27-12-08

Uitschot

 

Zondagsmarkt Anderlecht - 002 (klein)

De zondag voor Kerst  was ik met mijn echtgenote en kinderen op de markt die elke zondagochtend wordt ingericht op de terreinen van de oude slachthuizen in wijk Kuregem, te Anderlecht. Les abattoir de Cureghem, zoals die plaats het best gekend is door de voornamelijk Franstalige standhouders en bezoekers.

Het was geleden van de laatste zondag van februari van dit jaar, dat we daar nog eens geweest waren. Op deze multiculturele markt, waar je zowat alles vindt wat je nodig hebt of denkt te kunnen gebruiken. Voeding en niet-voeding. In het begin van het jaar waren we er zonder de kinderen. En deed er zich een incident voor dat me toen toch wel even boos maakte.

Vooraleer het uitgestrekte terrein te verlaten, wou mijn vrouw nog op zoek gaan naar enkele producten. Aangezien ik het enigszins beu was om me, uiterst behoedzaam en traag, tussen de mensenmassa te bewegen, stelde ik voor dat ze alleen zou gaan. Ik zou blijven wachten op de plaats waar we ons op dat moment bevonden.

Abattoirs de Cureghem - 002 (klein)Zo gezegd, zo gedaan. Mijn wederhelft verdween in de mensenzee en ik keek uit naar een plekje om op haar terugkeer te wachten. Ik bevond mij aan het begin van het marktgedeelte met de groenten en fruitstandjes. Ik positioneerde mij met mijn elektrische rolstoel schuin tegenover de hoek van een kraam met ondermeer olijven en andere (zuiderse) vruchten.

Door de positie waarin ik stond, kon enerzijds iedereen aan elk product dat op die marktstand werd verkocht en anderzijds bleef er in de gangen genoeg ruimte over voor de passanten. Ik zat daar dus goed, dacht ik, en hield me ledig met het observeren van de mensen die in mijn gezichtsveld kwamen. Zelf was ik die ochtend, als steeds, alweer door honderden mensen 'aangestaard' als ben ik een buitenaards wezen, wat naar mijn weten, nochtans niet het geval is.

Ineens stond daar die standhouder met het, in het Frans uitgesproken, dwingende en dringende 'verzoek' me elders op te stellen, want ik hinderde zijn klanten. Ik weigerde resoluut! En wees die vent op die zee van ruimte om me heen. Toch wou die vent me nog steeds weg. Ik werd boos! En zei hem mijn gedacht. In het Nederlands! Dat was voor die kerel te veel. Iemand met een handicap die mondig  is en op de koop toe in een taal sprak waarvan hij nog niet eens de basis machtig is, dat was voor de groentenmarchand te veel. Met tot kalmte aanmanende handgebaren, kroop hij terug achter zijn vijgen, olijven en andere dingen die ik niet lust kraam.

Zondagsmarkt Anderlecht - 001 (klein)

Inmiddels was Caroline terug. Maar uit koppigheid bleef ik nog vijf minuten op dezelfde plaats staan. En die vent maar vies lonken. Ik sneerde hem nog toe, dat als hij, in mijn land, in mijn hoofdstad, nog iets tegen mij wou zeggen, hij er voor moest zorgen mijn taal machtig te zijn. De man keek me toen aan als een koe die moet kalveren, of net gekalverd heeft, dus in elk geval nogal dwaas, waaruit ik afleidde dat hij van mijn betoog geen jota begreep!

Dat was dus begin 2008. Nu terug naar zondag jongstleden. Als steeds, was het erg druk op de markt. We slenterden met ons vieren enkele uren rond en deden wat inkopen. Vooral kledij voor Brian en Austin. Die hebben regelmatig nieuw lichaamsbedeksel nodig. Omdat ze in de groei zitten! Zogezegd! En de ouders blijven status-quo qua grootte en moeten het dus maar stellen met de kleding die reeds in hun kast hangt! Zo gaat dat nu eenmaal als je kinderen hebt. En ik heb daar helemaal geen moeite mee.

