11-08-08

Gedaan met feesten.

Hoe graag ik The Scabs, en eigenlijk toch ook wel Alanis Morissette gisteren aan het werk had gezien op de Lokerse Feesten, het is er niet van gekomen. Ik kreeg dat thuis niet geregeld. Vrouw moest werken, een zoon vertrok deze ochtend op danskamp en de andere jongen had ik beloofd gisteren niet te laat naar huis te gaan. Ik ben er nog éne van de oude stempel, hè, bij wie de belangen van het huisgezin primeren en heb daar ook géén moeite mee!

Niet getreurd, dus. Treuren is iets voor aan bomen gebonden en vervolgens daar achtergelaten hondjes, omdat hun baasje op reis wil gaan naar ergens waar hun hond niet welkom is, of  simpelweg omdat ze vrezen dat het arme dier hun vakantie zal verpesten. Triest…

Aangezien ik geen huisdieren, maar wel een gezin heb om rekening mee te houden, had ik een alternatief avondplan opgesteld. Wat muziek bezien en beluisteren op de Fonnefeesten, het vuurwerk en dan een beetje vertoeven op de kermis. Dat zou het worden en zo is het ook geweest. Toen ik even na achten met mijn kroost op de Oude Vispmijn arriveerde, was daar al redelijk veel volk present. Genietend van 'Dark Side Of The Moon', de Belgische Pink Floysd tribute band van Marc Terreur. Ik kan je verzekeren: het was de moeite! Maar dienen drummer is een potter! Ik stuurde onze Brian naar voren om te trachten, na het bisnummer, één van dienen gast zijn gebruikte drumstokjes op te vangen. Maar in plaats van ze in het publiek te gooien, zoals men doorgaans doet, nam hij ze verdorie zélf mee naar huis! Wie weet, misschien tracht hij die wel voor zo veel mogelijk geld te verkopen op Ebay! Maar ik betwijfel of hij succes zal hebben om die kleinoden aan de man te bregen. Later misschien, als de band zo groot en populair is als deze van The Australian Pink Floyd Show, een groep die al 20 jaar hetzelfde doet als DSOTM, en daar internationale roem mee oogst. Zo gaf deze band, afkomstig van de andere zijde van deze aardkloot, vorige maandag nog een spetterende show ten beste op een festival in het West-Euriopese klotenstaatje België. Jawel, inderdaad: op de Lokerse Feesten!

Wat die feesten betreft wil ik trouwens nog iets kwijt. Meer bepaald over dat platform. Enerzijds is het fijn dat men mensen die in een rolstoel zitten, of door een al dan niet tijdelijke beperking, nood hebben aan een zitje, de mogelijkheid biedt om een redelijk goed zicht te hebben op hetgeen zich afspeelt op het podium. Maar er zijn zoveel beperkingen aan dat verhoog. Eens je erop zit, zit je gevangen. En het is een gans gedoe als er iemand af moet om bijvoorbeeld naar het toilet te gaan (beter: rijden. Bovendien mag er normaliter slechts maximaal één van je gezellen met je mee op het verhoog, en dan nog enkel als er voldoende plaats is. En als, zoals bij mij, mijn zonen er bij zijn, die al eens graag rondgaan op het terrein, enkele keren af en op het platform gaan, dan vliegen die eraf. Belachelijk… Enfin, zo was het vorig jaar toch. Nu was dat voor mijn rakkers géén probleem. Die trokken hun plan door dan langs de zijkant naar omhoog te klimmen en vonden dat nog leuk ook! Maar kom, snapt men dan niet dat zo een concert meer is dan naar liedjes komen luisteren en een act aanschouwen? Dat het een sociaal gebeuren is dat je, ook als rolstoeler, samen met je familie of vrienden wilt beleven.

Bovendien werkt dat samen plaatsen van mensen met een beperking stigmatiserend. Als het dan toch moet, en ten gunste is van de mensen met een beperking, dan kan men net zo goed ook een zone creëren voor mensen die slechtziend zijn. En waarom ook geen apart vak voor personen die hardhorig zijn. Dat zou de organisatoren in mijn geval met een (bijkomend) probleem opzadelen, want ik hoor in alle drie de categorieën thuis! Lachen

En nu we toch bezig zijn, kunnen we er misschien nog een vakje bijmaken voor mensen met eeltige voeten. En één voor mensen met een bierbuik. Of neen, dat wordt waarschijnlijk niet aanzien als een handicap, zeker? Alhoewel ik me kan voorstellen dat zo een tonnetje bij bepaalde lijfelijke activiteiten een niet te onderschatten belemmering, noem het maar beperking, is.

Dit alles alleen maar om aan te tonen hoe belachelijk en betuttelend de ganse zaak wordt aangepakt. Eigenlijk zou het publiek op een helling moeten staan, met het podium beneden, bij wijze van spreken in het dal. Dan zou iedereen min of meer wat te zien krijgen. En dat zouden faciliteiten zoals dat verhoog niet meer nodig zijn. Mijn idee is allicht utopisch wegens praktisch gezien niet haalbaar, maar kom, een mens mag dromen, voorstellen en hopen, nietwaar?

