01-12-08

Poep op de stoep

Als gezonde, mobiele volwassen persoon heb je er over het algemeen geen flauw benul van hoe het is om je over het trottoir te verplaatsen, gezeten in een stoel met (liefst) minstens 4 wielen onder. Of met krukken, of als persoon die door ouderdom, ziekte of handicap, niet meer zo goed te been is. Of als persoon met een visuele beperking, die zich dikwijls, al dan niet met behulp van een geleidestok, letterlijk op de tast dient te verplaatsen. Of als kind, waarvoor een enkele centimeters omhoog stekende steen, reeds een gevaarlijk grote hindernis is.

Trottoir - cartoon

Zelf ben ik eigenlijk ook pas echt geonfronteerd geworden met de problematiek van de dikwijls abominabele staat, ergo ontoegankelijkheid van de publieke voetpaden, sinds ik rolstoelgebonden ben. De decennia voordat die klootzak van een chirurg mijn lichaam verknoeide, bracht ik immers al stappend door. Althans vanaf de leeftijd van een maand of twaalf, vermoed ik. Aangezien mijn ouders mij nooit het tegendeel hebben proberen wijs te maken, veronderstel ik dus dat ik, net zoals het merendeel der baby's, mijn eerste levensjaar, eerst hulpeloos op mijn rug liggend en later al kruipend, heb doorgebracht.

Dit duidelijk gemaakt en verklaard zijnde, wil ik terugkeren naar het thema, met name ondeugdelijke trottoirs. Dat rijden daarop niet zo eenvoudig is, dat heb ik wel reeds even kunnen ervaren toen mijn tweeling nog klein was en we de dreumesen tijdens het wandelen voortduwden terwijl ze in hun duo kinderwagen lagen of zaten. Een model met de zitjes achter elkaar. De verkoopster had ons het type waarbij de kinderen naast elkaar liggen/zitten ten stelligste afgeraden omdat je daarmee nergens tussendoor of binnen kan.

Kinderwagen - 004 (Austin & Brian) (klein)

Dat ontraden gebeurde dus met recht en rede, zo konden wij in de praktijk vaststellen. Want zelfs met zo een lange kinderwagen was het dikwijls niet gemakkelijk om op het voetpad overal langsheen te laveren. Hindernissen zoals uitstekende voordeurdorpels, bloempotten, reclamepanelen, fout gestalde fietsen, stellingen voor gevelwerken, palen van verkeers- en informatieborden, vuilniszakken of -bakken... Om niet te vergeten dat we er ook nog eens op moesten letten de kinderwagen niet te dicht tegen de straatkant te manoeuvreren, om zo te vermijden dat de kinderwagen, met daarin de kindjes, van de immens hoge stoeprand naar beneden zou kantelen. We moesten dus enorm alert zijn, en uitkijken, want er kwam dan ook nog eens bij: het ontwijken van blikjes, glas, andere troep en vooral ook van poep op de stoep!

Brian & Austin (klein)

Geen sinecure dus. Een extra probleem was en is, dat de meeste trottoirs in min of meerdere mate hellend zijn. Ten behoeve van de afwatering. Waardoor zowel een kinderwagen als een rolstoel steeds naar links overhelt. Een kinderwagen bijsturen gaat nog wel redelijk, alhoewel het met zo'n lang getrek als het onze, met twee flinke baby's in, toch ook enige kracht vergde. Als rolstoeler is het echter helemaal kut. Je lichaam helt steeds naar links. Een manuele rolstoeler dient links gedurig meer kracht te zetten op haar of zijn draaihoepel, en daarnaast ook nog eens het lichaam recht te houden. Als elektrische rolstoeler doe ik dat bijsturen met mijn joystick en is vooral het recht blijven zitten een probleem. En fysiek erg belastend, vooral in mijn nek

Wat dat afhellen betreft zijn zelfs fietspaden veelal in datzelfde bedje ziek. Alhoewel meestal toch in mindere mate. Komt daarbij dat je weg daar doorgaans hindernissenvrij is. Een fout geparkeerde wagen niet te na gesproken. Persoonlijk prefereer ik dan ook, waar mogelijk en aanwezig, voor mijn verplaatsingen, het fietspad te gebruiken.

In de stront

Is dat afhellen en de nood aan bijsturen een niet te verhelpen euvel? Wellicht! Tenzij je tegen het verkeer in rijdt, zoals ik al eens pleeg te doen. Omwille van het net geschetste probleem. Of omdat het trottoir of fietspad aan de overkant van de straat van een minder slechte kwaliteit is, in de zon ligt, of gewoon omdat die weg korter is, zodat ik vlugger thuis ben. Vooral als het begint te regenen en ik niet de geschikte kledij aanheb, is dat de reden om te kiezen voor deze optie.

Een beetje burgerlijke ongehoorzaamheid dus. Dat kan mijns inziens absoluut geen kwaad. Als ze willen dat ik steeds rij waar ik wordt verondersteld te rijden, dat de overheid dan zorgt dat er overal een fatsoenlijke infrastructuur aanwezig is! Het probleem is allicht het feit dat er te weinig beleidsmensen zin die dagdagelijks zelf aan den lijve ondervinden wat er nog steeds hapert aan de kwaliteit van de voetgangersinfrastructuur. Wie van deur tot deur wordt vervoerd op de achterbank van een luxueuze wagen, kan natuurlijk moeilijk hetzelfde ervaren als wat de vrouw of man in de straat ondervindt. Dit meld ik geenszins uit afgunst. Integendeel! Die mensen hebben hun redenen om voor deze vervoerswijze te kiezen. Zij willen tijdens hun talloze verplaatsingen kunnen werken, lezen, schrijven, telefoneren en zo meer, zonder andere weggebruikers in gevaar te brengen.

Luisteren naar de ondervinding van zij die zich wel dagdagelijks als voetganger in het verkeer begeven, is dan het devies. Sommige hooggeplaatste en lokale beleidsvoerders doen dat hoor! Anderen vinden het gewone volk te min. Vaak zijn het de mindere goden van de lagere overheid, die zo denken. Ze hebben op een gegeven moment een maatschappelijke status bereikt, een bestuurlijk of beleidsmandaat bekomen en willen geen inmenging van anderen dan de eigen, vaak beperkte, zogezegd gespecialiseerde kennissenkring, uit eigen partijrangen. Zielig en triest...

Gelukkig zijn er ook anderen. Die leggen zelf een luisterend oor bij hen die het best op de hoogte zijn, of laten hun medewerkers dat doen. Niet zelden trekken ze, om hen te adviseren, mensen aan die zelf ervaringsdeskundig zijn in deze materie. Die zijn goed bezig! De anderen mogen voor mijn part verzwelgen in de poep op hun stoep!

Commentaren

Hey Ik heb met heel veel belangstelling jouw artikel gelezen. Ik wens je nog een fijne maandag.

Gepost door: martin | 01-12-08

slechte stoepen is voor mij nog hinderlijker dan een poep op de stoep en daar wordt veel meer heisa rond gemaakt. Mja tis ook weer geen wonder, ik die het zelf niet kan oprapen van men hond zal altijd zakjes bij hebben om het te laten opkuisen of een plekje zoeken waar geen voetgangers lopen.

Gepost door: Maggy | 01-12-08

De commentaren zijn gesloten.