Het was kort na de middag en we waren reeds op weg naar de uitgang van het, deels overdekte, marktterrein. Ik reed voorop. Iemand moet de leiding nemen, nietwaar? Mijn rolstoel wiebelde een beetje. Ik dacht dat mijn zoons me aan het jennen waren, dus reageerde niet. Om hun pret te bederven. Hahaha! Er is wel wat meer nodig om me uit mijn tent te lokken!

Ineens hoorde ik hun mama schreeuwen. Een overdreven reactie op wat de jongens met me deden? Ik zag ineens iemand vanachter mij vandaan komen, en haastig wegstappen. Neen, twee personen zelfs. En niet mijn jongens, maar wel jongelui. Een grote en een kleine. Ik stopte en wachtte op mijn gezellen, om verduidelijking te krijgen over wat er aan de hand was.

Zakkenroller

De verklaring kwam snel. Austin had iemand betrapt terwijl die trachtte de rits van mijn rugzak te openen. Austin had onmiddellijk met zijn vlakke hand op dienen gast zijn vingers getikt! De kleinste van de twee. En Caroline had hen kwaad toegeschreeuwd. Had ik onmiddellijk geweten dat die twee wegvluchtende gasten me hadden trachten te beroven, ik had ze terstond aangereden, zodat ze met hun klikken en hun klakken in het groentenkraam terecht kwamen. Met wat geluk, in dat van die onsympathieke olijvenverkoper!

Ironisch genoeg had ik, in tegenstelling tot wat ik doorgaans altijd doe, mijn gezellen bij het betreden van de markt NIET gewaarschuwd voor zakkenrollers, tasjesrovers en andere straatbandieten. En weerklonk er, net na dit voorval, voor het eerst die dag, uit de her en der opgehangen luidsprekers, een schel klinkende mannenstem die ons waarschuwde op onze hoede te zijn voor gauwdieven!

Je mag van me denken wat je wilt, maar ik heb mijn kinderen aangeraden om, Kick on the chin - 000 (small)als ze nog eens iets dergelijks zien, dat ze Kick in the nuts - 000zulke kerels dan meteen met hun voet een flinke trap op de kin mogen geven, gevolgd door een fameuze schop tussen de benen. De aanval is immers de beste verdediging! En die boeven verwachten geen verweer, weten dat zij in de fout zijn, en zullen steeds trachten er zo snel mogelijk van onder te muizen. Ze zullen vechten om andermans bezit in handen te krijgen, maar niet om hun eer. Want dat hebben die gasten niet; net zo min als normbesef. Vandaar dat het goed kan zijn ze eens een goede rammeling te geven. Dan houden ze zich op zijn minst een tijdje gedeinsd!

Met gauwdieven en ander gespuis en uitschot, heb ik totaal geen compassie. Zelfs niet in de tijd rond Kerstmis. Maar ik heb wel expres gewacht met dit verhaal te schrijven en te publiceren tot na Kerstmis. Want ik ben de dagen voor en na Kerstmis toch ook liever bezig met leuke, vredige gebeurtenissen, en met mij het gros der mensen, veronderstel ik. Vrede op aarde aan elkeen die met haar of zijn pollen afblijft van andermans bezit!

Peace - 000

Commentaren

*** helaas vind je zulke kerels nog overal hé Rudi
dat ze van andermans zaken afblijven !!, geen compassie met zulke gasten !
weeral zo iets typisch ook van die groentenman, je bent toch niet minder omdat je fysiek gehandicpt bent !
maar laat je weekend er niet door verknallen hé
fijn weekend nog verder
groetjes

Gepost door: Borriquito | 27-12-08

op druk bevolkte plaatsen zijn er altijd mensen met lange vingers.Ik heb nooit een handtas mee naar markten.Ik steek altijd mijn portefeulle in mijn broekzak vooraan,misschien een tip voor je Rudy?Nog een fijn weekend dolfijntje

Gepost door: dolfijntje1 | 27-12-08

goedenavond Rudi jammer dat er zulke mensen bestaan ,tot ze zelf eens in een situatie belanden zoals die van jou dan zou je ze horen!
En gauwdieven vind ik de laagste mensen die er zijn. Een goedkope manier om zich te verrijken met andermans bezittingen.
Ik hoop dat je deze periode niet laat vergallen door dit voorval. Ik wens je nog prettige einde jaars dagen toe!