Dat er niemand het in zijn of haar hoofd haalt op de vraag in de voorgaande alinea, te antwoorden, want ze is retorisch! Ja, ik heb voor alle zekerheid een hyperlink geplaatst voor dat woord, want wie de betekenis van moeilijke woorden in een woordenboek als bijvoorbeeld de online Van Dale gaat opzoeken komt daarmee dikwijls bedrogen uit en geen stap verder, want de uitleg die men krijgt durft nogal eens onduidelijker te zijn dan het oorspronkelijke woord zelf,

wie graag een beknopt concertverslag wil lezen van de afgelopen 10 dagen Lokerse Feesten, vindt vast zijn gading op de website van het Nederlandse muziekblad OOR.

Het weer voelde deze avond helemaal niet koud aan. En neen, niet omdat ik dronken was. Ik drink trouwens slechts uiterst zelden iets waar alcohol in zit. Diverse longspecialisten hebben mij immers wijsgemaakt dat alcohol slecht is voor mijn reeds belabberd luchtwegstelsel. Dus blijf ik gewoonlijk af van geestrijke dranken. Als ik uitga drink ik trouwens, behoudens enkele slokjes water om mijn keel vochtig te houden, helemaal niks! En de uren ervoor ook nauwelijks. Dit alles om te vermijden dat ik op verplaatsing naar het toilet moet gaan. Want, ten eersten kan ik dat niet zonder hulp, en ten tweeden: vindt maar eens een (toegankelijk) toilet, en dan nog eentje waar ik met mijn grote buitenrolstoel binnen kan!

Na het formidabel mooie vuurwerk (ze hebben mij betaald om dat hier zo te beschrijven, maar ik ben het er wel mee eens), vormde zich een gigantische volksopstopping, want iedereen wou blijkbaar ineens dringend elders heen, Pas op, ik was daar ook bij en zat bijgevolg ook vast in de menigte. Maar ik had een (goede) reden. Ik moest naar mijn zoons toe, die met enkele vrienden naar de rups op de kermis waren gegaan  Maar waarschijnlijk hadden ook die andere mensen in de file een even valabele reden om in beweging te zijn.

Normaal gezien doe ik dat niet, denken aan mannen. En zeker niet als ik in mijn nest lig. Maar toen ik gisteren, even voor middernacht, door mijn verpleegster in bed was geholpen, dacht ik toch even aan Guy Swinnen, die op dat eigenste moment waarschijnlijk nerveus stond te wachten tot hij met zijn rockband het podium van de Lokerse Feesten mocht bestijgen. Voor mij waren de feesten op dat ogenblik reeds voorbij. Ik ben er zéker van dat velen het, zoals ik in mijn jeugd placht te doen, zullen gerekt hebben tot bij het ochtendgloren. En waarom niet? Ze kunnen er maar deugd van hebben gehad. Die houten kop is voor in de late namiddag, als ze weer wakker worden na een te korte slaapstonde!

Zelf werd ik ook onrustig, deze avond, omstreeks een uur of 8. Eerst had ik niet door wat er aan de hand was, maar even later wel. Ik liet me een trui aandoen en overwoog even om toch eens tot aan de pleintjes te rijden om te zien of daar toch niet één of ander bandje zijn ding stond te doen, maar ik achtte de kans daarop zo klein dat ik dan maar besloot een ritje te maken in onze achterbuurt. En daarmee wil ik, zonder bijbedoelingen, in een eigen definitie van het woord, aanduiden: de buurt aan de achterzijde van onze woning. De rit bracht me voldoende zuurstof, ergo kracht, om bij thuiskomst in staat te zijn dit stukje te typen. Salut!

Commentaren

we hebben toch luxe zo op een verhoog. Normaal had ik ook naar het vuurwerk komen zien, maar aangezien men trouwe metgezel (men hulphond) ziek is bleef ik maar thuis.

Verder ging men tweelingszus zondag naar het optreden welke je wou zien, maar ze had ook haar bedenkingen bij het platvorm voor mindervaliden.
Ze vond het nogal ver staan en zag eigenlijk niet zoveel dan dat ze had gehoopt, je zit dan wel hoger, maar dat is het dan ook. Wil je meer vooraan tss het volk zie je nog minder want er is geen 1 mens die plaats voor je wil maken integendeel, de meesten kijken nog eens vies van "wat kom jij hier doen stuk onbenul", enfin...
Ze zijn wel niet allemaal zo maar toch wel een groot deel.
Toen ik vorig jaar ging keken sommigen validen zelf vies omdat mindervaliden "de luxe hadden daar uren stil te mogen staan" op zo een verhoog (kreeg bijna claustrofobie tss al die soortgenoten die bijna op je schoot vertoeven om ook een plekje te kunnen benuttigen), terwijl ze (validen) lager moesten staan maar wel overal konden gaan en staan (drankje halen, eten, plasje gaan maken, etc) waar ze wouden, enfin kwil niet klagen zene mja er is nog veel werk in de maatschappij tegenover de mindervalide mens, zeker de ingesteldheid van het grootste deel moet nog beetje bijgeschaafd worden!

Gepost door: Maggy | 12-08-08

De commentaren zijn gesloten.