereld en ontzettend veel lieve mensen leerde kennen en nu ook nog eens de 'Blogs Awards '08' ga winnen!

Heb, op deze oudejaarsavond, zoals men hier in de streek pleegt te zeggen, de amuzeleute! Tot in 2009!

29-12-08

En de winnaar is…

Neen, zo ver zijn we nog niet. De wedstrijd is nog maar net begonnen! Voor wie slechts af en toe mijn blog bezoekt: er wordt dus gezocht naar 'de beste Skynet Blog'. Nog niet iedereen heeft blijkbaar door dat al die tralala daaromtrent eigenlijk niet nodig is. Het is toch wel duidelijk dat MIJN blog de BESTE is!

Hahaha, dat klinkt lekker (?) dikkenekkerig, hè?! Maar het is nu eenmaal zo dat je in een wedstrijd als deze, eigenlijk in geen enkele wedstrijd, ver komt met (valse) bescheidenheid! En wees eerlijk: wie haar of zijn eigen blog niet goed vindt, houdt er best mee op, nietwaar?!

Blog Awards 2008

Praktisch nu:

Je klikt op de badge 'blogs awards '08 STEMMEN' in de rechterkolom van deze pagina.

Druk vervolgens op 'STEM NU!'

En in het volgende scherm op 'Mijn favoriete blogs nomineren!'

Heb je nog geen Skynet Pass, druk dan op 'register je gratis' om er één aan te maken. Dat neemt nauwelijks tijd in beslag;

Heb je er reeds één, druk dan op 'Log-in'.

Eens ingelogd, tik je 'rolstoeler' in op de opengelaten plaats van het adres dat je wenst te nomineren.

Vervolgens druk je op 'Bevestigen' en daarna op 'Nomineren'... en de klus is geklaard!

Even terzijde: schrik je géén bult, want dat staat niet. Zeker niet met de feestdagen! Mijn blog is immers, door hen die het hier voor het zeggen hebben, ingedeeld in de categorie 'Lifestyle'. Wie weet wordt 'Life in a wheelchair' wel een hype, een rage in 2009!

Je overige 4 stemmen kan je aan andere goede blogs geven.  Er zijn overigens diverse collega-bloggers die ik net zo zeer als mezelf, sommige zelfs meer dan mezelf, de zege gun. Laat ons bovendien ook niet vergeten dat die 'Awards' maar een bijkomend spelletje is!

Hoe luidt het gezegde ook al weer? Winnen is belangrijker dan verliezen! Oh neen, het is: DEELNEMEN is belangrijker dan winnen! Maar er moet er uiteraard eentje de hoofdprijs wegkapen, en daarvoor stel ik me dus kandidaat! Hartelijk dank voor jullie stemmen!!! Merci!!!

En... niet vergeten: tot 7 januari kan je elke dag opnieuw komen stemmen... Doen!

 

27-12-08

Uitschot

 

Zondagsmarkt Anderlecht - 002 (klein)

De zondag voor Kerst  was ik met mijn echtgenote en kinderen op de markt die elke zondagochtend wordt ingericht op de terreinen van de oude slachthuizen in wijk Kuregem, te Anderlecht. Les abattoir de Cureghem, zoals die plaats het best gekend is door de voornamelijk Franstalige standhouders en bezoekers.

Het was geleden van de laatste zondag van februari van dit jaar, dat we daar nog eens geweest waren. Op deze multiculturele markt, waar je zowat alles vindt wat je nodig hebt of denkt te kunnen gebruiken. Voeding en niet-voeding. In het begin van het jaar waren we er zonder de kinderen. En deed er zich een incident voor dat me toen toch wel even boos maakte.

Vooraleer het uitgestrekte terrein te verlaten, wou mijn vrouw nog op zoek gaan naar enkele producten. Aangezien ik het enigszins beu was om me, uiterst behoedzaam en traag, tussen de mensenmassa te bewegen, stelde ik voor dat ze alleen zou gaan. Ik zou blijven wachten op de plaats waar we ons op dat moment bevonden.

Abattoirs de Cureghem - 002 (klein)Zo gezegd, zo gedaan. Mijn wederhelft verdween in de mensenzee en ik keek uit naar een plekje om op haar terugkeer te wachten. Ik bevond mij aan het begin van het marktgedeelte met de groenten en fruitstandjes. Ik positioneerde mij met mijn elektrische rolstoel schuin tegenover de hoek van een kraam met ondermeer olijven en andere (zuiderse) vruchten.