Gepost door: magda | 27-12-08

Hoi Rudi, op drukke plaatsen zou je ogen op je rug moeten hebben, hé! Nog een fijne avond en tot gauw ...

Gepost door: Ri@ | 27-12-08

Rudi Dat is straf wat ik hier lees , ze zouden ze zwart en blauw moeten slaan , om te profiteren van iemands handicap , maar er zijn er altijd van die van iemand met een handicap profiteren ( crapul noem ik dat ) , want die denken dat ze meer zijn dan iemand anders , ze eens goed afkloppen dat is de beste metode , iedereen is hier gelijk voor de wet , of u nu in een rolstoel zit , en of u hebt maar een been of arm , ik zal daar nooit mee lachen , ik zou ze en de meeste zouden dat doen , zulke mensen helpen en niemand heeft daar om gevraagd om zo te worden.
de groetjes van naaktman

Gepost door: naaktman | 28-12-08

Ja ja... op drukke plaatsen als markten, daar vind je dat gespuis volop! Heb eens van een vriendin gehoord over een hele oude baas, die één mouw in zijn jaszak had gestoken en met zijn hand binnendoor tussen de knopen door onopvallend portemonnees aan het rollen was...zij was helemaal verbijsterd dat zo'n oude man dat zou doen! En mijn broer is eens gerold in de MacDonalds...door kinderen!! Klaarblijkelijk aangezet door hun ouders om , terwijl ze rond liepen en zogenaamd aan het spelen en dollen waren, ondertussen de zakken van over stoelenhangende jassen te doorzoeken!! Helaas kwam mijn broer daar niet op tijd achter...hij hoorde dat verhaal van de politie toen hij aangifte ging doen!
Wat jouw opmerking op mijn blog betreft: hahaha! Het líjkt maar zo hoor, dat ik eeuwig de hort op ben...ik ben door het jaar heen echt héél vaak gewoon thuis! Maar ja...wat schrijf je dáár voor interessants over op een blogje hè! Dus over mijn uitstapjes post ik breeduit...en dan lijkt het of ik nooit thuis ben! hahahaha! Ja ja...het kan, ook al schrijf ik áltijd de waarheid, soms best misleidend zijn hè zo'n blogje!! :-)))
Fijne dag nog!
Groetjesssssssssssssssssss!

Gepost door: mizzD | 28-12-08

Verschrikkelijk hoe die groentenhandelaar jou behandelde. Daar had hij idd 't recht niet toe, integendeel zelfs. Jammer genoeg heb je altijd mensen met lange vingers. Ik ben al 'n paar keer m'n portofuille kwijt geweest. Wel super dat je zonen zo reageerden.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 28-12-08

Ri@ Ik heb ogen op mijn rug, maar mijn jas en rugzak hingen er voor! :-)

Gepost door: Rudi | 28-12-08

Borriquito Maak je geen zorgen, zulk een gespuis - en daar reken ik ook die olijvenventer bij - zijn sukkels. En die laat ik niet toe mijn leven, noch mijn humeur te bepalen! :-)

Gepost door: Rudi | 28-12-08

Dolfijntje Ik heb zoveel spullen mee te zeulen, dat ik wel verplicht ben om deze in een rugzak achteraan mijn rolstoel op te bergen. Dingen die voor anderen waardevol zijn (geld, horloge, gameboy van de jongens,...) zitten daar meestal niet in, maar dat weten die dieven niet, hé!

Gepost door: Rudi | 28-12-08

Jaja, mizzD Tracht je er maar uit te praten... hahaha!

