10-08-08

Limburger op Lokerse Feesten

Een Belgisch (Vlaams) avondje gisteren op de Lokerse Feesten. Monza, Das Pop en Arsenal stonden op het programma, en het entreeticket was zijn geld waard. We hebben kunnen genieten van puike optredens! Weliswaar af en toe vanonder de paraplu, want het water viel bij wijlen met bakken uit de hemel. Maar zo knus onder een regenscherm zitten heeft ook zijn charme, vind ik. Alleen jammer dat die dingen meteen ook menigeen het zicht belemmeren.

Over dat laatste wens ik nog iets kwijt. Het is toch godgeklaagd hoe lomp sommige mensen zijn. Jong, oud, man, vrouw, deftig gekleed of in lompen, er zijn er altijd bij die je gedurig het zicht ontnemen. En zelfs al laat je er hen door anderen op attenderen, ze verzetten zich twee stappen, maar enkele minuten later staan ze weer voor je neus.

Zoiets heb ik in mijn leven nooit gedaan. Mijn lichaamslengte is 1m87. Dus toen ik nog rechtop kon staan (en stappen) was ik voldoende groot om van in een menigte wel iets te zien van hetgeen waar de meute naar aan het kijken was. Nooit ofte nimmer zou ik het in mijn hoofd hebben gehaald om mij op te stellen voor een persoon die kleiner was dan mij. Integendeel, ik maakte plaats voor hen als ik merkte dat zo iemand achter me stond.

Wellicht komt dat omdat ik welopgevoed ben. Stijn Meuris, de frontman van Monza, zei dat ook al over zichzelf en over Limburgers in het algemeen, toen dat tijdens zijn set ter sprake kwam. Als ik het goed gehoord heb en/of het mij goed herinner, noemde hij vervolgens Limburg de ‘moeder van de Vlaamse provincies’. En ik ben het geheel met hem eens. Ik ben dan ook een echte Limburg fan. Altijd al geweest omwille van de natuur en de mensen met hun gastvrijheid en hun (grappige) taaltje. En sinds ik in een invalidenkarretje zit, ook en vooral om hun toegankelijkheid! Zowel wat betreft het openbaar domein (ondermeer fietspaden, trottoirs en pleinen) en gebouwen (station, bib, stadhuis,…) als het privaat domein en gebouwen (bv. Horecazaken) is deze provincie het meest hindernissenvrij.

Tot vlak na het optreden van Das Pop stond ik naast de geluidstoren, daarna schoof ik op naar achteren, want uit ervaring weet ik dat er geen doorkomen meer aan is eens een act bezig is. Toch opmerkelijk hoe gemakkelijk de massa zich laat opzwepen door zo een groepje. Ook fantastisch zingende Bent Van Looy van Das Pop slaagde daar probleemloos is. En de mannen van Arsenal hadden er eveneens geen moeite mee. Terwijl zoon Brian tijdens het optreden van deze laatst vermelde band met Base backstage was geraakt, vroeg zoon Austin, die moe was, of we de volgende dag ook zo lang gingen blijven. Ik antwoordde hem dat we vroeg naar huis zouden gaan, héél vroeg. Dat stelde hem gerust, tot ik er aan toevoegde: om een uur of 3! De jongen had evenwel snel door dat ik aan het grappen was.

We verlieten de Lokerse Feesten langs dezelfde kant als deze waarlangs we gekomen waren: de nooduitgang. Eddy was als steeds van corvee en opende de hekkens vooraleer ik er zelfs om vragen kon. Ook bij deze nogmaals bedankt, makker!

De nieuwe dag was droog ingezet. Ook de wind was even gaan liggen. Een te zacht en een te mooi weertje, een te mooie nacht, om al naar huis te gaan, vond ik. Dus toch maar even piepen hoe het er op de Fonnefeesten aan toe ging. Het geluid dat reeds van op enige afstand te horen was, klonk in ieder geval uitnodigend. Eens snel een blik werpen op de Gibson Brothers die daar op het podium die prachtige deuntjes ten gehore brachten, was er echter niet bij. De Vismijn stond immers overvol. De vrijwilliger van het Wit-Gele Kruis, die er elk jaar bij is, bood nog aan te trachten tussen de menigte een plaatsje voor me te forceren. Ik dankte hem voor het aanbod, maar ging er niet op in. Ik heb immers gemerkt dat er ’s avonds laat al eens wat gebroken glas op het terrein ligt, en lekrijden wil ik tot elke prijs vermijden.

Nog één avond te gaan en het is al weer uit met de pret. De vele honderden medewerkers aan deze feestweek zullen er allicht niet rouwig om zijn, vermoed ik, Alhoewel ze het anderzijds ongetwijfeld ook jammer zullen vinden dat de feestweek bijna voorbij is. Maar het is nu eenmaal zo: aan alles komt een eind. Eindeloos feesten zou ten andere ook vrij snel saai worden. Aan allen die dit lezen nog een prettige zondagavond gewenst!

Commentaren

mijn 'dagelijkse' gazet? Hoi Rudi,
Sedert een goei week mijn favoriete url.
Jammer dat mijn pen niet zo vloeiend schrijft; maar dat weet je al ondertussen. Doe zo voort!
ex-K7-bewoner in2001/02

Gepost door: jan | 10-08-08

Oh wat zijn we blij! Ik heb een 'fan'!
Hoera, hoera!
Jan, ik ben je zéér erkentelijk!
Blijf komen! Naar mijn blog, bedoel ik dus, hé. Dank bij voorbaat!

Gepost door: Rudi | 11-08-08

De commentaren zijn gesloten.