Door de positie waarin ik stond, kon enerzijds iedereen aan elk product dat op die marktstand werd verkocht en anderzijds bleef er in de gangen genoeg ruimte over voor de passanten. Ik zat daar dus goed, dacht ik, en hield me ledig met het observeren van de mensen die in mijn gezichtsveld kwamen. Zelf was ik die ochtend, als steeds, alweer door honderden mensen 'aangestaard' als ben ik een buitenaards wezen, wat naar mijn weten, nochtans niet het geval is.

Ineens stond daar die standhouder met het, in het Frans uitgesproken, dwingende en dringende 'verzoek' me elders op te stellen, want ik hinderde zijn klanten. Ik weigerde resoluut! En wees die vent op die zee van ruimte om me heen. Toch wou die vent me nog steeds weg. Ik werd boos! En zei hem mijn gedacht. In het Nederlands! Dat was voor die kerel te veel. Iemand met een handicap die mondig  is en op de koop toe in een taal sprak waarvan hij nog niet eens de basis machtig is, dat was voor de groentenmarchand te veel. Met tot kalmte aanmanende handgebaren, kroop hij terug achter zijn vijgen, olijven en andere dingen die ik niet lust kraam.

Zondagsmarkt Anderlecht - 001 (klein)

Inmiddels was Caroline terug. Maar uit koppigheid bleef ik nog vijf minuten op dezelfde plaats staan. En die vent maar vies lonken. Ik sneerde hem nog toe, dat als hij, in mijn land, in mijn hoofdstad, nog iets tegen mij wou zeggen, hij er voor moest zorgen mijn taal machtig te zijn. De man keek me toen aan als een koe die moet kalveren, of net gekalverd heeft, dus in elk geval nogal dwaas, waaruit ik afleidde dat hij van mijn betoog geen jota begreep!

Dat was dus begin 2008. Nu terug naar zondag jongstleden. Als steeds, was het erg druk op de markt. We slenterden met ons vieren enkele uren rond en deden wat inkopen. Vooral kledij voor Brian en Austin. Die hebben regelmatig nieuw lichaamsbedeksel nodig. Omdat ze in de groei zitten! Zogezegd! En de ouders blijven status-quo qua grootte en moeten het dus maar stellen met de kleding die reeds in hun kast hangt! Zo gaat dat nu eenmaal als je kinderen hebt. En ik heb daar helemaal geen moeite mee.

Het was kort na de middag en we waren reeds op weg naar de uitgang van het, deels overdekte, marktterrein. Ik reed voorop. Iemand moet de leiding nemen, nietwaar? Mijn rolstoel wiebelde een beetje. Ik dacht dat mijn zoons me aan het jennen waren, dus reageerde niet. Om hun pret te bederven. Hahaha! Er is wel wat meer nodig om me uit mijn tent te lokken!

Ineens hoorde ik hun mama schreeuwen. Een overdreven reactie op wat de jongens met me deden? Ik zag ineens iemand vanachter mij vandaan komen, en haastig wegstappen. Neen, twee personen zelfs. En niet mijn jongens, maar wel jongelui. Een grote en een kleine. Ik stopte en wachtte op mijn gezellen, om verduidelijking te krijgen over wat er aan de hand was.

Zakkenroller

De verklaring kwam snel. Austin had iemand betrapt terwijl die trachtte de rits van mijn rugzak te openen. Austin had onmiddellijk met zijn vlakke hand op dienen gast zijn vingers getikt! De kleinste van de twee. En Caroline had hen kwaad toegeschreeuwd. Had ik onmiddellijk geweten dat die twee wegvluchtende gasten me hadden trachten te beroven, ik had ze terstond aangereden, zodat ze met hun klikken en hun klakken in het groentenkraam terecht kwamen. Met wat geluk, in dat van die onsympathieke olijvenverkoper!

Ironisch genoeg had ik, in tegenstelling tot wat ik doorgaans altijd doe, mijn gezellen bij het betreden van de markt NIET gewaarschuwd voor zakkenrollers, tasjesrovers en andere straatbandieten. En weerklonk er, net na dit voorval, voor het eerst die dag, uit de her en der opgehangen luidsprekers, een schel klinkende mannenstem die ons waarschuwde op onze hoede te zijn voor gauwdieven!

