14-08-08

Spetters

Tv kijken doe ik normaal gezien pas als ik ’s avonds in mijn bed ben geïnstalleerd. Dus meestal vanaf een uur of elf, half twaalf. Gisteren was het iets later en kwam ik tijdens het zappen op vt4 terecht, waar de film Spetters, van Paul Verhoeven, te zien was. Met een toen nog jonge Renée Soutendijk in actie als een spetterende sexy en hete meid. Eén van de andere hoofdpersonages komt op een bepaald ogenblik met zijn crossmotorfiets ten val en houdt daar een dwarslaesie aan over. Een paraplegie, meer bepaald. En door die verlamming aan de onderste ledematen komt die kerel dus in een rolstoel terecht.

Spetters (1980)

Als op een gegeven moment zijn lief (ja, inderdaad de eerder genoemde Renée Soutendijk!) bij hem op bezoek komt in het ziekenhuis, deelt hij haar ondermeer mee dat hij op zijn blaas moet kloppen om te plassen. Dat is blijkbaar ergens in de grijze massa waarin mijn geheugen zich bevindt, blijven hangen. Want toen ik 20 jaar later zelf verlamd in een hospitaalbed lag, eindelijk verlost van die ellendige blaassonde, herinnerde ik mij deze passage uit de film, en heb ik de techniek op mezelf toegepast. Met succes! Later kwam ik te weten dat deze handeling ‘tapotage’ wordt genoemd.

Zo zie je maar dat een, bij het verschijnen in 1980, controversiële film, toch ook educatief kan zijn Als fan van Nederlandstalige films, heb ik deze filmklassieker, die inmiddels een cultstatus heeft verworven, reeds meermaals gezien en ik blijf hem mooi vinden. Mocht je er zelf, om welke flauwe reden ook, nog niet aan toegekomen zijn, dan raad ik je aan dit zeker eens te doen. Waar wacht je op? Je moest al in de videotheek staan!

De commentaren zijn gesloten.