12-10-08

Nationale Ziekendag

Vandaag is het 'Nationale Ziekendag'. Welke persoon of organisatie dit ooit in het leven heeft geroepen, weet ik niet. En het doet er ook niet toe! Feit is dat ik elk jaar, omstreeks deze dag, van Ziekenzorg CM een presentje krijg. Aan huis gebracht door een lid van de lokale kern. Nochtans ben ik niet 'echt' ziek, maar wel 'echt' gehandicapt'! Wat een woord! Zo oubollig! Men moest me straffen, elke keer ik het nog aandurf dit woord te gebruiken'.

Ziekenzorg CM

Chronische pijn, spasmen, osteoporose, ademhalingsstoornissen en zo meer, zijn ook ziektesymptomen. En ik heb deze bij de vleet. Het is niet omdat ik daar doorgaans over zwijg, om anderen niet te belasten met dingen waar ze toch niks aan kunnen verhelpen, dat ze er niet zijn. En moest ik er niet zo veel last van hebben, ik zou verdorie vergeten dat ik ze heb! Zoals in de eerste alinea van dit bericht even gebeurde. Derhalve neem ik mijn woorden terug en  corrigeer: ik ben wel degelijk ziek!

Fysisch althans. Geestelijk ben ik uitermate gezond. Wat in mijn situatie helemaal niet evident is. Vele mensen gaan er mentaal onderdoor. Beladen met pijn, verdriet om ondermeer het verlies van lichaamsfuncties en van de gezondheid, financiële problemen door te hoge ziektekosten en een te laag inkomen en veelal de onmogelijkheid daar zelf iets aan te veranderen, Wat dan weer leidt tot frustraties wegens een totaal gebrek aan perspectieven. Daar komen dan dikwijls nog relatieproblemen bij, verveling bij en vereenzaming. Want het is inderdaad zo dat, wie ernstig ziek is, niet alleen zijn gezondheid verliest, maar vaak ook heel wat sociale contacten!

Eenzaam (klein)

Het is dan ook goed dat er organisaties zijn zoals Ziekenzorg CM en andere, minder gekende en minder omvangrijke verenigingen, die mensen groeperen die, hopelijk vanuit menslievendheid, als vrijwilliger het engagement aangaan om personen die zwaar ziek zijn of fysisch beperkt, buiten hun deur te krijgen, uit hun isolement te halen. Of, als dit om medische of praktische reden, absoluut niet kan, naar hen toe te gaan. Zeer lovenswaardig! Toch bereiken deze initiatieven doorgaans  voornamelijk enkel oudere mensen, wat jammer is.

Iedereen is er bij gebaat dat zij, die fysiek lijden, geestelijk de nodige verstrooiing krijgen. Dit kan door een goed gesprek omtrent een onderwerp 'dat de zieke persoon' aanbrengt, of dat haar of hem op zijn minst interesseert. En best ook eens een verplaatsing naar een andere omgeving, een ander milieu. Steeds maar kijken op dezelfde muren, datzelfde plafond, dat zelfde uitzicht op de buitenwereld door steeds datzelfde raam,... dit stramien moet zo vaak mogelijk worden doorbroken.

Inclusie

Regelmaat en routine zijn goed. Dat geeft zekerheid, maar wint pas echt aan belang, wanneer er nu en dan eens van wordt afgeweken. Als fervent voorstander van inclusie en diversiteit, en absoluut gekant tegen de hokjesmentaliteit, pleit ik ervoor personen die ziek zijn of een handicap hebben zo veel mogelijk geïntegreerd te laten in de 'gezonde' maatschappij. Niet alle zieken en personen met een beperking samen brengen, maar hen deel laten uitmaken van activiteiten waarbij de groep voornamelijk bestaat uit gezonde mensen. Stigmatiseren wordt daarmee vermeden, en opname in het gezelschap, zonder dat de gezonde, valide leden de aanwezigheid van de zieke of invalide persoon als storend ervaren, heeft meer kans op slagen.

Wie zich in het gebied tussen de twee oren, goed voelt, merkt ook de weerslag dat dit heeft op de lichamelijke conditie. Fysiek minder klachten, betekent minder doktersvisites, minder medicatie, en bijgevolg, puur economisch gezien minder kosten voor de ziekteverzekering, dus zelfs onze meest asociale, egocentrische medeburgers varen er wel bij!

Commentaren

fijne zondagavond ik kom je een fijne zondagavond toewensen groetjes van arie.....

Gepost door: Arie | 12-10-08

Leuk log heb je Rudi, ik kom zeker nog eens vaker lezen.
Groets Astrid

Gepost door: Astrid | 13-10-08

De commentaren zijn gesloten.