Je mag van me denken wat je wilt, maar ik heb mijn kinderen aangeraden om, Kick on the chin - 000 (small)als ze nog eens iets dergelijks zien, dat ze Kick in the nuts - 000zulke kerels dan meteen met hun voet een flinke trap op de kin mogen geven, gevolgd door een fameuze schop tussen de benen. De aanval is immers de beste verdediging! En die boeven verwachten geen verweer, weten dat zij in de fout zijn, en zullen steeds trachten er zo snel mogelijk van onder te muizen. Ze zullen vechten om andermans bezit in handen te krijgen, maar niet om hun eer. Want dat hebben die gasten niet; net zo min als normbesef. Vandaar dat het goed kan zijn ze eens een goede rammeling te geven. Dan houden ze zich op zijn minst een tijdje gedeinsd!

Met gauwdieven en ander gespuis en uitschot, heb ik totaal geen compassie. Zelfs niet in de tijd rond Kerstmis. Maar ik heb wel expres gewacht met dit verhaal te schrijven en te publiceren tot na Kerstmis. Want ik ben de dagen voor en na Kerstmis toch ook liever bezig met leuke, vredige gebeurtenissen, en met mij het gros der mensen, veronderstel ik. Vrede op aarde aan elkeen die met haar of zijn pollen afblijft van andermans bezit!

Peace - 000

26-12-08

Oeps! Verkeerde dag!

Het is niet zo dat ik eenieders plezier wil verknallen, maar anderzijds zou het niet eerlijk zijn jullie verstoken te houden van de informatie waar ik bij toeval op stootte. Evenwel ben ik zo attent geweest om te wachten met het wereldkundig maken van mijn kennis tot wanneer eenieder zijn Kerst heeft uitgevierd. De nimmer van ophouden wetende fuifnummers niet te na gesproken.

Begin deze maand publiceerden de Britse kranten 'Daily Telegraph' en 'Sunday Telegraph' een artikel, met daarin de melding dat de befaamde Australische astroloog Dave Reneke, heeft ontdekt dat de ons allen welbekende Heer 'Jezus Christus, is geboren op 17 juni van het jaar 2 voor Christus!

Poolster

De wetenschapper concentreerde zich bij zijn onderzoek op de ster die, volgens de overlevering, de Drie Wijzen naar de kribbe in Bethlehem zou hebben geleid. Kerkvaders in de derde eeuw situeerden de geboorte van Jezus symbolisch op 25 december, 2008 jaar geleden. Wetenschappelijk onderzoek leidde reeds eerder tot de algemeen aangenomen these dat de geboorte van Jezus tussen het derde jaar voor en het eerste jaar na het begin van onze tijdstelling, plaatsvond.

Op zoek naar meer precisie, spitste een team rond de Australische astronoom Dave Reneke zich toe op het evangelie van Mattheüs en de ster die volgens de Bijbel de Drie Wijzen uit het Oosten, naar het stalletje van Betlehem leidde. De vorsers kwamen, op basis van complexe computersoftware omtrent de posities van alle hemellichamen, tot de bevinding dat die ster eigenlijk niets anders was dan een wondermooie conjunctie van de planeten Venus en Jupiter. Die stonden zo dicht ten opzichte van elkaar dat zij uitzonderlijk als één en hetzelfde plotseling opduikend "lichtbaken" schenen. Dat was op 17 juni in het jaar twee voor Christus.

Goed nieuws dus voor eenieder die nog gelooft in dat sprookje rond God's enig geboren zoon, de onbevlekte Maria die het ventje baarde, zijn goedgelovige stiefvader Jozef, de os en de ezel die het kraamhuis verwarmden et cetera...  Want als we deze wetenschappelijke data voor waar aanzien, en waarom zouden we dat niet doen, dan kunnen we, minder dan een half jaar van nu, de Kerstboom en alle daarbij horende ornamenten, nogmaals uit de doos halen. Iets meer dan twee weken na de verkiezingen, en enkele dagen voor het begin van de zomer, vieren we dan de ECHTE geboortedag van Jezus Christus. Compleet met een exorbitante maaltijd van volgepropte kalkoen en ander wansmakelijk vreetvoer en, niet te vergeten: overmatig drankgebruik!