Maar je hebt gelijk. Er zijn mensen die, uitgaande van mijn activiteiten waar ze weet van hebben, denken dat ik vrijwel NOOIT thuis ben. Terwijl ik soms zelfs dagenlang het huis NIET buiten kom. Maar dat zien zij niet, en daar praat (of schrijf) je niet over, hè!

Ja, straatboeven heb je in alle leeftijden. Vaak ook kinderen. Bij dat voorval vorige week was het ook één meerderjarige en één minderjarige (die kleine). Het zijn de minderjarigen die jatten. Worden ze betrapt en gesnapt, en door de politie opgepakt, dan komen ze gegarandeerd toch na enkele uren weer vrij, zelfs bij recidivisme!

Gepost door: Rudi | 28-12-08

Dat ge groot gelijk hebt! Waar gaat het naartoe..denk ik dikwijls..
P.S: ik ben de buurvouw van Lady Rosita en ben via haar blog en die van Mizz ook eens komen kijken.
Groetjes.

Gepost door: De buurvrouw | 28-12-08

Dag buurvrouw van Lady Rosita Welkom op mijn weblog. Leuk dat je eens kwam piepen en een reactie achter liet!

Groetjes

Gepost door: Rudi | 28-12-08

*** Je hebt groot gelijk..Ze moeten met hun poten van andermans gerief afblijven hé..

Heel fijne dagen nog
Groetjes

Gepost door: illness | 28-12-08

Dank u Dank u wel.
Ik zal u zeker op de hoogte houden.
Mooie blog hoor !
Prettige eindejaarsfeesten

Gepost door: Layla | 28-12-08

Heb je hele verhaal met interesse gelezen!
En dat je GROOT gelijk hebt Rudi, in beide gevallen!
Ik wens je nog een fijne avond!
Groetjes van Fleur

Gepost door: Fleur | 28-12-08

Tegen hun sjokkedeizen is de leukste plaats als ze aan jouw gerief zitten me dunkt!

Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil he...er schiet niet veel meer over van goede wil...ze worden een zeldzaamheid!

In het vervolg de portemonee op je borst op zulke plaatsen is misschien nog de enige methode om zonder kleerscheuren weer thuis te komen!

groetjes

Ps: Ik kreeg eerlijk gezegd ook compassie met onze boom lol.

Gepost door: maike | 28-12-08

Je hebt in beide gevallen groot gelijk !
Ik walg van zo'n mensen, die denken als
je in een rolstoel zit je geen rechten meer hebt.

We zijn al bijna aan het aftellen !
Gr.
P-TER

Gepost door: P-TER | 29-12-08

Nu ga ik extra opletten als ik nog eens naar de markt aan den abattoir ga.... ps: alvast fijne feesten en een goed start van 2009

Gepost door: Annick | 29-12-08

standhouder Groot gelijk heb je wat jouw houding tov die standhouder betreft. Als ik naar zijn goesting te lang met mijn rug naar zijn kraam zou staan, zou hij het ook niet moeten wagen om daar kritiek op te geven. Ik krijg het schijt van zo'n kraamhouders, bederft gans de ambiance van zo'n markt. Net zoals die zakkenrollers. Ben al ene keer op de trein het slachtoffer geworden van zo'n gasten en een andere keer had in het in het snotje en kon ik tijdig reageren. Niet dat zij daar last van hadden.
't Is erg, 't is erg.

Gepost door: pieterbie | 29-12-08

Goede morgen ja als je in een rolstoel zit krijg je het soms hard te verduren he. We zijn nu al 2 jaar na elkaar met iemand op reis geweest die ook in een rolstoel zit en wat je dan allemaal meemaakt hou je niet voor mogelijk , als de mensen konden liepen ze hem gewoon omver. We hebben op die reizen al dikwijls op onze tanden moeten bijten want anders zat het er bovenarms tegen.