Dat wordt dan 3de Kerstdag. Die datum in december blijft immers best ook gelden, voor het geval later zou blijken dat die wetenschapper zich misrekent heeft en dat die 25ste december toch de juiste dag is. Tot het allemaal zover is, wens ik elkeen die dit leest en die 'van goede wille' is, een Zalige 2de Kerstdag!

24-12-08

Zalig Kerstfeest!

 

Kerst 2008

Prettige Kerstdagen

22-12-08

Kerstverhaal

 

Elf - 005 (klein)

Het had, als naar jaarlijkse gewoonte, daar in het hoge Noorden, een zalige tijd moeten zijn, maar dat was het helaas niet! De Kerstman was ongelooflijk chagrijnig, want het was Kerstavond en alles liep fout!

Vier van zijn magische elfen waren ziek en deze in opleiding, die hen vervingen, werkten uiteraard niet even snel en accuraat als hun ervaren collega's. Waardoor men met de productie van het speelgoed achter was op het schema.

Daar kwam bij dat zijn vrouw de koekjes had laten aanbranden en ook nog eens met de tijdig was gekomen dat zijn ma de volgende dag op visite zou komen, wat de, doorgaans gemoedelijke man, nog meer stress bezorgde!

De druk op de schouders van de Kerstman nam nog meer toe, toen hij naar buiten ging om de rendieren voor zijn arrenslee te spannen. Er waren er blijkbaar twee over de afsluiting gesprongen en weggerend of weggevlogen naar God weet waar!

En toen de Kerstman zijn zak met de Santa Clausmiljoenen pakjes achterin de slee gooide, scheurde die zak open en kwamen de pakjes overal terecht. Nog meer stress!

Om de pakjes terug bij elkaar te kunnen scharrelen, sprong de Kerstman op de slee. Door de brute en onbeholpen wijze waarop hij dat deed, brak één van de planken af! En viel de Kerstman achterover in de sneeuw!

Het werd hem allemaal te veel! De Kerstman klauterde recht en ging, gefrustreerd door al die miserie, weer zijn woning binnen. In een wanhopige poging om met een slok rum zijn zorgen weg te drinken. Maar hij vond de fles niet en liet tot overmaat van ramp het glaasje vallen, waarmee hij een flinke scheut van de godendrank tot zich had willen nemen.

Toen hij de veegborstel uit het berghok nam om de stukken glas bij elkaar te vegen, stelde de Kerstman dan ook nog eens vast dat muizen of andere knaagdieren de strooien veegharen van de borstel hadden opgepeuzeld! Een combinatie van een depressie en een woedeaanval kwam nabij!

Net op dat moment weerklonk de deurbel. Geïrriteerd en bevreesd voor alweer een onheilsbericht, sjokte de oude man naar de voordeur. Hij zwaaide ze open en Engel in Kerstboom (klein)zag voor zich een kleine Engel staan, naast een gigantisch grote Kerstboom. Uiterst opgewekt zei de Engel op lieflijke toon:  "Zalig Kerstfeest, Kerstman! Is het vandaag geen prachtige dag?! Ik heb een mooie boom mee voor u! Waar wilt u hem hebben?"

En zo nam de traditie van het engeltje bovenin de Kerstboom, een aanvang.  Lachen

--- Mijn eigen interpretatie van het verhaal, waarvan ik de originele auteur niet heb kunnen achterhalen  ---

In veel landen is het plaatsen van een engel, bovenin de Kerstboom 'de kers op de taart'. Een traditie waarbij de eer van het plaatsen veelal wordt overgelaten aan een (klein) kind uit het gezin, zo nodig (de hoogte in) geholpen door ma of pa. De engel verzinnebeeld deze die in Bethlehem boven de stal in de lucht hing bij de geboorte van Jezus Christus. Hier bij ons is het meestal de ster der Wijzen die de top van de boom siert, of een pin, die deze in abstracte vorm symboliseert.

20-12-08

Kerstmis komt er aan!

Het ziet er niet naar uit dat wij van een witte Kerst zullen kunnen genieten. Laat onderstaand filmpje dus als (gedeeltelijke) compensatie gelden. Alvast een vreugdevolle kerstperiode toegewenst!