Fijne maandag
Etje

Gepost door: Etje | 29-12-08

hoi rolling-rudi ;-) Het verhaal ook met belangstelling gelezen. Tussen alle kaf zit koren etc ... we gaan hier niet in clichés praten, verdraagzaamheid daarentegen moet van beide kanten komen. Ik trok tweemaal door Marokko en nog andere islamitsiche landen. Ik weet dat hun cultuur een handicap moeilijk aanvaard, het een beetje probeert te verstoppen in hun familie als het voorkomt. Ik heb er toen met meerderen erover gesproken,: dat iedereen mens is ondanks ...
Het gedrag van de marktkramer praat ik geenszins goed, ik had hem wat aangedaan denk ik. Wat het stelen betreft ook niet goed te keuren. Spijtig dat men jou als " mobiele " excuseer de woordkeuze als doel uitkoos.
Terecht was je mondig en dat mag ook.
Ik heb zo dikwijls alleen op die markt gelopen, en nooit is mij iets overkomen. Gelukkig maar.Maar het rare is ik voelde mij er ook niet Onveilig en werdt steeds vriendelijk bejegend. Ik hoop voor u dat het maar bij dit ene voorval blijft.
Oh ja, ik ben blij dat je mijn zonnekes ontdekte dus zeg ik maar tot ziens.
Keep on rolling en succes, see u! ;-)

Gepost door: Sunny-Kay | 29-12-08

Goeie morgen Rudi ! Het is hier in Oostende nist beter : gauwdieven, overvallen, zinloos geweld aan de lopende band.
De meeste Oostendenaars durven niet meer buiten komen zodra het donker wordt... 't is ver gekomen !
Volgens de mededelingen van overheidswege wordt dit wel wat overroepen... en daarmee is een volledig beeld geschetst van de toestand.

Maar wij hebben hoop op de toekomst, je weet maar nooit !

Gepost door: Jeroen | 29-12-08

Zo is dat Jeroen. Politici steken graag hun kop in 't zand. Struisvogelpolitiek noemt men dat.

Goed dat het positieve denken van de Oostendenaars hen nog niet is ontstolen!

Een prettige dag gewenst!

Gepost door: Rudi | 29-12-08

Sunny-Kay Op die markt staan ook veel lieve mensen, hoor. Het merendeel trouwens. Ook het grootste deel van het internationale; multiculturele publiek gedraagt zich ‘gewoon’. En dikwijls manen, vooral Islamitische dames, met hoofddoek, anderen aan om plaats voor me te maken, als ze merken dat ik moeilijk door de mensenzee geraak.
Wees er maar zeker van dat ik blijf rollen… ook regelmatig eens richting zonnekes!

Gepost door: Rudi | 29-12-08

Rudi, Een straf verhaal hoor. Wat een kinkel, die olijvenverkoper. Niet te geloven hoe egoïstisch en respectloos mensen soms zijn.
Laat er je eindejaarsfeesten maar niet door verknallen.
Groeten !

Gepost door: Piet | 29-12-08

groot gelijk Soms onvoorstelbaar, hoe bekrompen sommige mensen zijn. En ja... uitschot is er nu eenmaal overal. Je schrijft mooi vlotte leesbare berichtjes, leuk om hier te komen lezen. Net om de hoek bij mij woont Etienne, rolstoeler sinds een ongeval op zijn achttiende (meer dan 30 jaar geleden). Samen 'joggen' we regelmatig langs de Moervaart. Hij gebruikt daarvoor een soort 'handpedalen' met een ketting en geeft meestal het tempo aan. Hij is een begenadigd fotograaf en zijn fototoestel gaat altijd mee. Dat is meestal een uurtje genieten en keuvelen en ik heb ook een enorme bewondering hoe hij met zijn beperking omgaat. Daarom is het goed hier te komen lezen en eens vanaf de andere zijde jouw verhalen te horen. Prettige feestdagen!

Gepost door: Dirk | 29-12-08

Wat een verhaal. Gelijk heb je. Fijne feestdagen nog. Grz Nana

Gepost door: Nana | 29-12-08

rudi...goede avond volledig gelijk met uw visie ! Fijne groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | 29-12-08

De commentaren zijn gesloten.